Het verschil tussen een wettisch- en een evangelisch berouw

[Marnix]

Haha ik lees het ja, dit is natuurlijk geen goed voorbeeld. Maar dit was onbewust, dat van DJK niet (mag ik hopen )

Bedankt voor de terugkoppeling.

Goed, opnieuw de oproep, nu in normaal Nederlands.

DJK, een tip: Misschien kan je in gewoon Nederlands schrijven, dan zou het een stuk prettiger en beter leesbaar zijn.

[Marco]

Eigenlijk begrijp ik dit topic niet zo goed. Er wordt heel veel tekst besteed aan heel weinig:

Het gaat om een dogmatische stelling. Namelijk dat er een vorm van berouw is, die nog niet specifiek op vergeving door God is gericht, en dat er een vorm van berouw is die dat wel doet.

Daar zit wat in: Wie alleen spijt heeft van zijn daad, maar geen vergeving zoekt door het offer van Christus heeft misschien wel berouw, maar komt daar op zich niet verder mee.
Wie wel met zijn daden naar Christus toegaat komt wel verder.

En daar houdt het een beetje op. Want nergens stelt de Bijbel dat berouw op zich voldoende is om vergeven te worden. Je kunt dus met recht zeggen dat er maar één vorm van berouw is - en dat het vervolgens van belang is wat je daarmee doet, of je kunt de definitie leggen bij wat je met je spijt van je daad doet. Bij allebei kan je vast wel wat teksten plaatsen, maar die vallen bij nadere bestudering allemaal door de mand. Ze slaan namelijk niet zozeer op het berouw, als wel op het tot Christus komen met je zonden. Topic kan dus gesloten worden..

Verder komt er in hoogdravende taal nog het een en ander voorbij over de functie van berouw in toeleidend werk en ondeelbare ogenblikken. Nu ben ik al geen fan van grote discussies over toeleidend werk, want daarmee ga je al snel op de toer van overgebleven licht in de mens die zondekennis geeft (zie de dwalingen die veroordeeld worden in de DL), ook beperk je daarmee de Geest die het geloof werkt. Die kan het geloof op vele manieren werken.

In deze discussies wordt dan nog het een en ander door elkaar gehaald:
- De zonde die door de wet pas zonde wordt (genoemd)
- Zonde die door de wet wordt ontdekt
- Het ontdekken van zonde door de wet als 'verdienste' van de zondaar zelf
- Het ontdekken van de zondaar door de wet als 'verdienste' van de Geest.

Hierover is in het Nieuwe Testament vrij veel te vinden. In het kort: Zonde is er door de wet: Als er geen wet was, was er geen zonde. En aangezien niemand aan de wet kan voldoen, kunnen wij het ons niet veroorloven om volgens de wet te leven, en daardoor zalig te worden. Wij kunnen dus alleen verlost worden door Christus' verlossend werk.

Tot zover denk ik dat we het wel redelijk eens zijn. Maar dan komt het op het moment van het inzien van de zonden. DJK stelt volgens mij dan ineens meer dan wat hij in het begin van het topic deed. Hij stelt eisen aan het ontdekt zijn van de zonden door de wet: Je moet dat in een oogwenk doen, stelt hij, met een taalgebruik dat aan 1 Cor. 15:52 doet denken.
Hier wordt het vager: Hoewel de DL stelt dat in een oogwenk de ziel on-middellijk veranderd wordt, wordt niet in detail verteld wat er dan precies verandert met betrekking tot zondekennis.

En daar gaat DJK denk ik de fout in: Hij legt de nadruk niet meer op het geloof in Christus, maar op het geloof in de ontdekking van de zonden door de wet. In plaats van de criteria die de HC noemt, met onderbouwing, komt ineens een aanvullende vorm van ellendekennis tevoorschijn die naar mijn mening niet goed onderbouwd is.

Daarbij doet hij dat met taalgebruik dat heel verheven staat, maar dat het begrijpen van wat hij werkelijk bedoelt in de weg staat - en bovendien nog aardig wat taal- en stijlfouten bevat.

[DJK]

Haha ik lees het ja, dit is natuurlijk geen goed voorbeeld. Maar dit was onbewust, dat van DJK niet (mag ik hopen )

Bedankt voor de terugkoppeling.

Goed, opnieuw de oproep, nu in normaal Nederlands.

DJK, een tip: Misschien kan je in gewoon Nederlands schrijven, dan zou het een stuk prettiger en beter leesbaar zijn.

Ik kan echt niet anders. Ik hoop dat u me wilt geloven, en me hier aub verder in wilt verdragen. Let aub daarom meer op de inhoud, dan op de vorm...

