Christelijke Gereformeerde Kerken

[Owen]

De GS van 2016 evenzo. Het aantal afgevaardigden van toen dat uit gemeenten kwam die nu betrokken zijn bij Rijnsburg is precies de helft (13 deelnemers en 13 waarnemers), terwijl de groep Rijnsburg nog geen derde van de huidige CGK uitmaakt.

De GS van 2010 laat eenzelfde beeld zien, maar van die afgevaardigden weet ik niet precies uit welke gemeente ze komen.

[Tiberius]

Volgens mij is dat niet per se kerk politiek, maar (wat hierboven ook al genoemd is, en ik zelf ook waarneem) dat ambtsdragers van behoudende gemeenten meer op het kerkverband als geheel zijn betrokken.
Terwijl andere ambtsdragers meer op de eigen gemeente en lokale samenwerking betrokken zijn.
Je hoort dat ook momenteel regelmatig: ondanks dat het kerkverband in brand staat, gebeuren er lokaal mooie dingen, o.i.d. Recent nog in de podcast van Dick en Daniël met Han Schenau en Jurrian Oostenbroek.

[rhadders]

Principieel zou het ook niet heel veel uit moeten maken, er van uitgaande dat we allemaal op hetzelfde fundament staan en door de Geest geleid worden. Maar voor het goede gesprek is het wel wijs als de synode representatief is voor de geluiden in het brede kerkverband. Verder speelt mee wat Tiberias zegt: ik denk dat men vanuit de behoudende kant een grotere verantwoordelijkheid voor het kerkverband ervaart dan aan progressieve zijde.

[MidMid]

Principieel zou het ook niet heel veel uit moeten maken, er van uitgaande dat we allemaal op hetzelfde fundament staan en door de Geest geleid worden. Maar voor het goede gesprek is het wel wijs als de synode representatief is voor de geluiden in het brede kerkverband. Verder speelt mee wat Tiberias zegt: ik denk dat men vanuit de behoudende kant een grotere verantwoordelijkheid voor het kerkverband ervaart dan aan progressieve zijde.

En het slechts adviserend aanwezig mogen zijn en dus geen stemrecht hebben van 'niet-bloedgroep-CGK-ambtsdragers' speelt ook echt een rol. Juist in classes waar er een sterkere verdeling is tussen echt de flanken, speelt dit mee.

Sowieso zie je de laatste 10 jaar een steeds meer politiek denken in het komen tot afvaardigingen. Er wordt sterker gekeken naar 'of iemand mijn gedachten en stem kan vertegenwoordigen in plaats van geschiktheid en capaciteit 'om het geheel van de kerken te dienen'.

Volgens mij hoeven we daar helemaal niet geheimzinnig over te doen. En ja, dat kom je aan beide kanten van de kerk tegen, maar daarmee is het nog niet goed!

[Evangelist]

Principieel zou het ook niet heel veel uit moeten maken, er van uitgaande dat we allemaal op hetzelfde fundament staan en door de Geest geleid worden. Maar voor het goede gesprek is het wel wijs als de synode representatief is voor de geluiden in het brede kerkverband. Verder speelt mee wat Tiberias zegt: ik denk dat men vanuit de behoudende kant een grotere verantwoordelijkheid voor het kerkverband ervaart dan aan progressieve zijde.

En het slechts adviserend aanwezig mogen zijn en dus geen stemrecht hebben van 'niet-bloedgroep-CGK-ambtsdragers' speelt ook echt een rol. Juist in classes waar er een sterkere verdeling is tussen echt de flanken, speelt dit mee.

Sowieso zie je de laatste 10 jaar een steeds meer politiek denken in het komen tot afvaardigingen. Er wordt sterker gekeken naar 'of iemand mijn gedachten en stem kan vertegenwoordigen in plaats van geschiktheid en capaciteit 'om het geheel van de kerken te dienen'.

Volgens mij hoeven we daar helemaal niet geheimzinnig over te doen. En ja, dat kom je aan beide kanten van de kerk tegen, maar daarmee is het nog niet goed!

