Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[huisman]

Mijn lezing van art 61 is in ieder geval in overeenstemming met kanselboodschap 1953. Verder is waar we nu over spreken helaas binnen de CGK één van de belangrijke oorzaken van geestelijke verwijdering en zelfs van gesloten kansels. Daar moeten we niet onduidelijk over zijn. Er werd afgelopen week bij ons een preek gelezen van wijlen ds. F. Bakker. Weet zeker dat deze preek niet in alle 180 gemeenten zou worden geaccepteerd. Dat was toen de preek werd uitgesproken waarschijnlijk al zo.
Dat heeft altijd de breedte van de CGK gestempeld. Helaas is die breedte links behoorlijk uit zijn oevers getreden. Rechts is echt niet rechtser geworden. Eerder meer naar het midden opgeschoven. Daar heb ik persoonlijk zorg over maar dat geheel terzijde,

Voor mij schuurt het denken dat ik hier proef aan tegen Sacramentisme. Daarover staat trouwens een stukje in de verklaring waar ik prima in mee kan komen.

'De sacramenten beide Doop en Avondmaal, behoren bij het Verbond als teken en zegel ervan. Verlaat men dit juiste standpunt en uitgangspunt dan loopt men het gevaar de Roomse kant uit te zeilen, dat wil zeggen dat men in de Christelijke religie het Sacramentisme gaat huldigen dat men het Sacrament en niet het Woord in het middelpunt plaatst. Reformatorisch, schriftuurlijk is het dan ook, om niet de Doop, maar het Woord, de belofte als inzet te stellen.
Houdt men dit niet goed in het oog dan dreigt de consequentie van de veronderstelde wedergeboorte-leer en praktijk voor de dag te komen; en men zou doorgeredeneerd, allicht bij het Avondmaal door de achterdeur weer binnen halen, wat men bij de Doopleer terecht ten voordeur had uitgewezen.'

Wat je schrijft over wijlen ds. F. Bakker zou prima waar kunnen zijn. Al vind ik je best stellig in je uitspraken over zekere delen van de kerken.

Je stukje uit de verklaring vind ik helder. Dit zijn inderdaad gevaren bij de twee sacramenten. Overschatting van doop en avondmaal. Het eerste zie je meer bij midden/links en het tweede bij midden/rechts. Ik maak het bewust te algemeen om duidelijk te zijn.
Aan mijn kant zie ik een soms ongezonde omgang met het avondmaal alsof dat bereiken de zaligheid is. McCheyne zei het al: Maak van de gang naar het avondmaal niet uw Christus.
Zie jij ook aan 'jouw kant' een overschatting van de doop ?

Nog los van de vraag of mijn kant links/midden zou zijn, kom ik in de praktijk vooral een dopen tegen wat samengaat met de oproep tot geloof en wedergeboorte. Wat ik wel tegenkom is dat de doop als belangrijk wordt ervaren door ouders van wie (klein)kinderen niet langer in het spoor van het geloven gaan. Verbondsautomatisme of een veronderstelde leer kom ik eerlijk gezegd niet tegen.

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

[Tiberius]

Dit soort gesprekken, waar naar de (theologische) nuance wordt gezocht, gaan we nog missen in de CGK. Gelukkig is er dan nog Refoforum ;-)

Zeker!
Nodig vooral deelnemers uit, zou ik zeggen.

Het opmerkelijke is, dat RF gezien de statistieken langzamerhand gaat verschuiven van een GG-forum naar een CGK-forum.

[MidMid]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

[huisman]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

Die vreugde komt in Lukas 15 wel na diepe droefheid. Het is uiterst belangrijk om bij het licht van de Schrift te onderzoeken waar de vreugde uit voorkomt. De Heere Jezus spreekt immers ook over de blijdschap van degenen waar het zaad valt op steenachtige plaatsen. Christelijke blijdschap heeft een verdieping in de droefheid. Ons klassieke avondmaalsformulier geeft genoeg woorden aan het evenwicht tussen droefheid en vreugde.

[rhadders]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

Die vreugde komt in Lukas 15 wel na diepe droefheid. Het is uiterst belangrijk om bij het licht van de Schrift te onderzoeken waar de vreugde uit voorkomt. De Heere Jezus spreekt immers ook over de blijdschap van degenen waar het zaad valt op steenachtige plaatsen. Christelijke blijdschap heeft een verdieping in de droefheid. Ons klassieke avondmaalsformulier geeft genoeg woorden aan het evenwicht tussen droefheid en vreugde.

