Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[rhadders]

Daarom is voor mij een discussie op dit forum met broeders die er ‘anders’ instaan nuttig om mijn eigen opvattingen steeds weer te toetsen. Soms ook ergerlijk en vermoeiend maar dat zal aan mij liggen.

Dan ben ik nog wel benieuwd naar jouw reactie op het bericht van rhadders van gisteren, 09 mar 2026, 20:08.

Mijn reactie kun je in de hele discussie lezen. Blijf niet steeds dezelfde antwoorden herhalen. Samenvattend koppelt @rhadders v&a los van het verstaan en het gezag van Gods Woord en probeert met allerlei argumenten te laten zien dat uit elkaar gaan pas mag bij verschil in ‘zijn’ kern van het Evangelie.
Ik blijf dat merkwaardig vinden als je zelf met vreugde lid bent van een afgescheiden kerk.

Wij/ik zijn van opvatting dat ons kerkverband al uit elkaar is gevallen. We hebben vaak niets met elkaar. De gemeenten van @rhadders en die van mij grenzen aan elkaar maar we doen werkelijk niets samen, Dat doen wij bv wel met de PKN/HHK/GG in onze omgeving. Daarom vind ik de woorden uit de NGB gebruiken en leggen op ons kerkverband nogal apart als je de eenheid op plaatselijk vlak helemaal niet zoekt. Dat is van beide kanten zo trouwens.

Nee, dat is echt een onjuiste samenvatting. Ik koppel v&a niet los van het verstaan en het gezag van Gods Woord - daar ben ik het zelfs voor een groot deel mee eens. Maar inderdaad: is het, volgens onze eigen gereformeerde beginselen, een hoofdzaak die afscheiding vereist/rechtvaardigt? Dat gaat voorbij aan jouw of mijn mening over het onderwerp. Is het beroep op de belijdenis hierbij dus terecht? Daar is, op synodaal niveau, nog niet met elkaar over gesproken. Eigenlijk had dat aan 'Rijnsburg' vooraf moeten gaan, als je het mij vraagt.

Het kan ook zijn dat de broeders gewoon, om menselijke en begrijpelijke redenen, helemaal geen zin meer hebben om één kerkverband te vormen met gemeenten die afwijken van gemaakte afspraken. Dat kan ook en dat is dan misschien minder geestelijk, maar wel het ware verhaal. Daarover hoeven we ook helemaal niet te discussiëren. Waar het mij om gaat: wat is de grond onder de afscheiding? En als daarbij verwezen wordt naar Schrift en belijdenis, dan moet dit ook onderbouwd worden vanuit Schrift en belijdenis. Vanuit de Schrift heb je je dan te verhouden tot de opdracht tot eenheid. Vanuit de belijdenis tot de merktekenen van een ware kerk.

Overigens weet ik niet waar je kerkt - ik ken je verder niet - maar blijkbaar in de buurt. Dat is mooi, want dan stel ik voor dat we samen eens een kop koffie gaan drinken! Stuur je mij een DM om een afspraak te maken? Je hebt helemaal gelijk dat een beroep op de NGB vreemd is, als de eenheid op plaatselijk vlak niet eens gezocht wordt. Of wij daar veel in kunnen betekenen weet ik niet, maar des te meer zie ik er naar uit om je een keer te ontmoeten.

[huisman]

Daarom is voor mij een discussie op dit forum met broeders die er ‘anders’ instaan nuttig om mijn eigen opvattingen steeds weer te toetsen. Soms ook ergerlijk en vermoeiend maar dat zal aan mij liggen.

Dan ben ik nog wel benieuwd naar jouw reactie op het bericht van rhadders van gisteren, 09 mar 2026, 20:08.

Mijn reactie kun je in de hele discussie lezen. Blijf niet steeds dezelfde antwoorden herhalen. Samenvattend koppelt @rhadders v&a los van het verstaan en het gezag van Gods Woord en probeert met allerlei argumenten te laten zien dat uit elkaar gaan pas mag bij verschil in ‘zijn’ kern van het Evangelie.
Ik blijf dat merkwaardig vinden als je zelf met vreugde lid bent van een afgescheiden kerk.

