Christine & Gerjanne

[DDD]

Waar heb je dat eerste in mijn teksten gevonden? Ik heb het nog eens doorgelezen en ik kan niet vinden waar je dat uit zou kunnen afleiden, behalve dan dat er gisteren ook iemand anders was die zoiets begreep.

De bijbelse noties die ik noemde, hebben inderdaad op heel je leven betrekking en ik vond de argumentatie van C&G daar tamelijk haaks op staan. Dat heb ik onderbouwd, maar ik heb zeker niet gezegd dat een (kring)verjaardag de enige manier is om deze bijbelse noties te honoreren.

Het niet willen vieren van een verjaardag zou heel goed wel in strijd kunnen zijn met bijbelse noties, maar dat ligt helemaal aan de afwegingen die iemand daarbij maakt.

Wat betreft dat laatste: dat zou een discussie apart zijn. Zouden er onderwerpen zijn waar de Bijbel weinig over zegt? Dat vraag ik mij af. Wel in rechtstreekse zin, natuurlijk, omdat de omstandigheden veranderen.

[Gemeentelid]

DDD: je zegt idd niet rechtstreeks dat verjaardagen een Bijbelse opdracht zijn. Maar je noemt wel uitdrukkelijk een aantal Bijbelse noties die je in verband brengt met het vieren van verjaardagen. Daarnaast vraag je je af hoe het wel of niet houden van verjaardagen zich verhouden tot die Bijbelse noties. Daardoor lijk je wel iets te suggereren. Maar goed.

Het andere onderwerp zou idd eens een apart topic waard kunnen zijn. Ik denk namelijk dat er heel veel is waar de Bijbel weinig over zegt. Er zijn mijns inziens genoeg historisch gegroeide en culturele gewoonten of instellingen ( verschillen per land/omgeving: zo heb je in sommige kringen waar men eerder de naamdag viert dan de verjaardag) waar de Bijbel geen uitspraak over doet. Niet anders dan de morele wet: God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf. En de uitwerking daarvan in het NT.

Voorbeeld: ik ben geen fan van ons koningshuis. Vindt het maar een raar iets. Van mij zou het dan ook mogen verdwijnen. Mij is verweten dat dit een onchristelijk standpunt zou zijn. Ik zou niet weten waarom, nergens in de Bijbel wordt namelijk gesteld dat Nederland een koninshuis moet hebben. Het wil natuurlijk niet zeggen dat ik de overheid niet respecteer zoals die nu ons gegeven is, dat is namelijk mijn Bijbelse opdracht. Maar stel: ik zou in de politiek gaan, dan zou ik prima voor een wet kunnen stemmen om het koningshuis af te schaffen. De houding is dus Bijbels: respecteer je overheid, maar de concrete invulling met koning, premier of president of wat dan ook is mijns inziens vrij.
Zo denk ik dus dat er genoeg zaken te bedenken zijn waarbij de Bijbel niets tot weinig zegt.

[DDD]

DDD: je zegt idd niet rechtstreeks dat verjaardagen een Bijbelse opdracht zijn. Maar je noemt wel uitdrukkelijk een aantal Bijbelse noties die je in verband brengt met het vieren van verjaardagen. Daarnaast vraag je je af hoe het wel of niet houden van verjaardagen zich verhouden tot die Bijbelse noties. Daardoor lijk je wel iets te suggereren. Maar goed.

Het andere onderwerp zou idd eens een apart topic waard kunnen zijn. Ik denk namelijk dat er heel veel is waar de Bijbel weinig over zegt. Er zijn mijns inziens genoeg historisch gegroeide en culturele gewoonten of instellingen ( verschillen per land/omgeving: zo heb je in sommige kringen waar men eerder de naamdag viert dan de verjaardag) waar de Bijbel geen uitspraak over doet. Niet anders dan de morele wet: God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf. En de uitwerking daarvan in het NT.

