Christelijke Gereformeerde Kerken

[rhadders]

Amen.

Je kunt natuurlijk amen zeggen. Maar voor zo’n gezamenlijk gesprek is dan toch ook gezamenlijke terugkeer nodig? Zolang kerken uitspreken dat ze nooit meer (!) zullen terugkomen op hun besluit om vrouwen in de ambten te bevestigen, dan blijft de vertrouwensbreuk bestaan. Dat heeft niets te maken met loopgraven of zo, maar met de wijze waarop je kerkelijk samenleeft.

Of - positief geformuleert: als vandaag alle gemeenten met vrouwelijke ambtsdragers besluiten tot een traject waarin hun bevestiging ongedaan gemaakt gaat worden, idem wat beleid t.a.v. homoseksuele relaties betreft, om zo het gesprek mogelijk te maken over Schrift, kerk, prediking, dan weet ik zeker dat het hele initiatief rond Rijnsburg on hold wordt gezet.

Daar was nu juist de lastste oproep van de synode op 28 maart 2025 op gericht.

Kanselsluitinfen komt ook ergens vandaan. Dat heeft te maken met het missen van wezenlijke zaken in de prediking. Daar wil een kerkenraad de gemeente dan niet aan blootstellen. (Dit geldt aan beide zijden van het spectrum.)

Mijn vrouw wijst mij er altijd op dat je beter geen uitspraken kunt doen met 'nooit' of 'altijd'. Hetgeen illustreert dat ik een wijze vrouw ben getrouwd

Dat een en ander het kerkelijke samenleven zwaar onder druk heeft gezet, ontken ik niet. Ik begrijp écht de moeite van de Rijnsburg-kerken. Maar waar @NLprotestant terecht op wijst: "Als Christus niet meer als gekruisigde en opgestane Heer wordt beleden en Gods Woord niet meer als Gods Woord wordt aanvaard. Dán is de kerk losgeslagen van haar fundament." Ook de belijdenisgeschriften stellen dat er sprake moet zijn van een 'valse kerk' voor (af)scheiding gerechtvaardigd is. Ook Reformatoren als Luther en Calvijn geloofden dat alleen dan als het Evangelie niet meer zuiver gepredikt wordt en/of de sacramenten niet meer zuiver bediend worden, er grond is voor afscheiding. Daar is geen sprake van. Ik heb het meerdere behoudende ouderlingen en meerdere predikanten op de man af gevraagd: beschouw je moderne kerken als bijv. Zwolle als valse kerken (zoals bedoeld in de NGB). Geen één die hier 'ja' op heeft geantwoord. Mijn hoop is dan ook dat er geen afscheiding gaat plaatsvinden, maar dat we een nieuwe vorm van samenwerking met elkaar vinden - een 'A/B-model'. Dat is nog steeds niet ideaal, maar ik zou het een grote en krachtige stap vinden. Want dat het praktisch zo niet ver kan, is evident. Dat betekent wel dat we allemaal - dus ook de Rijnsburg-kerken - zullen moeten erkennen dat we nog steeds op dezelfde grond staan (Schrift en belijdenis), maar niet meer waar het gaat om de kerkorde. En dat we daarom tot andere afspraken met elkaar komen, gericht op maximale samenwerking en zo dicht mogelijk bij de bestaande kerkorde.

[Evangelist]

Amen.

Je kunt natuurlijk amen zeggen. Maar voor zo’n gezamenlijk gesprek is dan toch ook gezamenlijke terugkeer nodig? Zolang kerken uitspreken dat ze nooit meer (!) zullen terugkomen op hun besluit om vrouwen in de ambten te bevestigen, dan blijft de vertrouwensbreuk bestaan. Dat heeft niets te maken met loopgraven of zo, maar met de wijze waarop je kerkelijk samenleeft.