Wij/ik zijn van opvatting dat ons kerkverband al uit elkaar is gevallen. We hebben vaak niets met elkaar. De gemeenten van @rhadders en die van mij grenzen aan elkaar maar we doen werkelijk niets samen, Dat doen wij bv wel met de PKN/HHK/GG in onze omgeving. Daarom vind ik de woorden uit de NGB gebruiken en leggen op ons kerkverband nogal apart als je de eenheid op plaatselijk vlak helemaal niet zoekt. Dat is van beide kanten zo trouwens.

1.Nee, dat is echt een onjuiste samenvatting. Ik koppel v&a niet los van het verstaan en het gezag van Gods Woord - daar ben ik het zelfs voor een groot deel mee eens. Maar inderdaad: is het, volgens onze eigen gereformeerde beginselen, een hoofdzaak die afscheiding vereist/rechtvaardigt? Dat gaat voorbij aan jouw of mijn mening over het onderwerp. Is het beroep op de belijdenis hierbij dus terecht? Daar is, op synodaal niveau, nog niet met elkaar over gesproken. Eigenlijk had dat aan 'Rijnsburg' vooraf moeten gaan, als je het mij vraagt.

2. Het kan ook zijn dat de broeders gewoon, om menselijke en begrijpelijke redenen, helemaal geen zin meer hebben om één kerkverband te vormen met gemeenten die afwijken van gemaakte afspraken. Dat kan ook en dat is dan misschien minder geestelijk, maar wel het ware verhaal. Daarover hoeven we ook helemaal niet te discussiëren. Waar het mij om gaat: wat is de grond onder de afscheiding? En als daarbij verwezen wordt naar Schrift en belijdenis, dan moet dit ook onderbouwd worden vanuit Schrift en belijdenis. Vanuit de Schrift heb je je dan te verhouden tot de opdracht tot eenheid. Vanuit de belijdenis tot de merktekenen van een ware kerk.

3. Overigens weet ik niet waar je kerkt - ik ken je verder niet - maar blijkbaar in de buurt. Dat is mooi, want dan stel ik voor dat we samen eens een kop koffie gaan drinken! Stuur je mij een DM om een afspraak te maken? Je hebt helemaal gelijk dat een beroep op de NGB vreemd is, als de eenheid op plaatselijk vlak niet eens gezocht wordt. Of wij daar veel in kunnen betekenen weet ik niet, maar des te meer zie ik er naar uit om je een keer te ontmoeten.

1&2 wil ik graag met je bespreken zie mail als antwoord op 3.

[rhadders]

Dan ben ik nog wel benieuwd naar jouw reactie op het bericht van rhadders van gisteren, 09 mar 2026, 20:08.

Mijn reactie kun je in de hele discussie lezen. Blijf niet steeds dezelfde antwoorden herhalen. Samenvattend koppelt @rhadders v&a los van het verstaan en het gezag van Gods Woord en probeert met allerlei argumenten te laten zien dat uit elkaar gaan pas mag bij verschil in ‘zijn’ kern van het Evangelie.
Ik blijf dat merkwaardig vinden als je zelf met vreugde lid bent van een afgescheiden kerk.

Wij/ik zijn van opvatting dat ons kerkverband al uit elkaar is gevallen. We hebben vaak niets met elkaar. De gemeenten van @rhadders en die van mij grenzen aan elkaar maar we doen werkelijk niets samen, Dat doen wij bv wel met de PKN/HHK/GG in onze omgeving. Daarom vind ik de woorden uit de NGB gebruiken en leggen op ons kerkverband nogal apart als je de eenheid op plaatselijk vlak helemaal niet zoekt. Dat is van beide kanten zo trouwens.

1.Nee, dat is echt een onjuiste samenvatting. Ik koppel v&a niet los van het verstaan en het gezag van Gods Woord - daar ben ik het zelfs voor een groot deel mee eens. Maar inderdaad: is het, volgens onze eigen gereformeerde beginselen, een hoofdzaak die afscheiding vereist/rechtvaardigt? Dat gaat voorbij aan jouw of mijn mening over het onderwerp. Is het beroep op de belijdenis hierbij dus terecht? Daar is, op synodaal niveau, nog niet met elkaar over gesproken. Eigenlijk had dat aan 'Rijnsburg' vooraf moeten gaan, als je het mij vraagt.

