Omgaan met verschillen

[Refojongere]

Ik las het volgende citaat van iemand:

Bovendien staat het Bennekom niet aan dat de gemeente, als zij zich bij Rijnsburg zou aansluiten, meteen aan de modernste kant zou zitten. „Dat past niet bij ons als middengemeente."

Het grappige is dat ik dat andersom heb. Ik zou liever hebben dat onze gemeente wel een van de modernste was in het kerkverband. Zelf zit ik binnen een gemeente ook liever links dan rechts van het midden. Uiteraard is vast iedereen precies midden.

Rechts wordt sowieso gezien als een groep mensen degenen die op de rem trappen. Dat is geen fijn stempel en mensen links van mij daar huiver ik voor omdat ze belangrijke waarheden (wedergeboorte of historiciteit Gen 1-3) overboord kieperen.

Herkennen jullie daar iets van?

Heb jij weleens belangrijke of minder belangrijke verschillen op een goede manier in de kerk kunnen bespreken? De kramp en het wantrouwen voorbij? Ik ben benieuwd naar positieve ervaringen!

[HHR]

Ik snap de hang naar het midden nooit zo.
Je staat toch ergens voor?
In mijn huidige gemeente word ik gezien als rechts vermoed ik. In mijn vorige gemeente als links.
Terwijl ik er zelf nog steeds hetzelfde in sta. Wel is het zo dat accenten en onderwerpen die je benoemt afhankelijk zijn van de gemeente waarin je je bevindt en de prediking waar je onder zit.

[Groepscirkel]

De meest positieve ervaring is dat de HEERE doorgaat met Zijn werk in Zijn Koninkrijk, ondanks al mijn falen en het kerkelijk geharrewar (links, midden en rechts).

[Arja]

Ik las het volgende citaat van iemand:

Bovendien staat het Bennekom niet aan dat de gemeente, als zij zich bij Rijnsburg zou aansluiten, meteen aan de modernste kant zou zitten. „Dat past niet bij ons als middengemeente."

Het grappige is dat ik dat andersom heb. Ik zou liever hebben dat onze gemeente wel een van de modernste was in het kerkverband. Zelf zit ik binnen een gemeente ook liever links dan rechts van het midden. Uiteraard is vast iedereen precies midden.

Rechts wordt sowieso gezien als een groep mensen degenen die op de rem trappen. Dat is geen fijn stempel en mensen links van mij daar huiver ik voor omdat ze belangrijke waarheden (wedergeboorte of historiciteit Gen 1-3) overboord kieperen.

Herkennen jullie daar iets van?

Heb jij weleens belangrijke of minder belangrijke verschillen op een goede manier in de kerk kunnen bespreken? De kramp en het wantrouwen voorbij? Ik ben benieuwd naar positieve ervaringen!

Ik vraag me soms wel af: zijn er ook gemeenten waar dat gewoon minder speelt?
Waar mensen best verschillend denken, maar elkaar toch vasthouden zonder dat eerst in hokjes te stoppen.

[Gemeentelid]

Ik las het volgende citaat van iemand:

Bovendien staat het Bennekom niet aan dat de gemeente, als zij zich bij Rijnsburg zou aansluiten, meteen aan de modernste kant zou zitten. „Dat past niet bij ons als middengemeente."

Het grappige is dat ik dat andersom heb. Ik zou liever hebben dat onze gemeente wel een van de modernste was in het kerkverband. Zelf zit ik binnen een gemeente ook liever links dan rechts van het midden. Uiteraard is vast iedereen precies midden.

Rechts wordt sowieso gezien als een groep mensen degenen die op de rem trappen. Dat is geen fijn stempel en mensen links van mij daar huiver ik voor omdat ze belangrijke waarheden (wedergeboorte of historiciteit Gen 1-3) overboord kieperen.

Herkennen jullie daar iets van?

Heb jij weleens belangrijke of minder belangrijke verschillen op een goede manier in de kerk kunnen bespreken? De kramp en het wantrouwen voorbij? Ik ben benieuwd naar positieve ervaringen!

Ik vraag me soms wel af: zijn er ook gemeenten waar dat gewoon minder speelt?
Waar mensen best verschillend denken, maar elkaar toch vasthouden zonder dat eerst in hokjes te stoppen.

Is wel interessant om te weten idd. Het kan heel lang goed gaan, maar dan toch ineens een crisis ontstaan. Invloeden van buitenaf, nieuwe mensen in kerkenraad, iemand die bepaalde ideeën erdoor wil drukken, enz.

In de gemeente waar ik in Nederland in zat, zag ik wel dat er op het gebied van leer een aardige vrijheid was. En dat was eigenlijk wel prima. Zo zijn er mensen bijvoorbeeld die heel erg de focus hebben op de plek van Israël en bezig zijn met het Messiaanse, houden van Joodse feesten en dergelijke. Anderen moeten daar dan niets van hebben. Dan heb je er die erg bezig zijn met 1000-jarig vrederijk, opname enz. Andere denken daar weer heel anders over.
Ook hadden we een paar die erg richting de kant van gebedsgenezing en dergelijke dachten, terwijl de rest daar dan niet zoveel mee heeft.
Eerlijk gezegd gaf dat wel een mooie dynamiek.

Het scheelt wel dat er in die zin geen vrijzinnigheid was: niet getwijfeld aan de schepping, niet getwijfeld aan de gebeurtenissen in de Bijbel, niet getwijfeld aan de Bijbel als Gods Woord. Drie-eenheid, zaligheid alleen door Jezus, enz dat stond wel allemaal vast. Dan zie je dat je daarbinnen toch behoorlijk verschillende standpunten kan hebben en toch ook van elkaar kan leren.

Eerlijk is eerlijk: ook daar is het niet altijd goed gegaan, maar dan zie je dat een crisis niet zozeer zit in leer, maar vooral met mensen die stevige ideeën hebben over hoe zaken moeten gaan en dan niet voor elkaar onder willen doen.