Christine & Gerjanne

[KDD]

Zegt de Bijbel iets over verjaardagen? Ik kan alleen Job 1 vers 4 bedenken, waarvan meerderen vermoeden dat het daar over verjaardagen gaat.

Natuurlijk zegt de Bijbel heel veel over verjaardagen. Althans, over de achterliggende gedachten ervan. Bijbelse waarden als het belang van relaties, trouw, dankbaarheid, vreugde, het erkennen van Gods weldaden, liefde tot de naaste hangen hier nauw mee samen.

Het steeds minder vieren van verjaardagen zie ik ook niet als een teken van een grotere doorwerking van de bijbelse waarden in onze cultuur. Het is mijns inziens een teken van individualisme en hedonisme, van ieder voor zich en God voor niemand, want die bestaat niet.

Ik ben dus heel benieuwd welke bijbelse waarden er voor het standpunt van de dames aan te dragen zijn. Misschien matigheid en soberheid. Maar mijn grote punt is: zij laten God en zijn Woord in dit gesprek totaal buiten beschouwing en zijn zichzelf tot norm.

Daarin mis ik dus het besef om voor het aangezicht van God te leven. En merkwaardigerwijs geldt dat ook in de bijdragen van Evangelist, niettegenstaande haar naam.

En verder ga ik niet beweren dat de kringverjaardag een bijbelse opdracht is. Een dansfeest lijkt me meer in de richting komen, als je nu naar bijbelse voorbeelden kijkt. Maar daar gaat het mij niet om. Het gaat mij om de norm waaraan wij onze keuzes afmeten.

En dan niet alleen bij dingen die volgens sommige mensen dan uitzonderlijk belangrijk zouden zijn, maar gewoon in alle dagelijkse dingen van het leven.

Volgens mij wisten toen de meesten mensen niet welke datum ze geboren zijn.

[Evangelist]

@Evangelist: Was de verjaardag van de kinderen van Job an-sich negatief?

Ik kan er niets positiefs in lezen. Ook niet vanwege de vermelding van Jobs gebed en offer voor zijn kinderen.

[DDD]

Zegt de Bijbel iets over verjaardagen? Ik kan alleen Job 1 vers 4 bedenken, waarvan meerderen vermoeden dat het daar over verjaardagen gaat.

Natuurlijk zegt de Bijbel heel veel over verjaardagen. Althans, over de achterliggende gedachten ervan. Bijbelse waarden als het belang van relaties, trouw, dankbaarheid, vreugde, het erkennen van Gods weldaden, liefde tot de naaste hangen hier nauw mee samen.

Het steeds minder vieren van verjaardagen zie ik ook niet als een teken van een grotere doorwerking van de bijbelse waarden in onze cultuur. Het is mijns inziens een teken van individualisme en hedonisme, van ieder voor zich en God voor niemand, want die bestaat niet.

Ik ben dus heel benieuwd welke bijbelse waarden er voor het standpunt van de dames aan te dragen zijn. Misschien matigheid en soberheid. Maar mijn grote punt is: zij laten God en zijn Woord in dit gesprek totaal buiten beschouwing en zijn zichzelf tot norm.

Daarin mis ik dus het besef om voor het aangezicht van God te leven. En merkwaardigerwijs geldt dat ook in de bijdragen van Evangelist, niettegenstaande haar naam.

En verder ga ik niet beweren dat de kringverjaardag een bijbelse opdracht is. Een dansfeest lijkt me meer in de richting komen, als je nu naar bijbelse voorbeelden kijkt. Maar daar gaat het mij niet om. Het gaat mij om de norm waaraan wij onze keuzes afmeten.

En dan niet alleen bij dingen die volgens sommige mensen dan uitzonderlijk belangrijk zouden zijn, maar gewoon in alle dagelijkse dingen van het leven.

Volgens mij wisten toen de meesten mensen niet welke datum ze geboren zijn.

Dat begrijp ik. Vandaar ook dat je daar geen rekening mee hoeft te houden. Het gaat erom dat je bijbelse grondprincipes toepast in je leven van alledag. En wij weten over het algemeen genomen wel wanneer we geboren zijn.

[Bertiel]

Job had genoeg zelfkennis en ging daarom in gebed.
Kan er uit een onreine een reine komen?