2. Het kan ook zijn dat de broeders gewoon, om menselijke en begrijpelijke redenen, helemaal geen zin meer hebben om één kerkverband te vormen met gemeenten die afwijken van gemaakte afspraken. Dat kan ook en dat is dan misschien minder geestelijk, maar wel het ware verhaal. Daarover hoeven we ook helemaal niet te discussiëren. Waar het mij om gaat: wat is de grond onder de afscheiding? En als daarbij verwezen wordt naar Schrift en belijdenis, dan moet dit ook onderbouwd worden vanuit Schrift en belijdenis. Vanuit de Schrift heb je je dan te verhouden tot de opdracht tot eenheid. Vanuit de belijdenis tot de merktekenen van een ware kerk.

3. Overigens weet ik niet waar je kerkt - ik ken je verder niet - maar blijkbaar in de buurt. Dat is mooi, want dan stel ik voor dat we samen eens een kop koffie gaan drinken! Stuur je mij een DM om een afspraak te maken? Je hebt helemaal gelijk dat een beroep op de NGB vreemd is, als de eenheid op plaatselijk vlak niet eens gezocht wordt. Of wij daar veel in kunnen betekenen weet ik niet, maar des te meer zie ik er naar uit om je een keer te ontmoeten.

1&2 wil ik graag met je bespreken zie mail als antwoord op 3.

Mail ontvangen. Fijn, gaan we doen!

[BSH]

Daarom is voor mij een discussie op dit forum met broeders die er ‘anders’ instaan nuttig om mijn eigen opvattingen steeds weer te toetsen. Soms ook ergerlijk en vermoeiend maar dat zal aan mij liggen.

Dan ben ik nog wel benieuwd naar jouw reactie op het bericht van rhadders van gisteren, 09 mar 2026, 20:08.

Mijn reactie kun je in de hele discussie lezen. Blijf niet steeds dezelfde antwoorden herhalen. Samenvattend koppelt @rhadders v&a los van het verstaan en het gezag van Gods Woord en probeert met allerlei argumenten te laten zien dat uit elkaar gaan pas mag bij verschil in ‘zijn’ kern van het Evangelie.
Ik blijf dat merkwaardig vinden als je zelf met vreugde lid bent van een afgescheiden kerk.

Wij/ik zijn van opvatting dat ons kerkverband al uit elkaar is gevallen. We hebben vaak niets met elkaar. De gemeenten van @rhadders en die van mij grenzen aan elkaar maar we doen werkelijk niets samen, Dat doen wij bv wel met de PKN/HHK/GG in onze omgeving. Daarom vind ik de woorden uit de NGB gebruiken en leggen op ons kerkverband nogal apart als je de eenheid op plaatselijk vlak helemaal niet zoekt. Dat is van beide kanten zo trouwens.

Nee, dat is echt een onjuiste samenvatting. Ik koppel v&a niet los van het verstaan en het gezag van Gods Woord - daar ben ik het zelfs voor een groot deel mee eens. Maar inderdaad: is het, volgens onze eigen gereformeerde beginselen, een hoofdzaak die afscheiding vereist/rechtvaardigt? Dat gaat voorbij aan jouw of mijn mening over het onderwerp. Is het beroep op de belijdenis hierbij dus terecht? Daar is, op synodaal niveau, nog niet met elkaar over gesproken. Eigenlijk had dat aan 'Rijnsburg' vooraf moeten gaan, als je het mij vraagt.

Het kan ook zijn dat de broeders gewoon, om menselijke en begrijpelijke redenen, helemaal geen zin meer hebben om één kerkverband te vormen met gemeenten die afwijken van gemaakte afspraken. Dat kan ook en dat is dan misschien minder geestelijk, maar wel het ware verhaal. Daarover hoeven we ook helemaal niet te discussiëren. Waar het mij om gaat: wat is de grond onder de afscheiding? En als daarbij verwezen wordt naar Schrift en belijdenis, dan moet dit ook onderbouwd worden vanuit Schrift en belijdenis. Vanuit de Schrift heb je je dan te verhouden tot de opdracht tot eenheid. Vanuit de belijdenis tot de merktekenen van een ware kerk.

Overigens weet ik niet waar je kerkt - ik ken je verder niet - maar blijkbaar in de buurt. Dat is mooi, want dan stel ik voor dat we samen eens een kop koffie gaan drinken! Stuur je mij een DM om een afspraak te maken? Je hebt helemaal gelijk dat een beroep op de NGB vreemd is, als de eenheid op plaatselijk vlak niet eens gezocht wordt. Of wij daar veel in kunnen betekenen weet ik niet, maar des te meer zie ik er naar uit om je een keer te ontmoeten.