Of - positief geformuleert: als vandaag alle gemeenten met vrouwelijke ambtsdragers besluiten tot een traject waarin hun bevestiging ongedaan gemaakt gaat worden, idem wat beleid t.a.v. homoseksuele relaties betreft, om zo het gesprek mogelijk te maken over Schrift, kerk, prediking, dan weet ik zeker dat het hele initiatief rond Rijnsburg on hold wordt gezet.

Daar was nu juist de lastste oproep van de synode op 28 maart 2025 op gericht.

Kanselsluitinfen komt ook ergens vandaan. Dat heeft te maken met het missen van wezenlijke zaken in de prediking. Daar wil een kerkenraad de gemeente dan niet aan blootstellen. (Dit geldt aan beide zijden van het spectrum.)

Mijn vrouw wijst mij er altijd op dat je beter geen uitspraken kunt doen met 'nooit' of 'altijd'. Hetgeen illustreert dat ik een wijze vrouw ben getrouwd

Dat een en ander het kerkelijke samenleven zwaar onder druk heeft gezet, ontken ik niet. Ik begrijp écht de moeite van de Rijnsburg-kerken. Maar waar @NLprotestant terecht op wijst: "Als Christus niet meer als gekruisigde en opgestane Heer wordt beleden en Gods Woord niet meer als Gods Woord wordt aanvaard. Dán is de kerk losgeslagen van haar fundament." Ook de belijdenisgeschriften stellen dat er sprake moet zijn van een 'valse kerk' voor (af)scheiding gerechtvaardigd is. Ook Reformatoren als Luther en Calvijn geloofden dat alleen dan als het Evangelie niet meer zuiver gepredikt wordt en/of de sacramenten niet meer zuiver bediend worden, er grond is voor afscheiding. Daar is geen sprake van. Ik heb het meerdere behoudende ouderlingen en meerdere predikanten op de man af gevraagd: beschouw je moderne kerken als bijv. Zwolle als valse kerken (zoals bedoeld in de NGB). Geen één die hier 'ja' op heeft geantwoord. Mijn hoop is dan ook dat er geen afscheiding gaat plaatsvinden, maar dat we een nieuwe vorm van samenwerking met elkaar vinden - een 'A/B-model'. Dat is nog steeds niet ideaal, maar ik zou het een grote en krachtige stap vinden. Want dat het praktisch zo niet ver kan, is evident. Dat betekent wel dat we allemaal - dus ook de Rijnsburg-kerken - zullen moeten erkennen dat we nog steeds op dezelfde grond staan (Schrift en belijdenis), maar niet meer waar het gaat om de kerkorde. En dat we daarom tot andere afspraken met elkaar komen, gericht op maximale samenwerking en zo dicht mogelijk bij de bestaande kerkorde.

Tja…, ik denk dat er inmiddels wel sprake is van een verschillend fundament. Niet als het gaat om wat beleden wordt; wel als het gaat om de praktijk. M.a.w.: ik durf je dit niet zomaar na te zeggen ‘Daar is geen sprake van.’

[Evangelist]

Amen.

Je kunt natuurlijk amen zeggen. Maar voor zo’n gezamenlijk gesprek is dan toch ook gezamenlijke terugkeer nodig? Zolang kerken uitspreken dat ze nooit meer (!) zullen terugkomen op hun besluit om vrouwen in de ambten te bevestigen, dan blijft de vertrouwensbreuk bestaan. Dat heeft niets te maken met loopgraven of zo, maar met de wijze waarop je kerkelijk samenleeft.

Of - positief geformuleert: als vandaag alle gemeenten met vrouwelijke ambtsdragers besluiten tot een traject waarin hun bevestiging ongedaan gemaakt gaat worden, idem wat beleid t.a.v. homoseksuele relaties betreft, om zo het gesprek mogelijk te maken over Schrift, kerk, prediking, dan weet ik zeker dat het hele initiatief rond Rijnsburg on hold wordt gezet.