Voorbeeld: ik ben geen fan van ons koningshuis. Vindt het maar een raar iets. Van mij zou het dan ook mogen verdwijnen. Mij is verweten dat dit een onchristelijk standpunt zou zijn. Ik zou niet weten waarom, nergens in de Bijbel wordt namelijk gesteld dat Nederland een koninshuis moet hebben. Het wil natuurlijk niet zeggen dat ik de overheid niet respecteer zoals die nu ons gegeven is, dat is namelijk mijn Bijbelse opdracht. Maar stel: ik zou in de politiek gaan, dan zou ik prima voor een wet kunnen stemmen om het koningshuis af te schaffen. De houding is dus Bijbels: respecteer je overheid, maar de concrete invulling met koning, premier of president of wat dan ook is mijns inziens vrij.
Zo denk ik dus dat er genoeg zaken te bedenken zijn waarbij de Bijbel niets tot weinig zegt.

Ik heb bedoeld te zeggen dat het ontlopen van verjaardagen op de manier waarop daar in deze podcast over gesproken werd, mijns inziens zich niet zo goed verhoudt met christelijke basisprincipes.

Maar daarmee heb ik geen conclusie getrokken voor ieder individueel geval.

In de meeste gevallen vind ik de bijbelse noties wat nadrukkelijker in de podcast naar voren komen, in ieder geval.

De stelling dat de Bijbel hier weinig over zegt, vind ik biblicistisch. Je hoeft gewoonten en voorschriften uit de bijbeltijd niet één op één over te nemen, maar je moet kijken wat daarmee in onze cultuur gezegd wordt. Dat zou in theorie zelfs het tegenovergestelde kunnen zijn, vind ik, maar daarover is niet iedereen het eens.

Ook over het besturen van het land zegt de Bijbel van alles en nog wat. Maar inderdaad, dan kun je nog steeds republikein zijn.

[Gemeentelid]

DDD: je zegt idd niet rechtstreeks dat verjaardagen een Bijbelse opdracht zijn. Maar je noemt wel uitdrukkelijk een aantal Bijbelse noties die je in verband brengt met het vieren van verjaardagen. Daarnaast vraag je je af hoe het wel of niet houden van verjaardagen zich verhouden tot die Bijbelse noties. Daardoor lijk je wel iets te suggereren. Maar goed.

Het andere onderwerp zou idd eens een apart topic waard kunnen zijn. Ik denk namelijk dat er heel veel is waar de Bijbel weinig over zegt. Er zijn mijns inziens genoeg historisch gegroeide en culturele gewoonten of instellingen ( verschillen per land/omgeving: zo heb je in sommige kringen waar men eerder de naamdag viert dan de verjaardag) waar de Bijbel geen uitspraak over doet. Niet anders dan de morele wet: God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf. En de uitwerking daarvan in het NT.

Voorbeeld: ik ben geen fan van ons koningshuis. Vindt het maar een raar iets. Van mij zou het dan ook mogen verdwijnen. Mij is verweten dat dit een onchristelijk standpunt zou zijn. Ik zou niet weten waarom, nergens in de Bijbel wordt namelijk gesteld dat Nederland een koninshuis moet hebben. Het wil natuurlijk niet zeggen dat ik de overheid niet respecteer zoals die nu ons gegeven is, dat is namelijk mijn Bijbelse opdracht. Maar stel: ik zou in de politiek gaan, dan zou ik prima voor een wet kunnen stemmen om het koningshuis af te schaffen. De houding is dus Bijbels: respecteer je overheid, maar de concrete invulling met koning, premier of president of wat dan ook is mijns inziens vrij.
Zo denk ik dus dat er genoeg zaken te bedenken zijn waarbij de Bijbel niets tot weinig zegt.

Ik heb bedoeld te zeggen dat het ontlopen van verjaardagen op de manier waarop daar in deze podcast over gesproken werd, mijns inziens zich niet zo goed verhoudt met christelijke basisprincipes.

Maar daarmee heb ik geen conclusie getrokken voor ieder individueel geval.

In de meeste gevallen vind ik de bijbelse noties wat nadrukkelijker in de podcast naar voren komen, in ieder geval.

De stelling dat de Bijbel hier weinig over zegt, vind ik biblicistisch. Je hoeft gewoonten en voorschriften uit de bijbeltijd niet één op één over te nemen, maar je moet kijken wat daarmee in onze cultuur gezegd wordt. Dat zou in theorie zelfs het tegenovergestelde kunnen zijn, vind ik, maar daarover is niet iedereen het eens.

