Gereformeerde Gemeenten

[pierre27]

Ik blijf er bij dat het ware geloof, meer is dan een conclusie. Dhr. Van Staverden zei vandaag nog in het RD: ik vraag aan bewoners vaak of ze in hun leven een sprekend God hebben gekend. En dat is nu het geheim van het ware geloof. Jezus zegt: Mijn schapen horen Mijn stem, en Ik ken dezelve, en zij volgen Mij. Een ware gelovige heeft die stem van Christus gehoord in zijn ziel.

Een prachtig intervieuw, met smaak gelezen.

[Maanenschijn]

Ik heb soms de indruk dat je een andere DL leest dan ik. Of dat ik tegen een opgetrokken muur sta te redeneren.

Ik lees dit in paragraaf 14 van hfdst. 3-4:

Zo is dan het geloof een gave Gods; niet omdat het aan den vrijen wil des mensen van God wordt aangeboden, maar omdat het den mens metterdaad wordt medegedeeld,ingegeven, en ingestort;
ook niet daarom, dat God alleen de macht om te geloven zou geven,
en daarna de toestemming of het daadwerkelijk geloven van den vrijen wil des mensen verwachten; maar omdat Hij, Die daar werkt het willen en het werken, ja alles werkt in allen, in den mens teweegbrengt beide,
den wil om te geloven en het geloof zelf.

Ik ben er van overtuigd dat het meedelen, ingeven en instorten door een mens ervaren wordt. Niet uit een conclusie, maar door een ervaring die je weet en in je ziel kunt waarnemen. Dat lees ik ook in verwerping 6, gebaseerd op Romeinen 5 bijvoorbeeld.

Dat is niet (kan wel) een donderslag bij heldere hemel of zo, maar het is wel een werking in het hart die liefde tot de Bijbel, tot de Christus van de Bijbel, tot de geboden en beloften in de Bijbel, tot mensen die ook deze liefde kennen. En ik kan nog wel door gaan. En dat wordt door gelovigen als een wonder, als bijzonder ervaren. Zeker als de Heere opwas in genade geeft en er meer en meer van het geloof geleerd wordt. Men van zuigeling een jongeling, een volwassene wordt. En als een ander over deze zaken spreekt, hoort de gelovige de bevinding hiervan bij een ander. Bevinding is de ervaring van de geloofswerking.

Maar, ik stop met argumenteren. Ik ben aan het maximum van mijn overtuigingskracht gekomen .

Verwerping 6 gaat erover dat het geloof niet uit de mens zelf komt. Dat heeft werkelijk niets met een wel of niet bijzondere openbaring te maken.

Ik snap dat het ingewikkeld is, omdat de letterlijke tekst van de DL nu eenmaal spreekt over 'geen bijzondere openbaring'. Dat ligt niet aan je argumentatievermogen, hooguit aan de weinig onbevangen houding waarop je de DL leest. Het is echt géén ingewikkeld geschrift. Er staat alleen iets anders dan jij vindt.

Het is helemaal niet ingewikkeld. En het komt volledig overeen wat ik vind. Alleen lees jij door een bril die alle innerlijke bevinding uitsluit.

Waar leid je dat uit af?

Uit jouw bijdragen hier.

Je lijkt te struikelen over het woord ‘bijzonder’ maar je gaat op geen enkele manier in wat er in diverse reacties geschreven wordt op hoe geloof en bekering ervaren/bevonden wordt.

[Arja]

Waar kan ik dat in het Nieuwe Testament vinden: dat iemand zegt: “Ik weet niet hoe ik tot Jezus moet komen, want dat kan ik niet van mezelf. Ik weet niet wat komen is.” Als dit werkelijk de ervaring moet zijn van al Gods kinderen, zou je verwachten dat we dat ook ergens in de Schrift terugzien bij mensen die tot geloof komen.

In het Nieuwe Testament worden wel andere vragen gestel “Wat moeten wij doen?” (Hand. 2:37) en “Wat moet ik doen om zalig te worden?” (Hand. 16:30) gesteld nadat het Evangelie is gehoord en het geweten geraakt is. De vraag gaat dan niet over het vermogen van de mens om te komen, maar over de weg die God wijst: wat vraagt God nu van ons? De antwoorden bevestigen dat ook: “Bekeert u” en “Geloof in de Heere Jezus Christus.”

