Gereformeerde Gemeenten

[KDD]

De stelling dat deze lijn pentinent onjuist is, is onjuist. Daarmee ontken je iets wat aantoonbaar voorkomt. In meerdere gemeenten van de Gereformeerde Gemeenten, wordt de rechtvaardiging in de praktijk niet primair verbonden aan het geloof van de goddeloze, maar geplaatst bij de reeds wedergeborene en uitgewerkt in termen van een latere, onderscheiden toepassing, vaak aangeduid als de rechtvaardiging in de vierschaar der consciëntie.

Deze lijn wordt in veel gemeenten regelmatig zo verkondigd. Daarop wordt niet gecorrigeerd, ook niet via hogere kerkelijke vergaderingen. Binnen deze lijn de vergeving van zonden functioneel zo gepositioneerd dat zij niet direct aan het handelen van Christus wordt toegeschreven, maar geplaatst wordt in een afzonderlijke daad van de Vader. Dit vormde en vormt nog steeds een herkenbare lijn in leer en prediking van de Gereformeerde Gemeente. Het kan niet worden afgedaan als niet-voorkomend.

De vergeving van zonden is geen 'afzonderlijke' daad, maar het is wel zo dat wij dóór Christus met Gód verzoend worden. Dat is de rechtvaardigmaking.

Klopt.

Maar wat Arja schrijft is wel wat veelvuldig voorkomt. En wat maakt dat mensen vandaag bijvoorbeeld getuigen van een gezegende Avondmaalstijd. Waarin ze zoveel vertroosting ontvangen hebben dat ze wel heen hadden willen gaan. Maar dat ze morgen zeggen: Maar ik kan zo niet sterven want mijn zonden zijn niet vergeven.

Dit is niet spottend bedoelt. Maar helaas een realiteit die echt voorkomt.

Als je een beetje besef heeft wat sterven inhoudt is dat niet zo vreemd.

[Vrouwke]

Het is wel vreemd. Want wat belijden we als we deelnemen aan het Avondmaal? Lees enkel wat het formulier zegt..

Ik denk dat zulke mensen veel rijker in de HEERE zijn dan ze zelf beseffen. Maar hen wordt niet geleerd dat het (toevluchtnemend) geloof, rechtvaardigend is van aard. En ondertussen heeft een gevoelige verzekering van de rechtvaardiging voor God, de Bijbelse rechtvaardiging door het geloof verdrongen.

[JanRap]

De stelling dat deze lijn pentinent onjuist is, is onjuist. Daarmee ontken je iets wat aantoonbaar voorkomt. In meerdere gemeenten van de Gereformeerde Gemeenten, wordt de rechtvaardiging in de praktijk niet primair verbonden aan het geloof van de goddeloze, maar geplaatst bij de reeds wedergeborene en uitgewerkt in termen van een latere, onderscheiden toepassing, vaak aangeduid als de rechtvaardiging in de vierschaar der consciëntie.

Deze lijn wordt in veel gemeenten regelmatig zo verkondigd. Daarop wordt niet gecorrigeerd, ook niet via hogere kerkelijke vergaderingen. Binnen deze lijn de vergeving van zonden functioneel zo gepositioneerd dat zij niet direct aan het handelen van Christus wordt toegeschreven, maar geplaatst wordt in een afzonderlijke daad van de Vader. Dit vormde en vormt nog steeds een herkenbare lijn in leer en prediking van de Gereformeerde Gemeente. Het kan niet worden afgedaan als niet-voorkomend.

De vergeving van zonden is geen 'afzonderlijke' daad, maar het is wel zo dat wij dóór Christus met Gód verzoend worden. Dat is de rechtvaardigmaking.

Klopt.

Maar wat Arja schrijft is wel wat veelvuldig voorkomt. En wat maakt dat mensen vandaag bijvoorbeeld getuigen van een gezegende Avondmaalstijd. Waarin ze zoveel vertroosting ontvangen hebben dat ze wel heen hadden willen gaan. Maar dat ze morgen zeggen: Maar ik kan zo niet sterven want mijn zonden zijn niet vergeven.

