Seksueel misbruik

[Groepscirkel]

Het verwijt is in ieder geval geuit door de advocaat van de slachtoffers, tijdens de rechtszitting.
De Gelderlander beschrijft dit:

Binnen de protestantse kerk geldt een protocol hoe om te gaan bij misbruiksituaties. De raadsvrouw van de slachtoffers verwijt de dominee dat die op eigen houtje heeft geopereerd. ,,Hij heeft slachtoffers benaderd met een te hoge nadruk op vergeving.”

https://www.gelderlander.nl/neder-betuw ... ~a68ca790/

Exact, een advocaat. CVandaag had zorgvuldig geweest als dat erbij zou staan. Geen grond in rechterlijke documentatie.

Ik ben het met je eens dat het altijd zorgvuldig is te benoemen van wie een uitspraak/bewering is.

Uitzoomend geldt tegelijk wel: deze dominee stond niet terecht hier, en het gaat ook niet over strafbare feiten. "Rechterlijke documentatie" zal er dus nooit komen. Maar het gaat wel over moraal en ethiek, en dan kan een dergelijke opmerking wel degelijk relevant zijn.
Ik lees er een ervaren werkelijkheid in, die helaas wel herkenbaar is vanuit een breder probleem binnen de kerk als het gaat om omgaan met daders, slachtoffers en vergeving. Meer dan een gedeelde ervaring is het niet. Maar laten we zeker niet met formele redeneringen dergelijke ervaringen wegschuiven.

Volledig eens met je laatste alinea. Ik ben aangeslagen op het woord "vergeving" en dat de rechter de dominee en ambtsdragers dit voor de voeten zou hebben geworpen. Beide zaken lees ik nergens in de berichtgeving (media, rechtspraak) op feiten gebaseerd terug. Het is mij te makkelijk dat 'de kerk' verwijten worden gemaakt, zonder dat daar (tot nu toe) feitelijk grond voor is. Ik lees vooral adequaat handelen: ingrijpen in jeugdwerk, maatregel voor sacramenten, gesprekken. Je kan ongetwijfeld aan contactgegevens van die dominee of kerkenraad komen, dus verifiëren zou niet moeilijk hoeven zijn.

[Henk J]

Dan zie je volgens mij wel het bericht op nu.nl over het hoofd wat ik eerder citeerde waarin stond dat er vanuit de dominee een brief naar het slachtoffer is gegaan waarin stond dat er schuld was erkent en naar vergeving gezocht werd. Ik denk dat die brief niet zo verstandig is geweest.
Ter toevoeging, niet alles kan in een keer goed natuurlijk, dat er is ingegrepen m.b.t. het jeugdwerk is heel goed.

[Ambtenaar]

Als ik dit zo lees heeft een predikant net zoveel recht om te zwijgen over zaken die in vertrouwen zijn gedeeld als een advocaat.
https://www.ske-advocaten.nl/verschoningsrecht/

Je hebt gelijk. Dat betekent dus dat predikanten best wel een last kunnen hebben te dragen.

[Groepscirkel]

Dan zie je volgens mij wel het bericht op nu.nl over het hoofd wat ik eerder citeerde waarin stond dat er vanuit de dominee een brief naar het slachtoffer is gegaan waarin stond dat er schuld was erkent en naar vergeving gezocht werd. Ik denk dat die brief niet zo verstandig is geweest.
Ter toevoeging, niet alles kan in een keer goed natuurlijk, dat er is ingegrepen m.b.t. het jeugdwerk is heel goed.

Wat lees jij daar over vergeving?

[Henk J]

Dan zie je volgens mij wel het bericht op nu.nl over het hoofd wat ik eerder citeerde waarin stond dat er vanuit de dominee een brief naar het slachtoffer is gegaan waarin stond dat er schuld was erkent en naar vergeving gezocht werd. Ik denk dat die brief niet zo verstandig is geweest.
Ter toevoeging, niet alles kan in een keer goed natuurlijk, dat er is ingegrepen m.b.t. het jeugdwerk is heel goed.

Wat lees jij daar over vergeving?

Excuses, dat staat er inderdaad niet. Schuld belijden is wat anders dan vergeving. Het is jammer dat ik het artikel op Cvandaag of de Gelderlander niet kan lezen, die zijn wat uitgebreider.

[merel]

Als ik dit zo lees heeft een predikant net zoveel recht om te zwijgen over zaken die in vertrouwen zijn gedeeld als een advocaat.
https://www.ske-advocaten.nl/verschoningsrecht/

Je hebt gelijk. Dat betekent dus dat predikanten best wel een last kunnen hebben te dragen.

Ze mogen zich inderdaad verschonen, maar bij gevaar voor derden er ook voor kiezen om de politie in te schakelen. Hij lijkt mij dat er bij misbruik zeker sprake is van gevaar voor derden.

[FlyingEagle]

Ik vraag me echt af hoe die ambtsdragers hier nu op terugkijken en of ze nog geloofwaardig hun ambt kunnen uitoefenen. Maar misschien is er wel wat mee gedaan dat weet ik verder niet. Het blijft voor mij echt onvoorstelbaar.

Toch vind ik van de zijlijn deze veroordeling te makkelijk. Manipulatie, toneelspel, hypocrisie enz. zijn voor daders een tweede natuur. Jeugdzorg, regulier zorg ging ook mee in de verhalen van de ouders en dat zijn toch professionals.
Dus ja persoonlijk zou ik mijn ambt denk ik neerleggen maar ik weet te weinig om te oordelen wat betreffende kerkenraad kon/moest weten.

Dat ben ik wel met je eens hoor. Maar er is al zoveel nieuws hierover in de media ook in het RD, je zou toch wel mogen verwachten dat hierdoor wat extra voelsprieten omhoog gaan..