De vraag “Hoe kan ik komen als ik dat niet kan?” is van een andere orde.
Dat is een vraag over menselijk vermogen. Ik vind die niet in de Schrift.

Nee, dat klopt. En daarom is het er niet? Omdat het niet in de Schrift voorkomt? Het is een doorleven van wat in de Schrift geléérd wordt. En een van die dingen is dat het geloof niet uit ons natuurlijk vermogen voortkomt.
In de door jou genoemde voorbeelden gaat het om een prediking die krachtig werkt in de harten van degenen die het horen, door het werk van de Heilige Geest. Daar wordt het geloof als het ware vanzelf al gewekt door de woorden die gehoord worden. Zo kan het zeker gaan. Maar ook dán is er wel sprake van een bovennatuurlijke verlichting. Dan gaan de ogen als het ware meteen open op het horen van de prediking.

Precies. Daar ben ik het met je eens. Als je onder een gezonde prediking zit, waarin Christus werkelijk wordt verkondigd, wordt het geloof als het ware gewekt door de woorden die gehoord worden. Dat zie je ook in Handelingen: het Woord wordt gepredikt, de Heilige Geest opent harten, en mensen vragen: “Wat moeten wij doen?”

Dat gebeurt nog steeds waar Christus duidelijk wordt verkondigd. Daarom zegt het wel iets wanneer onder prediking steeds de vraag ontstaat hoe men moet komen, of men wel kán komen. In het Nieuwe Testament zie je die vraag eigenlijk niet ontstaan; daar vragen mensen eerder wat God van hen vraagt.

Ik heb zelf een wereld van verschil ervaren tussen de preken van Andrew Gray en de preken van mijn eigen dominee. In de preken van Gray werd Christus zo helder voor ogen gesteld in het Evangelie dat je wist waar je heen moest. En dat je verloren zou gaan als je niet kwam. Het was één van de twee. Een oudvader noemde het ergens: het waagstuk van het geloof. Ik weet niet meer wie dat was.

[pierre27]

Waar kan ik dat in het Nieuwe Testament vinden: dat iemand zegt: “Ik weet niet hoe ik tot Jezus moet komen, want dat kan ik niet van mezelf. Ik weet niet wat komen is.” Als dit werkelijk de ervaring moet zijn van al Gods kinderen, zou je verwachten dat we dat ook ergens in de Schrift terugzien bij mensen die tot geloof komen.

In het Nieuwe Testament worden wel andere vragen gestel “Wat moeten wij doen?” (Hand. 2:37) en “Wat moet ik doen om zalig te worden?” (Hand. 16:30) gesteld nadat het Evangelie is gehoord en het geweten geraakt is. De vraag gaat dan niet over het vermogen van de mens om te komen, maar over de weg die God wijst: wat vraagt God nu van ons? De antwoorden bevestigen dat ook: “Bekeert u” en “Geloof in de Heere Jezus Christus.”

De vraag “Hoe kan ik komen als ik dat niet kan?” is van een andere orde.
Dat is een vraag over menselijk vermogen. Ik vind die niet in de Schrift.

Nee, dat klopt. En daarom is het er niet? Omdat het niet in de Schrift voorkomt? Het is een doorleven van wat in de Schrift geléérd wordt. En een van die dingen is dat het geloof niet uit ons natuurlijk vermogen voortkomt.
In de door jou genoemde voorbeelden gaat het om een prediking die krachtig werkt in de harten van degenen die het horen, door het werk van de Heilige Geest. Daar wordt het geloof als het ware vanzelf al gewekt door de woorden die gehoord worden. Zo kan het zeker gaan. Maar ook dán is er wel sprake van een bovennatuurlijke verlichting. Dan gaan de ogen als het ware meteen open op het horen van de prediking.

Precies. Daar ben ik het met je eens. Als je onder een gezonde prediking zit, waarin Christus werkelijk wordt verkondigd, wordt het geloof als het ware gewekt door de woorden die gehoord worden. Dat zie je ook in Handelingen: het Woord wordt gepredikt, de Heilige Geest opent harten, en mensen vragen: “Wat moeten wij doen?”

Dat gebeurt nog steeds waar Christus duidelijk wordt verkondigd. Daarom zegt het wel iets wanneer onder prediking steeds de vraag ontstaat hoe men moet komen, of men wel kán komen. In het Nieuwe Testament zie je die vraag eigenlijk niet ontstaan; daar vragen mensen eerder wat God van hen vraagt.

