Ambtskleding

[Gemeentelid]

Naar Gods Huis gaan, op bezoek gaan bij de koning... weet niet: vroeger werd er vroeger zo gesproken in mijn omgeving. Mijns inziens is dat gewoon fout en daarmee wordt de kledingdiscussie wat mij betreft ook anders.

1) God heeft niet meer een fysiek huis: dat was de tempel en die is er niet meer. Sterker als gelovige ben je onderdeel van het geestelijk huis en is er inwoning van de Heilige Geest. De Gemeente is Gods Huis.
2) Het idee dat je bezoek gaat bij de almachtige alomtegenwoordige God is toch wel gek. Geeft een soort audiëntie -gevoel: dat is een tempeldienst nooit geweest en is een kerkdienst zeker niet! Ook kun je God niet achterlaten ofzo. Je loopt de kerk uit en het bezoek is voorbij?
3) als gelovige ben je een priester die zelf onderdeel is van Gods huis en zijn leven als een geestelijk offer aanbiedt: dan moeten we nadenken over de priesterkleding: die was zeker niet zwart.

Heel eerlijk: ik vindt het zelf gewoon oneerbiedig en tekort doen aan God en het werk van de Heere Jezus om in zwart/donker te lopen. Ik ga in het zwart vanwege mijn zonden... Is de Heere dan geen volkomen Zaligmaker? Heeft Hij niet gezegd trek die vuile kleren uit en doe schone witte kleren aan? Al waren uw zonden als karmozijn: Ik was ze witter dan sneeuw.
Waarom zou dat alleen in de hemel mogen en niet op aarde? Is het ter ere van onze Heiland om in een rouwgewaad te lopen? Hij is opgestaan: ze namen het Woord aan met vreugde, met vreugde kwamen ze bijeen en braken het brood.

In het zwart vanwege mijn zonden: dat kan alleen als ze dus steeds weer met zonden bevlekt worden: daarvan wordt geschreven: laat je kleren niet bevlekken door de wereld. In de gemeente van Sardis waren mensen die zich niet hadden laten bevlekken.
Als gelovige hebben we de Heere Jezus aangedaan als een nieuw kleed. Leg dan af: de oude mens, alle slechtheid, enz.
Eigenlijk zeg je dus met het in het zwart/donker lopen vanwege de zonden: ik laat me steeds opnieuw bevlekken met de wereld, nog steeds heb ik die oude mens niet afgedaan.

Tsja zou wat zijn in de kerk: een groep mensen in het wit en in het zwart...

[Orchidee]

Met de term 'Gods huis' kan je alle kanten op natuurlijk.
Als je jarenlang in een aula, klaslokaal, schuur/verbouwde boerderij, zaaltje de kerkdiensten bijwoont kijk je daar toch anders naar denk ik.


Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

Dan is het niet meer Gods huis als er een eredienst is?

Ik denk dat het allemaal maar stenen of houten gebouwen zijn waarin we als gemeente samenkomen om Gods Woord en Stem te horen dmv de prediking; niets meer en niets minder.

Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

[DDD]

Ik heb ook een hekel aan de uitdrukking Gods huis, zeker als die te pas en te onpas wordt gebruikt als aanduiding van een kerkgebouw. Maar niet een principieel bezwaar, zolang bedoeld is: waar twee of drie mensen in mijn Naam bij elkaar zijn, daar ben Ik in het midden. Dan geldt wat ook Jakob zei: dit is niets anders dan een huis van God.

Los daarvan is een kerkgebouw als zodanig geen huis van God. Wellicht een huis vóór God, maar dat staat ook nogal op gespannen voet met allerlei duidelijke uitspraken in de heilige Schrift. Het is wel een huis van gebed voor de gemeente.

[pierre27]

Eens dat het stenen of ijzeren of houten gebouwen zijn. Maar doordat er een dienst is maakt de plek wel tot een andere plek dan bijvoorbeeld het stadion of de bioscoop. En dat kun je inderdaad op verschillende manieren naar buiten brengen. En toch vind ik Gods huis een prachtige uitdrukking, ik koester deze ook met respect. Al vinden sommigen dit heel gevaarlijk;)

[BewaarhetPand]

Naar Gods Huis gaan, op bezoek gaan bij de koning... weet niet: vroeger werd er vroeger zo gesproken in mijn omgeving. Mijns inziens is dat gewoon fout en daarmee wordt de kledingdiscussie wat mij betreft ook anders.