[Job]

Je slaat heel erg door, DDD! Je hebt hier de podcast van C&G opgevoerd en het gesprek op het vieren van verjaardagen gebracht.
De Bijbel zegt niets over het vieren van verjaardagen. (Of het moet zijn in negatieve zin: Job, Herodus, Ahasveros, en het is aannemelijk dat ook Belsazar (Daniël 5) zijn verjaardag vierde. Die voorbeelden staan in ieder geval niet ter navolging in de Bijbel.) Jij verbond het vieren van een verjaardag aan het bezoeken van de jarigen in een groep waarbij ook anderen hetzelfde doen (de kringverjaardag dus). Voor jou heeft dat alles te maken met trouw, dankbaarheid, vreugde, erkennen van Gods weldaden en liefde tot de naaste. Voor mij vrijwel niet. (De bijdrage van @Zita geeft daarvoor een belangrijk inkijkje.) Trouw aan de Heere en aan elkaar beleef ik bepaald niet op kringverjaardagen, idem dankbaarheid en vreugde. Trouw aan elkaar en liefde tot de naaste kan op heel andere momenten veel beter naar voren komen. Als een familielid laat weten dat de verjaardag niet door gaat, dan is er bij mij trouwens wel sprake van vreugde en dankbaarheid.
Juist de kringverjaardag en wat daar tegenwoordig bij komt kijken heeft meer met hedonisme te maken, dan het niet meegaan in de verjaardagsgewoonten.

Ik heb een preek gehoord over Job 1, waarbij het vieren van verjaardagen juist werd benoemd als goed (Gods daden gedenken, elkaar opzoeken). Job verbood het zijn kinderen immers niet.

Maar ook werd benoemd dat het wel een gelegenheid is waarbij gemakkelijk gezondigd wordt. Job bracht voor al zijn kinderen een offer, voor het geval ze gezondigd hebben tijdens zo'n bijeenkomst.

Dat vond ik een mooi gezichtspunt: goed om elkaar op te zoeken, maar let wel goed op jezelf. Zelf vind ik, net als Zita, dat een goede verjaardagsviering beslist niet hoeft te betekenen dat het huis vol zit met mensen en vol staat met eten en drinken. Een mooie wandeling in de natuur met een biddend en dankend hart zou ik ver daarboven verkiezen.

[KDD]

Zegt de Bijbel iets over verjaardagen? Ik kan alleen Job 1 vers 4 bedenken, waarvan meerderen vermoeden dat het daar over verjaardagen gaat.

Natuurlijk zegt de Bijbel heel veel over verjaardagen. Althans, over de achterliggende gedachten ervan. Bijbelse waarden als het belang van relaties, trouw, dankbaarheid, vreugde, het erkennen van Gods weldaden, liefde tot de naaste hangen hier nauw mee samen.

Het steeds minder vieren van verjaardagen zie ik ook niet als een teken van een grotere doorwerking van de bijbelse waarden in onze cultuur. Het is mijns inziens een teken van individualisme en hedonisme, van ieder voor zich en God voor niemand, want die bestaat niet.

Ik ben dus heel benieuwd welke bijbelse waarden er voor het standpunt van de dames aan te dragen zijn. Misschien matigheid en soberheid. Maar mijn grote punt is: zij laten God en zijn Woord in dit gesprek totaal buiten beschouwing en zijn zichzelf tot norm.

Daarin mis ik dus het besef om voor het aangezicht van God te leven. En merkwaardigerwijs geldt dat ook in de bijdragen van Evangelist, niettegenstaande haar naam.

En verder ga ik niet beweren dat de kringverjaardag een bijbelse opdracht is. Een dansfeest lijkt me meer in de richting komen, als je nu naar bijbelse voorbeelden kijkt. Maar daar gaat het mij niet om. Het gaat mij om de norm waaraan wij onze keuzes afmeten.

En dan niet alleen bij dingen die volgens sommige mensen dan uitzonderlijk belangrijk zouden zijn, maar gewoon in alle dagelijkse dingen van het leven.

Volgens mij wisten toen de meesten mensen niet welke datum ze geboren zijn.

Dat begrijp ik. Vandaar ook dat je daar geen rekening mee hoeft te houden. Het gaat erom dat je bijbelse grondprincipes toepast in je leven van alledag. En wij weten over het algemeen genomen wel wanneer we geboren zijn.

Eens. Voor een extrovert is het wel plezierig om al die feestjes te organiseren of bij te wonen maar hoe zie je dat bij een introvert?