Ook over het besturen van het land zegt de Bijbel van alles en nog wat. Maar inderdaad, dan kun je nog steeds republikein zijn.

Dat het biblicistisch zou zijn ben ik dus niet met je eens. Los daarvan dat mijns inziens we wel wat meer biblicistisch zouden mogen zijn, maar goed.

Punt is wat mij betreft dat je dus anders heel erg kan gaan invullen, je kan dan allerlei Bijbelse zaken erbij gaan halen bij wat voor gewoonte of instelling dan ook. Zelfs heel plaatselijk kunnen er allerlei gebruiken zijn die je dan als het ware met een beroep op de Bijbel kan gaan zitten verdedigen en daarmee dus ook best over een andermans geweten gaan zitten heersen ( hoe onbedoeld misschien ook). Met betrekking tot verjaardagen bijvoorbeeld: dat vieren we in de huidige vorm volgens mij pas sinds een paar honderd jaar. Het is dan ook niet anders dan iets cultureels van onze landen om dit zo te doen, daar zou je mijns inziens dan erg voorzichtig mee moeten zijn om dan een beroep op de Bijbel te doen.

Ik zou er dan ook voor pleiten om gewoon te erkennen dat er veel gebruiken en instellingen zijn die vooral historisch/ cultureel bepaad zijn en dat je daarbinnen dus een grote vrijheid als christen hebt om iets wel of niet te doen. Helemaal in lijn met de vrijheid zoals die ook door Paulus beschreven wordt. Besef eens bijvoorbeeld dat hij zegt dat hij voor de Joden een jood is, voor de Grieken is hij een Griek, enz. Hij kan dus in rustig geweten zich heel anders gedragen en heel andere gebruiken houden bij de ene groep ten op zichte van de andere groep. Terwijl hij zelf Jood was kon hij zich blijkbaar gedragen als een heiden! Nu deed hij dat ten dienste van het Koninkrijk, maar die gewetensruimte is er dus wel degelijk.
Als we het dan over een Bijbelse notie hebben dan is denk ik die gewetensvrijheid die we hebben met allerlei culturele gebruiken denk ik wel een hele sterke. Daar hoeven mijns inziens dan ook geen hele doordachte Bijbelse argumenten voor te zijn om iets wel of niet te doen, simpelweg omdat de Bijbel daar zelf heel erg terughoudend in is.

[DDD]

Wat mij betreft, speel je dingen tegen elkaar uit die elkaar niet uitsluiten.

Er zijn allerlei culturele gewoonten die het christenen vrijstaat om wel of niet te volgen, en die als zodanig niet goed of slecht zijn. Daar geldt ten eerste wel de kanttekening bij dat Paulus zelf wél ingaat tegen het bewust afwijken van wat in de maatschappij als fatsoenlijk wordt ervaren, zie de hoofddekseldiscussie.

Maar los daarvan: de argumenten om iets wel of niet te doen, daar is de Bijbel wél heel duidelijk over. Alles moet tot eer van God. En ik ben dus van mening dat die argumenten niet tot eer van God waren, maar juist in strijd met een aantal christelijke basisprincipes.

Dan doet het er dus ook helemaal niet toe dat met dezelfde basisprincipes ook heel andere vormen gekozen kunnen worden, want dat is helemaal mijn punt van kritiek niet.

[merel]

Mee eens. Dat heb ik een paar pagina’s terug ook al weergegeven. Datzelfde geldt ook over hun podcast over gastvrijheid.

[Eloesje]

Toch begrijp ik het wel, als iemand onverwachts voor je deur staat en je daardoor echt volledig in de stress schiet omdat je bijvoorbeeld slecht kunt schakelen, dat je dan de deur niet open doet. Moet je altijd jezelf wegcijferen voor een ander?