1) God heeft niet meer een fysiek huis: dat was de tempel en die is er niet meer. Sterker als gelovige ben je onderdeel van het geestelijk huis en is er inwoning van de Heilige Geest. De Gemeente is Gods Huis.
2) Het idee dat je bezoek gaat bij de almachtige alomtegenwoordige God is toch wel gek. Geeft een soort audiëntie -gevoel: dat is een tempeldienst nooit geweest en is een kerkdienst zeker niet! Ook kun je God niet achterlaten ofzo. Je loopt de kerk uit en het bezoek is voorbij?
3) als gelovige ben je een priester die zelf onderdeel is van Gods huis en zijn leven als een geestelijk offer aanbiedt: dan moeten we nadenken over de priesterkleding: die was zeker niet zwart.

Heel eerlijk: ik vindt het zelf gewoon oneerbiedig en tekort doen aan God en het werk van de Heere Jezus om in zwart/donker te lopen. Ik ga in het zwart vanwege mijn zonden... Is de Heere dan geen volkomen Zaligmaker? Heeft Hij niet gezegd trek die vuile kleren uit en doe schone witte kleren aan? Al waren uw zonden als karmozijn: Ik was ze witter dan sneeuw.
Waarom zou dat alleen in de hemel mogen en niet op aarde? Is het ter ere van onze Heiland om in een rouwgewaad te lopen? Hij is opgestaan: ze namen het Woord aan met vreugde, met vreugde kwamen ze bijeen en braken het brood.

In het zwart vanwege mijn zonden: dat kan alleen als ze dus steeds weer met zonden bevlekt worden: daarvan wordt geschreven: laat je kleren niet bevlekken door de wereld. In de gemeente van Sardis waren mensen die zich niet hadden laten bevlekken.
Als gelovige hebben we de Heere Jezus aangedaan als een nieuw kleed. Leg dan af: de oude mens, alle slechtheid, enz.
Eigenlijk zeg je dus met het in het zwart/donker lopen vanwege de zonden: ik laat me steeds opnieuw bevlekken met de wereld, nog steeds heb ik die oude mens niet afgedaan.

Tsja zou wat zijn in de kerk: een groep mensen in het wit en in het zwart...

Volgend mij ben je onbekend met de Bijbel. Zegt de naam Paulus je iets? "Het goede, dat ik wil, dat doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik." En later: "Ik ellendig mens, wil zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods?" En dat is dan maar één voorbeeld. De oude mens, die is hier op aarde nog zo sterk. Het is hier alles nog zo ten dele.

[Posthoorn]

Volgend mij ben je onbekend met de Bijbel. Zegt de naam Paulus je iets? "Het goede, dat ik wil, dat doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik." En later: "Ik ellendig mens, wil zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods?" En dat is dan maar één voorbeeld. De oude mens, die is hier op aarde nog zo sterk. Het is hier alles nog zo ten dele.

Nooit zeggen: je bent zeker onbekend met de Bijbel of zoiets. Want ieder op dit forum wenst zich op de Bijbel op te baseren. Dus zo maak je een discussie meteen tot een slagveld.
Verder heb ik al eerder mijn mening over deze materie gegeven, maar ik doe het voor jou nog een keer:

Als de Heere Jezus zegt dat we als we vasten, ons hoofd moeten zalven en ons aangezicht moeten wassen, om niet van de mensen gezien te worden, dan denk ik dat we naar analogie daarvan, niet in het zwart moeten gaan lopen om te laten zien dat we onze zonden en zondige aard betreuren. Dat is iets tussen God en jou. Dat je ingetogen leeft en je ook daarnaar kleedt, is uiteraard vanzelfsprekend, maar dat is wat anders dan met je kleding uitdragen wat er in je hart omgaat.
Wat ambtskleding betreft: in het NT is er het priesterschap van alle gelovigen, dus hoeft er geen speciale kledij meer te zijn voor een priesterklasse. Ik zie het liefst een predikant in een eenvoudig pak op de preekstoel. Het mag van mij dan nog wel zwart zijn.