Het is inderdaad niet goed; maar het is geen oorzaak, maar een gevolg. Als ik voor een keuze zou staan, zou ik ook geen ambtsdragers kiezen, hoe steengoed ze bestuurlijk ook zijn, die zelf vrouwen in de ambten hebben bevestigd. Uiteindelijk heeft dat te maken met kerkelijk vertrouwen, wat dan zo diep is beschadigd.

[huisman]

De stelling dat de afvaardiging in eerdere jaren niet representatief was, is heel eenvoudig te staven. Kijk maar naar de openingspost van dit topic en leg het naast de website van Rijnsburg.

Minstens 19 van de 52 afgevaardigden (van 6 is het niet bekend, dus het zou hoger kunnen liggen) kwamen uit gemeenten die nu deelnemen aan Rijnsburg. Dit komt neer op minstens 36,5% van het totaal aantal afgevaardigden.

Dit loopt natuurlijk scheef, omdat het percentage CGK's dat deelneemt aan Rijnsburg ongeveer de helft is (18,7%, namelijk 34 van de 181. Het is dus een feit dat de behoudende kerken sterk oververtegenwoordigd waren.

De vraag is dus niet of dit zo is, maar waarom. Vermoedelijk speelt kerkpolitiek dan toch een rol. Dan is het toch niet vreemd dat er 'gezeurd wordt over de afvaardiging', @huisman (ik gebruik even je eigen woorden).

Kerkpolitiek?? In onze classis is er een linkerkant gemeente die bijna nooit een ouderling afvaardigt omdat ze geen tijd hebben. Twee linkerkant gemeenten die regelmatig afwezig zijn of ook maar 1 afgevaardigde sturen i.p.v. 2. Tja als je weinig prio geeft aan het breed kerkelijk werk wordt je ook niet snel gekozen naar een G.S. waar je inclusief commissiewerk wel zo’n 30/40 hele dagen aan moet besteden plus nog het zeer vele leeswerk vooraf.
Dus ik blijf het kinderachtig gezeur vinden

[MidMid]

Principieel zou het ook niet heel veel uit moeten maken, er van uitgaande dat we allemaal op hetzelfde fundament staan en door de Geest geleid worden. Maar voor het goede gesprek is het wel wijs als de synode representatief is voor de geluiden in het brede kerkverband. Verder speelt mee wat Tiberias zegt: ik denk dat men vanuit de behoudende kant een grotere verantwoordelijkheid voor het kerkverband ervaart dan aan progressieve zijde.

En het slechts adviserend aanwezig mogen zijn en dus geen stemrecht hebben van 'niet-bloedgroep-CGK-ambtsdragers' speelt ook echt een rol. Juist in classes waar er een sterkere verdeling is tussen echt de flanken, speelt dit mee.

Sowieso zie je de laatste 10 jaar een steeds meer politiek denken in het komen tot afvaardigingen. Er wordt sterker gekeken naar 'of iemand mijn gedachten en stem kan vertegenwoordigen in plaats van geschiktheid en capaciteit 'om het geheel van de kerken te dienen'.

Volgens mij hoeven we daar helemaal niet geheimzinnig over te doen. En ja, dat kom je aan beide kanten van de kerk tegen, maar daarmee is het nog niet goed!

Het is inderdaad niet goed; maar het is geen oorzaak, maar een gevolg. Als ik voor een keuze zou staan, zou ik ook geen ambtsdragers kiezen, hoe steengoed ze bestuurlijk ook zijn, die zelf vrouwen in de ambten hebben bevestigd. Uiteindelijk heeft dat te maken met kerkelijk vertrouwen, wat dan zo diep is beschadigd.

Oneens, dit speelde al toen er nog geen enkele gemeente vrouwen in de ambten bevestigd had of afwijkend handelende rondom avondmaal en homoseksuele relaties. Het ging zelfs zo ver dat predikanten met een afwijkende kerkelijke bloedgroep geen meditaties voor classicale bladen mochten schrijven.

