Wat staat er in je boekenkast?

[Posthoorn]

Ik las in een column in het RD het volgende: "Toen ik mijn woning inrichtte, dacht ik: geen boekenkast in de woonkamer. Vooral met het oog op m’n – onkerkelijke – buren. Als die over de vloer komen, moeten ze niet het idee krijgen dat ik een geleerde, belezen jongen ben, en zij daarom op achterstand staan."

Moet ik me nu schamen omdat ik wél boeken in mijn woonkamer heb staan? En dat met het oog op mijn onkerkelijke buren? Maar onkerkelijke buren kunnen toch ook 'geleerd' en 'belezen' zijn. En iemand die echt niets om boeken geeft, raakt ook niet onder de indruk van een kast vol boeken. Wat vinden jullie hiervan?

[Tiberius]

Dat moet je zelf weten, zou ik zeggen.
Ik vind een boekenkast in de woonkamer ook spuuglelijk, dus liever niet. Maar niet vanwege de buren.
Ik kom trouwens bij genoeg mensen die een boekenkast in de woonkamer hebben, maar zeker niet geleerd of belezen zijn. Van een flink deel van de boeken vraag ik me af of ze er meer dan 1 hoofdstuk uit gelezen hebben

[Zita]

Ik las in een column in het RD het volgende: "Toen ik mijn woning inrichtte, dacht ik: geen boekenkast in de woonkamer. Vooral met het oog op m’n – onkerkelijke – buren. Als die over de vloer komen, moeten ze niet het idee krijgen dat ik een geleerde, belezen jongen ben, en zij daarom op achterstand staan."

Moet ik me nu schamen omdat ik wél boeken in mijn woonkamer heb staan? En dat met het oog op mijn onkerkelijke buren? Maar onkerkelijke buren kunnen toch ook 'geleerd' en 'belezen' zijn. En iemand die echt niets om boeken geeft, raakt ook niet onder de indruk van een kast vol boeken. Wat vinden jullie hiervan?

Je kamer mag je toch inrichten zoals je dat zelf prettig vindt? Als mijn buurvrouw bij mij binnen zou komen, zou ze zich waarschijnlijk verbazen over de boekenkast. Maar bij haar is het enorme tvscherm bepalend voor de woonkamer. Haar keuze.
Maar goed, buren en ik leven in prima harmonie, zonder bij elkaar op de koffie te komen.

[Evangelist]

Ik las in een column in het RD het volgende: "Toen ik mijn woning inrichtte, dacht ik: geen boekenkast in de woonkamer. Vooral met het oog op m’n – onkerkelijke – buren. Als die over de vloer komen, moeten ze niet het idee krijgen dat ik een geleerde, belezen jongen ben, en zij daarom op achterstand staan."

Moet ik me nu schamen omdat ik wél boeken in mijn woonkamer heb staan? En dat met het oog op mijn onkerkelijke buren? Maar onkerkelijke buren kunnen toch ook 'geleerd' en 'belezen' zijn. En iemand die echt niets om boeken geeft, raakt ook niet onder de indruk van een kast vol boeken. Wat vinden jullie hiervan?

Ik vond de argumentatie ook wonderlijk. Zelf vind ik een boekenkast in de woonkamer erg mooi en gezellig staan, maar dan wel onder de voorwaarde dat deze netjes is ingericht. Dus niet schots en scheef, en boeken dwars liggend op staande boeken. Graag de ruggen allemaal op een rechte lijn op de planken, en niet zover mogelijk naar achteren geduwd. In al die gevallen schaar ik me wél achter de visie van Tiberius.

[parsifal]

Ik las in een column in het RD het volgende: "Toen ik mijn woning inrichtte, dacht ik: geen boekenkast in de woonkamer. Vooral met het oog op m’n – onkerkelijke – buren. Als die over de vloer komen, moeten ze niet het idee krijgen dat ik een geleerde, belezen jongen ben, en zij daarom op achterstand staan."

Moet ik me nu schamen omdat ik wél boeken in mijn woonkamer heb staan? En dat met het oog op mijn onkerkelijke buren? Maar onkerkelijke buren kunnen toch ook 'geleerd' en 'belezen' zijn. En iemand die echt niets om boeken geeft, raakt ook niet onder de indruk van een kast vol boeken. Wat vinden jullie hiervan?

Ik vond de argumentatie ook wonderlijk. Zelf vind ik een boekenkast in de woonkamer erg mooi en gezellig staan, maar dan wel onder de voorwaarde dat deze netjes is ingericht. Dus niet schots en scheef, en boeken dwars liggend op staande boeken. Graag de ruggen allemaal op een rechte lijn op de planken, en niet zover mogelijk naar achteren geduwd. In al die gevallen schaar ik me wél achter de visie van Tiberius.