Is dat vetgedrukte ook een verwijt met terugwerkende kracht aan de afscheiding?

[rhadders]

Dan ben ik nog wel benieuwd naar jouw reactie op het bericht van rhadders van gisteren, 09 mar 2026, 20:08.

Mijn reactie kun je in de hele discussie lezen. Blijf niet steeds dezelfde antwoorden herhalen. Samenvattend koppelt @rhadders v&a los van het verstaan en het gezag van Gods Woord en probeert met allerlei argumenten te laten zien dat uit elkaar gaan pas mag bij verschil in ‘zijn’ kern van het Evangelie.
Ik blijf dat merkwaardig vinden als je zelf met vreugde lid bent van een afgescheiden kerk.

Wij/ik zijn van opvatting dat ons kerkverband al uit elkaar is gevallen. We hebben vaak niets met elkaar. De gemeenten van @rhadders en die van mij grenzen aan elkaar maar we doen werkelijk niets samen, Dat doen wij bv wel met de PKN/HHK/GG in onze omgeving. Daarom vind ik de woorden uit de NGB gebruiken en leggen op ons kerkverband nogal apart als je de eenheid op plaatselijk vlak helemaal niet zoekt. Dat is van beide kanten zo trouwens.

Nee, dat is echt een onjuiste samenvatting. Ik koppel v&a niet los van het verstaan en het gezag van Gods Woord - daar ben ik het zelfs voor een groot deel mee eens. Maar inderdaad: is het, volgens onze eigen gereformeerde beginselen, een hoofdzaak die afscheiding vereist/rechtvaardigt? Dat gaat voorbij aan jouw of mijn mening over het onderwerp. Is het beroep op de belijdenis hierbij dus terecht? Daar is, op synodaal niveau, nog niet met elkaar over gesproken. Eigenlijk had dat aan 'Rijnsburg' vooraf moeten gaan, als je het mij vraagt.

Het kan ook zijn dat de broeders gewoon, om menselijke en begrijpelijke redenen, helemaal geen zin meer hebben om één kerkverband te vormen met gemeenten die afwijken van gemaakte afspraken. Dat kan ook en dat is dan misschien minder geestelijk, maar wel het ware verhaal. Daarover hoeven we ook helemaal niet te discussiëren. Waar het mij om gaat: wat is de grond onder de afscheiding? En als daarbij verwezen wordt naar Schrift en belijdenis, dan moet dit ook onderbouwd worden vanuit Schrift en belijdenis. Vanuit de Schrift heb je je dan te verhouden tot de opdracht tot eenheid. Vanuit de belijdenis tot de merktekenen van een ware kerk.

Overigens weet ik niet waar je kerkt - ik ken je verder niet - maar blijkbaar in de buurt. Dat is mooi, want dan stel ik voor dat we samen eens een kop koffie gaan drinken! Stuur je mij een DM om een afspraak te maken? Je hebt helemaal gelijk dat een beroep op de NGB vreemd is, als de eenheid op plaatselijk vlak niet eens gezocht wordt. Of wij daar veel in kunnen betekenen weet ik niet, maar des te meer zie ik er naar uit om je een keer te ontmoeten.

Is dat vetgedrukte ook een verwijt met terugwerkende kracht aan de afscheiding?

Dat was toch een andere situatie? Toen werd de belijdenis krachteloos gemaakt, predikanten de mond gesnoerd en macht uitgeoefend over plaatselijke gemeenten. In de Acte van Afscheiding of Wederkeer wordt dit besluit juist onderbouwd met o.a. een verwijzing naar Art. 28 & 29 van de NGB. Mijn punt is juist dat 'Rijnsburg' diezelfde zorgvuldigheid zou moeten betrachten als zij een scheiding wil rechtvaardigen (op basis van gereformeerde principes). Kun je op basis van de NGB echt hardmaken dat we nu te maken hebben met een 'valse kerk'? Dat is namelijk nog niet aangetoond.