Daar was nu juist de lastste oproep van de synode op 28 maart 2025 op gericht.

Kanselsluitingen komt ook ergens vandaan. Dat heeft te maken met het missen van wezenlijke zaken in de prediking. Daar wil een kerkenraad de gemeente dan niet aan blootstellen. (Dit geldt aan beide zijden van het spectrum.)

Is mijn samenvatting correct: als zij worden en doen als wij is er weer een samen...

En dan maar even serieus, volgens mij is bij bekering (terugkeer) vooral de vraag wat er in mij moet veranderen.

Nee, die samenvatting is niet correct.
Ja, bij bekering is inderdaad ee vraag wat er bij moet veranderen.
Maar de oproep klonk nu van een kerkelijke vergadering, met inachtneming van het rapport kerk-zijn.
Zolang aan die oproep voorbij wordt gegaan, is er geen vruchtbare gespreksbasis meer.

[rhadders]

Amen.

Je kunt natuurlijk amen zeggen. Maar voor zo’n gezamenlijk gesprek is dan toch ook gezamenlijke terugkeer nodig? Zolang kerken uitspreken dat ze nooit meer (!) zullen terugkomen op hun besluit om vrouwen in de ambten te bevestigen, dan blijft de vertrouwensbreuk bestaan. Dat heeft niets te maken met loopgraven of zo, maar met de wijze waarop je kerkelijk samenleeft.

Of - positief geformuleert: als vandaag alle gemeenten met vrouwelijke ambtsdragers besluiten tot een traject waarin hun bevestiging ongedaan gemaakt gaat worden, idem wat beleid t.a.v. homoseksuele relaties betreft, om zo het gesprek mogelijk te maken over Schrift, kerk, prediking, dan weet ik zeker dat het hele initiatief rond Rijnsburg on hold wordt gezet.

Daar was nu juist de lastste oproep van de synode op 28 maart 2025 op gericht.

Kanselsluitingen komt ook ergens vandaan. Dat heeft te maken met het missen van wezenlijke zaken in de prediking. Daar wil een kerkenraad de gemeente dan niet aan blootstellen. (Dit geldt aan beide zijden van het spectrum.)

Is mijn samenvatting correct: als zij worden en doen als wij is er weer een samen...

En dan maar even serieus, volgens mij is bij bekering (terugkeer) vooral de vraag wat er in mij moet veranderen.

Nee, die samenvatting is niet correct.
Ja, bij bekering is inderdaad ee vraag wat er bij moet veranderen.
Maar de oproep klonk nu van een kerkelijke vergadering, met inachtneming van het rapport kerk-zijn.
Zolang aan die oproep voorbij wordt gegaan, is er geen vruchtbare gespreksbasis meer.

Rijnsburg heeft aangegeven wel het gesprek aan te willen met Hoogeveen. Blijkbaar zien zij wel voldoende grond voor een gesprek en samenwerking, ook geestelijk. Laten we dat eens benoemen: de grond die er nog wél is. Anders had Rijnsburg wel duidelijk gezegd: wij scheiden ons af, want met een valse kerk kan geen samenwerking zijn.

[huisman]

Je kunt natuurlijk amen zeggen. Maar voor zo’n gezamenlijk gesprek is dan toch ook gezamenlijke terugkeer nodig? Zolang kerken uitspreken dat ze nooit meer (!) zullen terugkomen op hun besluit om vrouwen in de ambten te bevestigen, dan blijft de vertrouwensbreuk bestaan. Dat heeft niets te maken met loopgraven of zo, maar met de wijze waarop je kerkelijk samenleeft.

Of - positief geformuleert: als vandaag alle gemeenten met vrouwelijke ambtsdragers besluiten tot een traject waarin hun bevestiging ongedaan gemaakt gaat worden, idem wat beleid t.a.v. homoseksuele relaties betreft, om zo het gesprek mogelijk te maken over Schrift, kerk, prediking, dan weet ik zeker dat het hele initiatief rond Rijnsburg on hold wordt gezet.

