Dorsvloer vol confetti

[Luther]

Katelijne is wel een nauwkeurig opmerkster. Heel onderkoeld wordt verteld hoe ze alles waarneemt. Ik denk dat er veel van zulke gezinnen zijn. We doen ons best, God doet de rest. Helemaal niet onverschillig, maar een wat machteloze floers in het geestelijke. Ik herken dat wel.

Ergens zijn nog wat oude mensen in de familie die wat geestelijker zijn, maar ook niet echt op Jezus wijzen. Hoe kun je dan als kind dan verder komen.

Mooie samenvatting.
Zelfs als Franca Treur dit niet bedoelt, kan het wel als zodanig als spiegel functioneren.

[dennis]

Katelijne is wel een nauwkeurig opmerkster. Heel onderkoeld wordt verteld hoe ze alles waarneemt. Ik denk dat er veel van zulke gezinnen zijn. We doen ons best, God doet de rest. Helemaal niet onverschillig, maar een wat machteloze floers in het geestelijke. Ik herken dat wel.

Ergens zijn nog wat oude mensen in de familie die wat geestelijker zijn, maar ook niet echt op Jezus wijzen. Hoe kun je dan als kind dan verder komen.

Mooie samenvatting.
Zelfs als Franca Treur dit niet bedoelt, kan het wel als zodanig als spiegel functioneren.

Ik heb er een tijdje terug een paar pagina's in gelezen, maar kon er niet inkomen. Moet het misschien toch gaan proberen...

[refo]

Ik heb het uit.
Als ik zin heb zal ik een recensie maken.

Paar puntjes:
Het waarnemen gebeurt mijns inziens door een dertigjarige ipv een twaalfjarige.
Katelijne kan naar het VWO, maar we zien haar daar niet aankomen, terwijl ze in het laatste deel toch in de brugklas moet zitten.
Het verhaal speelt zich af na 1989. Toen is de Trefcenter in Maxis omgedoopt,
Zat er toen al een ALDI in Terneuzen en/of Middelburg?
De Saambinder speelt niet zo'n grote rol als confetti. Veel meer de boerderij, als zijnde kleuriger.
Het confettiverhaal is het enige echt literaire. De rest is niet meer dan een vertelling.

Het verhaal is nergens echt gemeen vilein, hoewel er wel wat puntjes in zitten die de wenkbrauwen doen fronsen. Gaandeweg wordt dat minder.
Op het verhaal op pag 197-199 kom ik nog terug. Dat is voor mij een bekend verhaal.

[DDD]

Ik vond juist de observaties best passen bij een kind. Maar kinderen zijn allemaal anders natuurlijk.

[Afgewezen]

Het confettiverhaal is het enige echt literaire. De rest is niet meer dan een vertelling.

Misschien als je Nijenhuis als uitgangspunt neemt wel, ja.

[Dodo]

Ik ben er gisteravond nog eens in begonnen, maar ik heb het weer weggelegd. Geen zin in al dat gedoe.
Ik vond wel dat het meer was dan een tekening van een bevindelijk gereformeerd gezin, het zijn ook nog eens gewoon geen leuke mensen. Het lijkt wel of ze elkaar geen levensvreugde gunnen.
Als je een boek wil schrijven over het beklemmende van het bev.ger.denken, maak er dan normale mensen van die bekneld worden door bijvoorbeeld de uitverkiezing.

[DDD]

Het is een boek. Geen wetenschappelijke beschrijving van een standaard bevindelijk gereformeerd gezin. Die bestaan trouwens ook niet. Ieder gezin is anders.

Als het bevindelijke denken ook gereformeerd is, is er niets beklemmends aan.

[Mara]

Het verscheuren van de Saambinder is teveel in het boek.
Zoals sommige beschrijvingen dat ook zijn.
Die bedompte muffe sfeer lees ik in "Er niet meer zijn.
Als ik dat lees, bevind ik me in die sombere huiskamer en raak bijna zelf in een depressie.
Dan haak je aan bij de hoofdpersoon, kruipt in zijn velletje en onderga je het boek.
Veel knapper geschreven dan Dorsvloer...