[Refojongere]

Mijn reactie kun je in de hele discussie lezen. Blijf niet steeds dezelfde antwoorden herhalen. Samenvattend koppelt @rhadders v&a los van het verstaan en het gezag van Gods Woord en probeert met allerlei argumenten te laten zien dat uit elkaar gaan pas mag bij verschil in ‘zijn’ kern van het Evangelie.
Ik blijf dat merkwaardig vinden als je zelf met vreugde lid bent van een afgescheiden kerk.

Wij/ik zijn van opvatting dat ons kerkverband al uit elkaar is gevallen. We hebben vaak niets met elkaar. De gemeenten van @rhadders en die van mij grenzen aan elkaar maar we doen werkelijk niets samen, Dat doen wij bv wel met de PKN/HHK/GG in onze omgeving. Daarom vind ik de woorden uit de NGB gebruiken en leggen op ons kerkverband nogal apart als je de eenheid op plaatselijk vlak helemaal niet zoekt. Dat is van beide kanten zo trouwens.

Nee, dat is echt een onjuiste samenvatting. Ik koppel v&a niet los van het verstaan en het gezag van Gods Woord - daar ben ik het zelfs voor een groot deel mee eens. Maar inderdaad: is het, volgens onze eigen gereformeerde beginselen, een hoofdzaak die afscheiding vereist/rechtvaardigt? Dat gaat voorbij aan jouw of mijn mening over het onderwerp. Is het beroep op de belijdenis hierbij dus terecht? Daar is, op synodaal niveau, nog niet met elkaar over gesproken. Eigenlijk had dat aan 'Rijnsburg' vooraf moeten gaan, als je het mij vraagt.

Het kan ook zijn dat de broeders gewoon, om menselijke en begrijpelijke redenen, helemaal geen zin meer hebben om één kerkverband te vormen met gemeenten die afwijken van gemaakte afspraken. Dat kan ook en dat is dan misschien minder geestelijk, maar wel het ware verhaal. Daarover hoeven we ook helemaal niet te discussiëren. Waar het mij om gaat: wat is de grond onder de afscheiding? En als daarbij verwezen wordt naar Schrift en belijdenis, dan moet dit ook onderbouwd worden vanuit Schrift en belijdenis. Vanuit de Schrift heb je je dan te verhouden tot de opdracht tot eenheid. Vanuit de belijdenis tot de merktekenen van een ware kerk.

Overigens weet ik niet waar je kerkt - ik ken je verder niet - maar blijkbaar in de buurt. Dat is mooi, want dan stel ik voor dat we samen eens een kop koffie gaan drinken! Stuur je mij een DM om een afspraak te maken? Je hebt helemaal gelijk dat een beroep op de NGB vreemd is, als de eenheid op plaatselijk vlak niet eens gezocht wordt. Of wij daar veel in kunnen betekenen weet ik niet, maar des te meer zie ik er naar uit om je een keer te ontmoeten.

Is dat vetgedrukte ook een verwijt met terugwerkende kracht aan de afscheiding?

Dat was toch een andere situatie? Toen werd de belijdenis krachteloos gemaakt, predikanten de mond gesnoerd en macht uitgeoefend over plaatselijke gemeenten. In de Acte van Afscheiding of Wederkeer wordt dit besluit juist onderbouwd met o.a. een verwijzing naar Art. 28 & 29 van de NGB. Mijn punt is juist dat 'Rijnsburg' diezelfde zorgvuldigheid zou moeten betrachten als zij een scheiding wil rechtvaardigen (op basis van gereformeerde principes). Kun je op basis van de NGB echt hardmaken dat we nu te maken hebben met een 'valse kerk'? Dat is namelijk nog niet aangetoond.

Ik denk dat je dat ook niet kan of wil aantonen van de PKN of RKK.

[rhadders]

Nee, dat is echt een onjuiste samenvatting. Ik koppel v&a niet los van het verstaan en het gezag van Gods Woord - daar ben ik het zelfs voor een groot deel mee eens. Maar inderdaad: is het, volgens onze eigen gereformeerde beginselen, een hoofdzaak die afscheiding vereist/rechtvaardigt? Dat gaat voorbij aan jouw of mijn mening over het onderwerp. Is het beroep op de belijdenis hierbij dus terecht? Daar is, op synodaal niveau, nog niet met elkaar over gesproken. Eigenlijk had dat aan 'Rijnsburg' vooraf moeten gaan, als je het mij vraagt.