Dit is niet spottend bedoelt. Maar helaas een realiteit die echt voorkomt.

https://downloadpreken.nl/6926/de-recht ... vierschaar

@ Vrouwke, volkomen duidelijk. Wat zit hierachter? Volgens mij kunnen de zaken in het hart en het leven niet helder zijn als ze eerst niet in het hoofd helder zijn. In de ger. gezindte wordt vaak gezegd: het gaat om de bevinding. En de leer is maar theorie. Maar onze leer is de leer van Christus.
En laat niemand zeggen dat ik lieg. Las het met eigen ogen gisteren in de Saambinder, waarin ds. van Aalst schrijft over de leerdiensten. Natuurlijk zegt hij volop ware en mooie dingen. Maar ik stuiterde werkelijk toen hij stelde over de Nederlandse Geloofsbelijdenis: 'Die is voor een groot deelte maar voorwerpelijk afgezien van enkele meer bevindelijke artikelen'. Mensen dit kan toch niet? De NGB is op de brandstapel geboren, daar hebben onze vaderen goed en bloed voor gegeven in de strijd tegen Rome, en die belijdenis zou dan voorwerpelijk zijn? In de NGB lezen we in hoofdzaak we warme en doorleefde gelooftaal.

[Arja]

De stelling dat deze lijn pentinent onjuist is, is onjuist. Daarmee ontken je iets wat aantoonbaar voorkomt. In meerdere gemeenten van de Gereformeerde Gemeenten, wordt de rechtvaardiging in de praktijk niet primair verbonden aan het geloof van de goddeloze, maar geplaatst bij de reeds wedergeborene en uitgewerkt in termen van een latere, onderscheiden toepassing, vaak aangeduid als de rechtvaardiging in de vierschaar der consciëntie.

Deze lijn wordt in veel gemeenten regelmatig zo verkondigd. Daarop wordt niet gecorrigeerd, ook niet via hogere kerkelijke vergaderingen. Binnen deze lijn de vergeving van zonden functioneel zo gepositioneerd dat zij niet direct aan het handelen van Christus wordt toegeschreven, maar geplaatst wordt in een afzonderlijke daad van de Vader. Dit vormde en vormt nog steeds een herkenbare lijn in leer en prediking van de Gereformeerde Gemeente. Het kan niet worden afgedaan als niet-voorkomend.

De vergeving van zonden is geen 'afzonderlijke' daad, maar het is wel zo dat wij dóór Christus met Gód verzoend worden. Dat is de rechtvaardigmaking.

Klopt.

Maar wat Arja schrijft is wel wat veelvuldig voorkomt. En wat maakt dat mensen vandaag bijvoorbeeld getuigen van een gezegende Avondmaalstijd. Waarin ze zoveel vertroosting ontvangen hebben dat ze wel heen hadden willen gaan. Maar dat ze morgen zeggen: Maar ik kan zo niet sterven want mijn zonden zijn niet vergeven.

Dit is niet spottend bedoelt. Maar helaas een realiteit die echt voorkomt.

Als je een beetje besef heeft wat sterven inhoudt is dat niet zo vreemd.

Ik schrijf over het feit dat als je ervaren hebt dat Hij al je zonden vergaf, je gelovig zien op Hem dat niet genoeg is voor de eeuwigheid. Dat er nog iets extra's nodig is naast het offer van de Heere Jezus. De vrijspraak van de Vader als een aparte ervaring. Daarvoor mag iemand niet spreken over zekerheid dat de Heere al Zijn zonden heeft vergeven.

Over wat je schrijft over het (geestelijke) besef van wat sterven inhoud, inderdaad. Dat heeft een plek. Voordat iemand getrokken wordt Heere uit de duisternis tot Zijn licht en de Zijne is geworden is dat helemaal niet vreemd. Maar nadat de Heere je zonden vergeven heeft, komt het sterven toch echt in een ander licht te staan. Daar mag echt wat meer aandacht aan geschonken worden. Vooral omdat de dood nog zo kan benauwen.

[FlyingEagle]

@ De Rijssenaar, deze keer zit u ernaast. Ds. Simons preekt de rechtvaardiging van de goddeloze. In de GG preekt men de rechtvaardiging van de reeds wedergeborene. En rond de boeken van dr. vd. Brink is vanaf sommige GG kansels uitdrukkelijk gewaarschuwd tegen de leer van ds. Simons. Gewoon met naam en toenaam werd hij verdacht gemaakt en tot persona non grata verklaard.

Vetgedrukte is pertinent onjuist

De stelling dat deze lijn pentinent onjuist is, is onjuist. Daarmee ontken je iets wat aantoonbaar voorkomt. In meerdere gemeenten van de Gereformeerde Gemeenten, wordt de rechtvaardiging in de praktijk niet primair verbonden aan het geloof van de goddeloze, maar geplaatst bij de reeds wedergeborene en uitgewerkt in termen van een latere, onderscheiden toepassing, vaak aangeduid als de rechtvaardiging in de vierschaar der consciëntie.