[helma]

Je slaat heel erg door, DDD! Je hebt hier de podcast van C&G opgevoerd en het gesprek op het vieren van verjaardagen gebracht.
De Bijbel zegt niets over het vieren van verjaardagen. (Of het moet zijn in negatieve zin: Job, Herodus, Ahasveros, en het is aannemelijk dat ook Belsazar (Daniël 5) zijn verjaardag vierde. Die voorbeelden staan in ieder geval niet ter navolging in de Bijbel.) Jij verbond het vieren van een verjaardag aan het bezoeken van de jarigen in een groep waarbij ook anderen hetzelfde doen (de kringverjaardag dus). Voor jou heeft dat alles te maken met trouw, dankbaarheid, vreugde, erkennen van Gods weldaden en liefde tot de naaste. Voor mij vrijwel niet. (De bijdrage van @Zita geeft daarvoor een belangrijk inkijkje.) Trouw aan de Heere en aan elkaar beleef ik bepaald niet op kringverjaardagen, idem dankbaarheid en vreugde. Trouw aan elkaar en liefde tot de naaste kan op heel andere momenten veel beter naar voren komen. Als een familielid laat weten dat de verjaardag niet door gaat, dan is er bij mij trouwens wel sprake van vreugde en dankbaarheid.
Juist de kringverjaardag en wat daar tegenwoordig bij komt kijken heeft meer met hedonisme te maken, dan het niet meegaan in de verjaardagsgewoonten.

Ik heb een preek gehoord over Job 1, waarbij het vieren van verjaardagen juist werd benoemd als goed (Gods daden gedenken, elkaar opzoeken). Job verbood het zijn kinderen immers niet.

Maar ook werd benoemd dat het wel een gelegenheid is waarbij gemakkelijk gezondigd wordt. Job bracht voor al zijn kinderen een offer, voor het geval ze gezondigd hebben tijdens zo'n bijeenkomst.

Dat vond ik een mooi gezichtspunt: goed om elkaar op te zoeken, maar let wel goed op jezelf. Zelf vind ik, net als Zita, dat een goede verjaardagsviering beslist niet hoeft te betekenen dat het huis vol zit met mensen en vol staat met eten en drinken. Een mooie wandeling in de natuur met een biddend en dankend hart zou ik ver daarboven verkiezen.

Zo heb ik het ook in preken gehoord ja.

Job zegt: 'misschien' hebben ze gezondigd. Het feit dat ze bijeen kwamen was dus de zonde niet.

En wie herkent de zorg van vader Job niet...

[Groepscirkel]

Je slaat heel erg door, DDD! Je hebt hier de podcast van C&G opgevoerd en het gesprek op het vieren van verjaardagen gebracht.
De Bijbel zegt niets over het vieren van verjaardagen. (Of het moet zijn in negatieve zin: Job, Herodus, Ahasveros, en het is aannemelijk dat ook Belsazar (Daniël 5) zijn verjaardag vierde. Die voorbeelden staan in ieder geval niet ter navolging in de Bijbel.) Jij verbond het vieren van een verjaardag aan het bezoeken van de jarigen in een groep waarbij ook anderen hetzelfde doen (de kringverjaardag dus). Voor jou heeft dat alles te maken met trouw, dankbaarheid, vreugde, erkennen van Gods weldaden en liefde tot de naaste. Voor mij vrijwel niet. (De bijdrage van @Zita geeft daarvoor een belangrijk inkijkje.) Trouw aan de Heere en aan elkaar beleef ik bepaald niet op kringverjaardagen, idem dankbaarheid en vreugde. Trouw aan elkaar en liefde tot de naaste kan op heel andere momenten veel beter naar voren komen. Als een familielid laat weten dat de verjaardag niet door gaat, dan is er bij mij trouwens wel sprake van vreugde en dankbaarheid.
Juist de kringverjaardag en wat daar tegenwoordig bij komt kijken heeft meer met hedonisme te maken, dan het niet meegaan in de verjaardagsgewoonten.

Ik heb een preek gehoord over Job 1, waarbij het vieren van verjaardagen juist werd benoemd als goed (Gods daden gedenken, elkaar opzoeken). Job verbood het zijn kinderen immers niet.

Maar ook werd benoemd dat het wel een gelegenheid is waarbij gemakkelijk gezondigd wordt. Job bracht voor al zijn kinderen een offer, voor het geval ze gezondigd hebben tijdens zo'n bijeenkomst.

