Kleine ergernissen

[huisman]

Volgens mij zitten we hier nog steeds met drie verschillende discussies die door elkaar lopen.

a. Had COVID een aantoonbare impact op sterfte en levensverwachting?
Daar lijkt mij weinig twijfel over mogelijk. Je ziet in veel landen tegelijkertijd afwijkingen in oversterfte en levensverwachting optreden, ongeacht hoe individuele overlijdens precies zijn geclassificeerd.

b. Hoe groot was die impact precies en hoeveel daarvan was direct aan COVID toe te schrijven?
Daar kun je terecht discussie over voeren. Doodsoorzakenregistraties zijn niet perfect, er zijn externe factoren en er zijn wellicht methodologische keuzes gemaakt waar je kritiek op kunt hebben.

c. Waren specifieke maatregelen effectief en proportioneel?
Daar zijn de onzekerheden inderdaad groter, omdat je geen gecontroleerd experiment kunt uitvoeren met een alternatieve geschiedenis waarin andere keuzes zijn gemaakt...

Volgens mij is het daarom niet nodig om óf de impact van COVID te ontkennen óf kritiekloos aan te nemen dat iedere maatregel juist was. Je kunt tegelijkertijd erkennen dat COVID een serieus volksgezondheidsprobleem vormde én kritisch zijn op de onderbouwing, proportionaliteit, communicatie en vastlegging van bepaalde maatregelen.

Er werd hier beweerd dat Covid niet zo'n erge ziekte was. Dan moet je de lat voor erge ziekte echt hoog leggen. Het is geen Spaanse griep of Pokken, maar dat is echt hoge lat.

En ja, de maatregelen moet echt over gesproken worden. Ik denk nog steeds dat Zweden een verstandige aanpak had. Maar ook Denemarken (en ook Nieuw-Zeeland, maar die konden grens goed in gaten houden). Ik denk dat pragmatisch in Nederland wel dom is gehandeld, met te weinig beleid om bevolking aan boord te houden en redelijk wat wij-zij rethoriek.

Het was voor grote delen van de bevolking geen ernstige ziekte. Daarom nam het draagvlak ook af voor forse maatregelen. Als je in je omgeving en bij jezelf een ziekteverloop ziet die op een milde griep lijkt lijken veel maatregelen overdreven. Voor een kleiner deel (80+, mensen met een kwetsbare gezondheid enz.) was het inderdaad een virus die een ernstig verloop kon hebben.

Sommige maatregelen en de drang rond de vaccinatie heeft iig behoorlijk schade toegebracht in vertrouwen burger/overheid. Niet bij mij persoonlijk. Ik vond best wel wat maatregelen over de top (Schoolsluiting, avondklok, mondkapjesplicht en vooral de laatste complete lockdown) maar heb ook begrip voor de overheid in zo’n situatie.

Je noemt zelf o.a. de Spaanse griep. Vergeleken bij veel pandemieën uit het verleden was de COVID pandemie een relatief milde pandemie.

[Wim Anker]

Ik ben het wel eens met de analyse van @Huisman. En het stoort mij - dat b.v. @Parsifal, als wetenschapper - meer acteert als activist. Met als belangrijkste wapen opponenten te "framen". Niemand heeft, volgens mij beweerd, dat COVID niet zo'n ernstige ziekte is/was. Maar het bekt natuurlijk wel lekker. Daarnaast is het een patroon in de wetenschap geworden, heel dedain allerlei doem scenario's apocalyptisch voorstellen (er moet tenslotte poen komen en er moet worden gepubliceerd).

Terwijl, naar nu blijkt, ook de wetenschappers maar wat deden. "We hadden wat kennis over de griep. COVID is ook een virus. Dus werkt vast hetzelfde". Daar waren de modellen op gebaseerd. De conclusie dat er zonder de maatregelen (significant) meer doden waren gevallen waarbij de gevolgschade (ook in mensenlevens) tegenop woog valt, zeker in NL, vooralsnog gewoon niet hard te maken. Meestal werden de maatregelen overigens genomen als de epidemie op z'n hoogtepunt was, op de top van de parabool. Uiteindelijk neemt elke verdere verspreiding gewoon af, simpelweg omdat de mensen op zijn die nog besmet konden worden. Dat opnames daalden na de maatregelen is ook echt niet zomaar causaal aangetoond.