Deze lijn wordt in veel gemeenten regelmatig zo verkondigd. Daarop wordt niet gecorrigeerd, ook niet via hogere kerkelijke vergaderingen. Binnen deze lijn de vergeving van zonden functioneel zo gepositioneerd dat zij niet direct aan het handelen van Christus wordt toegeschreven, maar geplaatst wordt in een afzonderlijke daad van de Vader. Dit vormde en vormt nog steeds een herkenbare lijn in leer en prediking van de Gereformeerde Gemeente. Het kan niet worden afgedaan als niet-voorkomend.

Maar dit kun je niet als 'de leer' van de Gereformeerde Gemeenten noemen, dat is gewoon niet waar. Zeker niet in de gemeente waar ik toe behoor. Ik zal niet ontkennen dat er soms op een verkeerde manier over gesproken wordt, maar in de kritiek die wordt gegeven wordt m.i. te veel gegeneraliseerd, dat wilde ik corrigeren. Dus jouw opmerking dat mijn stelling onjuist is, is onjuist.

[DDD]

Je ziet echter aan KDD dat dit soort gedachten wel voorkomen. En dat gaat mijns inziens buiten de gereformeerde leer.

[Terri]

@ De Rijssenaar, deze keer zit u ernaast. Ds. Simons preekt de rechtvaardiging van de goddeloze. In de GG preekt men de rechtvaardiging van de reeds wedergeborene. En rond de boeken van dr. vd. Brink is vanaf sommige GG kansels uitdrukkelijk gewaarschuwd tegen de leer van ds. Simons. Gewoon met naam en toenaam werd hij verdacht gemaakt en tot persona non grata verklaard.

Vetgedrukte is pertinent onjuist

De stelling dat deze lijn pentinent onjuist is, is onjuist. Daarmee ontken je iets wat aantoonbaar voorkomt. In meerdere gemeenten van de Gereformeerde Gemeenten, wordt de rechtvaardiging in de praktijk niet primair verbonden aan het geloof van de goddeloze, maar geplaatst bij de reeds wedergeborene en uitgewerkt in termen van een latere, onderscheiden toepassing, vaak aangeduid als de rechtvaardiging in de vierschaar der consciëntie.

Deze lijn wordt in veel gemeenten regelmatig zo verkondigd. Daarop wordt niet gecorrigeerd, ook niet via hogere kerkelijke vergaderingen. Binnen deze lijn de vergeving van zonden functioneel zo gepositioneerd dat zij niet direct aan het handelen van Christus wordt toegeschreven, maar geplaatst wordt in een afzonderlijke daad van de Vader. Dit vormde en vormt nog steeds een herkenbare lijn in leer en prediking van de Gereformeerde Gemeente. Het kan niet worden afgedaan als niet-voorkomend.

Maar dit kun je niet als 'de leer' van de Gereformeerde Gemeenten noemen, dat is gewoon niet waar. Zeker niet in de gemeente waar ik toe behoor. Ik zal niet ontkennen dat er soms op een verkeerde manier over gesproken wordt, maar in de kritiek die wordt gegeven wordt m.i. te veel gegeneraliseerd, dat wilde ik corrigeren. Dus jouw opmerking dat mijn stelling onjuist is, is onjuist.

Dan wordt het gewoon binnen dit kerkverband verschillend geleerd. Ik weet niet anders, zeker ook op huisbezoek, dat dit wel degelijk zo gebracht werd. Overigens niet enkel binnen de Ger.Gem. komt deze lering voor, ook andere aan de rechterkant van de Ger. Gezindte brengen deze onderscheiden 'gangen'.

[KDD]

Het is wel vreemd. Want wat belijden we als we deelnemen aan het Avondmaal? Lees enkel wat het formulier zegt..

Ik denk dat zulke mensen veel rijker in de HEERE zijn dan ze zelf beseffen. Maar hen wordt niet geleerd dat het (toevluchtnemend) geloof, rechtvaardigend is van aard. En ondertussen heeft een gevoelige verzekering van de rechtvaardiging voor God, de Bijbelse rechtvaardiging door het geloof verdrongen.

De discipelen na de volmaakste avondmaal dat er ooit geweest was (met de voetwassing door de gezegende Middelaar erbij) waren een dag later bang voor de dood. En die zaten niet iedere zondag in de gergem volgens mij. Het is makkelijk praten als de dood ver weg is. Maar de praktijk is anders. Genade om gerust te sterven kun je niet zomaar uit je zak halen.

[KDD]

Je ziet echter aan KDD dat dit soort gedachten wel voorkomen. En dat gaat mijns inziens buiten de gereformeerde leer.

Je heb de leer en je heb de praktijk.

