Je zegt dat je beducht bent voor een geloof dat rust op conclusies en niet op de inwendige liefde voor Christus.. ik heb er echt lang over nagedacht. Maar vraag me af of dit klopt.. want rusten op je inwendige liefde geeft mij eigenlijk niet echt rust... Ik durf alleen op Jezus te vertrouwen.Maanenschijn schreef: ↑Gisteren, 19:37Ik wil het proberen duidelijk te maken met een voorbeeld (wat ongetwijfeld niet volledig is):De Rijssenaar schreef:Het geloof is toch altijd menselijk? Want anders had je wel een volkomen geloof gehad.. En ook van die liefde en wederliefde vind ik gevaarlijk. Want ze zeggen altijd dat vijanden verzoend worden met God. Dat zijn dus geen liefhebbende mensen..Maanenschijn schreef: ↑Gisteren, 18:14Helmaal eens. Maar de liefde tot Christus is iets wat je ziel weet en voelt. Hoe vaak je ook als van ver staande de toevlucht tot hem neemt.Bertiel schreef:Degene die naar Christus toevlucht heeft de vergeving. Dat is de Bijbelse boodschap.
Zie bijvoorbeeld Hellebroek over het toevluchtnemend geloof en de Erskines over de zekerheid van het geloof.
En ja er is een wederkerende daad en zekerheid van het gevoel.
Maar hetgeen Christus ons leert is dat een ieder die de toevlucht tot Hem neemt verzekerd mag zijn van vergeving
Ik ga niet over de geloofsbeleving van een ander. Maar ik ben wel beducht voor een geloof wat rust op conclusies en niet op de inwendige liefde tot Jezus Christus.
Of dat nu conclusies zijn van gekregen tekstjes of versjes, of van het lezen van de DL. Zolang het niet de liefde en wederliefde van Christus is, blijft het menselijk.
Ik weet niet of je een relatie hebt, of verliefd/verloofd. Ik stel me voor dat je een jongeman bent en gericht bent op het vrouwelijk geslacht.
Ik kan je de ideale vrouw beschrijven. Helemaal jouw type. Mooi, rijk, gelovig, enzovoorts, enzovoorts. Past perfect bij jou. Ze vult fantastisch aan wat jij nodig hebt. Het is de perfecte match van First Dates.
Hou jij na die beschrijving dan van haar? Ik denk het niet. Je zegt misschien: laat maar, ik ben nog niet aan verkering toe. Je zegt misschien: ik ben maar een eenvoudige jongen, zij is vast veel slimmer. Of: vul maar in. Je voelt je niet geschikt, je hebt goede uitvluchten.
Er zijn mensen die gaan van de ideale vrouw dromen. Ze hebben over haar gelezen, plaatjes bekeken en worden verliefd op dat plaatje. Al hebben ze haar nooit ontmoet, het wordt een idool. Die weten echt alles van haar.
Mijn vraag is: het eerste voorbeeld: heb je dan een relatie? Nee, die ga je niet aan. Je hebt allerlei uitvluchten.
En in de tweede situatie? Dan heb je ook geen relatie. Het wordt pas een relatie als je een ontmoeting hebt gehad, een ontmoeting die wederzijds naar meer smaakt. Dan wordt het van een ‘papieren liefde’ Echte liefde. Mogelijk woont ze erg ver weg, dan troost je je soms met haar foto, maar je weet het diep in je hart: ik hou van haar en je hunkert naar een ontmoeting om ook haar wederliefde te ervaren. Verliefdheid is fantastisch en wil steeds meer, tot de meest intieme relatie aan toe. Je vraagt je regelmatig af: hoe kan zo’n mooie en lieve vrouw nu met mij willen gaan, met mij willen trouwen.
Je begrijpt denk ik prima wat ik bedoel. En ik vul niet in waar jij (of een ander) bent of in deze voorbeelden past. Maar ik hoop dat ik je met deze voorbeelden wat heb kunnen uitleggen, misschien was het overbodig.
Wat ik nog wil aanvullen: je hebt hele hevige verliefdheden en hele gelijkmatige. Ik kwam mijn vrouw tegen in mijn tienerjaren, later weer op het station, later beetje mee fietsen en langzaam ontstond er liefde. Zeker niet op het eerste gezicht, ook niet onstuimig.
Het leven van het geloof kan heel geleidelijk gaan, kan ook heel onstuimig gaan. Dat moeten we rustig aan de Heilige Geest overlaten.
En het voorbeeld dat je noemt is wel mooi. Maar tis wel een gelijke relatie.. dat is met Jezus en een gelovige niet.. Ik denk wel dat je liefde kunt hebben tot Jezus. Maar dat je dat krijgt omdat Jezus jouw lief heeft. En dat je dit niet krijgt omdat je dit zelf produceert..
