Voor mij zijn dit eigenlijk geen extreme voorbeelden hoor.De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 20:10Eens hoor. Dit is uiteraard wel extreem voorbeeld. Echt geen evangelie. Maar het kan ook zo zijn dat de chirurg soms wel “ietsje” doet. Dus hij past iets van het medicijn toen. Dus dan brengt hij wel genezing, maar net te weinig…dat zijn de zuinige domineesArja schreef: ↑Vandaag, 19:59Ik begrijp wel wat je bedoelt. Als een preek alleen beschrijft hoe Gods volk tot bekering komt, maar nooit een oproep klinkt om tot Christus te gaan, kan dat inderdaad voelen alsof je alleen hoort hoe genezing werkt terwijl je zelf met een open wond ligt.De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 19:20Toch moeten we eerlijk zijn en dat is soms scherp. Ik bedoel ook niet ongelovig in geheel, maar wel ongelovig en ongehoorzaam om evangelie te preken en dat God dit gebruikt..
Tis meer zo dat ze als chirurg wel de wond open leggen, maar zodra het op genezen aan komt gaan ze vertellen hoe dat gaat. Dus staan ze op de operatie kamer te praten en uitleg te geven hoe dat gaat zo’n reddende operatie. Daar kunnen ze dan heel lang over praten. Ernstig over praten, bewogen over praten, vol vuur over praten.. Maar als de chirurg dan niet wond gaat genezen heeft de patiënt daar niks aan.. dan lig je als patiënt op de operatietafel, maar wordt niet genezen.. je hoort de chirurg dan wel mooi praten.. maar je hebt er dan niks aan… Je blijft dan met een open wond liggen op de operatie tafel.. Zo ist ook met de dominees die het evangelie niet brengen.. Ze kunnen ernstig praten, mooi praten, maar als hij het evangelie niet brengt dan blijf je als zondaar beroerd achter..
In het ziekenhuis zouden zulke chirurgen direct ontslagen worden…
Maar ik denk dan ook wel: als iemand tot de overtuiging komt dat het evangelie niet klinkt in zijn kerk, wat doet hij daar dan mee?
Of dat de chirurg de wond open legt. Maar er bij zegt: het moet nog dieper, dit is nog niet diep genoeg. Dus ik kan het geneesmiddel nog niet gebruiken. Hopelijk kom ik de volgende keer diep genoeg. Als afsluiter zegt hij droog: “kom volgende week maar terug, dan kan het zijn dat ik diep genoeg ben gekomen… Vergeet overigens halverwege de week ook niet terug te komen op de operatiekamer.. Wie weet helpt dat nog.. kom maar trouw!” Ondertussen loop je met een wond die vaak open gegaan is, maar nog nooit diep genoeg behandeld is..
Dat kan ook nog
Ik bedoel: het is extreem. Maar als je ermee opgroeid is het bijna dat je denk.... dit is normaal
Ik zat lang onder precies zo'n prediking. Ik ken het van binnenuit.
Pas als je eruit bent, ontdek je hoe extreem het was.
En hoeveel impact het kan hebben op je geestelijk leven.