Aanbod van genade in GGiN (vh: Curatorium GGiN)

[Klavier]

dit wilde ik duidelijk maken in een andere topic. Dit is exactly wat ik bedoelde te zeggen, dat de beloften alleen voor de uitverkorenen zijn (sorry dat ik even off topic ben, maar ik wilde het wel even kwijt).

Je leest Calvijn -want die is het- verkeerd. Elders schrijft Calvijn heel duidelijk over de bestemming van de beloften: Alle gelovigen en hun zaad. Alle gedoopte kinderen delen in dat verbond.
Het is van later datum dat er een onderscheiding is gekomen in de beloften. Boston heeft de evangeliebelofte onderscheiden van de belofte van het genadeverbond. Evenwel preekte Boston dit als één geheel. In de praktijk dienen de beloften zonder onderscheid gepredikt te worden als welmenend. Daarin zijn Calvijn en Boston en vele andere oudvaders praktisch gezien hetzelfde. Enkel theologisch wordt er anders onderscheiden. Voor de prediking geldt bij alle reformatoren en nadere reformatoren dat het aanbod van genade als welmenend aan alle hoorders werd gepredikt. Niet zozeer met de term aanbod, maar wel in de oproep tot geloof en bekering en de onvoorwaardelijke verwijzing naar de Zaligmaker. Let ook op de noodzakelijkheid die Calvijn daarvoor aanwijst! Om de uitverkorenen die als zondaar zichzelf zo nooit leren kennen zonder éérst te geloven en tevens -niet slechts- de ongelovigen schuldig te stellen aan het evangelie. Calvijn leert dit geciteerde gedeelte bij het weerleggen van de dwaling van hen die vanuit de uitverkiezing redeneren om daarmee het gereformeerde denken als een harde leer af te doen. Calvijn ontkent dat de mensen stokken en blokken zijn en gaat in het verweer tegen de aantijgingen dat hij een medogenloze predestinatieleer bracht. Calvijn wees erop dat de leer misbruikt kon worden ten eigen verderf door vanuit de verkiezing te gaan redeneren en zodoende de beloften te beperken tot de uitverkorenen. Dat is nu nét wat Calvijn bestrijd hier! Calvijn begint met de prediking en eindigt in de predestinatie.
Als we zeggen dat er alleen voor de uitverkorenen beloften staan in de Bijbel draaien we dat precies om en hebben we het standpunt te pakken van de tegenstanders van Calvijn die juist hier terecht gewezen worden.

@Bert: Het was dus niet Brakel. Gewoon een stukje uit Boek 3, H24. Institutie. Het is goed om de onwederstandelijke werking van Gods Geest te noemen. Want Calvijn leerde de verkiezing zeer zeker. Als troostleer! En zo is de onwederstandelijke werking ook tot troost. Door de verkondiging van vrije genade worden zondige mensen met liefdekoorden getrokken tot de Zaligmaker. Door de Heilige Geest!

[Afgewezen]

"...want u sluit het Koninkrijk der hemelen voor de mensen; u gaat er immers zelf niet binnen, en hen die er binnen willen gaan, laat u er niet binnengaan."

Deze tekst uit Matth. 23 moet ons te denken geven!

Toch is Gods genade onwederstandelijk:

dwaling 3/4-8a. Die leren: Dat God zulke krachten Zijner almogendheid in de wedergeboorte des mensen niet gebruikt, waardoor Hij diens wil krachtiglijk en onfeilbaar zou buigen tot geloof en bekering; maar dat, al de werkingen der genade volbracht zijnde, dewelke God gebruikt om den mens te bekeren, de mens nochtans Gode en den Heiligen Geest, wanneer Hij zijn wedergeboorte voorheeft en hem wederbaren wil, alzo kan wederstaan, en metterdaad ook dikwijls wederstaat, dat hij zijns zelfs wedergeboorte ganselijk belet; en dat het overzulks in zijn eigen macht blijft wedergeboren te worden of niet.
Want dit is anders niet dan al de kracht van de genade Gods in onze bekering wegnemen, en de werking des almachtigen Gods aan den wil des mensen onderwerpen; en dat tegen de apostelen, die leren: Dat wij geloven naar de werking der sterkte Zijner macht (Ef. 1:19). En: Dat God het welbehagen Zijner goedheid, en het werk des geloofs, in ons vervult met kracht (2 Thess. 1:11). En: Dat Zijn Goddelijke kracht ons alles wat tot het leven en de godzaligheid behoort, geschonken heeft (2 Petr. 1:3).