Ik heb zelf een wereld van verschil ervaren tussen de preken van Andrew Gray en de preken van mijn eigen dominee. In de preken van Gray werd Christus zo helder voor ogen gesteld in het Evangelie dat je wist waar je heen moest. En dat je verloren zou gaan als je niet kwam. Het was één van de twee. Een oudvader noemde het ergens: het waagstuk van het geloof. Ik weet niet meer wie dat was.

De gok van Blaise Pascal.

[Posthoorn]

Precies. Daar ben ik het met je eens. Als je onder een gezonde prediking zit, waarin Christus werkelijk wordt verkondigd, wordt het geloof als het ware gewekt door de woorden die gehoord worden. Dat zie je ook in Handelingen: het Woord wordt gepredikt, de Heilige Geest opent harten, en mensen vragen: “Wat moeten wij doen?”

Dat gebeurt nog steeds waar Christus duidelijk wordt verkondigd. Daarom zegt het wel iets wanneer onder prediking steeds de vraag ontstaat hoe men moet komen, of men wel kán komen. In het Nieuwe Testament zie je die vraag eigenlijk niet ontstaan; daar vragen mensen eerder wat God van hen vraagt.

Het is niet zo dat onder een duidelijke prediking mensen altijd meteen tot geloof komen. Daar kan zeker wel een proces aan voorafgaan. Denk eens aan de opwekkingen die er geweest zijn in de kerkgeschiedenis. Mensen werden door schuld verslagen en kwamen niet altijd meteen tot ruimte. Die mensen konden Christus niet in het geloof aangrijpen vóórdat hun ogen daarvoor geopend werden. Dit komt zo expliciet in de Bijbel niet voor, maar het komt wel in de kerkgeschiedenis voor en is daar vele malen voorgekomen.

[DDD]

Oneens. Er is geen verschil tussen verzekering van de wedergeboorte en verzekering van de volharding. Die zijn één en hetzelfde. Ik ben heel benieuwd naar een oude gereformeerde bron die daar een verschil in maakt.

Het gaat hier ook niet over de verzekering van de wedergeboorte. Het gaat over het komen tot Christus, het geloof in Hem.

Dat kan niet worden gescheiden van de wedergeboorte.

Nee, klopt. Maar het gaat hier niet over de verzekering van de wedergeboorte. Het geloof brengt zijn eigen zekerheid mee, hoewel in de gelovige twijfel kan zijn. Maar dat is heel wat anders dan de bijzondere openbaring waar de DL het over hebben. Jij wilt dat graag als hetzelfde beschouwen, want dan zou je een sterke troef hebben tegen degenen die wél een openbaring van Christus aan de ziel voorstaan. Maar nogmaals, hoewel hetzelfde woord gebruikt wordt (je kunt er trouwens allerlei andere benamingen aan geven), het gaat om iets anders.

Dit is echt kolder.

De DL en ik beschouwen de inwendige roeping niet als bijzondere openbaring. Dat is volstrekt duidelijk voor iedereen die die termen in de DL terugleest en zou ook duidelijk kunnen zijn voor iedereen die mijn bijdragen leest.

Wat jij noemt de openbaring van Christus aan de ziel komt op die manier niet in de DL voor. De DL spreken dat ook niet tegen, zolang het niet de strekking krijgt van de bijzondere (dus persoonlijke) buitengewone openbaring. Want van dat laatste zeggen de DL heel duidelijk dat die niet gereformeerd en niet bijbels is.

[DDD]

Ik blijf er bij dat het ware geloof, meer is dan een conclusie. Dhr. Van Staverden zei vandaag nog in het RD: ik vraag aan bewoners vaak of ze in hun leven een sprekend God hebben gekend. En dat is nu het geheim van het ware geloof. Jezus zegt: Mijn schapen horen Mijn stem, en Ik ken dezelve, en zij volgen Mij. Een ware gelovige heeft die stem van Christus gehoord in zijn ziel.

Prima, maar het zou mooi zijn als je gewoon ingaat op wat de DL zeggen. Want de formulering in de DL staat op zijn minst taalkundig haaks op wat jij schreef.

Niemand beweert hier dat het echte geloof alleen een conclusie is. Dat is niet waar het gesprek over gaat. Ook beweert niemand dat gelovigen de stem van Christus niet horen in hun ziel. Dat zijn belangrijke dingen, die zelfs Rijssenaar niet heeft betwist. Hij maakt bezwaar tegen een bijzondere openbaring, waarvan voor iedereen duidelijk kan zijn dat de DL daar niet positief over spreken.

