Kerkenraad stuurt vaak door tenzij er bezwaren zijn. Curatorium laat alleen toe als er vrijmoedigheid is. Dit is nogal abstract en regelmatig worden mannen die eerst zijn afgewezen later wel toegelaten. Onze vorige dominee zei dat de eerste afwijzing hem veel vragen en gebed gaf, maar dat hij achteraf er Gods weg in zag. Door omstandigheden in zijn bedrijf viel het achteraf op zijn plek.
Ik denk niet dat dit bekend is, zover ik weet oordelen ze niet over de bekering maar wellicht over mogelijke geschiktheid. En wij kunnen eenvoudig niet weten wat de redenen van afkeur is. Persoonlijk ben ik wel blij dat niet alles aangenomen wordt maar dat is een persoonlijk iets. Ik ben blij en dankbaar met 4 mannen.
Wat verklaart de waardigheid?HHR schreef: ↑21 mei 2026, 20:11 Rd heeft een waardige podcast over curatorium: https://www.rd.nl/artikel/1149770-besli ... dcast=true
@ Ambtenaar, het relativeren van de eigen positie en gewoontes vind ik goed zegt u. Dat ben ik van harte met u eens. Het kan ons behoeden voor krampachtigheid. Anderszijds moeten we opmerken dat er meer en meer wordt gerelativeerd. Ik zie dat in columns, hoor het in podcasts. Zou er een gevaar in kunnen zitten? Ik las pas nog in de geschiedenis van de Rooms Katholiek kerk, onder redactie van dr. Hamans. Hij nam het Erasmus buitengewoon kwalijk dat die voortdurend relativeerde en rustig de geestelijken durfde te bespotten. Zie zijn 'Lof der zotheid' . Hij vond dat Erasmus daarmee de kerk ondermijnde. Zou er een devaluering van de ambten achter kunnen zitten in het voortdurend relativeren van bijvoorbeeld het fenomeen curatorium? Mijn visie is een beetje dubbel. Heb ook volop bezwaren tegen het curatorium, waarvan het voornaamste bezwaar is dat als men eenmaal door het curatorium is 'het geestelijk wel goed zit' met de aangenomen persoon. Dat geeft direct al een bepaalde onaantastbaarheid. Hun bekering is immers goedgekeurd door wijze mannen . Vreemd van mezelf dat ik me toch ook weer zorgen maak over de nieuwe trend van relativeren.
@Huisman, u vindt roeping en geschiktheid bij het curatorium horen. Zou het erg ongeestelijk zijn om ook eens een psycholoog te laten meeluisteren? Er zijn helaas, in de diverse denominaties, nogal wat voorbeelden te noem dat het curatorium er naast zat. En dat men er pas na jaren achterkwam 'dat er iets was met de dominee'. Niet zelden op het gebied van samenwerking met de kerkenraad.huisman schreef: ↑21 mei 2026, 10:41Kerkenraad toets voornamelijk op leer en leven en op enkele competenties. Roeping en geschiktheid vind ik bij het curatorium horen.HHR schreef: ↑21 mei 2026, 10:00Dat weet ik.huisman schreef: ↑21 mei 2026, 09:06Nogmaals dit is in de CGK ook de praktijk, lang niet elke broeder met een attest van de kerkenraad wordt toegelaten. Ik heb in twee CGK kerkenraden gezeten die samen 4 maal een attest hebben afgegeven. 1 broeder is aangenomen en nu al jaren predikant. De andere 3 zijn afgewezen. Soms meerdere malen.HHR schreef: ↑21 mei 2026, 07:12 Blaas je het niet een beetje op Job? Er klinkt bijna geen negatief geluid.
Mooi dat er vier mannen toegelaten zijn tot de studie. Maar om nu te jubelen over ‘ beweldadigd’ tja dat roept ook reacties op.
En begrijpelijk. Laat het eerst maar eens overwinteren en overzomeren.
Er zijn voldoende voorbeelden waar aanname als een grote zegen werd gezien en er een aantal jaar later grote problemen waren rondom de inmiddels bevestigde predikant. Tot aan losmaking en schorsing aan toe.
En: als er mannen aanmelden, met een attest van de kerkenraad, is het toch normaal dat ze aangenomen worden? Een afwijzing zou een bijzonderheid moeten zijn. Want hoe kunnen mensen nu oordelen over bekering en roeping?
Verder dan een oordeel over competenties, karakter en sociale vaardigheden komen mensen niet.
Het is opvallend dat er meer kritiek is op curatorium GG dan die van de CGK.
Want ook bij de CGK zijn er best wat afwijzingen.
Toch vraag ik me af of een kerkenraad niet een beter beeld heeft over een persoon dan een groepje onbekende mannen.
Tegelijkertijd is het dubbel, want ik ken ook best wat mannen waarvan ik denk dat ze terecht zijn afgewezen. Om narigheid later te voorkomen.
De toetsing bij kerkenraad zou beter moeten zijn, overigens wijst het curatoriom daar ook regelmatig op. En terecht, denk ik.
Wat ik goed vind dat werd gezegd dat naast een roeping ook praktische overwegingen een rol spelen bij een beroep. Ook de suggestie dat predikanten misschien moeten worden aangewezen door de kerk, lijkt mij ook niet gek. Zeker omdat sommige gemeentes al heel lang vacant zijn.JanRap schreef: ↑Gisteren, 10:13 [@ Ambtenaar, het relativeren van de eigen positie en gewoontes vind ik goed zegt u. Dat ben ik van harte met u eens. Het kan ons behoeden voor krampachtigheid. Anderszijds moeten we opmerken dat er meer en meer wordt gerelativeerd. Ik zie dat in columns, hoor het in podcasts.
