Gelezen, gedacht, gehoord...

[Chrisje72]

'Een God die evolutie op een of andere manier zou hebben gebruikt voor zijn schepping, heeft een proces van die een vernietiging gebruikt. Dat tast het wezen van het karakter van de God van de Bijbel aan.'

[refo]

Nu de gezinnen kleiner worden, zijn broers en zussen zeldzamer.

[-DIA-]

Wij willen allemaal graag eenheid, maar het middel om tot eenheid te komen, zoekt niemand.
Dat middel is wederkerige liefde.

-Martin Luther

[refo]

Wij willen allemaal graag eenheid, maar het middel om tot eenheid te komen, zoekt niemand.
Dat middel is wederkerige liefde.

-Martin Luther

Ja, terug naar de moederkerk. Dat bedoelde hij.

[-DIA-]

Wij willen allemaal graag eenheid, maar het middel om tot eenheid te komen, zoekt niemand.
Dat middel is wederkerige liefde.

-Martin Luther

Ja, terug naar de moederkerk. Dat bedoelde hij.

Maar dan zonder de paus. Luther heeft inderdaad nooit bedoeld om een kerk naast de kerk te stichten.
Maar u kunt niet bedoelen dat hij tot het einde de paus als hoofd van de kerk heeft aanvaart.
Waarom zoekt u altijd bewust, dat kan niet anders, zulke prikkelende (niet christelijke) tegenwerpingen?
Ik heb bewust geaccentueerd, want na zoveel jaren komt er toch wel iets openbaar. Schept u hier misschien behagen in?
Of wat beweegt u dan met dergelijke reacties?
U zult nu zeker verblijd zijn dat ik weer hap? Ik denk dat de meesten hier zulke niet-reformatorische opmerkingen toch niet waarderen?

[refo]

Nee, Maarten Luther wilde de paus in eerste instantie niet weghebben. Zijn oorspronkelijke doel was de katholieke kerk van binnenuit hervormen. Hij wilde vooral misstanden, zoals de aflatenhandel (het afkopen van zonden) en corruptie, aanpakken. Zijn kritiek was gericht op de misbruiken in de kerk, niet direct op de paus als persoon. Hij ging er zelfs vanuit dat de paus simpelweg niet op de hoogte was van alle foute praktijken. In zijn wereldberoemde 95 stellingen (1517) verdedigde hij de paus aanvankelijk nog door te stellen dat de paus vast en zeker het beste voorhad met de gelovigen.

[-DIA-]

Nee, Maarten Luther wilde de paus in eerste instantie niet weghebben. Zijn oorspronkelijke doel was de katholieke kerk van binnenuit hervormen. Hij wilde vooral misstanden, zoals de aflatenhandel (het afkopen van zonden) en corruptie, aanpakken. Zijn kritiek was gericht op de misbruiken in de kerk, niet direct op de paus als persoon. Hij ging er zelfs vanuit dat de paus simpelweg niet op de hoogte was van alle foute praktijken. In zijn wereldberoemde 95 stellingen (1517) verdedigde hij de paus aanvankelijk nog door te stellen dat de paus vast en zeker het beste voorhad met de gelovigen.

Dan had hij de gedachte hebben gehad, dat zal noodwendig moeten volgen, dat de paus de dwalingen zou gaan inzien.
Ik geloof overigens niet dat we elkaar zo minutieus behoeven te kapittelen als we goed weten wat we bedoelen.

[KB_]

Lezersvraag: Is het niet van belang dat de prediking meer Christusprediking is dan christenprediking? Waarom ligt er zo dikwijls nadruk op wat het niet is?

Antwoord: Uiteindelijk is dit het antwoord: een geroepen dienaar van het Goddelijke Woord begeert te spreken zoals zijn Meester sprak, en het juist de Zaligmaker Jezus Christus te laten zijn Die „onderscheidend” spreekt.