[DDD]

Verwerping 6 gaat erover dat het geloof niet uit de mens zelf komt. Dat heeft werkelijk niets met een wel of niet bijzondere openbaring te maken.

Ik snap dat het ingewikkeld is, omdat de letterlijke tekst van de DL nu eenmaal spreekt over 'geen bijzondere openbaring'. Dat ligt niet aan je argumentatievermogen, hooguit aan de weinig onbevangen houding waarop je de DL leest. Het is echt géén ingewikkeld geschrift. Er staat alleen iets anders dan jij vindt.

Het is helemaal niet ingewikkeld. En het komt volledig overeen wat ik vind. Alleen lees jij door een bril die alle innerlijke bevinding uitsluit.

Waar leid je dat uit af?

Uit jouw bijdragen hier.

Je lijkt te struikelen over het woord ‘bijzonder’ maar je gaat op geen enkele manier in wat er in diverse reacties geschreven wordt op hoe geloof en bekering ervaren/bevonden wordt.

Onjuist. Ik heb letterlijk gezegd dat ik bijna helemaal kan meegaan in wat jij zegt, maar dat dat in de DL niet zo uitdrukkelijk staat. Het is er echter ook niet echt mee in strijd.

Ik heb ook gezegd dat wat Posthoorn, KDD en Philpot schrijven, wel in strijd is met de DL. En zolang de argumentatie niet wat sterker wordt dan een onderscheid te maken tussen geloofszekerheid en zekerheid van de volharding, een onderscheid dat verder in de DL nergens gemaakt wordt, blijf ik erbij dat hun opvatting op zijn zachtst gezegd, op gespannen voet staat met de DL.

Geloofszekerheid is trouwens ook het onderwerp van DL 5, de paragrafen 9-12. Dus ook om die reden kun je niet zeggen dat de verwerping van de dwaling alleen op de volharding zou zien. De zekerheid van de volharding is een rechtstreeks gevolg van geloofszekerheid. Althans, dat is het standpunt dat de DL innemen en mijns inziens is dat ook bijbels. De grond van beide zekerheden ligt in Gods belofte en trouw.

[huisman]

Verwerping 6 gaat erover dat het geloof niet uit de mens zelf komt. Dat heeft werkelijk niets met een wel of niet bijzondere openbaring te maken.

Ik snap dat het ingewikkeld is, omdat de letterlijke tekst van de DL nu eenmaal spreekt over 'geen bijzondere openbaring'. Dat ligt niet aan je argumentatievermogen, hooguit aan de weinig onbevangen houding waarop je de DL leest. Het is echt géén ingewikkeld geschrift. Er staat alleen iets anders dan jij vindt.

Het is helemaal niet ingewikkeld. En het komt volledig overeen wat ik vind. Alleen lees jij door een bril die alle innerlijke bevinding uitsluit.

Waar leid je dat uit af?

Uit jouw bijdragen hier.

Je lijkt te struikelen over het woord ‘bijzonder’ maar je gaat op geen enkele manier in wat er in diverse reacties geschreven wordt op hoe geloof en bekering ervaren/bevonden wordt.

Precies @DDD lijkt hier toch echt aan het spookrijden. De D.L. zeggen juist heel veel wat er in de mens gebeurd bij de wedergeboorte. Ik haalde al eerder 3/4 art 11 en 12 aan. De wedergeboorte wordt niet teweeg gebracht door de uiterlijke prediking alleen maar het is een gans bovennatuurlijke, een zeer krachtige, en tegelijk een zeer zoete, wonderlijke, verborgen en onuitsprekelijke werking van de Heilige Geest. Dat is inderdaad een bijzondere en buitengewone openbaring maar geen buiten Bijbelse openbaring. Je kan in de beschrijving het hart horen kloppen van de auteurs die dit onder woorden brachten. Ze struikelen bijna over de woorden om het bijzondere van de werking van Gods Geest uit te drukken. Ze hadden in hun leven die zoete werking van de Geest zelf bevonden.

In deze twee artikel wordt verder verwoord wat er allemaal in de zondaar dan veranderd. Dat gaat niet buiten bevinding om.