Juist het miskennen van de samenwerkende positie van meet af aan op het grondvlak (dwars tegen de landelijke oproep in) heeft gezorgd voor een groeiend wantrouwen.

Dus wel degelijk oorzaak in plaats van gevolg.

[Ambtenaar]

Volgens mij is dat niet per se kerk politiek, maar (wat hierboven ook al genoemd is, en ik zelf ook waarneem) dat ambtsdragers van behoudende gemeenten meer op het kerkverband als geheel zijn betrokken.
.

Als ze hart hebben voor het geheel van de kerk hadden, dan hebben ze besluiten genomen die de kerk uiteen doen spatten. Er valt dus wel wat af te dingen op je stelling.

[Evangelist]

Principieel zou het ook niet heel veel uit moeten maken, er van uitgaande dat we allemaal op hetzelfde fundament staan en door de Geest geleid worden. Maar voor het goede gesprek is het wel wijs als de synode representatief is voor de geluiden in het brede kerkverband. Verder speelt mee wat Tiberias zegt: ik denk dat men vanuit de behoudende kant een grotere verantwoordelijkheid voor het kerkverband ervaart dan aan progressieve zijde.

En het slechts adviserend aanwezig mogen zijn en dus geen stemrecht hebben van 'niet-bloedgroep-CGK-ambtsdragers' speelt ook echt een rol. Juist in classes waar er een sterkere verdeling is tussen echt de flanken, speelt dit mee.

Sowieso zie je de laatste 10 jaar een steeds meer politiek denken in het komen tot afvaardigingen. Er wordt sterker gekeken naar 'of iemand mijn gedachten en stem kan vertegenwoordigen in plaats van geschiktheid en capaciteit 'om het geheel van de kerken te dienen'.

Volgens mij hoeven we daar helemaal niet geheimzinnig over te doen. En ja, dat kom je aan beide kanten van de kerk tegen, maar daarmee is het nog niet goed!

Het is inderdaad niet goed; maar het is geen oorzaak, maar een gevolg. Als ik voor een keuze zou staan, zou ik ook geen ambtsdragers kiezen, hoe steengoed ze bestuurlijk ook zijn, die zelf vrouwen in de ambten hebben bevestigd. Uiteindelijk heeft dat te maken met kerkelijk vertrouwen, wat dan zo diep is beschadigd.

Oneens, dit speelde al toen er nog geen enkele gemeente vrouwen in de ambten bevestigd had of afwijkend handelende rondom avondmaal en homoseksuele relaties. Het ging zelfs zo ver dat predikanten met een afwijkende kerkelijke bloedgroep geen meditaties voor classicale bladen mochten schrijven.

Juist het miskennen van de samenwerkende positie van meet af aan op het grondvlak (dwars tegen de landelijke oproep in) heeft gezorgd voor een groeiend wantrouwen.

Dus wel degelijk oorzaak in plaats van gevolg.

Nee, van harte oneens. Je haalt nu twee dingen door elkaar. Uiteraard kunnen NGK- en GKV-ambtsdragers niet afgevaardigd worden naar meerdere vergaderingen. Het is toch logisch dat dat binnenkerkelijk moet blijven? Verder ging het volgens mij afvaardigingen en niet over meditaties. (Ik mis nog het argument van gesloten kansels.) Maar ik houd staande dat het gevolgen zijn, en geen oorzaken.

[huisman]

Volgens mij is dat niet per se kerk politiek, maar (wat hierboven ook al genoemd is, en ik zelf ook waarneem) dat ambtsdragers van behoudende gemeenten meer op het kerkverband als geheel zijn betrokken.
.

Als ze hart hebben voor het geheel van de kerk hadden, dan hebben ze besluiten genomen die de kerk uiteen doen spatten. Er valt dus wel wat af te dingen op je stelling.

Denk dat gehoorzaamheid aan Gods Woord leidend moeten zijn voor besluiten van een kerkverband. Er valt dus wel wat af te dingen op je stelling.

