Kijk-tip

[-DIA-]

[...]
Er zijn mensen die bijna alleseters zijn, maar ook mensen die niet alles zomaar slikken.
Voorbeeld: een mens die opgroeit in een rooms-katholieke omgeving zal veel zaken anders interpreteren. Deze mensen kennen bepaalde begrippen niet, en weten vaak ook de context niet. Dat is één voorbeeld. Als ik bv. wat wil beoordelen over het boerenleven, dan kan ik veel dingen begrijpen, of denken te begrijpen. Toch zo heel anders als iemand die in hart en nieren boer is. We gaan er hier vanzelf vanuit dat we dezelfde belijdenis belijden, maar het tweede punt is niet vanzelfsprekend, namelijk hetzelfde verstaan onder dezelfde woorden of zaken. Ik schrijf dit dus uit de ervaring, en niet om eigen wijsheid te promoten, wat zo zou u het, gezien je verwoording, wel eens kunnen verstaan?

Interessante ontboezeming. Wat je hier zegt is eigenlijk dit: ik versta woorden en zaken goed en alle andere mensen niet. Heb je wel eens overwogen dat je zelf ongelijk kunt hebben? Of is jouw eigen wijsheid (met spatie) het einde van alle tegenspraak?

Ik acht dat, en daar zullen de wijzen en verstandigen zekerlijk mede instemmen, dat uw opmerking in dezen iets vertoond en openbaart van uzelf, wie gij zijt en wat gij denkt. Het is, naar wij thans wederom wel gevoelen uw beeld dat gij van uw medeforummer hebt gevormd. Wij zullen dit, naar de wijsheid en wetenschap die wij bezitten maar ganselijk over ons henen laten gaan, dit slechts opmerkende dat dit meer over uzelf dan over deze persoon zeggende is.

[Edelweiss]

Terwijl dit antwoord dan weer verrassend veel over uzélf zegt omdat u daarmee een helder inkijkje in uw karakter geeft, wellicht helderder dan u lijkt te beseffen. Want werkelijk, het is mij al vaker opgevallen dat u na boude uitspraken en statements vervolgens inhoudelijke vragen die daaruit voortvloeien, ontwijkt. Ik herken dit overigens ook wel bij oudere familieden, maar bij een dergelijk wegduiken komt onvermijdelijk een moment waarop zulk ontwijkend gedrag ophoudt vermakelijk of zelfs maar aandoenlijk te zijn. Een gebrek aan zelfreflectie is bij niemand een charmante eigenschap; de drempel naar wrevel of irritatie wordt zelfs jammerlijk neergehaald of zelfs volledig weggenomen. In dergelijke zaken lijkt het bovendien regelmatig eenrichtingsverkeer te zijn, wat mij een kwalijke zaak lijkt, omdat het wrevel of zelfs irritatie opwerkt, en dàt nooit werkelijk positief reflecteert op de betrokkenen.

Deze reflectie terzijde, ben ik erg dankbaar voor de link naar het filmpje van de Hazeuzangers. Een oudoom noemde dit laatst en ik had zelf nog niet eerder te tijd om te zoeken. Hij zal er erg blij mee zijn.

[-DIA-]

Terwijl dit antwoord dan weer verrassend veel over uzélf zegt omdat u daarmee een helder inkijkje in uw karakter geeft, wellicht helderder dan u lijkt te beseffen. Want werkelijk, het is mij al vaker opgevallen dat u na boude uitspraken en statements vervolgens inhoudelijke vragen die daaruit voortvloeien, ontwijkt. Ik herken dit overigens ook wel bij oudere familieden, maar bij een dergelijk wegduiken komt onvermijdelijk een moment waarop zulk ontwijkend gedrag ophoudt vermakelijk of zelfs maar aandoenlijk te zijn. Een gebrek aan zelfreflectie is bij niemand een charmante eigenschap; de drempel naar wrevel of irritatie wordt zelfs jammerlijk neergehaald of zelfs volledig weggenomen. In dergelijke zaken lijkt het bovendien regelmatig eenrichtingsverkeer te zijn, wat mij een kwalijke zaak lijkt, omdat het wrevel of zelfs irritatie opwerkt, en dàt nooit werkelijk positief reflecteert op de betrokkenen.

Deze reflectie terzijde, ben ik erg dankbaar voor de link naar het filmpje van de Hazeuzangers. Een oudoom noemde dit laatst en ik had zelf nog niet eerder te tijd om te zoeken. Hij zal er erg blij mee zijn.