[Marnix]

Opmerkelijk. En tegen je collega's praat je ook zo? Ik ben erg benieuwd hoe dit precies komt. En natuurlijk verdraag ik het, maar na een paar posts hou ik het meestal wel voor gezien, het is erg moeizaam lezen.

[Tiberius]

Opmerkelijk. En tegen je collega's praat je ook zo? Ik ben erg benieuwd hoe dit precies komt. En natuurlijk verdraag ik het, maar na een paar posts hou ik het meestal wel voor gezien, het is erg moeizaam lezen.

[DJK]

Opmerkelijk. En tegen je collega's praat je ook zo? Ik ben erg benieuwd hoe dit precies komt. En natuurlijk verdraag ik het, maar na een paar posts hou ik het meestal wel voor gezien, het is erg moeizaam lezen.

Ik ben eigen baas, Marnix.............(glimlach)

[Johannes 3:16]

Opmerkelijk. En tegen je collega's praat je ook zo? Ik ben erg benieuwd hoe dit precies komt. En natuurlijk verdraag ik het, maar na een paar posts hou ik het meestal wel voor gezien, het is erg moeizaam lezen.

Ik ben eigen baas, Marnix.............(glimlach)

Liep het verkopen van prekencd's van o.a. ds. K. Veldman zo goed dat je voor jezelf begonnen bent?

[DJK]

Aan "Johannes 3:16" :


Allemaal verkocht tegen kostprijs, vriend.
Hou a.u.b. in het vervolg uw onvriendelijkheden voor u.

[J.C. Philpot]

Allemaal verkocht tegen kostprijs, vriend.

Mijn tandarts verkoopt geen prekencd's...

[Afgewezen]

[Johannes 3:16]

Aan "Johannes 3:16" :


Allemaal verkocht tegen kostprijs, vriend.
Hou a.u.b. in het vervolg uw onvriendelijkheden voor u.

Was niet onvriendelijk bedoeld hoor, vriend. Je hoeft je niet gelijk aangevallen te voelen.

Best frapant: een vriend die je met u aanspreekt...

[Geka]

Het lijkt me nuttig om nogmaals een ieder op te roepen om niet op de persoon te gaan spelen. Als iedereen 'en masse' persoonlijke stekeligheden richting DJK gaat lanceren lijkt me dat verre van reformatorisch en Refoforum onwaardig.

Verder lijkt het me beter dat ik me vanaf nu terugtrek uit de discussie. Eerlijk gezegd zie ik niet zoveel mogelijkheden om een echte discussie te hebben waarbij echt naar elkaars diepste motieven geluisterd wordt, en waarbij dan ook inhoudelijk gereageerd wordt. Ik volg het vanaf de achtergrond.

Een hartelijke groet,
Geka

[Gouwenaar]

Hoe denkt onze geachte DJK over de volgende uitspraak van een van zijn geliefde oude schrijvers:

Degene die door de almagtige , onwederstaanbare en liefelijke trekking des Vaders overtuigd werd van zijn verloren toestand, zal, zolang hij nog geen borg voor zijn schuld gevonden heeft, zolang hij zich nog niet, voor tijd en eeuwigheid, voor zijne rechtvaardigmaking, heiligmaking en verlossing op den enigen grond des heils en der waarachtige zielerust durft verlaten, zal, zeg ik, eerlijk bij de wet blijven, om die onder vrezen en beven in alle delen op te volgen. De werkzaamheid van zijn hart is niet anders, hij kent geen ander streven, al is hij bij aanvang ook krachtiglijk met de genade Gods getroost geworden en al heeft hij met één blik gezien, dat hem zijn zonden genadiglijk zijn vergeven geworden op grond van de eeuwige offerande Christi, De Geest ontdekt niet op eens aan een mens, in wien hij werkt, welk een zondaar de mens eigenlijk is, maar doet zulks langzamerhand. De bekeerde mens, hoe dierbaar de offerande Christi, de gerechtigheid des geloofs hem is, heeft toch nog niet zulk een zielenood, heeft voor zichzelven, voor zijnen handel en wandel toch nog niet zulk een volkomen vertrouwen op de gerechtigheid des levens in Christus Jezus dat hij kan geloven eerst dan in eene vervulde wet te zullen wandelen, zodat zij in hem naar Geest en waarheid zullen vervuld worden, wanneer hij zich alleen aan de genade Christi vasthoudt, en de wet, het " doe dat" aan de Geest van Christus overlaat. enz..zie verder de gehel preek van Dr. H.F. Kohlbrugge over Romeinen 8 vers 1 en 2.