[De Rijssenaar]

Mooie teksten die ik tegen kwam:

Jezus zeide tot hem: Omdat gij Mij gezien hebt, Thomas, zo hebt gij geloofd; zalig zijn zij, die niet zullen gezien hebben, en nochtans zullen geloofd hebben.

Wij hebben dan altijd goeden moed, en weten, dat wij, inwonende in het lichaam, uitwonen van den Heere; (Want wij wandelen door geloof en niet door aanschouwen.) Maar wij hebben goeden moed, en hebben meer behagen om uit het lichaam uit te wonen, en bij den Heere in te wonen.

We wandelen door het geloof, niet door bevinding.

Kun je mij het verschil tussen geloof en bevinding uitleggen? Hoe jij dat ziet?

Heb het opgezocht. Maar ik denk dit:

Geloof: Het vertrouwen van het hart op Christus en Zijn beloften tot zaligheid.

Bevinding: De innerlijke ervaring en ondervinding van wat God door dat geloof in het hart werkt.

Verschil: Geloof grijpt Christus aan, bevinding ervaart wat dat geloof doet in het hart.

[De Rijssenaar]

Hier wordt de DL 3/4 en dan nummer 12 aangehaald. Maar heb het gisteren even opgezocht. En kwam deze uitleg tegen:

Wedergeboorte is iets wat de Heilige Geest werkt in het hart van alle gelovigen. De Heilige Geest werkt de wedergeboorte ‘zonder ons in ons’, maar gebruikt hiervoor wel het evangelie als middel (1. Petr. 1:23). De wedergeboorte is geen bewuste ervaring. De mens is tijdens de wedergeboorte passief en ondergaat deze. Een gelovige ervaart de gevolgen van de wedergeboorte, die zich ná het moment openbaren, zoals geloof, bekering, gehoorzaamheid en liefde tot God. De wedergeboorte is het middel tot het daadwerkelijke geloven. De oorzaken van het geloof worden aan God toegeschreven (zoals de wedergeboorte en verkiezing), het geloven zelf is een daad van de mens. De afgevaardigden van Hessen formuleerden dit zo: God gelooft niet door middel van ons, maar wij geloven door middel van God. Of zoals Augustinus het eeuwen eerder al zei: Wij werken, maar God werkt in ons het werken. Daarom sluit deze paragraaf af met de woorden: de mens gelooft en bekeert zich (dankzij de genade en kracht die hij daarvoor van God gekregen heeft in de wedergeboorte). Geloof is daarom zowel een gave van God als een daad van de mens.

Dit vind ik wel mooi om te lezen, want Posthoorn, Huisman en anderen hier willen wel bewuste ervaringen van de wedergeboorte horen. Maar dit klopt dus volgend dit stukje niet.. Je ervaart dan het geloof zeggen ze hierboven, maar dat is niet de wedergeboorte. De wedergeboorte verandert de wil van de mens.. gaat in op de wil.. Heel blij dat ik dit gevonden heb.

En daarna kwam ik dit tegen:
De wijze van deze werking kunnen de gelovigen in dit leven niet volkomenlijk begrijpen; a ondertussen stellen zij zich daarin gerust, dat zij weten en gevoelen, dat zij door deze genade Gods met het hart geloven, en hun Zaligmaker liefhebben. b

Uitleg:

Of je gelooft, leid je niet af uit de wedergeboorte, maar het is juist andersom: of je wedergeboren bent, leid je af uit het geloof. De wedergeboorte zelf werkt de Heilige Geest onzichtbaar en op de achtergrond in je hart. Zoals de blindgeborene (Joh. 9:25) maar één ding wist: 'ik kan zien!' (en hij wist niet hoé hij zag) hoef je niet precies te vertellen of te weten hoe je wedergeboren bent. Het belangrijkste is dat je weet dat je met je hart gelooft en je Zaligmaker liefhebt. Het geloven zelf is dus het meest belangrijke kenmerk van geloof.
De Dordtse Leerregels benadrukken de eenheid tussen wedergeboorte en geloof. De Engelse afgevaardigden schreven hierover: Er is wel een rangorde, maar geen tijdsorde tussen wedergeboorte en geloof (Acta, Groot-Brittannië, 474). Geloof en wedergeboorte horen bij elkaar, er zit geen periode tussen (van bijvoorbeeld berouw of verbrijzeling onder de wet). Wie opnieuw geboren is, gaat daadwerkelijk geloven in Christus: ieder die gelooft dat Jezus de Christus is, is uit God geboren (1 Joh. 5:1).