Ja Bert, dat weet ik ook wel. Toch berooft de ene waarheid niet de kracht van de andere. En dat is iets wat jij wel eens vergeet.

[Bert Mulder]

Hoef je niet persoonlijk te worden, Afgewezen, alsof ik iemand van de zaligheid af zou houden!

18 Want het woord des40) kruises is wel dengenen, die verloren gaan, dwaasheid;41) maar ons, die behouden worden, is het een kracht Gods;
19 Want er is geschreven: Ik zal de wijsheid der wijzen43) doen vergaan, en het verstand der verstandigen zal Ik te niet maken.
20 Waar is de wijze?44) Waar is de schriftgeleerde? Waar is de onderzoeker dezer eeuw? Heeft God de wijsheid45) dezer wereld niet dwaas gemaakt?46)
21 Want nademaal, in de wijsheid Gods47), de wereld God niet heeft gekend48) door de wijsheid,49) zo heeft het Gode behaagd, door de dwaasheid der50) prediking, zalig te maken, die geloven;
22 Overmits de Joden een teken51) begeren, en de Grieken wijsheid zoeken;52)
23 Doch wij prediken Christus, den Gekruisigde, den Joden wel een ergernis, en den Grieken een dwaasheid;
24 Maar hun, die geroepen zijn,55) beiden Joden en Grieken, prediken wij56) Christus, de kracht Gods, en de wijsheid Gods.
25 Want het dwaze Gods is wijzer dan de mensen; en het zwakke Gods58) is sterker dan de mensen.
26 Want gij ziet uw roeping, broeders, dat gij niet vele wijzen zijt naar het vlees,60) niet vele machtigen, niet vele edelen.
27 Maar het dwaze der61) wereld heeft God uitverkoren, opdat Hij de wijzen beschamen zou; en het zwakke der wereld heeft God uitverkoren, opdat Hij het sterke zou beschamen;63)
28 En het onedele der wereld, en het verachte heeft God uitverkoren, en hetgeen niets is,64) opdat Hij hetgeen iets is65), te niet zou maken;
29 Opdat geen vlees67) zou roemen voor Hem.
30 Maar uit Hem zijt gij in Christus Jezus, Die ons geworden is wijsheid van God, en rechtvaardigheid, en heiligmaking, en verlossing;
31 Opdat het zij, gelijk geschreven is: Die roemt, roeme in den68) Heere.
1 En ik, broeders, als ik tot u ben gekomen, ben niet gekomen met uitnemendheid1) van woorden, of van wijsheid, u verkondigende de getuigenis2) van God.
2 Want ik heb niet voorgenomen3) iets te weten4) onder u, dan Jezus Christus, en Dien gekruisigd.5)
3 En ik was bij ulieden in zwakheid,6) en in vreze, en in vele beving.
4 En mijn rede, en mijn prediking was niet in bewegelijke woorden der menselijke wijsheid, maar in betoning des7) geestes en der kracht; 5 Opdat uw geloof niet zou zijn8) in wijsheid der9) mensen, maar in de kracht10) Gods.

Dus de Schrift getuigd hier duidelijk, dat het de Heere niet behaagt de welbespreekte predikant te gebruiken, die zo heel 'gunnend' zou preken....

Opdat de kracht van het Evangelie zelf gezien zou worden, en die kracht van de Heilige Geest Gods die levend maakt.

Dus zien we weer, alles uit God, niets uit de mens.

[refo]

Kom op, Bert. Je steekt nooit onder stoelen of banken dat je zo denkt.

[petite]

-

[Jongere]

Ik als GGiN-er ben wel voor een samengaan, maar ik denk dat het toch wel behoorlijk wennen zou zijn.

Hoe zullen we moeten wennen als we in de hemel mogen zijn, tussen mensen met wie we op aarde verhitte debatten hebben gevoerd over onze theologie?