Het Nederlands Dagblad heeft een rectificatie geplaatst onder het artiikel

Rechtgezet (4 juni 2026): In een eerdere versie van het verhaal stond dat kerkenraadsleden op de gang met de vader baden. Dat klopt niet. In het boek schrijft Vinkenborg dat hij zag dat ‘betrokkenen uit de kerk’ baden op de gang.

Dit bleek dus niet waar te zijn, goed dat dit wordt rechtgezet want ik was echt geschokt.

[Vrouwke]

Ben eigenlijk ontdaan van het verslag in ND over de rechtszaak tussen de drie zussen en Annemieke die het boek 'het waren toch mijn ouders' schreef.

Bovendien ervaarde hij (Journalist Vinkenborg) dat tijdens de rechtszaken aanwezige ambtsdragers vooral bezig waren met de verdachten. Kerkenraadsleden baden met de vader op de gang. ‘Waar zouden ze daar in de gangen van de rechtbank met elkaar voor bidden? Voor vrijspraak? Vergeving? Genezing? Tegelijk valt me op dat de aandacht niet uitgaat naar de dochters, de slachtoffers.’

Uit de recensie in het RD:

Vinkenborg ziet ook hoe de vader tijdens „vrijwel iedere schorsing” van de rechtszittingen gaat bidden „met mensen uit zijn reformatorische geloofsgemeenschap”. In de rechtbank vraagt hij een ouderling of er ook aandacht is voor de slachtoffers. Die lijkt „te schrikken van de vraag”. Een paar dagen later zoekt de kerk volgens de journalist contact met Annemieke, tien jaar nadat zij het gezin heeft verlaten.


Hoe is het mogelijk...

'k Heb het eerste stuk van het boek inmiddels gelezen. De tijd dat ze thuis woonde. Wat een akelig verhaal. Ziek systeem. Arme, arme kinders.

Ik sprak er nog over met iemand die in de hulpverlenig werkt. Over het moeilijke van dit soort zaken. Over het dubbelleven. Over mensen die letterlijk niet kunnen praten door de trauma's. Over zaken waarbij je een sterk niet-pluis gevoel hebt. Maar waar je toch de vinger niet achter kan krijgen. Ook al buig je jezelf er over met meerdere hulpverleners.

Ingewikkeld. Moeilijk. Triest. Ellendig.

[Eloesje]

Het is natuurlijk mooi dat er aan heel veel punten moet worden voldaan voordat er echt ingegrepen mag worden. Maar aan bepaalde voorwaarden kun je soms niet voldoen waardoor je niet kunt ingrijpen. Dat maakt deze situaties zo ontzettend ingewikkeld.

Als voorbeeld
Melding bij veilig thuis
Deze gaan aan de slag, bellen oa school en de huisarts. Als het gezin nooit bij de huisarts komt, kun je daar al niets mee. En als het gezin dan ook nog eens thuisonderwijs geeft ben je op school ook snel uitgepraat. Tijdens huisbezoek heb je een sterk niet-pluis gevoel maar kun je er niet doorheen prikken. De schone schijn wordt opgehouden.... Dan wordt de casus uiteindelijk in de meeste gevallen gesloten.

Daarom zo belangrijk dat je kinderen serieus neemt als ze iets melden. Daar kun je nml wel wat mee. Maar daar gaat het vaak toch mis.

[johanna]

Waar het naar mijn idee misgaat is dat vaak niet het slachtoffer maar de dader het voordeel van de twijfel krijgt.
Er was immers niemand bij en het is nogal wat als een bekende van je tot zulke afschuwelijke dingen in staat blijkt. Dan is het voor jezelf makkelijker, comfortabeler om aan de woorden van het slachtoffer te twijfelen.
Terwijl die twijfel nu juist zoveel kwaad doet bij slachtoffers.

[merel]

Het begint bij openheid over seksualiteit en de ogen niet sluiten voor misstanden/misstappen.

[Wim Anker]

Waar het naar mijn idee misgaat is dat vaak niet het slachtoffer maar de dader het voordeel van de twijfel krijgt.
Er was immers niemand bij en het is nogal wat als een bekende van je tot zulke afschuwelijke dingen in staat blijkt. Dan is het voor jezelf makkelijker, comfortabeler om aan de woorden van het slachtoffer te twijfelen.
Terwijl die twijfel nu juist zoveel kwaad doet bij slachtoffers.

Jaja. Hoe wil je het dan? Alle mannen vogelvrij als een vrouw beledigd is? Alias Pontifera?

[Edelweiss]

Is de stap van een beledigde vrouw naar bewezen misbruik niet een beetje te groot, Wim?

[Wim Anker]

Is de stap van een beledigde vrouw naar bewezen misbruik niet een beetje te groot, Wim?

Als het bewezen is uiteraard! niet! Maar de onschuldpresumptie maar overboord gooien is geen oplossing.

En dat werd, volgens mij, bedektelijk gesuggereerd.

[Eloesje]

Waar het naar mijn idee misgaat is dat vaak niet het slachtoffer maar de dader het voordeel van de twijfel krijgt.
Er was immers niemand bij en het is nogal wat als een bekende van je tot zulke afschuwelijke dingen in staat blijkt. Dan is het voor jezelf makkelijker, comfortabeler om aan de woorden van het slachtoffer te twijfelen.
Terwijl die twijfel nu juist zoveel kwaad doet bij slachtoffers.

Klopt, je verwacht in de meeste gevallen niet dat de persoon in kwestie dit zou (kunnen) doen.

Waar ik over schreef was vooral na een melding veilig thuis, dat er een bepaalde procedure gevolgd moet worden. Als je dan niet verder komt als hulpverlening en er geen directe melding/aangifte van een slachtoffer komt sta je met je rug tegen de muur.