[Dodo]

Het verscheuren van de Saambinder is teveel in het boek.
Zoals sommige beschrijvingen dat ook zijn.
Die bedompte muffe sfeer lees ik in "Er niet meer zijn.
Als ik dat lees, bevind ik me in die sombere huiskamer en raak bijna zelf in een depressie.
Dan haak je aan bij de hoofdpersoon, kruipt in zijn velletje en onderga je het boek.
Veel knapper geschreven dan Dorsvloer...

Door wie is dat geschreven?

[Mara]

Het verscheuren van de Saambinder is teveel in het boek.
Zoals sommige beschrijvingen dat ook zijn.
Die bedompte muffe sfeer lees ik in "Er niet meer zijn.
Als ik dat lees, bevind ik me in die sombere huiskamer en raak bijna zelf in een depressie.
Dan haak je aan bij de hoofdpersoon, kruipt in zijn velletje en onderga je het boek.
Veel knapper geschreven dan Dorsvloer...

Door wie is dat geschreven?

Trudi Blom kost nog geen 2 euro!

[helma]

Het waarnemen gebeurt mijns inziens door een dertigjarige ipv een twaalfjarige.

dat vond ik ook.

[Afgewezen]

Het verscheuren van de Saambinder is teveel in het boek.
Zoals sommige beschrijvingen dat ook zijn.
Die bedompte muffe sfeer lees ik in "Er niet meer zijn.
Als ik dat lees, bevind ik me in die sombere huiskamer en raak bijna zelf in een depressie.
Dan haak je aan bij de hoofdpersoon, kruipt in zijn velletje en onderga je het boek.
Veel knapper geschreven dan Dorsvloer...

Door wie is dat geschreven?

Trudi Blom kost nog geen 2 euro!

Maar de beklemming zit 'm daar niet in het bevindelijke. Maar .

[Mara]

Het verscheuren van de Saambinder is teveel in het boek.
Zoals sommige beschrijvingen dat ook zijn.
Die bedompte muffe sfeer lees ik in "Er niet meer zijn.
Als ik dat lees, bevind ik me in die sombere huiskamer en raak bijna zelf in een depressie.
Dan haak je aan bij de hoofdpersoon, kruipt in zijn velletje en onderga je het boek.
Veel knapper geschreven dan Dorsvloer...

Door wie is dat geschreven?

Trudi Blom kost nog geen 2 euro!

Maar de beklemming zit 'm daar niet in het bevindelijke. Maar .

Doe niet zo streng zeg
Het gaat om een sfeer beschrijving. Dat moet je niet overdrijven, maar subtiel verweven in je verhaal.
Toch?

[Afgewezen]

Maar de beklemming zit 'm daar niet in het bevindelijke. Maar .

Doe niet zo streng zeg
Het gaat om een sfeer beschrijving. Dat moet je niet overdrijven, maar subtiel verweven in je verhaal.
Toch?

Sterker nog, in 'Dorsvloer vol confetti' zit helemaal geen sfeer. Het beklemmende is idd. meer dat die mensen zo onvriendelijk tegen elkaar zijn, zoals Dodo al signaleerde.

[Mara]

Maar de beklemming zit 'm daar niet in het bevindelijke. Maar .

Doe niet zo streng zeg
Het gaat om een sfeer beschrijving. Dat moet je niet overdrijven, maar subtiel verweven in je verhaal.
Toch?

Sterker nog, in 'Dorsvloer vol confetti' zit helemaal geen sfeer. Het beklemmende is idd. meer dat die mensen zo onvriendelijk tegen elkaar zijn, zoals Dodo al signaleerde.

Daarom greep Dorsvloer me niet bij de strot.
Knielen op... wel.