Het kan ook zijn dat de broeders gewoon, om menselijke en begrijpelijke redenen, helemaal geen zin meer hebben om één kerkverband te vormen met gemeenten die afwijken van gemaakte afspraken. Dat kan ook en dat is dan misschien minder geestelijk, maar wel het ware verhaal. Daarover hoeven we ook helemaal niet te discussiëren. Waar het mij om gaat: wat is de grond onder de afscheiding? En als daarbij verwezen wordt naar Schrift en belijdenis, dan moet dit ook onderbouwd worden vanuit Schrift en belijdenis. Vanuit de Schrift heb je je dan te verhouden tot de opdracht tot eenheid. Vanuit de belijdenis tot de merktekenen van een ware kerk.

Overigens weet ik niet waar je kerkt - ik ken je verder niet - maar blijkbaar in de buurt. Dat is mooi, want dan stel ik voor dat we samen eens een kop koffie gaan drinken! Stuur je mij een DM om een afspraak te maken? Je hebt helemaal gelijk dat een beroep op de NGB vreemd is, als de eenheid op plaatselijk vlak niet eens gezocht wordt. Of wij daar veel in kunnen betekenen weet ik niet, maar des te meer zie ik er naar uit om je een keer te ontmoeten.

Is dat vetgedrukte ook een verwijt met terugwerkende kracht aan de afscheiding?

Dat was toch een andere situatie? Toen werd de belijdenis krachteloos gemaakt, predikanten de mond gesnoerd en macht uitgeoefend over plaatselijke gemeenten. In de Acte van Afscheiding of Wederkeer wordt dit besluit juist onderbouwd met o.a. een verwijzing naar Art. 28 & 29 van de NGB. Mijn punt is juist dat 'Rijnsburg' diezelfde zorgvuldigheid zou moeten betrachten als zij een scheiding wil rechtvaardigen (op basis van gereformeerde principes). Kun je op basis van de NGB echt hardmaken dat we nu te maken hebben met een 'valse kerk'? Dat is namelijk nog niet aangetoond.

Ik denk dat je dat ook niet kan of wil aantonen van de PKN of RKK.

Jij wel?

[Refojongere]

Is dat vetgedrukte ook een verwijt met terugwerkende kracht aan de afscheiding?

Dat was toch een andere situatie? Toen werd de belijdenis krachteloos gemaakt, predikanten de mond gesnoerd en macht uitgeoefend over plaatselijke gemeenten. In de Acte van Afscheiding of Wederkeer wordt dit besluit juist onderbouwd met o.a. een verwijzing naar Art. 28 & 29 van de NGB. Mijn punt is juist dat 'Rijnsburg' diezelfde zorgvuldigheid zou moeten betrachten als zij een scheiding wil rechtvaardigen (op basis van gereformeerde principes). Kun je op basis van de NGB echt hardmaken dat we nu te maken hebben met een 'valse kerk'? Dat is namelijk nog niet aangetoond.

Ik denk dat je dat ook niet kan of wil aantonen van de PKN of RKK.

Jij wel?

Een kerk waar waarheid en leugen gelijke rechten hebben kan moeilijk een ware kerk genoemd worden. Dat was ook het argument van de CGK om de NHK vals te noemen.

Ik geloof dat er in veel kerkverbanden zowel ware als valse kerken zitten, ook in de RKK en PKN.

[rhadders]

Dat was toch een andere situatie? Toen werd de belijdenis krachteloos gemaakt, predikanten de mond gesnoerd en macht uitgeoefend over plaatselijke gemeenten. In de Acte van Afscheiding of Wederkeer wordt dit besluit juist onderbouwd met o.a. een verwijzing naar Art. 28 & 29 van de NGB. Mijn punt is juist dat 'Rijnsburg' diezelfde zorgvuldigheid zou moeten betrachten als zij een scheiding wil rechtvaardigen (op basis van gereformeerde principes). Kun je op basis van de NGB echt hardmaken dat we nu te maken hebben met een 'valse kerk'? Dat is namelijk nog niet aangetoond.

Ik denk dat je dat ook niet kan of wil aantonen van de PKN of RKK.

Jij wel?

Een kerk waar waarheid en leugen gelijke rechten hebben kan moeilijk een ware kerk genoemd worden. Dat was ook het argument van de CGK om de NHK vals te noemen.

