De tekst geeft weinig aanleiding om anders te denken. Erskinees kan best gelijk hebben.Bewaar het Pand schreef: ↑01 jul 2026, 15:41Nou nou, niet al te stellig zijn in zulke betichtingen hè.
Gereformeerde Gemeenten
-
Groepscirkel
- Berichten: 860
- Lid geworden op: 10 okt 2025, 08:04
Re: Gereformeerde Gemeenten
-
Bewaar het Pand
- Berichten: 128
- Lid geworden op: 21 apr 2026, 22:21
Re: Gereformeerde Gemeenten
Ik zeg niet dat hij geen gelijk kan hebben, maar hij stelt het naar mijn mening te stellig. Maar goed, het is aan @Comriaan om het te bevestigen of te ontkennen.Groepscirkel schreef: ↑Gisteren, 05:30De tekst geeft weinig aanleiding om anders te denken. Erskinees kan best gelijk hebben.Bewaar het Pand schreef: ↑01 jul 2026, 15:41Nou nou, niet al te stellig zijn in zulke betichtingen hè.
Re: Gereformeerde Gemeenten
Waar leid je dat dan uit af? Ik zie dat nergens terug.
Re: Gereformeerde Gemeenten
Ik hou van de Schotse verbondstheologie, zoals de preken van Samuel Rutherford, Andrew Gray, Boston, de Erskines. De Schotse predikanten bouwen de preken op met punten, en veel meer dan drie punten. In deze traditie wilde ik het puntsgewijs uitleggen. Overigens ben ik altijd van de inhoud. Maar kennelijk ziet men daar dan AI in?! Heel apart. Kennelijk is men dat niet meer gewend met een doorsnee GG-preek!
Laatst gewijzigd door Comriaan op 02 jul 2026, 11:53, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Bewaar het Pand
- Berichten: 128
- Lid geworden op: 21 apr 2026, 22:21
Re: Gereformeerde Gemeenten
Kennelijk. En dat mag natuurlijk, ik vind alleen de grote stelligheid waarmee zoiets geconcludeerd wordt erg kwalijk.
Re: Gereformeerde Gemeenten
In de publicatie ‘Door het woord bewogen’ staan twaalf opstellen van prof. dr. W. H. Velema. Velema was vele jaren hoogleraar aan de Theologische Universiteit (CGK) te Apeldoorn. In deze publicatie staat een opstel ‘Bevinding in de prediking’ die niet eerder was gepubliceerd. Hier staat wat interessants. Velema haalt ds. A. Moerkerken - de rector van de Theologische School GG – aan met de publicaties ‘Geloof en bevinding’, ‘Genadeleven en genadeverbond’ en ‘Genade’.
“Moerkerken (96) onderscheidt tussen de inplanting in Christus en de omhelzing van Christus. Het eerste vindt plaats in de wedergeboorte. Tot het tweede voeren de zielworstelingen, zoals die omschreven zijn in de Zondagen 2-5 (HC). Blijkens antwoord 20 gaat het in Christus ingelijfd worden vooraaf aan de aanneming van Christus en al Zijn weldaden. Zo kan de Heere Jezus in Zijn profetische bediening aan de ziel langdurig leiden, onderhouden en voeden met Zijn onderwijs, voor Hij Zich als Persoon aan het hart openbaart.”
“De inplanting in Christus vindt plaats in de wedergeboorte. (97) Daaraan gaan geen voorbereidende werkzaamheden of toeleidende wegen vooraf. Met de wedergeboorte ontvangt de mens de hebbelijkheid van het geloof. De dadelijkheid volgt daarop. Zo kan Moerkerken met een verwijzing naar deze onderscheiding bij Comrie (habitus, hebbelijkheid en actus, dadelijkheid) een relatie met Christus aanwezig achten, zonder dat het al tot de daadwerkelijke persoonlijke kennis van Christus is gekomen. Nog een punt wil ik noemen. Een gelovige beleeft niet de heilsfeiten opnieuw, maar de vrucht van de heilsfeiten in de orde waarin ze hebben plaats gevonden. De gang van de Borg wordt de gang van de kerk.” Tot zover Moerkerken.