Deze weleerwaarde Ds. Kohlbrugge leerde dat aan het strengeisend recht moest worden voldaan en dat daar bevindelijke wetenschap noodzakelijk bij is om voor God te kunnen bestaan. Hij leerde alleen niet dat de wedegeboorte en dadelijke rechtvaardigmaking gelijk vielen.
Ook al kun je Kohlbrugge rekenen onder degene die sterk vasthielden aan een noodzakelijke vierschaarbeleving. Vooral DJK doet hem onrecht door hem een geheel buiten Gods Woord gemaakte orde des heils toe te dichten!

[DJK]

Hoe denkt onze geachte DJK over de volgende uitspraak van een van zijn geliefde oude schrijvers:

Degene die door de almagtige , onwederstaanbare en liefelijke trekking des Vaders overtuigd werd van zijn verloren toestand, zal, zolang hij nog geen borg voor zijn schuld gevonden heeft, zolang hij zich nog niet, voor tijd en eeuwigheid, voor zijne rechtvaardigmaking, heiligmaking en verlossing op den enigen grond des heils en der waarachtige zielerust durft verlaten, zal, zeg ik, eerlijk bij de wet blijven, om die onder vrezen en beven in alle delen op te volgen. De werkzaamheid van zijn hart is niet anders, hij kent geen ander streven, al is hij bij aanvang ook krachtiglijk met de genade Gods getroost geworden en al heeft hij met één blik gezien, dat hem zijn zonden genadiglijk zijn vergeven geworden op grond van de eeuwige offerande Christi, De Geest ontdekt niet op eens aan een mens, in wien hij werkt, welk een zondaar de mens eigenlijk is, maar doet zulks langzamerhand. De bekeerde mens, hoe dierbaar de offerande Christi, de gerechtigheid des geloofs hem is, heeft toch nog niet zulk een zielenood, heeft voor zichzelven, voor zijnen handel en wandel toch nog niet zulk een volkomen vertrouwen op de gerechtigheid des levens in Christus Jezus dat hij kan geloven eerst dan in eene vervulde wet te zullen wandelen, zodat zij in hem naar Geest en waarheid zullen vervuld worden, wanneer hij zich alleen aan de genade Christi vasthoudt, en de wet, het " doe dat" aan de Geest van Christus overlaat. enz..zie verder de gehel preek van Dr. H.F. Kohlbrugge over Romeinen 8 vers 1 en 2.

Deze weleerwaarde Ds. Kohlbrugge leerde dat aan het strengeisend recht moest worden voldaan en dat daar bevindelijke wetenschap noodzakelijk bij is om voor God te kunnen bestaan. Hij leerde alleen niet dat de wedegeboorte en dadelijke rechtvaardigmaking gelijk vielen.
Ook al kun je Kohlbrugge rekenen onder degene die sterk vasthielden aan een noodzakelijke vierschaarbeleving. Vooral DJK doet hem onrecht door hem een geheel buiten Gods Woord gemaakte orde des heils toe te dichten!

Wist u dat u Kohlbrugge op het zelfde niveau kan zetten, als Maarten Luther. Er was in de Nadere Reformatie namelijk geen zuiverder uitlegger en prediker van de WET en zijn geestelijke bediening, en preekte als geen ander de Borggerechtigheid en Borgheiligheid van Christus. En wat het is én betekend voor Gods volk, om te mogen staan in de vrijheid van het Evangelie. U laat hier slechts een fragment lezen.... Maar u bedriegt u zelf, en doet Kohlbrugge zelf én de leer die hij gedurig mocht verdedigen, namelijk die van "de rechtvaardiging van de goddeloze", naar Rom. 4:5 en Rom. 5:6, grote oneer aan, wanneer u zegt dat hij de wedergeboorte heeft losgekoppeld heeft van de rechtvaardigmaking. Hij blonk juist op dit punt uit, mede ook omdat in zijn tijd, en nu nog steeds vele juist (vaak onwetend) het omgekeerde leren, namelijk : "de rechtvaardiging van de wedergeborene...." Hier moet u eens rustig over nadenken!!
Op sommige punten was hij zelfs nog zuiverder als de D.L.


Hartelijke groeten,

Van onze geachte DJK...

