Als je inderdaad echt wil weten hoe er op het grondvlak gedacht wordt over de kerkenraad, over de dominee, over de prediking, over het pastoraat, etc. etc. dat zou het best weleens zo kunnen zijn dat je met een anonieme enquete een heel goed beeld krijgt. Als je als kerkenraad dat echter gaat initiëren, dan verlaat je zelf de pastorale spelregels zoals we volgens de Bijbel met elkaar om dienen te gaan.sela schreef:@ luther
maar grotere openheid kan toch bewerkstelligd worden door anonimiteit?
en andersom: naam en toenaam kunnen gewenst gedrag vergroten?
Ik snap het probleem wel: Er is in sommige gemeenten een enorme kloof tussen kerkenraad en gemeente ontstaan, waardoor bovnstaande niet goed meer functioneert en waardoor leden zich bij sommige ambtsdragers niet veilig voelen of geen bewogenheid ervaren. Als het goed zou functioneren, zou elk kerkenraadslid iets uitstralen van de Heere, aan Wiens Vaderlijke zorg we ons met een gerust hart kunnen overgeven.
Laat ik het scherper formuleren: als anonieme enquetes nodig zijn om te weten te komen wat de gemeente echt denkt, dan is er al iets mis tussen de verhouding kerkenraad-gemeente. Als er openheid is, als de ambtsdragers echt de gemeente dienen door eronder te staan, en als de gemeente zich graag voegt onder hun gezag, en de prediker ook bereid is om bij eventuele kritiek niet direct te denken: Oh, daar heb je weer zo iemand die het allemaal wat makkelijker wil, dan ben ik ervan overtuigd dat anonimiteit op dit punt niet nodig is. Het is sowieso dus niet gewenst.