Mode en kleding

[merel]

Het kenmerk van de kleding van een christen is zedig/eerbaar. Ik ken talloze seculiere mensen die ook zo gekleed gaan. Dus wat zou ik moeten dragen om herkenbaar te zijn als christen?

[Johann Gottfried Walther]

Het kenmerk van de kleding van een christen is zedig/eerbaar. Ik ken talloze seculiere mensen die ook zo gekleed gaan. Dus wat zou ik moeten dragen om herkenbaar te zijn als christen?

Een rok.

[merel]

Ik draag regelmatig jurken en rokken, net zoals seculier Nederland.

[Maanenschijn]

Het kenmerk van de kleding van een christen is zedig/eerbaar. Ik ken talloze seculiere mensen die ook zo gekleed gaan. Dus wat zou ik moeten dragen om herkenbaar te zijn als christen?

We praten langs elkaar. Mijn vraag is: vind je dat je herkenbaar zou moeten zijn?

Als voorbeeld: van huis uit ben ik gewend aan sieraden, zowel voor vrouw als man. Mijn zoon draagt bewust een kruisje (geen veel te groot uitgevallen modegeval) om op de universiteit iets uit te dragen van zijn geloofsovertuiging. Daarin is hij herkenbaar.

Dus mijn vraag is: vind jij het belangrijk om in jouw (je man, je kinderen, etc.) uiterlijk herkenbaar te zijn als christen?

[Zita]

Mogelijk heb ik het hier al vaker gezegd: als de broek een principieel punt is, is hij dat ook bij gym, paardrijden, bij pyjama's en buitenwerk. Je kunt volgens mij niet zeggen dat de Heere er verdriet van heeft als een vrouw een broek draagt omdat een broek mannenkleding zou zijn, maar dat dat niet zo is als ze de broek 's nachts draagt, of als ze in de tuin werkt, of als het koud is.
Voor een flink deel van de gezindte is de rok voor de dames een traditie en een gewoonte. Het is soms binnen de bubbel ook een soort herkenningspunt: oh, jij bent het type christen dat rokdragend is, dus je bent refo. (Net zoiets als hoe ik onlangs PKN-dames de links- of rechtsheid van een dominee hoor duiden: 'zijn vrouw draagt een hoed.' - 'Oh, dan is hij dus best wel een behoudende dominee.')
Herkenbaar als christen: vreemd dat dat alleen aan de dames zou zijn voorbehouden. Rokken zijn niet exclusief christelijk, dus ik zie ze niet als herkenningspunt voor buiten de bubbel. En volgens mij zie ik nergens een oproep in de Bijbel staan om met je kleding herkenbaar te zijn. Wel zedig.

Ik denk dat ik het prima zou vinden als de refoscholen de rokkenregel afschaffen. Voor mij is de rok geen principieel punt, al draag ik wel 95% van de tijd een rok. Het is schandalig hoe onze meisjes erbij lopen. Zij zijn in hun dagelijkse outfit niet herkenbaar als christen, maar als lustobject. Ik weet dat er bedrijven in de buurt van mijn school zijn waar de mannen expres hun pauzewandeling zo plannen dat ze langs mijn school lopen als wij ook pauze hebben. Puur om zich te verlekkeren aan al die meisjes met die rokjes. En voor heel wat meisjes is de rok echt een last. Ik kan mij dat persoonlijk niet zo goed voorstellen, want ik draag mijn rokken en jurken met veel plezier, maar ze weten het overtuigend te communiceren.
Wat mij zou weerhouden, zijn twee dingen die mij niet overtuigen: ik zou het sneu vinden voor de meisjes die wèl persé een rok dragen. Zij voelen zich wellicht een eenling. Maar goed, op scholen als de Prins Maurits en de Ichthus gaat het wel goed, is mijn indruk. De principiële rokkendragers vallen niet (om die reden) buiten de boot, begrijp ik uit de verhalen van daar. En tja, het tweede is wat politieker: er zijn scholen waar de rokverplichting een bespreekbaar punt is, en waar ik me kan voorstellen dat hij binnen tien jaar wordt afgeschaft. En er zijn scholen waar dat niet het geval is. En er zijn ouders voor wie de rokverplichting zo'n aangelegen punt is (nog meer dan het vrijgeven van de HSV voor schoolgebruik) dat zij hun kind van school halen als de rok niet langer verplicht is en naar een wel-rok-school sturen.