Vind het overigens een interessante en leerzame discussie om te lezen, al zwijg ik maar over het off-topic zijn. Maar de bovenstaande gedachte bekruipt me wel eens. Eenheid, ja dat willen we wel. Maar als puntje bij paaltje komt blijkt onze verdraagzaamheid toch niet verder te gaan dan de theologie die we zelf het beste achten. Begrijp me goed: het lijkt me heel goed om deze dingen helder en duidelijk te hebben. Maar hierom opende ik pas dat topic: waarin kunnen we elkaar nu vinden, wereldwijd? Of moeten we eerlijk bekennen dat we het eigenlijk wel best vinden, de discussie af en toe eens aan te gaan? Wel bekennen dat er 'leven' is buiten de kerk, maar toch niet in staat om zelfs een mening waar we vierkant achter staan minder belangrijk te achten dan een niet verscheurd lichaam van Christus te zijn.

[Erasmiaan]

Wat dan? Nochtans wordt Christus op allerlei wijze, hetzij onder een deksel, hetzij in der waarheid, verkondigd; en daarin verblijd ik mij, ja, ik zal mij ook verblijden.


Dit zei Paulus. En nu ben ik niet de mening toegedaan dat in de GGiN Christus onder een deksel gepredikt wordt maar zo te lezen sommigen hier wel. Maar die verliezen wel deze "verdraagzaamheid" van Paulus uit het oog. Laten we deze woorden in acht nemen als we sneren naar de GGiN.

[Kaw]

Wat dan? Nochtans wordt Christus op allerlei wijze, hetzij onder een deksel, hetzij in der waarheid, verkondigd; en daarin verblijd ik mij, ja, ik zal mij ook verblijden.


Dit zei Paulus. En nu ben ik niet de mening toegedaan dat in de GGiN Christus onder een deksel gepredikt wordt maar zo te lezen sommigen hier wel. Maar die verliezen wel deze "verdraagzaamheid" van Paulus uit het oog. Laten we deze woorden in acht nemen als we sneren naar de GGiN.

51) onder een deksel,
Namelijk van ijver tot verbreiding des Evangelies, waarmede zij hun nijd en twist zoeken te bedekken.
52) in der waarheid,
Dat is met een oprecht en zuiver gemoed, zonder geveinsdheid of bedrog.

De vlag gaat niet op Erasmiaan.

[Erasmiaan]

Wat dan? Nochtans wordt Christus op allerlei wijze, hetzij onder een deksel, hetzij in der waarheid, verkondigd; en daarin verblijd ik mij, ja, ik zal mij ook verblijden.


Dit zei Paulus. En nu ben ik niet de mening toegedaan dat in de GGiN Christus onder een deksel gepredikt wordt maar zo te lezen sommigen hier wel. Maar die verliezen wel deze "verdraagzaamheid" van Paulus uit het oog. Laten we deze woorden in acht nemen als we sneren naar de GGiN.

51) onder een deksel,
Namelijk van ijver tot verbreiding des Evangelies, waarmede zij hun nijd en twist zoeken te bedekken.
52) in der waarheid,
Dat is met een oprecht en zuiver gemoed, zonder geveinsdheid of bedrog.

De vlag gaat niet op Erasmiaan.

Ik vind dit een beetje een hinderlijke manier van discussieren. Er gaan helemaal geen vlaggen op.

Paulus verblijdde er zich in dat Christus gepredikt werd, door sommigen wel met nijd en twist, maar toch, Christus werd nog gepredikt. Dat is de hoofdlijn van dit bijbelgedeelte. Dat de specifieke situatie hoé Christus gepredikt wordt anders is maakt niet zoveel uit. Christus wordt nog gepredikt en daarin moeten we ons verblijden zeker als de verschillen zo klein zijn.

Lees ook kanttekening 53:

53) daarin verblijd
Namelijk niet alleen dat Christus in der waarheid gepredikt wordt, maar ook dat Hij van deze anderen, hoewel met geen oprecht gemoed, immers gepredikt en Zijne leer tot zaligheid der mensen door hen alzo verbreid wordt.