[DDD]

Vetgedrukte is pertinent onjuist

De stelling dat deze lijn pentinent onjuist is, is onjuist. Daarmee ontken je iets wat aantoonbaar voorkomt. In meerdere gemeenten van de Gereformeerde Gemeenten, wordt de rechtvaardiging in de praktijk niet primair verbonden aan het geloof van de goddeloze, maar geplaatst bij de reeds wedergeborene en uitgewerkt in termen van een latere, onderscheiden toepassing, vaak aangeduid als de rechtvaardiging in de vierschaar der consciëntie.

Deze lijn wordt in veel gemeenten regelmatig zo verkondigd. Daarop wordt niet gecorrigeerd, ook niet via hogere kerkelijke vergaderingen. Binnen deze lijn de vergeving van zonden functioneel zo gepositioneerd dat zij niet direct aan het handelen van Christus wordt toegeschreven, maar geplaatst wordt in een afzonderlijke daad van de Vader. Dit vormde en vormt nog steeds een herkenbare lijn in leer en prediking van de Gereformeerde Gemeente. Het kan niet worden afgedaan als niet-voorkomend.

Maar dit kun je niet als 'de leer' van de Gereformeerde Gemeenten noemen, dat is gewoon niet waar. Zeker niet in de gemeente waar ik toe behoor. Ik zal niet ontkennen dat er soms op een verkeerde manier over gesproken wordt, maar in de kritiek die wordt gegeven wordt m.i. te veel gegeneraliseerd, dat wilde ik corrigeren. Dus jouw opmerking dat mijn stelling onjuist is, is onjuist.

Dan wordt het gewoon binnen dit kerkverband verschillend geleerd. Ik weet niet anders, zeker ook op huisbezoek, dat dit wel degelijk zo gebracht werd. Overigens niet enkel binnen de Ger.Gem. komt deze lering voor, ook andere aan de rechterkant van de Ger. Gezindte brengen deze onderscheiden 'gangen'.

Dat mag toch hoop ik geen nieuws zijn. Dit is iets wat je in links en midden niet hoort of hooguit een keer hoort langskomen.

[R+ck]

De termen zijn anders en het functioneert ook anders. Voorwaardelijk / onvoorwaardelijk is een veel zakelijkere abstractere benadering.

Dat is jouw subjectieve beleving, maar feitelijk is dat niet zo.

Als dit zo is en ook zo functioneert, waarom is het dan (blijkbaar) een stap om de termen verbonds - en Evangeliebeloften los te laten en voortaan over voorwaardelijk / onvoorwaardelijke beloften te spreken.
Als er geen verschil was zou beide goed zijn maar dat gaat blijkbaar niet.

[DDD]

Het is wel vreemd. Want wat belijden we als we deelnemen aan het Avondmaal? Lees enkel wat het formulier zegt..

Ik denk dat zulke mensen veel rijker in de HEERE zijn dan ze zelf beseffen. Maar hen wordt niet geleerd dat het (toevluchtnemend) geloof, rechtvaardigend is van aard. En ondertussen heeft een gevoelige verzekering van de rechtvaardiging voor God, de Bijbelse rechtvaardiging door het geloof verdrongen.

De discipelen na de volmaakste avondmaal dat er ooit geweest was (met de voetwassing door de gezegende Middelaar erbij) waren een dag later bang voor de dood. En die zaten niet iedere zondag in de gergem volgens mij. Het is makkelijk praten als de dood ver weg is. Maar de praktijk is anders. Genade om gerust te sterven kun je niet zomaar uit je zak halen.

Daar ben ik het wel mee eens, maar ik geloof niet dat dit nu het onderwerp van gesprek was.

[Vrouwke]

.

[GJdeBruijn]

De praktijk wordt bepaald door de toepassing van de leer.
Hoe je gebakerd bent...

[Vrouwke]

Het is wel vreemd. Want wat belijden we als we deelnemen aan het Avondmaal? Lees enkel wat het formulier zegt..

Ik denk dat zulke mensen veel rijker in de HEERE zijn dan ze zelf beseffen. Maar hen wordt niet geleerd dat het (toevluchtnemend) geloof, rechtvaardigend is van aard. En ondertussen heeft een gevoelige verzekering van de rechtvaardiging voor God, de Bijbelse rechtvaardiging door het geloof verdrongen.

De discipelen na de volmaakste avondmaal dat er ooit geweest was (met de voetwassing door de gezegende Middelaar erbij) waren een dag later bang voor de dood. En die zaten niet iedere zondag in de gergem volgens mij. Het is makkelijk praten als de dood ver weg is. Maar de praktijk is anders. Genade om gerust te sterven kun je niet zomaar uit je zak halen.

Dat is iets anders dan niet kunnen sterven omdat je zonden niet vergeven zijn.