[gerenher]

Aan Geka :

Geka : 3. Verder kan ik me - vanuit je diverse postings - toch niet aan de indruk onttrekken dat je het sterven aan de wet toch wel op een heel specifieke manier inkleurt. Een overaccentuering van het recht van God, het doorleven van het recht, en het verloren gaan onder het recht, heel sterk alvorens in Christus te (mogen?) geloven. Op die manier ben je met de onderscheiding tussen wettisch en evangelisch berouw toch wel in een heel andere context beland dan de Erskines en Boston. Zij benadrukken juist dat het evangelisch berouw tot zaligheid noodzakelijk is. Daarom wordt het aanbod van genade zo sterk benadrukt; alleen uit Christus en het geloof in Hem vloeit de evangelische boetvaardigheid. Hoewel Gods gewone weg via overtuiging van zonde leidt tot het omhelzen van Christus, is een wettisch berouw niet noodzakelijk tot zaligheid. Eerlijk gezegd krijg ik de indruk dat het voor jou juist criterium is van het ware werk van Gods Geest.

DJK : De ene vraag die ik gedurig, met al mijn uitleg ook naar anderen, naar voren heb willen brengen ter overdenking, niet vanuit de hoogte maar juist bedoeld vanuit de liefde, is eigenlijk : 'Hóe, en in welke weg is Christus uw deel geworden ?'

Geka : Een citaat van Ralph Erskine: Hoeveel overtuiging en vernedering is er nu nodig om de zondaren te doen sterven aan de wet, opdat zij Gode leven mogen? Zoveel overtuiging is er nodig, dat het de mens losmaakt van het verbond der werken en dat hij zich afkeert van zijn eigengerechtigheid en uitroept: onrein, onrein, schuldig, schuldig.....

DJK : Amen! (een zeer schone en zuivere omschrijving van over hoe een zondaar die doodschuldig staat jegens Gods heilig verdoemende Recht, en aan die eis der Wet de kruisdood met Christus sterft. Lees maar na, ik heb het nooit anders gebracht als deze godzalige puritein.)

DJK

Ik denk dat Geka hier de kern van de discussie raakt. Jammer dan ook dat je passief naar de achtergrond verdwijnt Geka, want jouw bijdragen aan dit gesprek ervaar ik als waardevol!

Wij staan allen schuldig voor God en zullen ook werkelijk hiermee in de schuld moeten komen voor God. Ik heb niet het idee dat één van de schrijvers in dit topic daar problemen mee heeft. De vraag draait uiteindelijk in dit topic om "Hoe doodschuldig moet je je nu eigenlijk wel niet voelen?" of "Wat voor berouw is voldoende voor God?". Dit blijkt uit de overaccentuering van onze houding tegenover het recht van God. DJK stelt de de vraag centraal of ieder van ons wel voldoende berouw, wel voldoende zondekennis heeft. Dit is een terechte vraag in ieders persoonlijk leven, maar niet een vraag die wij anderen hoeven te stellen. Want het oordeel komt ons niet toe. Laten we alleen maar wijzen op het antwoord wat Jezus zelf gaf antwoord op de vraag "Wie van u overtuigt Mij van zonde?" ..... "Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Zo iemand Mijn woord zal bewaard hebben, die zal den dood net zien in der eeuwigheid". Ho, ho zal DJK zeggen, maar zo simpel gaat dat niet! Want je moet wel door het Woord overtuigt worden van je zonde en daarmee in de schuld voor God komen, want zelfs Abraham is toch gestorven?, enz. enz.
Hoor dan wat Jezus antwoordde "Indien Ik Mijzelven eer, zo is Mijn eer niets; Mijn Vader is het, Die Mij eert, Welken gij zegt, dat uw God is. En gij kent Hem niet, maar Ik ken Hem; en indien Ik zeg, dat Ik Hem niet ken, zo zal Ik ulieden gelijk zijn, dat is een leugenaar; maar Ik ken Hem, en bewaar Zijn woord."
Jezus zelf gaat ons voor in het eren van Zijn Vader. Wat zullen wij dan doen? Stilstaan blijven staan bij onze onbetaalbare schuld? Of anderen vertellen van de Hem die wij kennen door Zijn Zoon en ons houden aan Zijn woord?

Geve God ons de wijsheid om te doen wat Maria deed. Na alles wat ze meegemaakt begon ze niet te vertellen van wat ze allemaal wel niet meegemaakt had en hoe ze door haar twijfels heen geloof ontvangen had. Nee, ze zong "Mijn ziel maakt groot de Heere, en mijn geest verheugt zich in God, mijn Zaligmaker. Omdat Hij de nederheid van Zijn dienstmaagd heeft gezien, want zie, van na aan zullen mij zalig spreken al de geslachten. Want grote dingen heeft Hij aan mij gedaan, Die machtig is, en heilig is Zijn Naam.

Hartelijke groet,

Herman