Ze zeggen dus zelf al dat we het niet volledig kunnen begrijpen.. dat lijkt me dus veel beter en is ook beetje hoe ik dacht.. dat we dat niet allemaal moeten uitpluizen en mogen vertrouwen op Jezus. Wel zeggen ze dat je ook verzekering mag krijgen door te zien dat je gelooft en de zaligmaker lief hebt.. Dat is ook veel minder vaag dan sommigen hier zeggen.

[De Rijssenaar]

Mooie teksten die ik tegen kwam:

Jezus zeide tot hem: Omdat gij Mij gezien hebt, Thomas, zo hebt gij geloofd; zalig zijn zij, die niet zullen gezien hebben, en nochtans zullen geloofd hebben.

Wij hebben dan altijd goeden moed, en weten, dat wij, inwonende in het lichaam, uitwonen van den Heere; (Want wij wandelen door geloof en niet door aanschouwen.) Maar wij hebben goeden moed, en hebben meer behagen om uit het lichaam uit te wonen, en bij den Heere in te wonen.

We wandelen door het geloof, niet door bevinding.

Er is geen geloof zonder bevinding. En begrijp je nu echt niet dat het bij Thomas om een zien met lichamelijke ogen gaat, en dat het in de onderhavige kwestie gaat om een geestelijk zien? Of wil je soms geestelijke blindheid gaan promoten? Dat lijkt me toch niet.
"En de ogen dergenen, die zien, zullen niet terugzien, en de oren dergenen, die horen, zullen opmerken."
"Wie de Zoon aanschouwt en in Hem gelooft..."
"Want God, Die gezegd heeft dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is Degene Die in onze harten geschenen heeft, om te geven verlichting der kennis der heerlijkheid Gods in het aangezicht van Jezus Christus."
"En Jezus zeide: Ik ben tot een oordeel in deze wereld gekomen, opdat degenen die niet zien, zien mogen, en die zien, blind worden."

Je snapt mij echt niet .
Die teksten zijn voor mij duidelijk dat ze uit het geloof leefden en niet uit bevinding/ervaring. Jij wilt toch van bijzondere dingen horen. Maar is dat dan niet meten en jezelf zalig concluderen.??

Ze hebben het vaak over conclusie geloof. Maar daar doen jouw berichten me juist heel erg aan denken. Niet vertrouwen op Jezus, maar eigenlijk alleen maar de liniaal er langs en de boel opmeten. En op basis van die metingen een berekening er op los laten. En uit die berekening komt dan: Godswerk / Mensenwerk. Als het dan Godswerk is kan rustig adem gehaald worden en is de conclusie dat genade is ontvangen. En als het mensenwerk is, ja dan kun je eigenlijk niks dan alleen nog maar weer de liniaal er langs te leggen.. dat lijkt me geen echt geloof. Tis meer jezelf zalig beredeneren denk ik

[Posthoorn]

Ik besluit voorlopig mijn bijdragen aan deze discussie met dit stukje uit de Christenreis van Bunyan:

Vraag hem eens of Christus ook van de hemel in hem geopenbaard werd”, sprak Hoop.
“Wat”, antwoordde Onkunde. “Behoort gij ook tot het soort mensen, die geloven aan inwendige openbaringen? Het is voor mij een uitgemaakte zaak, dat allen, die aan een onmiddellijke openbaring Gods in het hart geloven, aan zinsbegoocheling lijden.”
“Maar mijn vriend,” vroeg Christen, “is Christus dan niet zó diep voor het natuurlijk verstand in God verborgen, dat niemand Hem kan kennen, tenzij de Vader Zelf Hem aan ons openbaart?”
“Dat kan uw opvatting wel zijn, maar de mijne is het niet! Ik twijfel er niet aan of mijn geloof is even goed als het uwe, al moet ik u ronduit bekennen, dat mijn brein niet zo verward is als dat van u.”