Daar was nu juist de lastste oproep van de synode op 28 maart 2025 op gericht.

Kanselsluitingen komt ook ergens vandaan. Dat heeft te maken met het missen van wezenlijke zaken in de prediking. Daar wil een kerkenraad de gemeente dan niet aan blootstellen. (Dit geldt aan beide zijden van het spectrum.)

Is mijn samenvatting correct: als zij worden en doen als wij is er weer een samen...

En dan maar even serieus, volgens mij is bij bekering (terugkeer) vooral de vraag wat er in mij moet veranderen.

Nee, die samenvatting is niet correct.
Ja, bij bekering is inderdaad ee vraag wat er bij moet veranderen.
Maar de oproep klonk nu van een kerkelijke vergadering, met inachtneming van het rapport kerk-zijn.
Zolang aan die oproep voorbij wordt gegaan, is er geen vruchtbare gespreksbasis meer.

Rijnsburg heeft aangegeven wel het gesprek aan te willen met Hoogeveen. Blijkbaar zien zij wel voldoende grond voor een gesprek en samenwerking, ook geestelijk. Laten we dat eens benoemen: de grond die er nog wél is. Anders had Rijnsburg wel duidelijk gezegd: wij scheiden ons af, want met een valse kerk kan geen samenwerking zijn.

Ik verwacht meer dat de gesprekken gaan over het netjes afhechten van de gezamenlijke verantwoordelijkheden. Verder gebruiken wij geen grote beschuldigingen zoals valse kerk. We hebben een gedeelde geschiedenis van zo'n 135 jaar. Lijkt mij dat je daar ook in een scheiding niet zomaar aan voorbij mag gaan.
Dus hopelijk gaat Hoogeveen ook maximaal in de meewerkstand. Dan is er de minste pijn ook op plaatselijk vlak.

[NLprotestant]

Amen.

Je kunt natuurlijk amen zeggen. Maar voor zo’n gezamenlijk gesprek is dan toch ook gezamenlijke terugkeer nodig? Zolang kerken uitspreken dat ze nooit meer (!) zullen terugkomen op hun besluit om vrouwen in de ambten te bevestigen, dan blijft de vertrouwensbreuk bestaan. Dat heeft niets te maken met loopgraven of zo, maar met de wijze waarop je kerkelijk samenleeft.

Of - positief geformuleert: als vandaag alle gemeenten met vrouwelijke ambtsdragers besluiten tot een traject waarin hun bevestiging ongedaan gemaakt gaat worden, idem wat beleid t.a.v. homoseksuele relaties betreft, om zo het gesprek mogelijk te maken over Schrift, kerk, prediking, dan weet ik zeker dat het hele initiatief rond Rijnsburg on hold wordt gezet.

Daar was nu juist de lastste oproep van de synode op 28 maart 2025 op gericht.

Kanselsluitinfen komt ook ergens vandaan. Dat heeft te maken met het missen van wezenlijke zaken in de prediking. Daar wil een kerkenraad de gemeente dan niet aan blootstellen. (Dit geldt aan beide zijden van het spectrum.)

Het is zeker geen kleine stap, en geen eenvoudige stap: over de eigen schaduw heen springen vergt moed. Maar wat je hier schrijft is precies het omgekeerde van wat ik bedoel (en nog steeds hoop): elkaar grote eisen stellen waarmee we metershoge drempels opwerpen voor elkaar, zo zullen we elkaar niet vinden. Ik hoop dat we onze verschillen accepteren als een gegeven en dat we zoeken wat ons verbindt, wat we delen en wat het fundament van het belijden van de Kerk is. Een extra kerkmuur, nog meer kanselsluitingen, dat zijn niet echt de vruchten waar de Kerk door groeit, integendeel. We brengen de Kerk schade toe. We missen ons doel en verdwalen in conflicten. Wat heeft de naaste - dichtbij en veraf - aan onze debatten? die heeft steun nodig, brood, Bijbels, onderwijs en veel meer. Dat is de roeping van de rijke kerk in het westen die wij zijn, dat is onze weg naar het Koninkrijk.
Nu verharden we alleen maar: er worden vreselijke dingen over en weer gezegd en er komen vreselijke teksten in de mailboxen van predikanten uit het 'andere' kamp. Is dat onze invulling van het christenzijn in 2026? We verspillen onze tijd in de loopgraven. We hebben een hogere roeping!