[BSH]

Principieel zou het ook niet heel veel uit moeten maken, er van uitgaande dat we allemaal op hetzelfde fundament staan en door de Geest geleid worden. Maar voor het goede gesprek is het wel wijs als de synode representatief is voor de geluiden in het brede kerkverband. Verder speelt mee wat Tiberias zegt: ik denk dat men vanuit de behoudende kant een grotere verantwoordelijkheid voor het kerkverband ervaart dan aan progressieve zijde.

Blij dat ik niet de enige ben met automatische spellingscorrectie. Tiberias is een stad, Tiberius een keizer.

[MidMid]

En het slechts adviserend aanwezig mogen zijn en dus geen stemrecht hebben van 'niet-bloedgroep-CGK-ambtsdragers' speelt ook echt een rol. Juist in classes waar er een sterkere verdeling is tussen echt de flanken, speelt dit mee.

Sowieso zie je de laatste 10 jaar een steeds meer politiek denken in het komen tot afvaardigingen. Er wordt sterker gekeken naar 'of iemand mijn gedachten en stem kan vertegenwoordigen in plaats van geschiktheid en capaciteit 'om het geheel van de kerken te dienen'.

Volgens mij hoeven we daar helemaal niet geheimzinnig over te doen. En ja, dat kom je aan beide kanten van de kerk tegen, maar daarmee is het nog niet goed!

Het is inderdaad niet goed; maar het is geen oorzaak, maar een gevolg. Als ik voor een keuze zou staan, zou ik ook geen ambtsdragers kiezen, hoe steengoed ze bestuurlijk ook zijn, die zelf vrouwen in de ambten hebben bevestigd. Uiteindelijk heeft dat te maken met kerkelijk vertrouwen, wat dan zo diep is beschadigd.

Oneens, dit speelde al toen er nog geen enkele gemeente vrouwen in de ambten bevestigd had of afwijkend handelende rondom avondmaal en homoseksuele relaties. Het ging zelfs zo ver dat predikanten met een afwijkende kerkelijke bloedgroep geen meditaties voor classicale bladen mochten schrijven.

Juist het miskennen van de samenwerkende positie van meet af aan op het grondvlak (dwars tegen de landelijke oproep in) heeft gezorgd voor een groeiend wantrouwen.

Dus wel degelijk oorzaak in plaats van gevolg.

Nee, van harte oneens. Je haalt nu twee dingen door elkaar. Uiteraard kunnen NGK- en GKV-ambtsdragers niet afgevaardigd worden naar meerdere vergaderingen. Het is toch logisch dat dat binnenkerkelijk moet blijven? Verder ging het volgens mij afvaardigingen en niet over meditaties. (Ik mis nog het argument van gesloten kansels.) Maar ik houd staande dat het gevolgen zijn, en geen oorzaken.

Wanneer je terugleest had ik het over twee zaken.
1. Niet afgevaardigd kunnen worden, wat verhoudingen bij met name predikanten scheeftrekt.
2. Niet mee mogen stemmen, wat per definitie de stemverhouding in een classis scheeftrekt voor alle afgevaardigden.

En hier is niet zoveel mening bij, maar betreft het feiten.

[Ambtenaar]

Denk dat gehoorzaamheid aan Gods Woord leidend moeten zijn voor besluiten van een kerkverband. Er valt dus wel wat af te dingen op je stelling.

Dat ligt maar net aan je opvatting hoe je de Bijbel, en het bijzonder de teksten over vrouwen, moet interpreteren.

Wat er is gebeurd, is dat een minderheid voor de hele kerk heeft bepaald hoe de Bijbel geïnterpreteerd moet worden. En dat gaat knellen als er ook ander visies zijn. En zo is geschied.

[Evangelist]

Het is inderdaad niet goed; maar het is geen oorzaak, maar een gevolg. Als ik voor een keuze zou staan, zou ik ook geen ambtsdragers kiezen, hoe steengoed ze bestuurlijk ook zijn, die zelf vrouwen in de ambten hebben bevestigd. Uiteindelijk heeft dat te maken met kerkelijk vertrouwen, wat dan zo diep is beschadigd.