[BewaarhetPand]

Volgend mij ben je onbekend met de Bijbel. Zegt de naam Paulus je iets? "Het goede, dat ik wil, dat doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik." En later: "Ik ellendig mens, wil zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods?" En dat is dan maar één voorbeeld. De oude mens, die is hier op aarde nog zo sterk. Het is hier alles nog zo ten dele.

Nooit zeggen: je bent zeker onbekend met de Bijbel of zoiets. Want ieder op dit forum wenst zich op de Bijbel op te baseren. Dus zo maak je een discussie meteen tot een slagveld.
Verder heb ik al eerder mijn mening over deze materie gegeven, maar ik doe het voor jou nog een keer:

Als de Heere Jezus zegt dat we als we vasten, ons hoofd moeten zalven en ons aangezicht moeten wassen, om niet van de mensen gezien te worden, dan denk ik dat we naar analogie daarvan, niet in het zwart moeten gaan lopen om te laten zien dat we onze zonden en zondige aard betreuren. Dat is iets tussen God en jou. Dat je ingetogen leeft en je ook daarnaar kleedt, is uiteraard vanzelfsprekend, maar dat is wat anders dan met je kleding uitdragen wat er in je hart omgaat.
Wat ambtskleding betreft: in het NT is er het priesterschap van alle gelovigen, dus hoeft er geen speciale kledij meer te zijn voor een priesterklasse. Ik zie het liefst een predikant in een eenvoudig pak op de preekstoel. Het mag van mij dan nog wel zwart zijn.

In dat eerste heb je inderdaad gelijk. Dat neem ik dan ook terug.

Wat betreft dat andere: je eerdere bijdrage hieromtrent had ik even gemist. Dank dus voor het herhalen.

[DDD]

Eens dat het stenen of ijzeren of houten gebouwen zijn. Maar doordat er een dienst is maakt de plek wel tot een andere plek dan bijvoorbeeld het stadion of de bioscoop. En dat kun je inderdaad op verschillende manieren naar buiten brengen. En toch vind ik Gods huis een prachtige uitdrukking, ik koester deze ook met respect. Al vinden sommigen dit heel gevaarlijk;)

Het is in dit geval onschuldig, maar het is inderdaad een groot gevaar dat veel bevindelijk-gereformeerden op basis van hun onderbuik beslissingen nemen. Dat betekent in de historie regelmatig dat mensen niet door hebben wat nu de echte fronten zijn.

Ik vind dat zelf niet iets om grapjes over te maken, in ieder geval.

[pierre27]

Eens dat het stenen of ijzeren of houten gebouwen zijn. Maar doordat er een dienst is maakt de plek wel tot een andere plek dan bijvoorbeeld het stadion of de bioscoop. En dat kun je inderdaad op verschillende manieren naar buiten brengen. En toch vind ik Gods huis een prachtige uitdrukking, ik koester deze ook met respect. Al vinden sommigen dit heel gevaarlijk;)

Het is in dit geval onschuldig, maar het is inderdaad een groot gevaar dat veel bevindelijk-gereformeerden op basis van hun onderbuik beslissingen nemen. Dat betekent in de historie regelmatig dat mensen niet door hebben wat nu de echte fronten zijn.

Ik vind dat zelf niet iets om grapjes over te maken, in ieder geval.

Nou eerlijk gezegd vind ik al de linkjes die jij aanbrengt met bevindelijk gereformeerden egt wonderlijk en grappig. In elk geval neem ik jou op dit punt niet zo serieus. Voor de rest ben je me prima hoor maar met wonderlijke toepassingen.