[Afgewezen]

Vind het overigens een interessante en leerzame discussie om te lezen, al zwijg ik maar over het off-topic zijn. Maar de bovenstaande gedachte bekruipt me wel eens. Eenheid, ja dat willen we wel. Maar als puntje bij paaltje komt blijkt onze verdraagzaamheid toch niet verder te gaan dan de theologie die we zelf het beste achten. Begrijp me goed: het lijkt me heel goed om deze dingen helder en duidelijk te hebben. Maar hierom opende ik pas dat topic: waarin kunnen we elkaar nu vinden, wereldwijd? Of moeten we eerlijk bekennen dat we het eigenlijk wel best vinden, de discussie af en toe eens aan te gaan? Wel bekennen dat er 'leven' is buiten de kerk, maar toch niet in staat om zelfs een mening waar we vierkant achter staan minder belangrijk te achten dan een niet verscheurd lichaam van Christus te zijn.

Wat is jouw definitie van 'verdraagzaamheid', Jongere? Dat je leugen waarheid moet noemen? Dat zal toch niet?
Er zijn dingen waarin je elkaar inderdaad moet verdragen, maar soms moet je de zaken 'op scherp' stellen (zoals Paulus ook regelmatig deed).
In mijn geval betekent het niet dat ik 'onverdraagzaam' ben richting GGiN, integendeel, ik voel me ermee verbonden. Dat zal heus zo moeilijk niet zijn straks in de hemel.
Maar het betekent niet dat we alles maar onder het vloerkleed moeten schoffelen. Sommige fouten zijn té ernstig en hebben te ernstige gevolgen, dan dat we ze zomaar zouden mogen negeren.

[Jongere]

Vind het overigens een interessante en leerzame discussie om te lezen, al zwijg ik maar over het off-topic zijn. Maar de bovenstaande gedachte bekruipt me wel eens. Eenheid, ja dat willen we wel. Maar als puntje bij paaltje komt blijkt onze verdraagzaamheid toch niet verder te gaan dan de theologie die we zelf het beste achten. Begrijp me goed: het lijkt me heel goed om deze dingen helder en duidelijk te hebben. Maar hierom opende ik pas dat topic: waarin kunnen we elkaar nu vinden, wereldwijd? Of moeten we eerlijk bekennen dat we het eigenlijk wel best vinden, de discussie af en toe eens aan te gaan? Wel bekennen dat er 'leven' is buiten de kerk, maar toch niet in staat om zelfs een mening waar we vierkant achter staan minder belangrijk te achten dan een niet verscheurd lichaam van Christus te zijn.

Wat is jouw definitie van 'verdraagzaamheid', Jongere? Dat je leugen waarheid moet noemen? Dat zal toch niet?

Nee, zeker niet! Daarom zeg ik ook dat het goed is om sommige dingen helder te hebben op het gebied van theologie. Maar soms denk ik: waar gaan de discussies over? We noemen het 'het wezen van de zaak' of '2 procent van de preek' maar kijk bijv. eens rond in het buitenland: daar houden de meeste christenen zich niet bezig met deze vragen. Daar spelen discussies waarvoor ook onze geloofsbelijdenissen zijn opgesteld. Hoever ga je met dingen 'vastleggen' of van dingen heel zeker overtuigd zijn? Vooral als je goed rondkijkt op de wereld? Eigenlijk zouden we met Refoforum eens een reisje moeten doen.

[Afgewezen]

@ Jongere, een paar dingen:
- Ik denk dat iedere kerk zijn eigen problemen kent. Andere kerken op deze wereld zullen ook heus hun eigen interne problematiek wel hebben.
- Wanneer in een kerk op enigerlei wijze de boodschap van het Evangelie in de verdrukking komt, mag je dat niet zo laten onder het motto: ach, waar zijn we mee bezig, zo belangrijk is het toch niet. Als daardoor mensenzielen verloren gaan, is het belangrijk genoeg!
- Nogmaals, ik voel me verbonden met de GGiN en alle rechts-bevindelijke kerken (beetje eenzijdig, maar ja), maar juist dáárdoor zie je extra scherp de fouten.
- Tot slot: welke boodschap wil je nu uitdragen specifiek als het gaat om het samengaan van GGiN en GG? Vind jij de houding van de GGiN juist, moreel gezien? Een opmerking als: "Ze zijn wel een beetje laat", toont toch wel de arrogantie en onbereidheid tot samenwerking aan bij de GGiN? Zíj stellen de voorwaarden, en de GG moet buigen: diep, dieper, diepst! En natuurlijk zal men altijd wel een dingetje vinden waardoor de samenwerking toch écht niet kan...
Sorry, dat ik een beetje scherp ben, maar dit vind ik onrecht. En ik vind het triest als dit ook nog eens verdedigd wordt onder het motto: ach, waar maken we ons druk om.