Dat vond ik een mooi gezichtspunt: goed om elkaar op te zoeken, maar let wel goed op jezelf. Zelf vind ik, net als Zita, dat een goede verjaardagsviering beslist niet hoeft te betekenen dat het huis vol zit met mensen en vol staat met eten en drinken. Een mooie wandeling in de natuur met een biddend en dankend hart zou ik ver daarboven verkiezen.

Zo heb ik het ook in preken gehoord ja.

Job zegt: 'misschien' hebben ze gezondigd. Het feit dat ze bijeen kwamen was dus de zonde niet.

En wie herkent de zorg van vader Job niet...

Het is de vraag of het in Job 1 over verjaardagen gaat. Ik heb geen principieel bezwaar tegen verjaardagen. Wel ben ik voorzichtig van mening dat de Bijbel niet positief spreekt over verjaardagen en het vieren vooral een heidense oorsprong heeft. Daarom zie ik het meer als een moment om familie te ontmoeten, dan dat de geboortedag van de jarige gevierd wordt.

[Henk J]

Het is de vraag of het in Job 1 over verjaardagen gaat. Ik heb geen principieel bezwaar tegen verjaardagen. Wel ben ik voorzichtig van mening dat de Bijbel niet positief spreekt over verjaardagen en het vieren vooral een heidense oorsprong heeft. Daarom zie ik het meer als een moment om familie te ontmoeten, dan dat de geboortedag van de jarige gevierd wordt.

Zie niet in welke voorzichtige heidense oorsprong er in het vieren van een verjaardag zou zitten. Ben het geheel met DDD eens dat het goed is om te gedenken wat de Heere geeft en Hem daar dankbaar voor te zijn, zeker ook bij een nieuw levensjaar. Dat hoeft natuurlijk niet perse met een kringverjaardag, dat is een wat andere discussie, hoewel ik een kringverjaardag wel leuk vind.

[Groepscirkel]

Het is de vraag of het in Job 1 over verjaardagen gaat. Ik heb geen principieel bezwaar tegen verjaardagen. Wel ben ik voorzichtig van mening dat de Bijbel niet positief spreekt over verjaardagen en het vieren vooral een heidense oorsprong heeft. Daarom zie ik het meer als een moment om familie te ontmoeten, dan dat de geboortedag van de jarige gevierd wordt.

Zie niet in welke voorzichtige heidense oorsprong er in het vieren van een verjaardag zou zitten. Ben het geheel met DDD eens dat het goed is om te gedenken wat de Heere geeft en Hem daar dankbaar voor te zijn, zeker ook bij een nieuw levensjaar. Dat hoeft natuurlijk niet perse met een kringverjaardag, dat is een wat andere discussie, hoewel ik een kringverjaardag wel leuk vind.

Het is geen voorzichtige oorsprong, maar een voorzichtige mening.

[DDD]

Natuurlijk zegt de Bijbel heel veel over verjaardagen. Althans, over de achterliggende gedachten ervan. Bijbelse waarden als het belang van relaties, trouw, dankbaarheid, vreugde, het erkennen van Gods weldaden, liefde tot de naaste hangen hier nauw mee samen.

Het steeds minder vieren van verjaardagen zie ik ook niet als een teken van een grotere doorwerking van de bijbelse waarden in onze cultuur. Het is mijns inziens een teken van individualisme en hedonisme, van ieder voor zich en God voor niemand, want die bestaat niet.

Ik ben dus heel benieuwd welke bijbelse waarden er voor het standpunt van de dames aan te dragen zijn. Misschien matigheid en soberheid. Maar mijn grote punt is: zij laten God en zijn Woord in dit gesprek totaal buiten beschouwing en zijn zichzelf tot norm.

Daarin mis ik dus het besef om voor het aangezicht van God te leven. En merkwaardigerwijs geldt dat ook in de bijdragen van Evangelist, niettegenstaande haar naam.

En verder ga ik niet beweren dat de kringverjaardag een bijbelse opdracht is. Een dansfeest lijkt me meer in de richting komen, als je nu naar bijbelse voorbeelden kijkt. Maar daar gaat het mij niet om. Het gaat mij om de norm waaraan wij onze keuzes afmeten.