[BewaarhetPand]

Eens dat het stenen of ijzeren of houten gebouwen zijn. Maar doordat er een dienst is maakt de plek wel tot een andere plek dan bijvoorbeeld het stadion of de bioscoop. En dat kun je inderdaad op verschillende manieren naar buiten brengen. En toch vind ik Gods huis een prachtige uitdrukking, ik koester deze ook met respect. Al vinden sommigen dit heel gevaarlijk;)

Het is in dit geval onschuldig, maar het is inderdaad een groot gevaar dat veel bevindelijk-gereformeerden op basis van hun onderbuik beslissingen nemen. Dat betekent in de historie regelmatig dat mensen niet door hebben wat nu de echte fronten zijn.

Ik vind dat zelf niet iets om grapjes over te maken, in ieder geval.

Ik denk overigens wel dat wanneer het kerkgebouw an sich 'Gods huis' wordt genoemd, dit alleen in de conctext is van de erediensten, en dat daar vaak mee wordt bedoelt dat God tijdens de samenkomsten onder de bediening van Zijn Woord daar aanwezig is met Zijn Geest. Het is ook de beleving van Gods Kerk dat zij de kerk, de plaats der samenkomst, ervaren als het 'huis des Heeren' omdat zij vaak onder de bediening des Woords en van de Heilige Geest getrokken zijn uit de duisternis tot Zijn wonderbare genadelicht. Natuurlijk is de kerk heden ten dage niet hetzelfde als de tempel Gods, zoals deze in de Bijbel beschreven staat als Gods huis, dat onderscheid moet wel duidelijk wezen.

Wat bedoelde je overigens met die laatste zin ("Dat betekent in de historie regelmatig dat mensen niet door hebben wat nu de echte fronten zijn.")

[Gemeentelid]

Naar Gods Huis gaan, op bezoek gaan bij de koning... weet niet: vroeger werd er vroeger zo gesproken in mijn omgeving. Mijns inziens is dat gewoon fout en daarmee wordt de kledingdiscussie wat mij betreft ook anders.

1) God heeft niet meer een fysiek huis: dat was de tempel en die is er niet meer. Sterker als gelovige ben je onderdeel van het geestelijk huis en is er inwoning van de Heilige Geest. De Gemeente is Gods Huis.
2) Het idee dat je bezoek gaat bij de almachtige alomtegenwoordige God is toch wel gek. Geeft een soort audiëntie -gevoel: dat is een tempeldienst nooit geweest en is een kerkdienst zeker niet! Ook kun je God niet achterlaten ofzo. Je loopt de kerk uit en het bezoek is voorbij?
3) als gelovige ben je een priester die zelf onderdeel is van Gods huis en zijn leven als een geestelijk offer aanbiedt: dan moeten we nadenken over de priesterkleding: die was zeker niet zwart.

Heel eerlijk: ik vindt het zelf gewoon oneerbiedig en tekort doen aan God en het werk van de Heere Jezus om in zwart/donker te lopen. Ik ga in het zwart vanwege mijn zonden... Is de Heere dan geen volkomen Zaligmaker? Heeft Hij niet gezegd trek die vuile kleren uit en doe schone witte kleren aan? Al waren uw zonden als karmozijn: Ik was ze witter dan sneeuw.
Waarom zou dat alleen in de hemel mogen en niet op aarde? Is het ter ere van onze Heiland om in een rouwgewaad te lopen? Hij is opgestaan: ze namen het Woord aan met vreugde, met vreugde kwamen ze bijeen en braken het brood.

In het zwart vanwege mijn zonden: dat kan alleen als ze dus steeds weer met zonden bevlekt worden: daarvan wordt geschreven: laat je kleren niet bevlekken door de wereld. In de gemeente van Sardis waren mensen die zich niet hadden laten bevlekken.
Als gelovige hebben we de Heere Jezus aangedaan als een nieuw kleed. Leg dan af: de oude mens, alle slechtheid, enz.
Eigenlijk zeg je dus met het in het zwart/donker lopen vanwege de zonden: ik laat me steeds opnieuw bevlekken met de wereld, nog steeds heb ik die oude mens niet afgedaan.

Tsja zou wat zijn in de kerk: een groep mensen in het wit en in het zwart...

