De achtergrond die je gebruikt om iets te zeggen, bepaald mede wat je bedoelt. Het niet meenemen van die achtergrond leidt ertoe, dat je uitdrukkingen die tegenover die achtergrond bedoelt zijn, niet goed interpreteert.Als je studie niet tot andere conclusies komt dan Jesaja en het NT, hoef je er ook niet van te schrikken als er geargumenteerd wordt vanuit Jesaja en het NT. De uitdrukking "wel plaatst het hun uitspraken tegen de achtergrond..." voegt daaraan niets toe. Iets is waar of het is niet waar, tegen welke achtergrond je het ook plaatst.
Waarom gebruikt God dan het beeld van een overspelige vrouw, waarbij Hij Zichzelf identificeert met de Man van die vrouw? Dat beeld gebruikt God juist tegen de onbekeerden van het volk. Waarom gebruikt God een beeld wat een nauwe relatie aangeeft, als er nooit een relatie is geweest, zoals jij zegt?Ongehoorzaamheid plaatst je niet buiten het verbond, maar laat zien dat je nooit wezenlijk tot het verbond behoord hebt. Dat is wat ik onder al heb proberen aan te tonen. Dat er vanuit het verbond een oproep uitgaat tot het hele volk, heb ik inmiddels óók aangetoond.
Ik geloof dat er geen enkel rechtzinnig theoloog is geweest, die NIET gezegd heeft dat door de doop een kind waarlijk in het verbond is opgenomen. Lees alleen het doopformulier maar, dat gaat niet om een inhoudloos teken, maar om een daadwerkelijk opnemen in het verbond.Waarom vind je het zo belangrijk dat een onbekeerde 'echt, wezenlijk' in het verbond is? Zoals gezegd, ik geloof niet dat er één rechtzinnige theoloog is die dat zó geleerd heeft. En als dat wel zo is, hoor ik het graag. Niet dat dit alles zegt, maar als je op je eentje tot conclusies komt die niemand met je deelt, mag je je toch nog wel eens achter je oor krabben.
Die laatste regel die je citeert wordt m.i. tot heel het volk gezegd. Nergens lees ik in het OT (en anders hoor ik graag de bewijsteksten) dat een besneden Israëliet gezegd wordt dat hij niet in het verbond is. Ja, omgedraait, veelvuldig wordt het verbond gebruikt als argument in de oproep om terug te keren tot God.Tot slot: wie stelt dat iedereen op dezelfde wijze in het verbond is, berooft het verbond van zijn kracht en zijn troost. Er is dan nog iets boven en buiten het verbond nodig om ons heil vast te maken. Dat is tegen de Schrift, waarin de ene grote verbondsbelofte deze is: "Zij zullen Mijn volk zijn en Ik zal hun tot een God zijn."
Het verbond is een garantie van de waarheid en getrouwheid van de belofte, maar niet van de persoonlijke vervulling ervan. Slechts wie door een waar geloof de beloften aannemen (= geschonken krijgen), worden behouden.
): De zekerheid des geloofs. (