[Jongere]

Afgewezen, ik ben het wel met je eens. Mijn opmerking was ook meer een verzuchting in het algemeen, zo eentje waar je niets aan hebt in discussies.

Wat je laatste puntje betreft: ik had sowieso niet het doel om een boodschap uit te dragen over het samengaan van de GGiN en de GG. Maar als je mijn mening vraagt vind ik de houding van de synode van de GGiN heel teleurstellend. Ik vind het droevig dat een excuus aan jezelf (het gaat dan over het 'ego' van je eigen kerkverband) noodzakelijk zou zijn als het gaat over herstel van het lichaam van Christus, als het gaat over het opvolgen van Zijn gebod en wens: dat zij één zijn. Ook triomfkreten als er wèl excuus plaatsvindt zijn een christen niet waardig. Maar ik was eigenlijk niet zo van plan om aan deze discussie te beginnen.

[Klavier]

Hoe we de zaken ook benoemen, welke accenten er ook gelegd worden, laten we het houden bij wat de reformatie ons aan erfenis heeft achtergelaten. Ik hoop dat we allemaal met onderstaande woorden kunnen instemmen. Ik hoop tevens dat deze wijze van aanbod onverdacht is, hoe men het ook wil noemen. Het gaat om het verband waarin het functioneert en met welk doel het aanbod wordt gepredikt.

Hoe het geloof het Woord van God aanneemt.
Het geloof neemt het Woord van God aan door het verstandelijk te bevatten met het verstand. De mens wordt door God onderwezen en zijn ogen worden geopend om het getrouwe en aller aanneming waardige Woord te zien. Hij ziet dat dit het Woord van Gód is, dat te rechter tijd tot zijn vermoeide ziel gesproken wordt. Die het Woord niet verstaan, zullen het nooit door het geloof aannemen. Filippus vroeg de kamerling, Hand. 8:30: "Verstaat gij ook hetgeen gij leest?" Zo mogen wij ook vragen: verstaat gij ook hetgeen gij hóórt? Zijn uw ogen geopend om de wonderen van Zijn wet of leer te aanschouwen? Om de heerlijkheid van Christus te zien, die u wordt voorgehouden in Zijn Woord? Het geloof neemt Gods Woord aan door een bijzondere toepassing ervan met het hart, zodat het een hartelijk begrijpen en toestemmen is van het Woord. "Met het hart gelooft men ter rechtvaardigheid" Rom. 10:10. Het zaligmakende licht komt tot het hart. Van veel mensen wordt alleen het verstand verlicht en hun oordeel onderwezen, maar hun harten zijn niet verbonden, noch hun genegenheden gevangen genomen. Het geloof is een hartelijke toepassing van het Woord tot eigen voordeel, die zekerheid geeft. In de overtuiging wordt dan de bedreiging tóegepast en de mens beeft voor de hel en Gods toorn, omdat hij de bedreiging van de wet op zichzelf toepast, en zegt: ik ben de man tot wie deze bedreiging gesproken wordt! Zo wordt ook wanneer een mens bekeerd wordt of gelooft, de belofte toegepast. Hij wordt geholpen door de beschouwing van de genade en de barmhartigheid van God in Christus, omdat hij de Evangeliebelofte op zichzelf toepast en zegt: ik ben de man tot wie deze belofte gesproken wordt en ik neem Christus aan en rust op Hem tot zaligheid, zoals Hij mij wordt aangeboden in het Evangelie.Tot mij is het Woord dezer zaligheid gezonden. Indien een mens het Woord niet voor zichzelf aannam, dan zou er in het geheel geen geloof zijn.
(..)
O mijn vrienden, verachte genade zal de heetste hel aanbrengen. Als dit aanbod van genade veracht wordt, zal het u voor eeuwig bitterheid zijn, zoals de moordenaar die, toen hij voor veel moorden terechtgesteld werd, beleed, dat niets hem zo aangrijnsde en niets hem zo bitter was als het vermoorden van een lief kind terwijl het hem vriendelijk toelachte.
Wel, wilt u strijden tegen genade, wanneer zij u toelacht? Wilt u strijden tegen de ingewanden van liefde, die over u rommelen en met medelijden over u vervuld zijn? Als u dit doet, dan zal niets in de hel u zozeer kwellen als dit. Daarom: gedenkt aan Zijn Naam, die u roept tot Hem te komen. Naar wie roept het Evangelie u te komen? Het is naar Hem, Die ons liefgehad heeft. U wordt geroepen naar een Liefhebber. O, wilt u Hem haat geven voor liefde?
Is hier iemand die zegt: "Is er liefde en genade voor mij, voor iemand zoals ik?" Ja, voor mensen zoals u, al bent u tot nog toe zo vijandig jegens Hem geweest als de duivel. Hij spreekt tot u als een God van liefde en als dit vuur van Goddelijke liefde uw hart doet smelten en uw vijandschap overwint en uw hart tot Hem trekt, dan mag u met een blij gemoed weggaan en juichen in deze dappere Liefhebber, Die zo'n hart als dat van u kan overwinnen en dan mag u zeggen: "Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard? Maar in dit alles zijn wij méér dan overwinnaars, door Hem, Die ons liefgehad heeft."