Ik geloof dat er in veel kerkverbanden zowel ware als valse kerken zitten, ook in de RKK en PKN.

Dat ben ik met je eens. De vraag in dit topic betreft echter de afwijkende kerken in de CGK: zijn dit valse kerken? Dat is (vooralsnog) niet aangetoond.

[MGG]

Dat was toch een andere situatie? Toen werd de belijdenis krachteloos gemaakt, predikanten de mond gesnoerd en macht uitgeoefend over plaatselijke gemeenten. In de Acte van Afscheiding of Wederkeer wordt dit besluit juist onderbouwd met o.a. een verwijzing naar Art. 28 & 29 van de NGB. Mijn punt is juist dat 'Rijnsburg' diezelfde zorgvuldigheid zou moeten betrachten als zij een scheiding wil rechtvaardigen (op basis van gereformeerde principes). Kun je op basis van de NGB echt hardmaken dat we nu te maken hebben met een 'valse kerk'? Dat is namelijk nog niet aangetoond.

Ik denk dat je dat ook niet kan of wil aantonen van de PKN of RKK.

Jij wel?

Een kerk waar waarheid en leugen gelijke rechten hebben kan moeilijk een ware kerk genoemd worden. Dat was ook het argument van de CGK om de NHK vals te noemen.

Ik geloof dat er in veel kerkverbanden zowel ware als valse kerken zitten, ook in de RKK en PKN.

Hoe verhoudt een ware RKK zich tot het oordeel wat de HC uitspreekt over de mis?

[rhadders]

Zullen we het on-topic houden?

[Refojongere]

Ik denk dat je dat ook niet kan of wil aantonen van de PKN of RKK.

Jij wel?

Een kerk waar waarheid en leugen gelijke rechten hebben kan moeilijk een ware kerk genoemd worden. Dat was ook het argument van de CGK om de NHK vals te noemen.

Ik geloof dat er in veel kerkverbanden zowel ware als valse kerken zitten, ook in de RKK en PKN.

Dat ben ik met je eens. De vraag in dit topic betreft echter de afwijkende kerken in de CGK: zijn dit valse kerken? Dat is (vooralsnog) niet aangetoond.

Ik zou niet durven stellen dat de v&a kwestie de zaligheid raakt. Het kan een oprecht verkeerd
oppervlakkig interpreteren van de Schrift zijn. Bijv vrouwen mogen profeteren (1 kor 11) en dus ook preken. Dat vrouwen moeten zwijgen heeft alleen met babbelzieke vrouwen te maken. De meer doordachte Schriftvisie er achter leidt in Nederland vaak ook tot acceptatie van homoseksuele relaties, evolutieleer, relativering van de hel. Mij gaat het in een plaatselijke gemeente om de Schriftvisie. Die kan zeker ondermijnend zijn voor de zaligheid. Vaak wordt het meer ondoordacht ingevoerd. Het is niet meer van deze tijd etc. Ik vind het niet verantwoord om van zo'n kerk dan lid te zijn. Maar het is als met een christen. Hoeveel haren kun je uit een paardenstaart trekken voordat het geen paardenstaart meer is?

[MidMid]

Ik zou niet durven stellen dat de v&a kwestie de zaligheid raakt. Het kan een oprecht verkeerd
oppervlakkig interpreteren van de Schrift zijn. Bijv vrouwen mogen profeteren (1 kor 11) en dus ook preken. Dat vrouwen moeten zwijgen heeft alleen met babbelzieke vrouwen te maken. De meer doordachte Schriftvisie er achter leidt in Nederland vaak ook tot acceptatie van homoseksuele relaties, evolutieleer, relativering van de hel. Mij gaat het in een plaatselijke gemeente om de Schriftvisie. Die kan zeker ondermijnend zijn voor de zaligheid. Vaak wordt het meer ondoordacht ingevoerd. Het is niet meer van deze tijd etc. Ik vind het niet verantwoord om van zo'n kerk dan lid te zijn. Maar het is als met een christen. Hoeveel haren kun je uit een paardenstaart trekken voordat het geen paardenstaart meer is?

Vat ik het juist samen met:
1. Enkel de lezing dat vrouwen niet in de ambten kunnen dienen, is Bijbels.
2. Het is een eerste stap op een hellend vlak.
3. Ze doen maar wat.