Volgend mij ben je onbekend met de Bijbel. Zegt de naam Paulus je iets? "Het goede, dat ik wil, dat doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik." En later: "Ik ellendig mens, wil zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods?" En dat is dan maar één voorbeeld. De oude mens, die is hier op aarde nog zo sterk. Het is hier alles nog zo ten dele.

Ik las dat je de eerste zin terugnam, maar toch nog even: alles wat ik schreef komt vanuit de Bijbel. Dan is dit toch wel een bijzondere reactie.

Verder is niets van wat Paulus in die paar zinnen schreef in tegenspraak met wat ik schreef. Inhoudelijk met betrekking tot deze discussie over kleding: niets in deze zinnen zegt iets over wel of geen donkere kleding. Zegt überhaupt niets over kleding. Dus ik weet dan eerlijk gezegd niet waarom deze uitspraken iets zouden bewijzen daarover.

Ook ben ik weleens bang dat die uitspraak van Paulus te snel gebruikt (misbruikt?) wordt. Paulus schrijft dat niet als een berusting oid. Ach het is nu eenmaal zo dat ik zondig ben. Het is ook geen klaagzang van Paulus: och och wat ben ik een ellendig mens. Zo mogen wij dat dus ook niet gebruiken: 'gewoon' in de zonde doorgaan en heel vroom zeggen "tja die oude mens he, die is nog zo sterk".
Want Paulus schrijft namelijk nog veel meer. Deze uitspraak is geen losse uitroep maar staat in een betoog over de functie van de wet: die maakt de zonde openbaar. Die laat zien dat wat je doet niet goed is, ook al wil je misschien het goede doen. Toch val je steeds in zonde. Zelfs al verheug je je naar de innerlijke mens in de wet van God (v22). Uiteindelijk komt er een soort conclusie: ik ben dus een ellendig mens, want wie kan mij dan verlossen? Zichzelf in ieder geval niet, dat is dus daarvoor besproken.
Dus moeten we even verder lezen: ik dank God door Jezus Christus onze Heere. En even verder volgt dan direct het leven door de Geest: er is geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn, en: want wat voor de wet onmogelijk was, dat heeft God gedaan: Hij heeft zijn eigen Zoon gezonden....opdat de rechtvaardige eis van de wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest. (Rom. 8:1-4).

Dit is dus precies wat ik betoog. We hebben een volkomen Zaligmaker die alles heeft gedaan. Denk dan ook niet te klein van Hem: alsof Hij de macht van de zonde niet overwonnen heeft.

We lezen in 8:6: Het denken van het vlees is de dood, maar het denken van Geest is leven en vrede ( dus mijns inziens: geen donkere kleding alsof je in rouw bent, dat is de dood. En is daarmee nog steeds denken van het vlees).

En in 8:12: we zijn aan het vlees niet verplicht om naar het vlees te leven. ( dus we kunnen ons niet verschuilen achter "het is de oude mens").

[helma]

@BewaarhetPand zou de tekst Joel 2:13 hierin iets kunnen betekenen? "Scheurt uw hart en niet uw klederen"

Geen uiterlijk vertoon maar oprecht innerlijke bekering.

[DDD]

Helemaal eens met Gemeentelid (en helma ook). Paulus was in zichzelf een ellendig mens, maar zijn omgeving merkte daar door Jezus Christus niet zoveel van. Daarom staat de verwijzing naar de dank, door Jezus Christus, er direct achteraan.

Dat laatste wordt door sommige ellendige mensen wel eens ten onrechte vergeten in de citatenoorlog, maar is voor de omgeving en voor jezelf van cruciaal belang.

[BewaarhetPand]

Naar Gods Huis gaan, op bezoek gaan bij de koning... weet niet: vroeger werd er vroeger zo gesproken in mijn omgeving. Mijns inziens is dat gewoon fout en daarmee wordt de kledingdiscussie wat mij betreft ook anders.