Mij maak je echt niet blij met een surprise party of een onverwachts dagje uit. Mijn gezin weet dit en zal dit nooit voor mij organiseren. Maar ik heb vriendinnen die dat echt totaal niet begrijpen 'dat is toch leuk!!' het effect van onverwachts bezoek kan hetzelfde zijn. (neurodivergent brein, veel meer mensen hebben hier last van, hoogsensitief maakt het ook niet makkelijker)

Ik vind onverwachts bezoek prima als ik verder weinig op de planning heb staan, maar als het echt m'n dagplanning in de war brengt, kost dit mij echt enorm veel energie. Mag je dan op zo'n moment voor jezelf kiezen? Ik zou wel open doen en zeggen dat het niet uitkomt, maar dat is ook iets wat niet iedereen kan.

[merel]

Ik houd ook niet van surprise party’s. Ik heb er ooit een gehad en vond het afschuwelijk. Dat heb ik niet laten merken.

Dat is wat anders met onverwacht bezoek en/of af hoc ergens in nood bijspringen. Dan laat ik alles vallen en doe de dingen die ik gepland had op een later moment. Afgelopen week gebeurden we twee keer onverwacht dingen waardoor ik twee keer een halve dag niet kon werken. Dan neem ik of een dag vrij of ik ga op mijn parttime dag aan het werk.
Vanavond komen bv (onverwacht) vrienden eten. Het is alleen ook mogelijk dat ik gebeld wordt om aan de andere kant van het land bij te springen, waar een ernstige ziekte is. Voor zulke dingen maak ik altijd op elk moment tijd. Omzien naar een ander is een van de kerntaken uit het evangelie en dat is niet alleen als het mij ook uitkomt. Dat moet mijns inziens op elk willekeurig ogenblik kunnen

[DDD]

Dat betekent nog niet dat je daar dan altijd jezelf voor moet opofferen. Je moet je naaste liefhebben zoals jezelf, niet meer dan jezelf.

En als je dat niet eerlijk kunt of durft te zeggen, dan kan dat heel ingewikkeld zijn inderdaad. Maar zulke dingen kunnen allemaal per persoon verschillen, het gaat er wat mij betreft om met welke redenen je een beslissing daarin neemt.

[Eloesje]

Ik houd ook niet van surprise party’s. Ik heb er ooit een gehad en vond het afschuwelijk. Dat heb ik niet laten merken.

Dat is wat anders met onverwacht bezoek en/of af hoc ergens in nood bijspringen. Dan laat ik alles vallen en doe de dingen die ik gepland had op een later moment. Afgelopen week gebeurden we twee keer onverwacht dingen waardoor ik twee keer een halve dag niet kon werken. Dan neem ik of een dag vrij of ik ga op mijn parttime dag aan het werk.
Vanavond komen bv (onverwacht) vrienden eten. Het is alleen ook mogelijk dat ik gebeld wordt om aan de andere kant van het land bij te springen, waar een ernstige ziekte is. Voor zulke dingen maak ik altijd op elk moment tijd. Omzien naar een ander is een van de kerntaken uit het evangelie en dat is niet alleen als het mij ook uitkomt. Dat moet mijns inziens op elk willekeurig ogenblik kunnen

Het is knap als je dat kunt. Ik kan dat niet, krijg daar enorm veel spierpijn, hoofdpijn en vermoeidheid van. Kortsluiting in mijn hoofd noem ik dat. Daarnaast werk ik met mensen, die kun je niet zomaar afbellen dus onverwachts vrij nemen is in mijn geval niet mogelijk.

Ik sta tegelijkertijd klaar voor een ander. Als er ziekte is zal ik aanbieden om daar te gaan helpen (koken is het enige wat ik niet voor een ander doe, dat is echt niet aan mij besteed)
Moet er iemand gereden worden naar het ziekenhuis dan doe ik dat. Belt er iemand met problemen dan maak ik daar ook tijd voor vrij. Maar ik wil het liefst een beetje voorbereid zijn. Dus niet voor het blok gezet worden omdat er iemand voor de deur staat die 'gezellig op de koffie komt' terwijl ik net een dag gepland had voor iets anders. Onverwachts bezoek is voor mij hetzelfde als een surprise party. Het is onverwachts en je moet meteen schakelen. Dat kan ik gewoon slecht. En dan is het voor die ander ook een kerntaak vanuit het evangelie om mij te nemen zoals ik ben toch?