Kan ik me iets bij voorstellen. Maar het ergste is als boeken op kleur en formaat geselecteerd in de kast staan. Dan liever chaos.

[Johann Gottfried Walther]

Ik las in een column in het RD het volgende: "Toen ik mijn woning inrichtte, dacht ik: geen boekenkast in de woonkamer. Vooral met het oog op m’n – onkerkelijke – buren. Als die over de vloer komen, moeten ze niet het idee krijgen dat ik een geleerde, belezen jongen ben, en zij daarom op achterstand staan."

Moet ik me nu schamen omdat ik wél boeken in mijn woonkamer heb staan? En dat met het oog op mijn onkerkelijke buren? Maar onkerkelijke buren kunnen toch ook 'geleerd' en 'belezen' zijn. En iemand die echt niets om boeken geeft, raakt ook niet onder de indruk van een kast vol boeken. Wat vinden jullie hiervan?

Ik vond de argumentatie ook wonderlijk. Zelf vind ik een boekenkast in de woonkamer erg mooi en gezellig staan, maar dan wel onder de voorwaarde dat deze netjes is ingericht. Dus niet schots en scheef, en boeken dwars liggend op staande boeken. Graag de ruggen allemaal op een rechte lijn op de planken, en niet zover mogelijk naar achteren geduwd. In al die gevallen schaar ik me wél achter de visie van Tiberius.

Bij mij liggen er wel wat boeken op de staande boeken. Waarom lig je daar zo wakker van?

[huisman]

Ik las in een column in het RD het volgende: "Toen ik mijn woning inrichtte, dacht ik: geen boekenkast in de woonkamer. Vooral met het oog op m’n – onkerkelijke – buren. Als die over de vloer komen, moeten ze niet het idee krijgen dat ik een geleerde, belezen jongen ben, en zij daarom op achterstand staan."

Moet ik me nu schamen omdat ik wél boeken in mijn woonkamer heb staan? En dat met het oog op mijn onkerkelijke buren? Maar onkerkelijke buren kunnen toch ook 'geleerd' en 'belezen' zijn. En iemand die echt niets om boeken geeft, raakt ook niet onder de indruk van een kast vol boeken. Wat vinden jullie hiervan?

Ik vond de argumentatie ook wonderlijk. Zelf vind ik een boekenkast in de woonkamer erg mooi en gezellig staan, maar dan wel onder de voorwaarde dat deze netjes is ingericht. Dus niet schots en scheef, en boeken dwars liggend op staande boeken. Graag de ruggen allemaal op een rechte lijn op de planken, en niet zover mogelijk naar achteren geduwd. In al die gevallen schaar ik me wél achter de visie van Tiberius.

Kan ik me iets bij voorstellen. Maar het ergste is als boeken op kleur en formaat geselecteerd in de kast staan. Dan liever chaos.

Als jochie vanaf een jaar of 8 kwam ik bij een vriendje thuis waarvan de vader hoogleraar was. Iets met biologie. Alle kamers stonden vol met chaotisch ingerichte boekenkasten met daarnaast nog grote stapels boeken, tijdschriften, kranten en knipsels.
Ik vond het helemaal geweldig en droomde ooit ook zoiets te bezitten. Die droom is werkelijkheid geworden. (Wel met mate en veel minder chaotisch door de reinigende invloed van huisvrouw. )
Dus ik vind boekenkasten een verrijking als ze maar ‘leven’ . Dus niet die van @Evangelist.

[Ad Anker]

Bij ons ook overal stapeltjes boeken en een boekenkast waar het een beheerste chaos is. Ik droom van een hele grote studeerkamer, met een groot zwaar houten bureau met goede stoel en veel boeken. Dat zal een droom blijven. Maar sinds mijn studie neemt de hoeveelheid fors toe en doe ik ook veel weg.

[Evangelist]

Ik las in een column in het RD het volgende: "Toen ik mijn woning inrichtte, dacht ik: geen boekenkast in de woonkamer. Vooral met het oog op m’n – onkerkelijke – buren. Als die over de vloer komen, moeten ze niet het idee krijgen dat ik een geleerde, belezen jongen ben, en zij daarom op achterstand staan."

Moet ik me nu schamen omdat ik wél boeken in mijn woonkamer heb staan? En dat met het oog op mijn onkerkelijke buren? Maar onkerkelijke buren kunnen toch ook 'geleerd' en 'belezen' zijn. En iemand die echt niets om boeken geeft, raakt ook niet onder de indruk van een kast vol boeken. Wat vinden jullie hiervan?