[Zita]

Het kenmerk van de kleding van een christen is zedig/eerbaar. Ik ken talloze seculiere mensen die ook zo gekleed gaan. Dus wat zou ik moeten dragen om herkenbaar te zijn als christen?

Een rok.

En hoe ben jij als man herkenbaar als christen?

[Hendrien]

Mogelijk heb ik het hier al vaker gezegd: als de broek een principieel punt is, is hij dat ook bij gym, paardrijden, bij pyjama's en buitenwerk. Je kunt volgens mij niet zeggen dat de Heere er verdriet van heeft als een vrouw een broek draagt omdat een broek mannenkleding zou zijn, maar dat dat niet zo is als ze de broek 's nachts draagt, of als ze in de tuin werkt, of als het koud is.
Voor een flink deel van de gezindte is de rok voor de dames een traditie en een gewoonte. Het is soms binnen de bubbel ook een soort herkenningspunt: oh, jij bent het type christen dat rokdragend is, dus je bent refo. (Net zoiets als hoe ik onlangs PKN-dames de links- of rechtsheid van een dominee hoor duiden: 'zijn vrouw draagt een hoed.' - 'Oh, dan is hij dus best wel een behoudende dominee.')
Herkenbaar als christen: vreemd dat dat alleen aan de dames zou zijn voorbehouden. Rokken zijn niet exclusief christelijk, dus ik zie ze niet als herkenningspunt voor buiten de bubbel. En volgens mij zie ik nergens een oproep in de Bijbel staan om met je kleding herkenbaar te zijn. Wel zedig.

Ik denk dat ik het prima zou vinden als de refoscholen de rokkenregel afschaffen. Voor mij is de rok geen principieel punt, al draag ik wel 95% van de tijd een rok. Het is schandalig hoe onze meisjes erbij lopen. Zij zijn in hun dagelijkse outfit niet herkenbaar als christen, maar als lustobject. Ik weet dat er bedrijven in de buurt van mijn school zijn waar de mannen expres hun pauzewandeling zo plannen dat ze langs mijn school lopen als wij ook pauze hebben. Puur om zich te verlekkeren aan al die meisjes met die rokjes. En voor heel wat meisjes is de rok echt een last. Ik kan mij dat persoonlijk niet zo goed voorstellen, want ik draag mijn rokken en jurken met veel plezier, maar ze weten het overtuigend te communiceren.
Wat mij zou weerhouden, zijn twee dingen die mij niet overtuigen: ik zou het sneu vinden voor de meisjes die wèl persé een rok dragen. Zij voelen zich wellicht een eenling. Maar goed, op scholen als de Prins Maurits en de Ichthus gaat het wel goed, is mijn indruk. De principiële rokkendragers vallen niet (om die reden) buiten de boot, begrijp ik uit de verhalen van daar. En tja, het tweede is wat politieker: er zijn scholen waar de rokverplichting een bespreekbaar punt is, en waar ik me kan voorstellen dat hij binnen tien jaar wordt afgeschaft. En er zijn scholen waar dat niet het geval is. En er zijn ouders voor wie de rokverplichting zo'n aangelegen punt is (nog meer dan het vrijgeven van de HSV voor schoolgebruik) dat zij hun kind van school halen als de rok niet langer verplicht is en naar een wel-rok-school sturen.

Ik vind een strakke broek ook onzedig en die super korte zomerbroekjes ook.

[Zita]

Ik vind een strakke broek ook onzedig en die super korte zomerbroekjes ook.

Zeker. Er zijn zedige rokken en onzedige rokken. Er zijn zedige broeken en onzedige broeken.
De rokken die door 80% van de meisjes op school gedragen worden, zijn niet zedig. Hun broeken heb ik nog niet nader bestudeerd. Op het moment zijn wijde broeken de trend. Maar goed, midi-rokken zijn dat ook, en dat wil niet echt landen bij onze pubers.

[Tiberius]

Het kenmerk van de kleding van een christen is zedig/eerbaar. Ik ken talloze seculiere mensen die ook zo gekleed gaan. Dus wat zou ik moeten dragen om herkenbaar te zijn als christen?

Een rok.

En hoe ben jij als man herkenbaar als christen?

Jij gebruikte toch wel eens de term zwembroekrefo?

[Maanenschijn]

En hoe ben jij als man herkenbaar als christen?

Ik vind dat een goede vraag die mij best wel eens bezig houd.