En natuurlijk zijn er dingen die gewoon meteen moeten, naar de eerste hulp bijvoorbeeld of als er een telefoontje komt met een grote hulpvraag. Maar dat komt gelukkig niet iedere week voor. En dan heb ik daarna echt een dag nodig om bij te komen. Ik vind het juist verstandig om dit bij jezelf te erkennen en hier rekening mee te houden. Er zijn al genoeg mensen met een burn out, ik wil daar niet bij in de rij aansluiten.

[Eloesje]

Dat betekent nog niet dat je daar dan altijd jezelf voor moet opofferen. Je moet je naaste liefhebben zoals jezelf, niet meer dan jezelf.

En als je dat niet eerlijk kunt of durft te zeggen, dan kan dat heel ingewikkeld zijn inderdaad. Maar zulke dingen kunnen allemaal per persoon verschillen, het gaat er wat mij betreft om met welke redenen je een beslissing daarin neemt.

Het is ook een spanningsveld. Zo vind ik familie echt wel belangrijk maar ik hoef niet op verjaarsvisite te gaan om dat te laten merken. Daarnaast heb je de familie niet zelf uitgekozen en heb je met de één meer een klik dan met de ander. Vind het belangrijk om goed (liefdevol) met elkaar om te gaan, elkaar helpen en bijstaan waar nodig is. Dat kan ik beter op een rustig moment dan tijdens een overvolle verjaardag (bij ons in de familie ook nog eens oppervlakkige gesprekken terwijl je 1 op 1 veel meer diepgang hebt).

[DDD]

Hoe jij er over praat, klinkt mij toch heel anders in de oren. Daar zou ik nooit zo kritisch op gereageerd hebben. Wat voor de ene persoon egoïstisch is, is voor de ander nodig om te overleven. Het gaat mij om de argumentatie er achter.

[merel]

Dat betekent nog niet dat je daar dan altijd jezelf voor moet opofferen. Je moet je naaste liefhebben zoals jezelf, niet meer dan jezelf.

En als je dat niet eerlijk kunt of durft te zeggen, dan kan dat heel ingewikkeld zijn inderdaad. Maar zulke dingen kunnen allemaal per persoon verschillen, het gaat er wat mij betreft om met welke redenen je een beslissing daarin neemt.

Als een kop koffie aanbieden aan iemand die onverwacht voor de deur staat of een extra bordje eten aanbieden al gezien wordt als opoffering, is het slecht gesteld met de samenleving.

[DDD]

Voor mensen met ernstig autisme kan dat best heel heftig zijn, anders. Maar in gemiddelde gevallen niet.

Ik heb nooit mensen die zomaar op bezoek komen maar ik ben ook maar zelden thuis zonder duidelijk plan.

[Eloesje]

Dat betekent nog niet dat je daar dan altijd jezelf voor moet opofferen. Je moet je naaste liefhebben zoals jezelf, niet meer dan jezelf.

En als je dat niet eerlijk kunt of durft te zeggen, dan kan dat heel ingewikkeld zijn inderdaad. Maar zulke dingen kunnen allemaal per persoon verschillen, het gaat er wat mij betreft om met welke redenen je een beslissing daarin neemt.

Als een kop koffie aanbieden aan iemand die onverwacht voor de deur staat of een extra bordje eten aanbieden al gezien wordt als opoffering, is het slecht gesteld met de samenleving.

Ik vind dat je erg egoïstisch denkt. Komt heel veroordelend op de ander over.

Ja dat is voor mensen soms een opoffering. Soms is dat net dat druppeltje wat de emmer doet overlopen. Maar dat begrijp jij niet of wil je niet begrijpen want jij steekt anders in elkaar. En het lijkt wel of je vind dat iedereen dat maar 'moet kunnen'?

Precies zoals heel veel mensen zich niet kunnen inleven in een ander: in hen waarvoor een simpel kopje koffie voor complete chaos in het hoofd kan zorgen. En dat zijn echt meer mensen dan je denkt, die hier last van hebben. Hoef je echt geen diagnose autisme voor te hebben of een enorme egoïst/anti sociaal te zijn.