1) God heeft niet meer een fysiek huis: dat was de tempel en die is er niet meer. Sterker als gelovige ben je onderdeel van het geestelijk huis en is er inwoning van de Heilige Geest. De Gemeente is Gods Huis.
2) Het idee dat je bezoek gaat bij de almachtige alomtegenwoordige God is toch wel gek. Geeft een soort audiëntie -gevoel: dat is een tempeldienst nooit geweest en is een kerkdienst zeker niet! Ook kun je God niet achterlaten ofzo. Je loopt de kerk uit en het bezoek is voorbij?
3) als gelovige ben je een priester die zelf onderdeel is van Gods huis en zijn leven als een geestelijk offer aanbiedt: dan moeten we nadenken over de priesterkleding: die was zeker niet zwart.

Heel eerlijk: ik vindt het zelf gewoon oneerbiedig en tekort doen aan God en het werk van de Heere Jezus om in zwart/donker te lopen. Ik ga in het zwart vanwege mijn zonden... Is de Heere dan geen volkomen Zaligmaker? Heeft Hij niet gezegd trek die vuile kleren uit en doe schone witte kleren aan? Al waren uw zonden als karmozijn: Ik was ze witter dan sneeuw.
Waarom zou dat alleen in de hemel mogen en niet op aarde? Is het ter ere van onze Heiland om in een rouwgewaad te lopen? Hij is opgestaan: ze namen het Woord aan met vreugde, met vreugde kwamen ze bijeen en braken het brood.

In het zwart vanwege mijn zonden: dat kan alleen als ze dus steeds weer met zonden bevlekt worden: daarvan wordt geschreven: laat je kleren niet bevlekken door de wereld. In de gemeente van Sardis waren mensen die zich niet hadden laten bevlekken.
Als gelovige hebben we de Heere Jezus aangedaan als een nieuw kleed. Leg dan af: de oude mens, alle slechtheid, enz.
Eigenlijk zeg je dus met het in het zwart/donker lopen vanwege de zonden: ik laat me steeds opnieuw bevlekken met de wereld, nog steeds heb ik die oude mens niet afgedaan.

Tsja zou wat zijn in de kerk: een groep mensen in het wit en in het zwart...

Volgend mij ben je onbekend met de Bijbel. Zegt de naam Paulus je iets? "Het goede, dat ik wil, dat doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik." En later: "Ik ellendig mens, wil zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods?" En dat is dan maar één voorbeeld. De oude mens, die is hier op aarde nog zo sterk. Het is hier alles nog zo ten dele.

Ik las dat je de eerste zin terugnam, maar toch nog even: alles wat ik schreef komt vanuit de Bijbel. Dan is dit toch wel een bijzondere reactie.

Verder is niets van wat Paulus in die paar zinnen schreef in tegenspraak met wat ik schreef. Inhoudelijk met betrekking tot deze discussie over kleding: niets in deze zinnen zegt iets over wel of geen donkere kleding. Zegt überhaupt niets over kleding. Dus ik weet dan eerlijk gezegd niet waarom deze uitspraken iets zouden bewijzen daarover.

Ook ben ik weleens bang dat die uitspraak van Paulus te snel gebruikt (misbruikt?) wordt. Paulus schrijft dat niet als een berusting oid. Ach het is nu eenmaal zo dat ik zondig ben. Het is ook geen klaagzang van Paulus: och och wat ben ik een ellendig mens. Zo mogen wij dat dus ook niet gebruiken: 'gewoon' in de zonde doorgaan en heel vroom zeggen "tja die oude mens he, die is nog zo sterk".
Want Paulus schrijft namelijk nog veel meer. Deze uitspraak is geen losse uitroep maar staat in een betoog over de functie van de wet: die maakt de zonde openbaar. Die laat zien dat wat je doet niet goed is, ook al wil je misschien het goede doen. Toch val je steeds in zonde. Zelfs al verheug je je naar de innerlijke mens in de wet van God (v22). Uiteindelijk komt er een soort conclusie: ik ben dus een ellendig mens, want wie kan mij dan verlossen? Zichzelf in ieder geval niet, dat is dus daarvoor besproken.
Dus moeten we even verder lezen: ik dank God door Jezus Christus onze Heere. En even verder volgt dan direct het leven door de Geest: er is geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn, en: want wat voor de wet onmogelijk was, dat heeft God gedaan: Hij heeft zijn eigen Zoon gezonden....opdat de rechtvaardige eis van de wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest. (Rom. 8:1-4).