Zelf geloof ik niet zo in hellende vlakken. En onbewust wordt hierboven het construct van de ambten hoe wij die kennen, opgetrokken tot Bijbelse proporties. De opening om samen de ambtsleer tegen het licht te houden, mis ik in je opsomming. Een weg die de CGK overigens ingeslagen was, met het onderzoeken van ruimte voor de diakonesse.

[rhadders]

Jij wel?

Een kerk waar waarheid en leugen gelijke rechten hebben kan moeilijk een ware kerk genoemd worden. Dat was ook het argument van de CGK om de NHK vals te noemen.

Ik geloof dat er in veel kerkverbanden zowel ware als valse kerken zitten, ook in de RKK en PKN.

Dat ben ik met je eens. De vraag in dit topic betreft echter de afwijkende kerken in de CGK: zijn dit valse kerken? Dat is (vooralsnog) niet aangetoond.

Ik zou niet durven stellen dat de v&a kwestie de zaligheid raakt. Het kan een oprecht verkeerd
oppervlakkig interpreteren van de Schrift zijn. Bijv vrouwen mogen profeteren (1 kor 11) en dus ook preken. Dat vrouwen moeten zwijgen heeft alleen met babbelzieke vrouwen te maken. De meer doordachte Schriftvisie er achter leidt in Nederland vaak ook tot acceptatie van homoseksuele relaties, evolutieleer, relativering van de hel. Mij gaat het in een plaatselijke gemeente om de Schriftvisie. Die kan zeker ondermijnend zijn voor de zaligheid. Vaak wordt het meer ondoordacht ingevoerd. Het is niet meer van deze tijd etc. Ik vind het niet verantwoord om van zo'n kerk dan lid te zijn. Maar het is als met een christen. Hoeveel haren kun je uit een paardenstaart trekken voordat het geen paardenstaart meer is?

Ik begrijp dat het je gaat om Schriftvisie, waarmee je denk ik doelt op de hermeneutiek (hoe we de Bijbel uitleggen). En dat is een zeer terechte vraag, gelet op de verschillen die zich openbaren in de CGK. Ik ben er ook groot voorstander van dat hierover met elkaar verder gesproken en nagedacht wordt. Dat gesprek was overigens ook nog gaande, op synodaal niveau (zie rapport commissie hermeneutiek).

Daarbij helpt het overigens om de ander, die mogelijk een andere hermeneutiek hanteert, niet te diskwalificeren door te stellen dat diegene zich niet zou willen onderwerpen aan de Schrift. Immers, we kunnen allemaal beïnvloed worden door wereldse filosofieën, ook zonder dat we het onszelf bewust zijn. Daarom is het goede gesprek hierover ook waardevol.

En over die paardenstaart.... wat een geweldige metafoor, hoe verzin je het
Tja, zo'n kaal geplukte paardenstaart is natuurlijk lelijk om te zien, maar blijft een paardenstaart. Mijn advies zou overigens wel zijn om te stoppen met haren uit die staart te trekken. Geloof me, achter het paard is niet de beste plek om te staan....

[Refojongere]

Vat ik het juist samen met:
1. Enkel de lezing dat vrouwen niet in de ambten kunnen dienen, is Bijbels.
2. Het is een eerste stap op een hellend vlak.
3. Ze doen maar wat.

1. Gegeven de ambtsopvatting in de NGB waarbij diakenen meeregeren in de kerkenraad: ja.
2. Het is in de praktijk een hellend vlak gebleken vanwege de achterliggende Schriftvisie/hermeneutiek.
3. Veel kerkenraden doen niet aan uitgebreide Schriftstudie.

Zelf geloof ik niet zo in hellende vlakken. En onbewust wordt hierboven het construct van de ambten hoe wij die kennen, opgetrokken tot Bijbelse proporties. De opening om samen de ambtsleer tegen het licht te houden, mis ik in je opsomming. Een weg die de CGK overigens ingeslagen was, met het onderzoeken van ruimte voor de diakonesse.

Ik ben prima voor het bespreekbaar maken van de ambtsleer. Maar dat staat los van de interpretatie dat het de vrouw niet toekomt om opziener of diaken te zijn. Natuurlijk kun je dan discussieren of de ouderlingen en de diaken nu exact hetzelfde doen en mogen als toen.

Diaconessen kennen we in Nederland al sinds de Reformatie. Denk aan de vele diaconessenhuizen.