[NLprotestant]

Is mijn samenvatting correct: als zij worden en doen als wij is er weer een samen...

En dan maar even serieus, volgens mij is bij bekering (terugkeer) vooral de vraag wat er in mij moet veranderen.

Nee, die samenvatting is niet correct.
Ja, bij bekering is inderdaad ee vraag wat er bij moet veranderen.
Maar de oproep klonk nu van een kerkelijke vergadering, met inachtneming van het rapport kerk-zijn.
Zolang aan die oproep voorbij wordt gegaan, is er geen vruchtbare gespreksbasis meer.

Rijnsburg heeft aangegeven wel het gesprek aan te willen met Hoogeveen. Blijkbaar zien zij wel voldoende grond voor een gesprek en samenwerking, ook geestelijk. Laten we dat eens benoemen: de grond die er nog wél is. Anders had Rijnsburg wel duidelijk gezegd: wij scheiden ons af, want met een valse kerk kan geen samenwerking zijn.

Ik verwacht meer dat de gesprekken gaan over het netjes afhechten van de gezamenlijke verantwoordelijkheden. Verder gebruiken wij geen grote beschuldigingen zoals valse kerk. We hebben een gedeelde geschiedenis van zo'n 135 jaar. Lijkt mij dat je daar ook in een scheiding niet zomaar aan voorbij mag gaan.
Dus hopelijk gaat Hoogeveen ook maximaal in de meewerkstand. Dan is er de minste pijn ook op plaatselijk vlak.

Nou de pijn op plaatselijk vlak is er al best wel, dat valt niet te vermijden. Niet alleen verhitte debatten maar ook CGK-verlaters al op diverse plekken. Maar los daarvan denk niet dat Hoogeveen alleen de boedel wil verdelen, maar ook voorstellen voor (een vorm van) eenheid zal doen. Ik kan me met de nieuwe vz van het moderamen GS moeilijk iets anders voorstellen. Des te meer is het uiterst complex dat een deel van de CGK ervoor kiest daar niet bij te zijn.

[Michaels]

Wat ik eigenlijk ook niet goed begrijp, is de stroming “Bewaar het Pand” binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken. Deze stroming is in de jaren ’60 ontstaan vanuit zorgen over wat men zag als geestelijke en kerkelijke vervlakking binnen de CGK. Het begon niet direct als een aparte partij, maar meer als een behoudende beweging die de traditionele gereformeerde en bevindelijke lijn wilde bewaren.

Ik lees op internet dat in 1966 het eerste nummer van het blad Bewaar het Pand verscheen. Dat wordt vaak gezien als het officiële begin van deze stroming.
Daarnaast hebben zij binnen de CGK ook eigen ontmoetingsdagen, conferenties en publicaties om gelijkgezinden met elkaar te verbinden. https://www.bewaarhetpand.nl/index.php/ ... hatgpt.com

Dat alles ken dus wel binnen de CGK. Daarom vraag ik mij als buitenstaander eenvoudig af: als er binnen de CGK opnieuw een stroming ontstaat die bijvoorbeeld vóór de vrouw in het ambt is, is dat dan eigenlijk zoveel anders? Of zie ik dat te simpel?

Daar naast vraag ik mij af zijn de meest mensen die hier reageren ook van Bewaar het Pand?