Bron: Theologienet, "De pleitgrond van het geloof, de grote bazuin van het Evangelie"
Zet het Calvijn-citaat ernaast en zie invulling van de aanbieding. Erskines, die dezelfde theologie als Boston aanhing waarin het wezen van het genadeverbond enkel ten aanzien van de uitverkorenen wordt geleerd, maakt eveneens onderscheid tussen de aanbieding en vervulling (bestemming noemt Calvijn dat) van de beloftes. Dat zie je ook bij Hellenbroek terug in zijn bekende vragenboekje. Eerst in de toeëigening komt het verschil openbaar tussen geloof en ongeloof. Daar blijkt of er een wedergeboorte heeft plaatsgevonden (Zie ook Viervoudige staat, Boston). Niet eerder. Daarom is de oproep tot Christus en zijn genade heilsordelijk zo belangrijk en dienen alle mogelijke hindernissen weggenomen te worden. Hoeveel oudvaders hebben geen aparte hoofstukken geschreven onder de titel "Hindernissen weggenomen"? Laten we die lijn gezamenlijk vasthouden.

[Bert Mulder]

Vind het overigens een interessante en leerzame discussie om te lezen, al zwijg ik maar over het off-topic zijn. Maar de bovenstaande gedachte bekruipt me wel eens. Eenheid, ja dat willen we wel. Maar als puntje bij paaltje komt blijkt onze verdraagzaamheid toch niet verder te gaan dan de theologie die we zelf het beste achten. Begrijp me goed: het lijkt me heel goed om deze dingen helder en duidelijk te hebben. Maar hierom opende ik pas dat topic: waarin kunnen we elkaar nu vinden, wereldwijd? Of moeten we eerlijk bekennen dat we het eigenlijk wel best vinden, de discussie af en toe eens aan te gaan? Wel bekennen dat er 'leven' is buiten de kerk, maar toch niet in staat om zelfs een mening waar we vierkant achter staan minder belangrijk te achten dan een niet verscheurd lichaam van Christus te zijn.

Wat is jouw definitie van 'verdraagzaamheid', Jongere? Dat je leugen waarheid moet noemen? Dat zal toch niet?
Er zijn dingen waarin je elkaar inderdaad moet verdragen, maar soms moet je de zaken 'op scherp' stellen (zoals Paulus ook regelmatig deed).
In mijn geval betekent het niet dat ik 'onverdraagzaam' ben richting GGiN, integendeel, ik voel me ermee verbonden. Dat zal heus zo moeilijk niet zijn straks in de hemel.
Maar het betekent niet dat we alles maar onder het vloerkleed moeten schoffelen. Sommige fouten zijn té ernstig en hebben te ernstige gevolgen, dan dat we ze zomaar zouden mogen negeren.

En zo zullen de GGinN de leer van het welmenend aanbod aan alle hoorders ook een te grote dwaling vinden, zodat er denk ik geen samengang mogelijk zal zijn, tenzij de GG weer terug naar de leer van voor 1953 gaat.

Zo zie ik bijvoorbeeld niet, dat de dogmatiek van Ds. Kersten zelf zo populair is in de GG.