[Maanenschijn]

Hier wordt de DL 3/4 en dan nummer 12 aangehaald. Maar heb het gisteren even opgezocht. En kwam deze uitleg tegen:

Wedergeboorte is iets wat de Heilige Geest werkt in het hart van alle gelovigen. De Heilige Geest werkt de wedergeboorte ‘zonder ons in ons’, maar gebruikt hiervoor wel het evangelie als middel (1. Petr. 1:23). De wedergeboorte is geen bewuste ervaring. De mens is tijdens de wedergeboorte passief en ondergaat deze. Een gelovige ervaart de gevolgen van de wedergeboorte, die zich ná het moment openbaren, zoals geloof, bekering, gehoorzaamheid en liefde tot God. De wedergeboorte is het middel tot het daadwerkelijke geloven. De oorzaken van het geloof worden aan God toegeschreven (zoals de wedergeboorte en verkiezing), het geloven zelf is een daad van de mens. De afgevaardigden van Hessen formuleerden dit zo: God gelooft niet door middel van ons, maar wij geloven door middel van God. Of zoals Augustinus het eeuwen eerder al zei: Wij werken, maar God werkt in ons het werken. Daarom sluit deze paragraaf af met de woorden: de mens gelooft en bekeert zich (dankzij de genade en kracht die hij daarvoor van God gekregen heeft in de wedergeboorte). Geloof is daarom zowel een gave van God als een daad van de mens.

Dit vind ik wel mooi om te lezen, want Posthoorn, Huisman en anderen hier willen wel bewuste ervaringen van de wedergeboorte horen. Maar dit klopt dus volgend dit stukje niet.. Je ervaart dan het geloof zeggen ze hierboven, maar dat is niet de wedergeboorte. De wedergeboorte verandert de wil van de mens.. gaat in op de wil.. Heel blij dat ik dit gevonden heb.

En daarna kwam ik dit tegen:
De wijze van deze werking kunnen de gelovigen in dit leven niet volkomenlijk begrijpen; a ondertussen stellen zij zich daarin gerust, dat zij weten en gevoelen, dat zij door deze genade Gods met het hart geloven, en hun Zaligmaker liefhebben. b

Uitleg:

Of je gelooft, leid je niet af uit de wedergeboorte, maar het is juist andersom: of je wedergeboren bent, leid je af uit het geloof. De wedergeboorte zelf werkt de Heilige Geest onzichtbaar en op de achtergrond in je hart. Zoals de blindgeborene (Joh. 9:25) maar één ding wist: 'ik kan zien!' (en hij wist niet hoé hij zag) hoef je niet precies te vertellen of te weten hoe je wedergeboren bent. Het belangrijkste is dat je weet dat je met je hart gelooft en je Zaligmaker liefhebt. Het geloven zelf is dus het meest belangrijke kenmerk van geloof.
De Dordtse Leerregels benadrukken de eenheid tussen wedergeboorte en geloof. De Engelse afgevaardigden schreven hierover: Er is wel een rangorde, maar geen tijdsorde tussen wedergeboorte en geloof (Acta, Groot-Brittannië, 474). Geloof en wedergeboorte horen bij elkaar, er zit geen periode tussen (van bijvoorbeeld berouw of verbrijzeling onder de wet). Wie opnieuw geboren is, gaat daadwerkelijk geloven in Christus: ieder die gelooft dat Jezus de Christus is, is uit God geboren (1 Joh. 5:1).




Ze zeggen dus zelf al dat we het niet volledig kunnen begrijpen.. dat lijkt me dus veel beter en is ook beetje hoe ik dacht.. dat we dat niet allemaal moeten uitpluizen en mogen vertrouwen op Jezus. Wel zeggen ze dat je ook verzekering mag krijgen door te zien dat je gelooft en de zaligmaker lief hebt.. Dat is ook veel minder vaag dan sommigen hier zeggen.

Mooi dat je het hebt opgezocht en je er in verdiept. Ik denk dat we langs elkaar heen praten als je (ik blijf even bij wat ik zelf heb geschreven) in mijn bijdragen hebt gelezen dat je moet weten dat de/je wedergeboorte een bijzondere ervaring is. Of dat je dat moment als iets speciaals moet kunnen benoemen. Als ik die suggestie hebt gewekt, dan heb ik onduidelijk geschreven.

Ik bedoel te argumenteren dat het geloof de liefde en betrekking op de Heere God, Zijn Woord, in het gebed en tot Zijn volk iets is wat wezenlijk ervaren wordt in de mens. Dat geloof groei nodig heeft en meer en meer Jezus wil leren kennen en geloofszekerheid wil kennen en ervaren in de volkomen vergeving van zonden. Dus: bevinding komt voort uit geloof.

[Eloesje]

Ik las het antwoord van de vraag bij refoweb over 'de schellen van de ogen vallen' van 11-3 en dacht meteen aan deze discussie.