Oneens, dit speelde al toen er nog geen enkele gemeente vrouwen in de ambten bevestigd had of afwijkend handelende rondom avondmaal en homoseksuele relaties. Het ging zelfs zo ver dat predikanten met een afwijkende kerkelijke bloedgroep geen meditaties voor classicale bladen mochten schrijven.

Juist het miskennen van de samenwerkende positie van meet af aan op het grondvlak (dwars tegen de landelijke oproep in) heeft gezorgd voor een groeiend wantrouwen.

Dus wel degelijk oorzaak in plaats van gevolg.

Nee, van harte oneens. Je haalt nu twee dingen door elkaar. Uiteraard kunnen NGK- en GKV-ambtsdragers niet afgevaardigd worden naar meerdere vergaderingen. Het is toch logisch dat dat binnenkerkelijk moet blijven? Verder ging het volgens mij afvaardigingen en niet over meditaties. (Ik mis nog het argument van gesloten kansels.) Maar ik houd staande dat het gevolgen zijn, en geen oorzaken.

Wanneer je terugleest had ik het over twee zaken.
1. Niet afgevaardigd kunnen worden, wat verhoudingen bij met name predikanten scheeftrekt.
2. Niet mee mogen stemmen, wat per definitie de stemverhouding in een classis scheeftrekt voor alle afgevaardigden.

En hier is niet zoveel mening bij, maar betreft het feiten.

1. Er zijn genoeg predikanten ter linkerzijde die prima de visie van samenwerkingsgemeenten kunnen vertegenwoordigen. Maar ik blijf erbij dat een niet-CGK-ambtsdrager niet naar een meerdere vergadering kan afgevaardigd worden.
2. Dan moet men ambtsdragers zenden van CGK-huize. Alleen de bereidheid daartoe is echt een serieus probleem.

[MidMid]

Oneens, dit speelde al toen er nog geen enkele gemeente vrouwen in de ambten bevestigd had of afwijkend handelende rondom avondmaal en homoseksuele relaties. Het ging zelfs zo ver dat predikanten met een afwijkende kerkelijke bloedgroep geen meditaties voor classicale bladen mochten schrijven.

Juist het miskennen van de samenwerkende positie van meet af aan op het grondvlak (dwars tegen de landelijke oproep in) heeft gezorgd voor een groeiend wantrouwen.

Dus wel degelijk oorzaak in plaats van gevolg.

Nee, van harte oneens. Je haalt nu twee dingen door elkaar. Uiteraard kunnen NGK- en GKV-ambtsdragers niet afgevaardigd worden naar meerdere vergaderingen. Het is toch logisch dat dat binnenkerkelijk moet blijven? Verder ging het volgens mij afvaardigingen en niet over meditaties. (Ik mis nog het argument van gesloten kansels.) Maar ik houd staande dat het gevolgen zijn, en geen oorzaken.

Wanneer je terugleest had ik het over twee zaken.
1. Niet afgevaardigd kunnen worden, wat verhoudingen bij met name predikanten scheeftrekt.
2. Niet mee mogen stemmen, wat per definitie de stemverhouding in een classis scheeftrekt voor alle afgevaardigden.

En hier is niet zoveel mening bij, maar betreft het feiten.

1. Er zijn genoeg predikanten ter linkerzijde die prima de visie van samenwerkingsgemeenten kunnen vertegenwoordigen. Maar ik blijf erbij dat een niet-CGK-ambtsdrager niet naar een meerdere vergadering kan afgevaardigd worden.
2. Dan moet men ambtsdragers zenden van CGK-huize. Alleen de bereidheid daartoe is echt een serieus probleem.

Ad. 1 Dat kan binnen de huidige afspraken inderdaad niet. Maar kerkrechtdeskundigen zijn het er wel over eens dat dit kerkordelijk gezien niet klopt. Prof. Selderhuis was warm pleitbezorger van volwaardig kunnen deelnemen aan de meerdere vergaderingen van niet CGK bloedgroep ambtsdragers.
Ad. 2 Dan mag je dus art. 41 KO naast je neerleggen?