Maar is het een probleem als de vreugde overheerst? ;-)

[huisman]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

Die vreugde komt in Lukas 15 wel na diepe droefheid. Het is uiterst belangrijk om bij het licht van de Schrift te onderzoeken waar de vreugde uit voorkomt. De Heere Jezus spreekt immers ook over de blijdschap van degenen waar het zaad valt op steenachtige plaatsen. Christelijke blijdschap heeft een verdieping in de droefheid. Ons klassieke avondmaalsformulier geeft genoeg woorden aan het evenwicht tussen droefheid en vreugde.

Maar is het een probleem als de vreugde overheerst? ;-)

Bij tijden. Maar vanwege mijn zonde en de gevolgen van de zonde. De onvolmaaktheid in het dienen van de HEERE begrijp ik ook iets van de uitroep van Paulus. Ik ellendig mens.
Vanmorgen 2 teksten uit Jesaja aangehaald. 57 : 15 en 66 : 2 . Ik kan je ook verwijzen naar de Zaligsprekingen . Droefheid is toch echt een kenmerk van het ware geloof.

[MidMid]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

Die vreugde komt in Lukas 15 wel na diepe droefheid. Het is uiterst belangrijk om bij het licht van de Schrift te onderzoeken waar de vreugde uit voorkomt. De Heere Jezus spreekt immers ook over de blijdschap van degenen waar het zaad valt op steenachtige plaatsen. Christelijke blijdschap heeft een verdieping in de droefheid. Ons klassieke avondmaalsformulier geeft genoeg woorden aan het evenwicht tussen droefheid en vreugde.

'k Zal er geen exegetisch epistel van maken. Maar je observatie deel ik niet. In 5-7 en 9-10 is er enkel sprake van blijdschap waarin iedereen delen mag. Bij de verloren zoon zie je een vermenging. Je uitspraak dat 'christelijke blijdschap een verdieping in de droefheid heeft' deel ik simpelweg niet. Wat dat betreft denk ik inderdaad dat wij theologisch verschillen. De vreugde over en van het geloven mis ik met regelmaat binnen een deel van de kerken.

[BSH]

Denk alleen maar even aan de classis Dordt. Het is werkelijk ongekend dat in een classis waar geen enkele gemeente vrouwelijke ambtsdragers heeft en het landelijke beleid rondom homoseksuele relaties gevolgd wordt, toch in tweeën scheurt.

Dus als deelnemers nog wel op de classis komen, is het fout.
En als ze niet meer komen is het ook fout.

[MidMid]

Denk alleen maar even aan de classis Dordt. Het is werkelijk ongekend dat in een classis waar geen enkele gemeente vrouwelijke ambtsdragers heeft en het landelijke beleid rondom homoseksuele relaties gevolgd wordt, toch in tweeën scheurt.

Dus als deelnemers nog wel op de classis komen, is het fout.
En als ze niet meer komen is het ook fout.

Dat schrijf ik totaal niet.
Ondanks de mooie kanten van een forum als dit, vind ik berichten als hierboven de keerzijde.
Waarom is het nodig anderen zaken in de mond te leggen?

[huisman]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

Die vreugde komt in Lukas 15 wel na diepe droefheid. Het is uiterst belangrijk om bij het licht van de Schrift te onderzoeken waar de vreugde uit voorkomt. De Heere Jezus spreekt immers ook over de blijdschap van degenen waar het zaad valt op steenachtige plaatsen. Christelijke blijdschap heeft een verdieping in de droefheid. Ons klassieke avondmaalsformulier geeft genoeg woorden aan het evenwicht tussen droefheid en vreugde.

'k Zal er geen exegetisch epistel van maken. Maar je observatie deel ik niet. In 5-7 en 9-10 is er enkel sprake van blijdschap waarin iedereen delen mag. Bij de verloren zoon zie je een vermenging. Je uitspraak dat 'christelijke blijdschap een verdieping in de droefheid heeft' deel ik simpelweg niet. Wat dat betreft denk ik inderdaad dat wij theologisch verschillen. De vreugde over en van het geloven mis ik met regelmaat binnen een deel van de kerken.