En ik verwijt niemand dat er destijds maatregelen genomen zijn. Ik verwijt wel de - zeer voorbarige - conclusies die juist wetenschappers nu verbinden aan het effect van de maatregelen (achteraf). Het is wetenschap onwaardig. En daarnaast verwijt ik politici dat ze wel afgingen op het doemdenken van de COVID modelleurs maar niet luisteren naar de gevolgschade van maatregelen van anderen. (en dit ook niet gewoon lieten uitzoeken).

Zelf heb ik verder ook geen last gehad, sterker nog, veel verworvenheden uit de coronatijd zijn mij nog steeds tot grote vreugde. Maar de schade aan ouderen (die alleen stierven) en kinderen is niet lichtvaardig maar een beetje weg te wuiven als "tja, elk voordeel hep zo z'n nadeel".

[parsifal]

Ik ben het wel eens met de analyse van @Huisman. En het stoort mij - dat b.v. @Parsifal, als wetenschapper - meer acteert als activist. Met als belangrijkste wapen opponenten te "framen". Niemand heeft, volgens mij beweerd, dat COVID niet zo'n ernstige ziekte is/was. Maar het bekt natuurlijk wel lekker. Daarnaast is het een patroon in de wetenschap geworden, heel dedain allerlei doem scenario's apocalyptisch voorstellen (er moet tenslotte poen komen en er moet worden gepubliceerd).

Terwijl, naar nu blijkt, ook de wetenschappers maar wat deden. "We hadden wat kennis over de griep. COVID is ook een virus. Dus werkt vast hetzelfde". Daar waren de modellen op gebaseerd. De conclusie dat er zonder de maatregelen (significant) meer doden waren gevallen waarbij de gevolgschade (ook in mensenlevens) tegenop woog valt, zeker in NL, vooralsnog gewoon niet hard te maken. Meestal werden de maatregelen overigens genomen als de epidemie op z'n hoogtepunt was, op de top van de parabool. Uiteindelijk neemt elke verdere verspreiding gewoon af, simpelweg omdat de mensen op zijn die nog besmet konden worden. Dat opnames daalden na de maatregelen is ook echt niet zomaar causaal aangetoond.

En ik verwijt niemand dat er destijds maatregelen genomen zijn. Ik verwijt wel de - zeer voorbarige - conclusies die juist wetenschappers nu verbinden aan het effect van de maatregelen (achteraf). Het is wetenschap onwaardig. En daarnaast verwijt ik politici dat ze wel afgingen op het doemdenken van de COVID modelleurs maar niet luisteren naar de gevolgschade van maatregelen van anderen. (en dit ook niet gewoon lieten uitzoeken).

Zelf heb ik verder ook geen last gehad, sterker nog, veel verworvenheden uit de coronatijd zijn mij nog steeds tot grote vreugde. Maar de schade aan ouderen (die alleen stierven) en kinderen is niet lichtvaardig maar een beetje weg te wuiven als "tja, elk voordeel hep zo z'n nadeel".

Dit is vrij absurd, ook omdat ik niet zo'n voorstander was en ben van al te harde maatregelen (en zeker niet van schoolsluiting). Daarom denk ik ook dat Zweden (maar ook Denemarken) zaken beter geregeld hebben.

En ja, het was best een goed idee geweest als men griepdraaiboeken was blijven gebruiken. En het was een heel erg dom idee geweest om ongecontroleerd te wachten tot er niet genoeg vatbaren zijn (en er komen geen parabolen bij dit verhaal kijken).

Met Huisman ben ik het eens dat zeker vroege variant voor meeste mensen weinig kwaad zal doen. Maar zeg dat 1 op 1000 mensen tussen 55 en 65 heel ernstig ziek wordt van Covid. En ziekenhuizen zijn overbelast vanwege al deze ernstig zieken. Dan kun je zomaar duizenden extra doden onder de 65 jaar hebben in Nederland, en daar zijn ook mensen bij die niet wisten dat er onderliggend lijden was.

Individueel worden meeste mensen inderdaad niet erg ziek, maar op hele bevolking komt het echt hard aan. En 1 op 1000 overlijden aan Covid bij mensen rond de 55, is echt geen overdreven schatting. En dat is het ook niet bij heftige griepvariant waarvoor nog geen (kruis)immuniteit in bevolking is.