Dit is dus precies wat ik betoog. We hebben een volkomen Zaligmaker die alles heeft gedaan. Denk dan ook niet te klein van Hem: alsof Hij de macht van de zonde niet overwonnen heeft.

We lezen in 8:6: Het denken van het vlees is de dood, maar het denken van Geest is leven en vrede ( dus mijns inziens: geen donkere kleding alsof je in rouw bent, dat is de dood. En is daarmee nog steeds denken van het vlees).

En in 8:12: we zijn aan het vlees niet verplicht om naar het vlees te leven. ( dus we kunnen ons niet verschuilen achter "het is de oude mens").

Het gebruik om in donkere kleding naar de kerk te gaan binnen bevindelijk-gereformeerde kringen is niet op één enkele regel of Bijbeltekst terug te voeren, maar wortelt in een combinatie van Schriftuurlijke overwegingen, geestelijke beleving en historische ontwikkeling. Enkele lijnen kunnen daarbij onderscheiden worden.

Allereerst speelt het besef van de heiligheid Gods een wezenlijke rol. Waar men opgaat naar de kerk, leeft de overtuiging dat men verschijnt voor het aangezicht van een heilig en verheven God. Dat brengt een houding van eerbied, ingetogenheid en bescheidenheid met zich mee, ook in het uiterlijk. Teksten als Exodus 3:5 (Mozes die zijn schoenen moet uittrekken bij de brandende braambos) worden in dit verband wel aangehaald. Donkere kleding wordt dan gezien als passend bij die ingetogen, niet-opvallende houding.

Ten tweede hangt dit samen met het besef van de ernst van 't leven en de staat van de mens. In de bevindelijke prediking ligt sterk de nadruk op de gevallen staat van de mens voor God, en de noodzaak van waarachtige bekering. Zwarte of donkere kleding heeft in de westerse cultuur van oudsher een associatie met rouw, ernst en soberheid. Dat sluit aan bij een geestelijke gestalte waarin de mens zichzelf leert kennen als zondaar voor God. Des te verder geschoold op de leerschool van vrije genade, des te groter zondaar zij worden in de beleving, en des groter genade Gods.

Verder speelt ook het beginsel van soberheid en afkeer van wereldgelijkvormigheid een rol. Teksten als 1 Timotheüs 2:9 en 1 Petrus 3:3-4 worden vaak aangehaald om te benadrukken dat het niet gaat om uiterlijke opschik, maar om een stille en nederige geest. Donkere, eenvoudige kleding helpt - zo wordt ervaren - om zich te onttrekken aan mode, pronkzucht en het zoeken van aandacht.

Daarnaast is er een historische lijn. In de 19e en vroege 20e eeuw was zwarte kleding in brede lagen van de bevolking gebruikelijk als nette of zondagse kleding. Binnen bevindelijk-gereformeerde kring is dat gebruik sterker blijven voortbestaan, mede doordat men waarde hecht aan het bewaren van overgeleverde vormen die als eerbiedig en passend worden ervaren.

Tenslotte moet worden opgemerkt dat dit gebruik, hoe ingeburgerd ook, inderdaad geen goddelijk gebod is. Binnen dezelfde gezindte wordt doorgaans erkend dat het wezenlijke niet ligt in de kleur van het gewaad, maar in de gesteldheid van het hart. Donkere kleding kan een uitdrukking zijn van eerbied en ernst, maar zonder innerlijke werkelijkheid blijft het uiterlijk zonder waarde. Zoals ook uit bijvoorbeeld 1 Samuël 16:7 blijkt: “... want de mens ziet aan wat voor ogen is, maar de HEERE ziet het hart aan.”

Samenvattend: het dragen van donkere kleding naar de kerk is een gegroeide praktijk die wil uitdrukken eerbied voor God, ernst over de zonde en een afkeer van ijdelheid, maar ontleent slechts betekenis voor zover het gedragen wordt door een innerlijke, geestelijke werkelijkheid.

[helma]

Met dank aan ChatGPT.