Maanenschijn schreef: ↑Gisteren, 08:12

Job schreef:
De psalmen zijn geen mensenwoorden toch?

Ik vind het wel wat lastig om het zingen als een antwoord van de gemeente op de preek te zien. Er zit toch 0 inbreng van de gemeente in de keuze voor de psalm?

Het enige echte persoonlijke antwoord komt soms van de organist in de wijze van begeleiding maar zeker ook in wat er na de dienst gespeeld wordt.

We zingen ter voorbereiding/inleiding op de preek, we zingen een toepasselijk vers na de lezing van de wet of belijdenis. Hoe zie jij de relatie van die zangverzen ten opzichte van de preek of het gelezene? Moet ons zingen niet altijd persoonlijk zijn?

Zeker, maar een spontaan antwoord is het niet. Het staat op het bord.

Wim Anker schreef: ↑16 jan 2026, 11:45

Erskinees schreef: ↑16 jan 2026, 11:41

Posthoorn schreef: ↑16 jan 2026, 11:35 Veel preken voegen m.i. inderdaad weinig toe. Ik ga dan ook meestal met weinig enthousiasme naar de kerk.

Herkenbaar, helaas.

Grappig. Eten voegt meestal ook weinig nieuws toe. Ook weinig enrhousiast over?

Eten voedt per definitie, prediking alleen wanneer Christus werkelijk wordt verkondigd. Dus al je meer gaat preken, of meer preken luistert... maar ze zijn niet rijk van Christus dan zit er nog steeds geen voeding in. Of met Luther gezged: “ Waar Christus niet wordt verkondigd, is er geen Heilige Geest die de christelijke kerk schept, roept en bijeenbrengt, zonder welke niemand tot Christus de Heere kan komen.”

Job schreef: ↑Gisteren, 09:17

Maanenschijn schreef: ↑Gisteren, 08:12

Job schreef:
De psalmen zijn geen mensenwoorden toch?

Ik vind het wel wat lastig om het zingen als een antwoord van de gemeente op de preek te zien. Er zit toch 0 inbreng van de gemeente in de keuze voor de psalm?

Het enige echte persoonlijke antwoord komt soms van de organist in de wijze van begeleiding maar zeker ook in wat er na de dienst gespeeld wordt.

We zingen ter voorbereiding/inleiding op de preek, we zingen een toepasselijk vers na de lezing van de wet of belijdenis. Hoe zie jij de relatie van die zangverzen ten opzichte van de preek of het gelezene? Moet ons zingen niet altijd persoonlijk zijn?

Zeker, maar een spontaan antwoord is het niet. Het staat op het bord.

Als je de berijmde psalmen bedoelde, het zijn wèl mensenwoorden. de berijming. Ze laten vooral zien hoe wij die de hebreeeuwse psalmen hebben ingepast in onze taal, theologie en zangcultuur. En ik hou van heel veel psalmen. Daar niet van.

Job schreef: ↑Gisteren, 09:17

Maanenschijn schreef: ↑Gisteren, 08:12

Job schreef:
De psalmen zijn geen mensenwoorden toch?

Ik vind het wel wat lastig om het zingen als een antwoord van de gemeente op de preek te zien. Er zit toch 0 inbreng van de gemeente in de keuze voor de psalm?

Het enige echte persoonlijke antwoord komt soms van de organist in de wijze van begeleiding maar zeker ook in wat er na de dienst gespeeld wordt.

We zingen ter voorbereiding/inleiding op de preek, we zingen een toepasselijk vers na de lezing van de wet of belijdenis. Hoe zie jij de relatie van die zangverzen ten opzichte van de preek of het gelezene? Moet ons zingen niet altijd persoonlijk zijn?

Zeker, maar een spontaan antwoord is het niet. Het staat op het bord.

Als het goed is, is de liturgie zo uitgezocht dat de Psalmen geheel en al passen bij de inhoud van de prediking, zowel qua uitleg als qua toepassing. Na het Amen zingt de gemeente in antwoord op de prediking. Juist dat vers of die verzen vloeien geheel voort uit de preek en is dan ook echt een antwoord van de gemeente op de preek, net zoals het gebed door de voorganger echt een gebed is van de gemeente uitgesproken door de voorganger.