In de verzen die jij noemt is de spits van de gelijkenis de blijdschap in de hemel bij de engelen over één zondaar die zich bekeert.
Het gaat daar niet over de blijdschap van een gelovige.

Wat zegt jou Romeinen 7 , de Zaligsprekingen in Mattheüs 5 , de teksten die ik noemde uit Jesaja, Zefanja 3 : 12- 20 waar je ook de afwisseling van droefheid en blijdschap ziet. De Psalmen enz enz.?
Gebroken harten verslagen geesten is toch het werk van Gods Geest? Hoe onderscheid jij de blijdschap van een tijdgelovige van de ware blijdschap?
Die blijdschap vanuit een gebroken hart en een verslagen geest mis ik binnen een deel van de kerken.

Dit gesprek had 50/40 jaar geleden diepgravend gevoerd moeten worden in de CGK. Dan waren we misschien minder uit elkaar gegroeid.

[Evangelist]

Ik zou zeggen kom eens spreken met onze belijdeniscatechisanten. Echt onherkenbaar zoals buitenstaanders spreken over geestelijke worstelingen van jonge mensen.

De CGK zit o.a. in deze crisis vanwege de vervlakking in de prediking. Vanwege de massieve gemeentebeschouwing dat alle belijdende leden ware gelovigen zijn. Vanwege het verbondsautomatisme dat doop, belijdenis, avondmaal vanzelfsprekend op elkaar volgen zonder het wederbarende werk van Gods Geest. Ik kan doorgaan maar je hebt blijkbaar 1953 kanselboodschap gelezen. Herken en erken je die?

Waarom het meteen in het persoonlijke trekken? En hoezo ben ik nu opeens een buitenstaander die spreekt over?
Laat ik het bij mijzelf houden, dat mijn persoonlijke ervaring is (ook binnen de kerk en groep waarin ik belijdenis gedaan heb) dat kerkenraden in dit artikel en de koppeling met het avondmaal ruimte zien en zoeken die volgens mij niet strookt met de gesprekken waarnaar de jaartallen in sub 3 verwijzen.

En v.w.b. de kanselboodschap. Wanneer die zo één op één vandaag de dag opgesteld zou worden, zou ik mij daar niet in kunnen vinden. Maar dat vind ik ook niet verwonderlijk na 73 jaar.

Waar het voor mij misgaat in je opsomming is dat ik de opvatting huldig dat zonder het wederbarende werk van Gods Geest geen belijdenis afgelegd kan worden. 'Vanwege het verbondsautomatisme dat doop, belijdenis, avondmaal vanzelfsprekend op elkaar volgen zonder het wederbarende werk van Gods Geest.'

En als een jongere zegt dat hij/zij ‘lust heeft om de Heere te vrezen’. Zijn/haar leven wil inrichten naar Gods Woord maar nog niet kan zeggen dat hij/zij de vergeving der zonden heeft gesmaakt maar daar naar uitziet en verlangd om belijdenis voor God en Zijn gemeente af te leggen. Begrijp ik het dan goed dat jij zo’n jongere zou weigeren?

Het gaat er niet zozeer om dat ik zo'n jongere zou weigeren. Ik snap niet hoe je het toelaten van zo'n jongere in lijn kan zien met Artikel 61 KO. Daar is dan toch geen belijdenis van aanwezig geloof?

Je doet ook geen belijdenis van aanwezig geloof, maar van het geloof. Dat wil zeggen dat je instemt met het belijden van de kerk der eeuwen.
Dat gezegd hebbend: Nee, dat kan niet oprecht zonder persoonlijk geloof. Maar zoals huisman sl zei: Wij zien aan wat voor ofen is. Ik mag toch hopen dat niemand een jongere die hunkert naar de zekerheid van de zaligheid, die zoekt, en de genademiddelen gebruikt, en in dat worstelende verlangen leeft, zou weigeren om belijdenis af te leggen.

Het automatisme van belijdenis <> HA kan er nooit zijn, ook niet als je al jaren deelneemt aan het HA. Iedere keer kan het niet anders dan een wonder zijn, ziende op wat wij er weer van gemaakt hebben.