Ik vond de argumentatie ook wonderlijk. Zelf vind ik een boekenkast in de woonkamer erg mooi en gezellig staan, maar dan wel onder de voorwaarde dat deze netjes is ingericht. Dus niet schots en scheef, en boeken dwars liggend op staande boeken. Graag de ruggen allemaal op een rechte lijn op de planken, en niet zover mogelijk naar achteren geduwd. In al die gevallen schaar ik me wél achter de visie van Tiberius.

Kan ik me iets bij voorstellen. Maar het ergste is als boeken op kleur en formaat geselecteerd in de kast staan. Dan liever chaos.

Op kleur en formaat hoeft niet, hoewel ook dat mooi kan zijn.

Dwars liggende boeken lig ik niet wakker van, zolang het maar niet in mijn huis geschiedt: slordig, niet ordelijk.
Dus het beeld dat @huisman en @AdAnker schetsen, met overal stapeltjes, tijdschriftenstapels, chaos stapels, etc - ik ken het, maar dat lijkt me meer iets voor een pakhuis. Arme reinigende @huisvrouw!

Reken maar dat mijn boekenkast desondanks ‘leeft’. Je komt maar eens kijken!

[DDD]

Bij ons ook overal stapeltjes boeken en een boekenkast waar het een beheerste chaos is. Ik droom van een hele grote studeerkamer, met een groot zwaar houten bureau met goede stoel en veel boeken. Dat zal een droom blijven. Maar sinds mijn studie neemt de hoeveelheid fors toe en doe ik ook veel weg.

Waarom een droom? Op een gegeven moment zijn de kinderen uit huis, en dan kun je zo een kinderkamer vullen met boeken. Als je ze niet wegdoet althans, maar ze in dozen op zolder zet.

[huisman]

Bij ons ook overal stapeltjes boeken en een boekenkast waar het een beheerste chaos is. Ik droom van een hele grote studeerkamer, met een groot zwaar houten bureau met goede stoel en veel boeken. Dat zal een droom blijven. Maar sinds mijn studie neemt de hoeveelheid fors toe en doe ik ook veel weg.

Waarom een droom? Op een gegeven moment zijn de kinderen uit huis, en dan kun je zo een kinderkamer vullen met boeken. Als je ze niet wegdoet althans, maar ze in dozen op zolder zet.

Ik had dezelfde droom als Ad. Het nest werd leger en leger en toen waren ze uitgevlogen. Mijn droom leek werkelijkheid te worden. Toen werden we gezegend met kleinkinderen. De droom spatte uiteen. Op elke kamer staan nu ledikantjes, kinderstoelen , tonnen speelgoed.
Droom weg maar veel vreugde terug.

[DDD]

Ik wil me nergens mee bemoeien, maar als er drie kamers vol kinderbedden en speelgoed zijn, dan zou ik zeggen: zet maar een opklapbaar kinderbedje hiernaast, en als het dringend is, kan dat in de bibliotheek.

Een baby slaapt uitstekend tussen de boeken. Je weet nooit wat hij daar nog van meekrijgt.

[huisman]

Ik wil me nergens mee bemoeien, maar als er drie kamers vol kinderbedden en speelgoed zijn, dan zou ik zeggen: zet maar een opklapbaar kinderbedje hiernaast, en als het dringend is, kan dat in de bibliotheek.

Een baby slaapt uitstekend tussen de boeken. Je weet nooit wat hij daar nog van meekrijgt.

Wees gerust. Ze slapen tussen vele boekenkasten maar wel op de plaats waar ik in mijn dromen mijn klassiek engels bureau gesitueerd had. Toch genieten we van onze kleinkinderen meer dan van een bureau.

[Tiberius]

Bij ons ook overal stapeltjes boeken en een boekenkast waar het een beheerste chaos is. Ik droom van een hele grote studeerkamer, met een groot zwaar houten bureau met goede stoel en veel boeken. Dat zal een droom blijven. Maar sinds mijn studie neemt de hoeveelheid fors toe en doe ik ook veel weg.

Waarom een droom? Op een gegeven moment zijn de kinderen uit huis, en dan kun je zo een kinderkamer vullen met boeken. Als je ze niet wegdoet althans, maar ze in dozen op zolder zet.

Ik had dezelfde droom als Ad. Het nest werd leger en leger en toen waren ze uitgevlogen. Mijn droom leek werkelijkheid te worden. Toen werden we gezegend met kleinkinderen. De droom spatte uiteen. Op elke kamer staan nu ledikantjes, kinderstoelen , tonnen speelgoed.
Droom weg maar veel vreugde terug.

Herkenbaar inmiddels
Hoewel de eerlijkheid me gebiedt te zeggen dat ik die droom niet had.

[Tiberius]

Maar punt is niet of je wel of geen boekenkast in de woonkamer hebt, maar of je hem omwille van je buren weghaalt.