helma schreef:Mister schreef:Ik las deze week met instemming een artikel van Ds. Lohuis in het Kerkblad van de Veluwe.
Gebeurt volgens mij niet zo vaak dat een Ds. publiekelijk ingaat op Sinterklaas vieren.
ik hoorde mijn zus er vanmorgen over, die het ook een waardevol artikel vond
is er iemand die het kan plaatsen??
Hieronder het artikel van ds. Lohuis in de Hervormde kerbode van de Veluwe
Sinterklaas
Graag wil ik een aantal overwegingen meegeven. Ik wil u vragen of u deze overwegingen
biddend voor Gods aangezicht wilt brengen en pas dan uw oordeel geven.
1) Wij geloven natuurlijk niet in sinterklaas. Laat dat duidelijk zijn. De bedoeling is een onschuldige en gezellige avond met ons gezin, familie en vrienden. Onlangs werd halloween (het feest van de dood?) gevierd. Tuinen en huizen waren luguber ‘versierd’. Natuurlijk geloven we niet in hekserij etc. Het gaat om gezelligheid! Waar geloven we eigenlijk nog wel in? Of geloven we het wel? Is er zo eigenlijk nog wel onderscheid tussen kerk en wereld?
2) Wij geloven niet in sinterklaas. Geloven wij een paar weken later dan wel echt in de menswording van Gods Zoon? Hoe leggen wij dat uit aan onze kinderen en aan buitenkerkelijken? De eerste zeven jaar zijn de jaren van de voorstelling. God geeft het kleine kind de mogelijkheid zich iets voor te stellen. Zou u uw kind een verkeerde of verwarde voorstelling willen geven van Kerst, omdat het nog allerlei gedachten heeft van sinterklaas? Van 8-14 jaar gaat het kind waarnemen. En dan komt de pubertijd. En in die tijd vallen beslissingen! Hoeveel jongeren (uw jongeren?) in die leeftijd weten van huis uit dat het geloof van hun ouders echt is, omdat er ernst is in het leven, de ernst van Christus’ komst in het vlees om zondaren te redden van het eeuwig verderf. We leven nu eenmaal niet in een open wereld.
3) Wij geloven niet in sinterklaas. Dat is duidelijk? Is het dan wel eerlijk om ons op te houden met schijn. We doen alsof! Eerlijkheid is een heel belangrijk begrip in de opvoeding. Kerkmensen worden afgerekend op schijnheiligheid. Ligt het probleem niet bij ons, die niet eerlijk durven te zijn ten opzichte van zichzelf? De schijn past wel in ons straatje, om de werkelijkheid van ons leven zonder God te camoufleren. Geloven wij wel dat alle dingen naakt en open zijn voor de ogen Desgenen met Welke wij te doen hebben? Behoren wij niet een
voorbeeldfunctie te hebben? Als wij ons op niemand kunnen richten, dan is ons hart leeg. Als anderen zich niet op ons kunnen richten, dan ligt het voor de hand dat we iets gaan opzoeken! Of zijn wij niet om God geschapen?
4) Wij geloven niet in sinterklaas. Sinterklaas heeft niets met godsdienst te maken. Toch worden er lootjes getrokken. Het lot werpen betekent in de Bijbel God als Scheidsrechter inroepen. Je komt er niet meer uit en wenst je te schikken onder het beleid van de Heere. Het
lot wordt in de schoot geworpen, maar het ganse beleid is van de Heere (Spreuken 16 : 33). Nu mogen wij onze hele weg op de Heere wentelen, en al onze bekommernis op Hem werpen. Maar zou de Heere vereerd zijn als wij Hem op deze wijze en met deze zaken inroepen? Of neigt dit tot spot?
5) U vindt het overtrokken. U vindt het te scherp gesteld? U vindt het te overdreven? Dat kan! Vindt u dan dat uw (‘geestelijk’) leven er door verrijkt wordt? Wij leven in een tijd dat alles gerelativeerd wordt. Komt het misschien daardoor dat er zo weinig zekerheid des
geloofs is? Als je kleine kinderen heel veel speelgoed geeft, dan weten ze niet meer waar ze mee zullen spelen. Het gevolg is dat ze er vandaan kruipen en iets anders gaan doen. Waar is de roem in de heerlijkheid van de Koning? Waar is het wonder van het gered zijn (keer op keer)? Of weet u het niet meer, omdat we zo vol zitten en ‘kruipt’ u maar weg? Maar waarheen? Zou een avond met ons gezin, familie en vrienden niet beter gevuld zijn met het vertellen van de wonderen van de Allerhoogste? ‘Want alzo lief heeft God de wereld
gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.’