Bourdon16 schreef: ↑Vandaag, 11:21
Echt om te kotsen. Weer zo'n verhaal.
En dan te bedenken dat we het meeste niet weten en dat er nog veel meer van zulke gezinnen zijn waar zulke dingen op dit moment gebeuren.
Wat het meest ernstig is dat vaak jeugdzorg en andere professionals er al lang bij betrokken zijn maar de signalen niet oppakken.
Zie o.a, deze zaak, pleegmeisje Vlaardingen, mishandeling Stadskanaal https://rd.nl/artikel/1151504 enz.
Zijn al verschillende debatten in de tweede kamer over geweest maar keer op keer gebeurd het opnieuw.
Er gaan er met twee verbonden verloren en met drie en er worden er met twee verbonden behouden en met drie. Prof. G. Wisse.
Bourdon16 schreef: ↑Vandaag, 11:21
Echt om te kotsen. Weer zo'n verhaal.
En dan te bedenken dat we het meeste niet weten en dat er nog veel meer van zulke gezinnen zijn waar zulke dingen op dit moment gebeuren.
Wat het meest ernstig is dat vaak jeugdzorg en andere professionals er al lang bij betrokken zijn maar de signalen niet oppakken.
Zie o.a, deze zaak, pleegmeisje Vlaardingen, mishandeling Stadskanaal https://rd.nl/artikel/1151504 enz.
Zijn al verschillende debatten in de tweede kamer over geweest maar keer op keer gebeurd het opnieuw.
Ja klopt, dat bedoel ik ook.
En wat denk je van dit verhaal. Zo in in slecht.
Nu laat ik onze kinderen niet bij mannen achter en en telkens wordt weer duidelijk dat je dat ook beter niet kan doen.
Helaas in gezin te maken gehad met vervelende casus. Kerkenraad zat gelijk op klein houden, vergeving en oog voor de dader. Wij hebben toen Meldpunt gebeld die contact heeft opgenomen met kerkenraad. Toen moesten ze een flinke draai maken. Dader was achteraf heel tevreden met alle pastorale aandacht, naar ons is nooit omgekeken.
Laatst gewijzigd door Charles op 04 jun 2026, 13:05, 1 keer totaal gewijzigd.
Ik snap dat nooit zo goed. Voordat er sprake kan zijn van (een bepaalde mate van) vergeving, moet de dader eerst zijn schuld belijden bij het slachtoffer en vragen om vergeving. En dan moet de dader afwachten of en wanneer het slachtoffer vergeving schenkt. Vergeving kun je niet opleggen of afdwingen.
Gelukkig komt er steeds meer aandacht voor misbruik en hoe daar op een goede manier mee om te gaan in een kerkelijke/gemeentelijke setting. Het bestaan van meldpunten is erg belangrijk. Ik hoop dat elke ambtsdrager en kerkenraad bij het ter ore komen van een dergelijke zaak, direct contact opneemt met het meldpunt.
In Arnhem krijgt een ondernemer uit Opheusden 20 maanden cel omdat hij jarenlang (andersbegaafde) jongens van 13 tot 16 misbruikt heeft op zijn bedrijf in Dodewaard.
Vóórdat de rechter eraan te pas kwam, zat de man bij de dominee. En daar werd het binnenskamers afgehandeld: geen jeugdwerk meer, niet naar het Avondmaal, en een brief naar een slachtoffer dat de dader spijt had en schuld wilde belijden....
In de rechtszaal klapte de dader dicht.... Alles werd ontkend en de jongens kregen zelf de schuld. Toen was meteen duidelijk: het “berouw” waar de dominee zo van overtuigd was, was niets waard....
Misbruik is geen zonde die je met een pastoraal gesprek oplost. Het is een misdrijf. Door de dader een veilig plekje te geven om te “belijden” en de politie buiten spel te laten, beschermt de kerk de dader en blijven slachtoffers in de kou staan.
En het gebeurt véél te vaak.
Het alleen al suggereren hier maakt me al boos.
Gerechtigheid betekent dat er récht moet geschieden. Daarin moet juist de kerk een voorbeeld zijn omdat het zo ook werkt in Gods koninkrijk.
Er wordt niet over zonde heengestapt als God handelt met zondaren. Er is alleen genade in een weg van recht.
En de kans op herhaling is veel te groot als daders de hand boven het hoofd gehouden wordt.
Bovendien wordt de schade bij slachtoffers groter door victim blaming. En is het bijzonder schadelijk als het slachtoffer het gevoel krijgt dat de dader pastorale aandacht en barmhartigheid ontvangt ten kóste van haar/zijn gevoelens.
Dat maakt de pijn en de eenzaamheid nog groter.
Echt berouw is heel erg nodig in dit soort situaties,
ook voor acceptatie, wat het slachtoffer is aangedaan,
maar ook voor het begin van verwerking.
Zomaar vergeven kan niet,
de impact van dit soort erge feiten en misbruik en mishandeling,
is niet te overschatten,
zulke kinderen/jongeren/mensen zijn vaak voor het leven getekend,
en wanneer ze het weten te verwerken,
blijft het vaak nog iets wat enorme sporen achterlaat,
zelfvertrouwen schaadt, angst geeft, vertrouwen in medemensen doet verliezen...en nog veel meer.
Het heeft vaak lichamelijke, psychische en geestelijke gevolgen.