[Refojongere]

Waarom het meteen in het persoonlijke trekken? En hoezo ben ik nu opeens een buitenstaander die spreekt over?
Laat ik het bij mijzelf houden, dat mijn persoonlijke ervaring is (ook binnen de kerk en groep waarin ik belijdenis gedaan heb) dat kerkenraden in dit artikel en de koppeling met het avondmaal ruimte zien en zoeken die volgens mij niet strookt met de gesprekken waarnaar de jaartallen in sub 3 verwijzen.

En v.w.b. de kanselboodschap. Wanneer die zo één op één vandaag de dag opgesteld zou worden, zou ik mij daar niet in kunnen vinden. Maar dat vind ik ook niet verwonderlijk na 73 jaar.

Waar het voor mij misgaat in je opsomming is dat ik de opvatting huldig dat zonder het wederbarende werk van Gods Geest geen belijdenis afgelegd kan worden. 'Vanwege het verbondsautomatisme dat doop, belijdenis, avondmaal vanzelfsprekend op elkaar volgen zonder het wederbarende werk van Gods Geest.'

En als een jongere zegt dat hij/zij ‘lust heeft om de Heere te vrezen’. Zijn/haar leven wil inrichten naar Gods Woord maar nog niet kan zeggen dat hij/zij de vergeving der zonden heeft gesmaakt maar daar naar uitziet en verlangd om belijdenis voor God en Zijn gemeente af te leggen. Begrijp ik het dan goed dat jij zo’n jongere zou weigeren?

Het gaat er niet zozeer om dat ik zo'n jongere zou weigeren. Ik snap niet hoe je het toelaten van zo'n jongere in lijn kan zien met Artikel 61 KO. Daar is dan toch geen belijdenis van aanwezig geloof?

Je doet ook geen belijdenis van aanwezig geloof, maar van het geloof. Dat wil zeggen dat je instemt met het belijden van de kerk der eeuwen.
Dat gezegd hebbend: Nee, dat kan niet oprecht zonder persoonlijk geloof. Maar zoals huisman sl zei: Wij zien aan wat voor ofen is. Ik mag toch hopen dat niemand een jongere die hunkert naar de zekerheid van de zaligheid, die zoekt, en de genademiddelen gebruikt, en in dat worstelende verlangen leeft, zou weigeren om belijdenis af te leggen.

Het automatisme van belijdenis <> HA kan er nooit zijn, ook niet als je al jaren deelneemt aan het HA. Iedere keer kan het niet anders dan een wonder zijn, ziende op wat wij er weer van gemaakt hebben.

Ik geloof niet dat de CGK kerkorde de zekerheid van het gevoel als voorwaarde stelt. Ik zie dat je over een jongere spreekt met een toevluchtnemend geloof in Christus. Als dat er ook niet is, dan zou ik zo'n jongere eerst maar eens klem laten lopen met zichzelf. Dat klinkt hard, maar het is denk ik heilzaam.

[Ambtenaar]

Je doet ook geen belijdenis van aanwezig geloof, maar van het geloof. Dat wil zeggen dat je instemt met het belijden van de kerk der eeuwen.

Als het zo zou zijn, kun je het ook schriftelijk afdoen.

[Refojongere]

Je doet ook geen belijdenis van aanwezig geloof, maar van het geloof. Dat wil zeggen dat je instemt met het belijden van de kerk der eeuwen.

Als het zo zou zijn, kun je het ook schriftelijk afdoen.

Wat een vreemde conclusie. Belijden betekent letterlijk "hetzelfde zeggen". Dat kan inderdaad ook met een handtekening onder een belijdenis. Maar Jezus heeft het over belijdenis met mond en hart. De vorm doet er dus toe. Maar dat staat los van de betekenis van de belijdenis.

[Ambtenaar]

Wat een vreemde conclusie. Belijden betekent letterlijk "hetzelfde zeggen". Dat kan inderdaad ook met een handtekening onder een belijdenis. Maar Jezus heeft het over belijdenis met mond en hart. De vorm doet er dus toe. Maar dat staat los van de betekenis van de belijdenis.

Er wordt gesproken over instemmen met. Daar sla ik op aan. Als je ergens mee instemt, kun je dat schriftelijk afdoen. Je geloof belijden is actief.

En de betekenis van belijden is niet 'hetzelfde zeggen'.