En dan niet alleen bij dingen die volgens sommige mensen dan uitzonderlijk belangrijk zouden zijn, maar gewoon in alle dagelijkse dingen van het leven.

Volgens mij wisten toen de meesten mensen niet welke datum ze geboren zijn.

Dat begrijp ik. Vandaar ook dat je daar geen rekening mee hoeft te houden. Het gaat erom dat je bijbelse grondprincipes toepast in je leven van alledag. En wij weten over het algemeen genomen wel wanneer we geboren zijn.

Eens. Voor een extrovert is het wel plezierig om al die feestjes te organiseren of bij te wonen maar hoe zie je dat bij een introvert?

Een introvert hoeft de ander niet meer lief te hebben dan zichzelf. Dat is de bijbelse maatstaf. Dus iemand die zes dagen nodig heeft om bij te komen van een kerkdienst, hoeft die niet bij te wonen. Dat geldt natuurlijk dan ook voor een verjaardag. Dan hebben we het wel over uitzonderlijke gevallen, maar de afwegingen gelden ook voor mensen die er 'gewoon' een hekel aan hebben.

Het gaat erom, dat je zulke beslissingen neemt met bijbelse grondbeginselen in je achterhoofd. En dat mis ik in de podcast en ook in de bijdragen van Evangelist. Ik ben het er mee eens dat een concrete uitkomst dan anders kan zijn dan in de bijbeltijd. Dat is een kwestie van toepassing in de praktijk.

En dan denk ik, dat vanuit bijbelse beginselen over familie wel meer te zeggen is dan Eloesje doet, bijvoorbeeld. Maar goed. Dat zijn weer uitvoerige onderwerpen apart.

[DDD]

@Evangelist: Was de verjaardag van de kinderen van Job an-sich negatief?

Ik kan er niets positiefs in lezen. Ook niet vanwege de vermelding van Jobs gebed en offer voor zijn kinderen.

De boodschap is naar mijn idee juist dat hij zelfs in totaal onschuldige kwesties voor de zekerheid een offer bracht, omdat hij zijn hart en het hart van zijn kinderen kende. Er staat ook: misschien. Dat laat zijn buitengewone eerbied voor God zien. Wat jij doet, is naar mijn idee de boodschap omdraaien. Maar goed, dat is een kwestie van exegese, wellicht.

[Evangelist]

Oke, dus gewoon een hekel hebben aan kringverjaardagen mag niet, want tegen Bijbelse uitgangspunten?
Hoe zit dat met een hekel aan zwemmen, of aan het verkeren op een strand, etc.?

[DDD]

Ik zeg niet dat dat niet mag. Je mag ook een hekel hebben aan een lange preek. Of aan slecht orgelspel in de kerk. Of aan weet ik wat niet al.

Het gaat er vervolgens wel om, in hoeverre je je eigen opvattingen onder kritiek van de heilige Schrift stelt. Als je alleen jezelf tot norm bent, dan wordt het tijd om meer te bidden en meer in de Bijbel te lezen. Dat heb ik trouwens ook tegen mezelf, want dat is natuurlijk iets waar we allemaal bloot aan staan.

Ik zeg niet dat dan de conclusie altijd is dat je ergens heen moet. Ik zeg wel, dat bij zo'n leven de opvattingen van de dames in de podcast niet passen. Althans, niet met deze argumentatie.

[Evangelist]

@Evangelist: Was de verjaardag van de kinderen van Job an-sich negatief?

Ik kan er niets positiefs in lezen. Ook niet vanwege de vermelding van Jobs gebed en offer voor zijn kinderen.

De boodschap is naar mijn idee juist dat hij zelfs in totaal onschuldige kwesties voor de zekerheid een offer bracht, omdat hij zijn hart en het hart van zijn kinderen kende. Er staat ook: misschien. Dat laat zijn buitengewone eerbied voor God zien. Wat jij doet, is naar mijn idee de boodschap omdraaien. Maar goed, dat is een kwestie van exegese, wellicht.

Nee, ik schreef dat ik er niets positiefs over kan lezen. Ook niets expliciet negatiefs. Wel zie ik dat Job er rekening mee houdt dat er gezondigd is/wordt. En even verderop staat dat ze tijdens zo’n samenkomst allemaal omkomen.
Ik kan daar niet zoveel positieve punten in zien ter onderbouwing van het feit dat het een Bijbels principe zou zijn om kringverjaardagen te houden.