Aan de ene kan is, over veel dingen kan en mag niet gesproken worden,
aan de andere kant, worden veel slachtoffers niet serieus genomen.
Aan de andere kant worden zaken soms zeer onterecht gebagatelliseerd of kleiner gemaakt,
verder blijft het vreemd sommige zeggen, niemand is te slecht voor welke zonde dan ook,
elke zonde leeft in ieder mens, maar een ambtsdrager zou die zonde toch niet kunnen begaan denkt men...
Ja, ambtsdragers verdienen zeker respect,
maar als ze de fout in gaan, moet en zal er worden in gegrepen,
en niet op een stiekeme manier, of om de ambtsdrager maar zoveel mogelijk te beschermen ten koste van het slachtoffer!
Elke persoon die met zulke erge pijnlijke zaken te maken heeft, wens ik een kerkenraad die wijsheid zoekt, en eerlijk met dit soort heftige situaties om te gaan.
"Zie, de Heere is gekomen met Zijn vele duizenden heiligen, om gericht te houden tegen allen, en te straffen alle goddelozen onder hen, vanwege al hun goddeloze werken, die zij goddelooslijk gedaan hebben, en vanwege alle harde woorden, die de goddeloze zondaars tegen Hem gesproken hebben"
helma schreef: ↑Vandaag, 13:07
Vorige week in het nieuws:
In Arnhem krijgt een ondernemer uit Opheusden 20 maanden cel omdat hij jarenlang (andersbegaafde) jongens van 13 tot 16 misbruikt heeft op zijn bedrijf in Dodewaard.
Vóórdat de rechter eraan te pas kwam, zat de man bij de dominee. En daar werd het binnenskamers afgehandeld: geen jeugdwerk meer, niet naar het Avondmaal, en een brief naar een slachtoffer dat de dader spijt had en schuld wilde belijden....
In de rechtszaal klapte de dader dicht.... Alles werd ontkend en de jongens kregen zelf de schuld. Toen was meteen duidelijk: het “berouw” waar de dominee zo van overtuigd was, was niets waard....
Misbruik is geen zonde die je met een pastoraal gesprek oplost. Het is een misdrijf. Door de dader een veilig plekje te geven om te “belijden” en de politie buiten spel te laten, beschermt de kerk de dader en blijven slachtoffers in de kou staan.
En het gebeurt véél te vaak.
Het alleen al suggereren hier maakt me al boos.
Gerechtigheid betekent dat er récht moet geschieden. Daarin moet juist de kerk een voorbeeld zijn omdat het zo ook werkt in Gods koninkrijk.
Er wordt niet over zonde heengestapt als God handelt met zondaren. Er is alleen genade in een weg van recht.
En de kans op herhaling is veel te groot als daders de hand boven het hoofd gehouden wordt.
Bovendien wordt de schade bij slachtoffers groter door victim blaming. En is het bijzonder schadelijk als het slachtoffer het gevoel krijgt dat de dader pastorale aandacht en barmhartigheid ontvangt ten kóste van haar/zijn gevoelens.
Dat maakt de pijn en de eenzaamheid nog groter.
Ik word hier zó boos over.
Eens, en echt berouw is ook je hoofd op het hakblok leggen en de strafrechtelijke consequenties zonder tegenstribbelen ondergaan. En het is inderdaad een misdrijf die door de overheid bestraft dient te worden.
Er gaan er met twee verbonden verloren en met drie en er worden er met twee verbonden behouden en met drie. Prof. G. Wisse.
Ik begrijp het ook gewoon echt niet. Over andere zonden wordt een dader onder censuur gezet. Als je een TV hebt kom je al in de problemen maar in deze gevallen wordt zo vaak de hand boven het hoofd gehouden... hoe is dat toch mogelijk denk ik dan.
Vragen van echt berouw is ongeveer hetzelfde als van zwerver verwachten dat hij een normaal huiselijk leven gaat leven. Dat gaat vaak niet vanwege onderliggende persoonlijkheidsproblematiek. Weinig empathie verhoogt het risico om zedenmisdrijven te begaan.
Zomaar een oprechte vraag: wordt er in de preek weleens expliciet aandacht besteed aan deze problematiek, bijv. bij de behandeling van het Onze Vader of het 5e gebod?
Zelf heb ik de ervaring dat het vroeger ook wel benoemd werd, maar de laatste jaren nog wel explicieter.
Naast een zwaar beschadigd Godsbeeld bij een slachtoffer, ontkracht je je boodschap ook door de dader middels vergeving een escape te bieden. Als de zonde werkelijk zo verschrikkelijk is dat Gods Zoon naar de aarde moest komen om te lijden en te sterven, en je laat een slachtoffer makkelijk wegkomen onder het mom van vergeving, dan breek je actief af wat je verkondigt.
Laatst gewijzigd door mvdb op 04 jun 2026, 13:50, 1 keer totaal gewijzigd.
FlyingEagle schreef: ↑Vandaag, 13:38
Ik begrijp het ook gewoon echt niet. Over andere zonden wordt een dader onder censuur gezet. Als je een TV hebt kom je al in de problemen maar in deze gevallen wordt zo vaak de hand boven het hoofd gehouden... hoe is dat toch mogelijk denk ik dan.
Stond deze dader niet onder censuur? Ik weet het niet.
Er gaan er met twee verbonden verloren en met drie en er worden er met twee verbonden behouden en met drie. Prof. G. Wisse.