Velema reageert zo: “Deze opvatting van bevinding is een systematische en geschematiseerde.” Velema stelt nu een vraag: “Is het niet noodzakelijk, zo vragen we – vooruitlopend op wat volgt – te onderscheiden tussen het christologische en het pneumatologische? Velema vervolgt: “We verwijzen naar Van Ruler. Dezelfde vraag kunnen we ook forumleren door te stellen: moet er niet onderscheiden worden tussen het heilsfeitelijke en het heilsordelijke? Het is W. Kremer geweest die op dit onderscheid vooral heeft gewezen. Hij herinnert ook aan de drieslag heilsbeschikking, heilsverwerving en heilstoepassing. (Kremer, Priesterlijke prediking, 72-73)
Nu komt het. Velema: “Het is echter nooit zijn bedoeling geweest van deze driedeling een fasering voor de beleving van het heil te maken. Net zomin als men de drie stukken van de Catechismus mag gebruiken om daar drie stadia, trajecten of belevingsfasen van de bekering uit af te leiden.” Velema verwijst hier naar Klaas Exalto, De enige troost, 61.
Met andere woorden. Waar legt Velema nu de vinger bij? Heeft ds. A. Moerkerken volgens prof. Velema het ontvangen heil van God, gesystematiseerd in een belevingstraject?
“Moerkerken (96) onderscheidt tussen de inplanting in Christus en de omhelzing van Christus. Het eerste vindt plaats in de wedergeboorte. Tot het tweede voeren de zielworstelingen, zoals die omschreven zijn in de Zondagen 2-5 (HC). Blijkens antwoord 20 gaat het in Christus ingelijfd worden vooraaf aan de aanneming van Christus en al Zijn weldaden. Zo kan de Heere Jezus in Zijn profetische bediening aan de ziel langdurig leiden, onderhouden en voeden met Zijn onderwijs, voor Hij Zich als Persoon aan het hart openbaart.”
“De inplanting in Christus vindt plaats in de wedergeboorte. (97) Daaraan gaan geen voorbereidende werkzaamheden of toeleidende wegen vooraf. Met de wedergeboorte ontvangt de mens de hebbelijkheid van het geloof. De dadelijkheid volgt daarop. Zo kan Moerkerken met een verwijzing naar deze onderscheiding bij Comrie (habitus, hebbelijkheid en actus, dadelijkheid) een relatie met Christus aanwezig achten, zonder dat het al tot de daadwerkelijke persoonlijke kennis van Christus is gekomen. Nog een punt wil ik noemen. Een gelovige beleeft niet de heilsfeiten opnieuw, maar de vrucht van de heilsfeiten in de orde waarin ze hebben plaats gevonden. De gang van de Borg wordt de gang van de kerk.” Tot zover Moerkerken.
Velema reageert zo: “Deze opvatting van bevinding is een systematische en geschematiseerde.” Velema stelt nu een vraag: “Is het niet noodzakelijk, zo vragen we – vooruitlopend op wat volgt – te onderscheiden tussen het christologische en het pneumatologische? Velema vervolgt: “We verwijzen naar Van Ruler. Dezelfde vraag kunnen we ook forumleren door te stellen: moet er niet onderscheiden worden tussen het heilsfeitelijke en het heilsordelijke? Het is W. Kremer geweest die op dit onderscheid vooral heeft gewezen. Hij herinnert ook aan de drieslag heilsbeschikking, heilsverwerving en heilstoepassing. (Kremer, Priesterlijke prediking, 72-73)
Nu komt het. Velema: “Het is echter nooit zijn bedoeling geweest van deze driedeling een fasering voor de beleving van het heil te maken. Net zomin als men de drie stukken van de Catechismus mag gebruiken om daar drie stadia, trajecten of belevingsfasen van de bekering uit af te leiden.” Velema verwijst hier naar Klaas Exalto, De enige troost, 61.
Met andere woorden. Waar legt Velema nu de vinger bij? Heeft ds. A. Moerkerken volgens prof. Velema het ontvangen heil van God, gesystematiseerd in een belevingstraject?
Re: Gereformeerde Gemeenten
Dat heeft hij zeker, maar dat is niet voor iedereen bepalend.
Re: Gereformeerde Gemeenten
Klopt. Je herkent vaak het gebruik van ChatGPT: woordgebruik, zinsopbouw en gebruik van bepaalde tekens. Exemplarisch aan ChatGPT is het gebruik van het "min (-) teken". Overigens valt ook op als deze mensen geen gebruik maken van ChatGPT: dan staan er vaak (taal)fouten in het bericht.Groepscirkel schreef: ↑Gisteren, 05:30De tekst geeft weinig aanleiding om anders te denken. Erskinees kan best gelijk hebben.Bewaar het Pand schreef: ↑01 jul 2026, 15:41Nou nou, niet al te stellig zijn in zulke betichtingen hè.
Afijn, van mij mogen mensen ChatGPT gebruiken. Ook op het forum. Het wordt alleen wel een beetje irritant als daardoor de discussie vertroebeld of als mensen niet meer weten waar ze het eigenlijk over hebben.