[rhadders]

Is mijn samenvatting correct: als zij worden en doen als wij is er weer een samen...

En dan maar even serieus, volgens mij is bij bekering (terugkeer) vooral de vraag wat er in mij moet veranderen.

Nee, die samenvatting is niet correct.
Ja, bij bekering is inderdaad ee vraag wat er bij moet veranderen.
Maar de oproep klonk nu van een kerkelijke vergadering, met inachtneming van het rapport kerk-zijn.
Zolang aan die oproep voorbij wordt gegaan, is er geen vruchtbare gespreksbasis meer.

Rijnsburg heeft aangegeven wel het gesprek aan te willen met Hoogeveen. Blijkbaar zien zij wel voldoende grond voor een gesprek en samenwerking, ook geestelijk. Laten we dat eens benoemen: de grond die er nog wél is. Anders had Rijnsburg wel duidelijk gezegd: wij scheiden ons af, want met een valse kerk kan geen samenwerking zijn.

Ik verwacht meer dat de gesprekken gaan over het netjes afhechten van de gezamenlijke verantwoordelijkheden. Verder gebruiken wij geen grote beschuldigingen zoals valse kerk. We hebben een gedeelde geschiedenis van zo'n 135 jaar. Lijkt mij dat je daar ook in een scheiding niet zomaar aan voorbij mag gaan.
Dus hopelijk gaat Hoogeveen ook maximaal in de meewerkstand. Dan is er de minste pijn ook op plaatselijk vlak.

Als het een (af)scheiding wordt, dan zal Rijnsburg zich toch moeten verhouden tot wat hierover geschreven staat in o.a. de NGB. Want hoe positief ook dat die grote woorden niet gebruikt worden, dat heeft wel consequenties.

[rhadders]

Wat ik eigenlijk ook niet goed begrijp, is de stroming “Bewaar het Pand” binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken. Deze stroming is in de jaren ’60 ontstaan vanuit zorgen over wat men zag als geestelijke en kerkelijke vervlakking binnen de CGK. Het begon niet direct als een aparte partij, maar meer als een behoudende beweging die de traditionele gereformeerde en bevindelijke lijn wilde bewaren.

Ik lees op internet dat in 1966 het eerste nummer van het blad Bewaar het Pand verscheen. Dat wordt vaak gezien als het officiële begin van deze stroming.
Daarnaast hebben zij binnen de CGK ook eigen ontmoetingsdagen, conferenties en publicaties om gelijkgezinden met elkaar te verbinden. https://www.bewaarhetpand.nl/index.php/ ... hatgpt.com

Dat alles ken dus wel binnen de CGK. Daarom vraag ik mij als buitenstaander eenvoudig af: als er binnen de CGK opnieuw een stroming ontstaat die bijvoorbeeld vóór de vrouw in het ambt is, is dat dan eigenlijk zoveel anders? Of zie ik dat te simpel?

Daar naast vraag ik mij af zijn de meest mensen die hier reageren ook van Bewaar het Pand?

Als ik je goed begrijp, is je vraag eigenlijk: waarom zou de ene stroming meer gezag / gewicht hebben, dan de andere in de CGK?

Formeel is daar geen sprake van. Informeel natuurlijk wel. Het zijn invloedsferen, zoals de Gereformeerde Bond in de PKN. Dat hoeft geen bezwaar te zijn, al gaat er natuurlijk wel verdeeldheid achter schuil.
Wat verder meespeelt is dat behoudende broeders zich over het algemeen beter organiseren, daar ook kundiger in zijn. De moderne broeders zijn wat minder georganiseerd, hebben daar ook minder behoefte aan, ook omdat ze minder ‘tegen de stroom in’ bewegen. Dit zie je ook terug in de afvaardiging / vertegenwoordiging op synoden. (Dit schrijf ik overigens zonder waardeoordelen.)