Christenprediking
Wat het is en wat het niet is, wordt door Hem nadrukkelijk en uitvoerig verklaard. Wanneer wij denken aan de gelijkenis van de zaaier uit Mattheüs 13 (vers 3-9), dan behoort het ons te treffen dat de hoogste Profeet eerst de christenen tekent als „zaad bij den weg”. Vervolgens lezen wij van „zaad op steenachtige plaatsen” en van „zaad onder de doornen”. Slechts één vers handelt over het zaad dat in de „goede aarde” viel.

Opmerkelijk is ook dat wij in hetzelfde hoofdstuk de gelijkenis van het onkruid onder de tarwe en haar verklaring vinden. Daarom komt de tegenstelling tussen Christusprediking en christenprediking ons eigenlijk onjuist voor. Bijbelse prediking is uiteindelijk niets anders dan een leerling die zijn Meester nazegt.

Ook onze „ouden” hebben dit met nadruk uiteengezet. Op het titelblad van het boek van Theodorus van der Groe (1705-1784), waarin hij de Heidelbergse Catechismus verklaart, lezen wij de titel en de wens van de auteur:

Toetssteen van ware en valse genade, ontdekkende in het klare licht der zuivere gereformeerde waarheid, vervat in den Heidelbergschen Catechismus, de wezenlijke gronden van onderscheid tussen het zaligmakende werk des Geestes in de harten der oprechte gelovigen en het schijngeestelijke werk der geveinsden en tijdgelovigen; ten dienste van het heilbegerig christenvolk in Nederland, om hen in deze donkere dagen der verzoeking op te wekken hun eeuwigen staat nauwkeurig te onderzoeken en zich zorgvuldig te wachten voor de verderfelijke wegen der huichelarij en voor allerlei listige verleiding des satans, door vast te houden aan het geloof dat eenmaal den heiligen overgeleverd is.

Christusprediking
Dit alles neemt niet weg dat de ware, rechte prediking onder ons ten volle Christusprediking is. Het gaat altijd om het Woord: het geschreven Woord én het vleesgeworden Woord. Met andere woorden: om de gehele Heilige Schrift en om de gekomen Zaligmaker. Dan rijst de vraag: wat is Christusprediking?

Onze docent aan de Theologische School, ds. A. Moerkerken, schreef eens: „Laat toch niemand menen dat een predikant Christus predikt wanneer hij slechts dikwijls den Naam van Christus noemt! Terecht is erop gewezen dat in vele preken van Calvijn de Naam van Christus nauwelijks of zelfs in het geheel niet genoemd wordt, terwijl zijn prediking nochtans ten volle Christusprediking genoemd mag worden (prof. C. Veenhof, Zicht op Calvijn, blz. 80).
Voor velen is Christusprediking die prediking welke niet te veel stilstaat bij de kennis der ellende, maar alle hoorders oproept tot Jezus te gaan; aan het kruis, zo zegt men, zult gij uw zonden wel leren kennen. In zulk een prediking wordt de zaligheid tot een soort reddingsboei die God aan alle hoorders toewerpt, maar die wij zelf moeten aangrijpen. Hoe men dergelijke prediking ook noemen wil, ik zou haar geen Christusprediking noemen.”

Prediking behoort, overeenkomstig de Schrift, Jezus Christus en Zijn ambtelijke bediening in het hart van zondaren centraal te stellen. Dan wordt aangewezen wat het niet is en wat het wel is. Dan is er achter de gehele kudde een haasten — een ernstig en liefdevol aandringen (Jer. 17:16a) — om tot de Heere te vluchten.

Lezer, begeert u, onder de bediening van den Heiligen Geest, naar zulk een prediking?

In de nieuwste Banner of Truth van de NRC staat een stuk van ds. H. Hofman over Christus-prediking. Ik vond het een opmerkelijk stuk al ben ik theologic niet goed genoeg onderlegd om er de vinger bij te leggen wat ik er nou van vind.

[Vrouwke]

Kinderen die op het plein van een basisschool zingen terwijl ze spelen:
Nederland, o Nederland, jij bent de kampioen..!

Humor!