Ik zou wel herkenbaar willen zijn, maar dat valt nog niet zo mee als man. Ik noemde hierboven (bij mij staan de nieuwe berichten onderaan ..) al het voorbeeld van mijn zoon. Maar ook het dragen van een kruisje als sieraden is in de refowereld niet onomstreden, heb ik gemerkt .

[Zita]

Het kenmerk van de kleding van een christen is zedig/eerbaar. Ik ken talloze seculiere mensen die ook zo gekleed gaan. Dus wat zou ik moeten dragen om herkenbaar te zijn als christen?

Een rok.

En hoe ben jij als man herkenbaar als christen?

Jij gebruikte toch wel eens de term zwembroekrefo?

Haha, sommige mensen hebben zo'n reformatorisch hoofd, dat je ze zelfs in zwembroek herkent als refo. Maar ik ben er nog steeds niet achter waar 'm dat dan precies in zit. Maar voor die mensen hebben in mijn familie de term 'zwembroekenhoofd'. Uiteraard zeggen we dat alleen maar zachtjes.

[merel]

En hoe ben jij als man herkenbaar als christen?

Ik vind dat een goede vraag die mij best wel eens bezig houd.

Ik zou wel herkenbaar willen zijn, maar dat valt nog niet zo mee als man. Ik noemde hierboven (bij mij staan de nieuwe berichten onderaan ..) al het voorbeeld van mijn zoon. Maar ook het dragen van een kruisje als sieraden is in de refowereld niet onomstreden, heb ik gemerkt .

Waarschijnlijk zit in in een andere bubbel, maar mijn zoon heeft alleen positieve reacties gehad van het (grote) kruis aan zijn ketting.

Waarom zou je expliciet als christen herkenbaar moeten zijn aan de kleding? Buiten de omschrijving dat kleding eerbaar moet zijn vind ik dat niet terug in de bijbel. Volgens Jakobus gaat het om geloof en daden. Dat lijkt mij meer de norm waaraan christenen herkenbaar moeten zijn.

[merel]

Ik vind een strakke broek ook onzedig en die super korte zomerbroekjes ook.

Niemand draagt meer strakke broeken. De huidige mode voor tieners is baggy en wijd
Verder heb ik weinig met vormloze kleding.

[DDD]

Het kenmerk van de kleding van een christen is zedig/eerbaar. Ik ken talloze seculiere mensen die ook zo gekleed gaan. Dus wat zou ik moeten dragen om herkenbaar te zijn als christen?

We praten langs elkaar. Mijn vraag is: vind je dat je herkenbaar zou moeten zijn?

Als voorbeeld: van huis uit ben ik gewend aan sieraden, zowel voor vrouw als man. Mijn zoon draagt bewust een kruisje (geen veel te groot uitgevallen modegeval) om op de universiteit iets uit te dragen van zijn geloofsovertuiging. Daarin is hij herkenbaar.

Dus mijn vraag is: vind jij het belangrijk om in jouw (je man, je kinderen, etc.) uiterlijk herkenbaar te zijn als christen?

Een kruisje, of voor een predikant, ambtsboordje, vind ik een mooie manier. Ik vind het nadeel van de lange rokken van bijvoorbeeld ruslandduitsers dat het er al snel belachelijk uitziet. Alleen draag ik zelf nooit kettinkjes, althans dat heb ik nooit gedaan. Ik vind een armbandje al tamelijk hip. Dus dan is het lastig.

Bij mannen hebben sommige refo-leidslieden lang geprobeerd om de spijkerbroek als wereldgelijkvormig te weren. Ik heb er ook jaren geen gedragen om die reden. Maar ik vind -dat vond ik toen ook al- dat die keuze eigenlijk principieel onjuist is. Een christen hoeft zich niet in kleding te onderscheiden van de wereld. Dat is nergens goed voor, mijns inziens. Het zorgt voor groepsvorming, groepsdruk en andere zondige dingen.

[Job]

In de broek-rokdiscussie vind ik dat er een sterk argument pro rok/jurk is bij gekomen: de drammerige gendergodsdienst. Laten we het verschil maar laten zien tussen mannen en vrouwen.

En verder is er in onze gezindte, net als bij mediagebruik, veel meer behoefte aan gewetensvorming dan aan een opvoeding met niks en nee en hier een weinig, daar een weinig.

Maar een moeizaam thema blijft het.