Wat zou u doen als een door u vaststaand geloofsartikel of iets dergelijks de grond in wordt geboord of anders afgezwakt. Verdedigen of laten gaan? Dat ik er iets harder op inga heeft wel een oorzaak. Niet om mijnzelf, maar om de waarheid die me zo dierbaar is.
Laat dan de kritiek maar weer volop losbarsten, we zijn het wel wat gewend geraakt, maar toch anderzijds, went het ook nooit.
Maar ik zal niet blijven rechtzetten wat niet naar ons oude Bijbels getuigenis is. Dan ga ik het liever weg. Want zeg nu zelf, wie zou toch blijven als je merkt dat je heel vaak niet serieus wordt genomen, of van hoogmoed of betweterigheid wordt bechuldigd? Degenen die ik nu met name bedoel zijn gelukkig nog een minderheid, maar ze kunnen er wel eens flink, tot beschamens toe op inhakken.

PS Ik heb weer teveel geschreven. Wellicht dat er onbedoeld weer grote spanningen uit ontstaan, en als dat zo zal zijn, zal ik toch niet meer reageren. Soms is een mens murw geslagen, moe van alles.

[DDD]

Het heeft er werkelijk niets mee te maken. Het zou zo erg niet zijn als je moe werd van jezelf, maar het wordt anders als je dat aan de ander verwijt.

[Edelweiss]

Wat zou u doen als een door u vaststaand geloofsartikel of iets dergelijks de grond in wordt geboord of anders afgezwakt. Verdedigen of laten gaan? Dat ik er iets harder op inga heeft wel een oorzaak. Niet om mijnzelf, maar om de waarheid die me zo dierbaar is.
Laat dan de kritiek maar weer volop losbarsten, we zijn het wel wat gewend geraakt, maar toch anderzijds, went het ook nooit.
Maar ik zal niet blijven rechtzetten wat niet naar ons oude Bijbels getuigenis is. Dan ga ik het liever weg. Want zeg nu zelf, wie zou toch blijven als je merkt dat je heel vaak niet serieus wordt genomen, of van hoogmoed of betweterigheid wordt bechuldigd? Degenen die ik nu met name bedoel zijn gelukkig nog een minderheid, maar ze kunnen er wel eens flink, tot beschamens toe op inhakken.

PS Ik heb weer teveel geschreven. Wellicht dat er onbedoeld weer grote spanningen uit ontstaan, en als dat zo zal zijn, zal ik toch niet meer reageren. Soms is een mens murw geslagen, moe van alles.

Dank u wel voor uw antwoord. Voor mij persoonlijk zal hier zeker geen grote spanning uit ontstaan, sterker nog, helemaal geen spanning. Ik ben juist dankbaar dat we er op een kalme manier eens naar kunnen kijken en kunnen reflecteren. Dat zal hopelijk leiden tot meer begrip.

Als ik uw posts lees in de korte jaren die ik hier actief ben, voel ik daar uit alles dat de waarheid u dierbaar is. Daar lijkt mij niets mis mee.
Toch stipt u nu in uw antwoord een ander punt aan dan dat ik had aangegeven. Ik sprak namelijk over het 'ontwijken of inhoudelijke vragen', u spreekt nu over 'de grond inboren of afgezwakt', en u zult toch hopelijk ook wel moeten toegeven dat die twee zaken niet hetzelfde zijn, al kunnen ze wel zo worden gevoeld. Persoonlijk heb ik er geen bezwaar tegen dat u er in zulke gevallen harder op in gaat. We hebben allemaal zaken die ons raken en aangaan, of dat nu religieuze zaken zijn of de situatie in de wereld, en reageren daar soms met meer emotie op dan misschien strikt noodzakelijk was geweest, waarmee het wellicht ook niet altijd even opbouwend is als het misschien had moeten zijn.

Het probleem waar ik op doelde in mijn eerdere post, is dat als u een statement, of soms zelfs (onbedoeld) oordeel, maakt, u de daaropvolgende inhoudelijke vragen uit de weg gaat. Dat is op zijn zachtst gezegd jammer, want dan draagt uzelf juist ook bij aan het onbegrip en de spanning die ontstaan rondom uw posts.
Als voorbeeld verwijs ik u naar een aantal inhoudelijke vragen van mijzelf in het topic 'Schuivende panelen' van 7 februari jl., waar ik u een aantal vragen stelde. Ik deed dat niet, om uw stelling de pan in te hakken, maar om onderbouwing te vragen in een poging uw onderliggende argumenten voor de uitspraken die u deed, te begrijpen. U kwam daar nooit op terug. Daarmee ontstaat een beeld van iemand die graag iets beweert (en in mijn ogen, bij gebrek aan uw antwoorden daaropvolgend, zelfs oordeelt), maar dat verder niet wil toelichten, zodat uw punt voor de ander niet volledig is. Daarmee onstaat onbegrip en zelfs wrevel, die u toch werkelijk zelf had kunnen voorkomen.
Ik wil u zeker niet vermoeien, maar begrijpt u, wat ik hiermee bedoel?