Re: Gereformeerde Gemeenten
RD, 3 juli 1993: Synode van NRC moet plotseling kerk verlaten - Geref. Gemeenten in Amerika zetten predikant af
GRAND RAPIDS - De generale synode van de Netherlands Reformed Congregations (NRC) in de Verenigde Staten en Canada, de zusterkerken van de Gereformeerde Gemeenten, heeft met bijna algemene stemmen dr. J. R. Beeke en diens kerkeraad afgezet. Eén ouderling en twee diakenen volgden dr. Beeke niet en werden daarop weer erkend als ambtsdragers.
Het besluit werd genomen nadat de kerkeraad van Grand Rapids (Crescent Street), de gemeente van dr. Beeke, had verklaard zich niet te zullen onderwerpen aan een eventueel synodebesluit over de vraag of gescheiden ambtsdragers in hun ambt gehandhaafd kunnen worden. Tot vier keer toe had de synode hierop aangedrongen, maar de kerkeraad wilde zich uitsluitend beroepen op de Schrift en de kerkorde. Daags tevoren was appel van de gemeente van Grand Rapids tegen het rapport van een onderzoekscommissie van vorig jaar afgewezen.
Het rapport van de onderzoekscommissie naar de „oorzaken van verwarring en verdeeldheid", dat op de vervolgsynode van de NRC afgelopen december werd gepresenteerd, noemde als belangrijkste oorzaken van de verdeeldheid de prediking, de echtscheiding en de houding van dr. Beeke. Verder werd gewezen op de verstoorde persoonlijke verhoudingen en de onrust veroorzaakt door verschillende open brieven.
Aangaande de prediking zou bij dr. Beeke de aandacht voor het bevindelijke leven van Gods volk te zeer ontbreken, hetgeen volgens de synode zou leiden tot „een meer moderne opvatting over de weg der bekering en een onvoldoende separerende prediking". De synode benadrukte evenwel het belang van een bijbels verantwoorde middenweg tussen het zogenoemde hypercalvinisme enerzijds en arminianisme anderzijds.
Verder bleek de echtscheiding en het hertrouwen van dr. Beeke voor de nodige verdeeldheid te zorgen, alsmede zijn goede contacten met collega's van de Christian Reformed Churches en zijn publikaties in bladen uit deze kring. De synode van de NRC zegde in december vervolgens het vertrouwen in dr. Beeke op.
GRAND RAPIDS - De generale synode van de Netherlands Reformed Congregations (NRC) in de Verenigde Staten en Canada, de zusterkerken van de Gereformeerde Gemeenten, heeft met bijna algemene stemmen dr. J. R. Beeke en diens kerkeraad afgezet. Eén ouderling en twee diakenen volgden dr. Beeke niet en werden daarop weer erkend als ambtsdragers.
Het besluit werd genomen nadat de kerkeraad van Grand Rapids (Crescent Street), de gemeente van dr. Beeke, had verklaard zich niet te zullen onderwerpen aan een eventueel synodebesluit over de vraag of gescheiden ambtsdragers in hun ambt gehandhaafd kunnen worden. Tot vier keer toe had de synode hierop aangedrongen, maar de kerkeraad wilde zich uitsluitend beroepen op de Schrift en de kerkorde. Daags tevoren was appel van de gemeente van Grand Rapids tegen het rapport van een onderzoekscommissie van vorig jaar afgewezen.
Het rapport van de onderzoekscommissie naar de „oorzaken van verwarring en verdeeldheid", dat op de vervolgsynode van de NRC afgelopen december werd gepresenteerd, noemde als belangrijkste oorzaken van de verdeeldheid de prediking, de echtscheiding en de houding van dr. Beeke. Verder werd gewezen op de verstoorde persoonlijke verhoudingen en de onrust veroorzaakt door verschillende open brieven.
Aangaande de prediking zou bij dr. Beeke de aandacht voor het bevindelijke leven van Gods volk te zeer ontbreken, hetgeen volgens de synode zou leiden tot „een meer moderne opvatting over de weg der bekering en een onvoldoende separerende prediking". De synode benadrukte evenwel het belang van een bijbels verantwoorde middenweg tussen het zogenoemde hypercalvinisme enerzijds en arminianisme anderzijds.
Verder bleek de echtscheiding en het hertrouwen van dr. Beeke voor de nodige verdeeldheid te zorgen, alsmede zijn goede contacten met collega's van de Christian Reformed Churches en zijn publikaties in bladen uit deze kring. De synode van de NRC zegde in december vervolgens het vertrouwen in dr. Beeke op.