Bijbels Beraad M/V (Uit Is tussenvertaling als SV27 beloning voor verdeeldheid?)

[rhadders]

https://www.rd.nl/artikel/1140076

De hervormde predikant ds. J. Lohuis noemde op de conferentie mannen jagers. Vrouwen zouden op zich moeten laten jagen. Is dat nu een Bijbels beeld?
Jürgen: „Wij zijn daar wat genuanceerd over. Hij bedoelt te zeggen dat mannen het initiatief nemen bij relatievorming. Dat lijkt me Bijbels. Er staat: De mán zal zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen. Nu is relatievorming in elke cultuur verschillend. Maar we hebben leidende principes. Laat alles tot Gods eer zijn. Zoek Gods leiding in Zijn Woord en door de Heilige Geest en onderwerp je daaraan. Zie Gods voorzienigheid in Zijn leiding of in tegenstand op je weg. Vraag raad aan Godvrezende mensen.”

Ik deze tijd, waarin veel seksueel geweld is richting vrouwen, is het woord 'jagers' hoogst ongelukkig. Maar inderdaad, het gaat om het initiatief. Symbolisch gezien verwijst de man naar God en de vrouw naar de schepping. Het is God die het initiatief neemt op Zich te verzoenen met Zijn schepping. 'Er is niemand die God zocht...'. Dus ja, idealiter komt het initiatief vanuit de man, maar het is natuurlijk geen wet van Meden en Perzen.

Compleet niet eens met de lezing dat hier gesproken wordt over initiatief in het aangaan van een relatie. Wanneer er al iets wordt gezegd in zo'n richting gaat het hoogsten over de locatie waar een reeds gevormd stel, de tenten gaat opslaan. En dan blijkt dat bij de vrouw te zijn en niet bij de man. Waar overigens gedacht vanuit de Bijbelse tijden ook wel iets over te zeggen is.

Dus om mij te overtuigen dat het initiatief voor het aangaan van een relatie bij de man ligt en niet bij de vrouw, zul je in mijn richting echt met een andere Bijbelse onderbouwing moeten komen. Naomi en Ruth vind ik persoonlijk een zeer duidelijk voorbeeld van de omgekeerde weg. Daar ligt het (gezegende!) initiatief bij de vrouw(en).

Ik wijs op de symbolische betekenis hiervan, zoals die in Efeze 5 ook naar voren wordt gebracht: "Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vlees zijn. Dit geheimenis is groot, doch ik spreek met het oog op Christus en op de gemeente". Het uitgangspunt (in de bijbelse cultuur) is altijd het vaderhuis (bet-av, Hebr.). En het is aan de zoon om dat huis voort te zetten, hij is de bouwer (die woorden zijn verwant in het Hebreeuws), van hem gaat daarom ook het initiatief uit. Dit zie je bijvoorbeeld terug in Gen.24 (Abraham stuurt zijn dienaar om een vrouw voor Izak te zoeken) en in geestelijk opzicht in Ezechiël 16 (God die Israël opzoekt). Natuurlijk kom je ook omgekeerde voorbeelden tegen in de Bijbel en die zijn dan ook meestal extra interessant. Je noemt al Noami en Ruth. Vaak worden dan bewust de rollen omgekeerd omdat mannelijke verantwoordelijkheid faalt of omdat God laat zien dat Hij verder kijkt (niet alleen Israël maar ook de heidenen op oog heeft). Ik vat het kort samen, maar er zit naar mijn idee dus wel degelijk een belangrijk verhaal achter deze bijbelse gebruiken / cultuur. Waarmee ik niet wil zeggen dat dit een wet is, daar gaat het namelijk niet om (het is een beeld).

[MidMid]

Een beeld of zoals jij schrijft symbolische betekenis die ik niet zo zie. Die niet gaan over initiatief nemen bij het kiezen van een levenspartner, maar over de plaats van vestigen van een bestaand stel.

[Arja]

https://www.rd.nl/artikel/1140076

De hervormde predikant ds. J. Lohuis noemde op de conferentie mannen jagers. Vrouwen zouden op zich moeten laten jagen. Is dat nu een Bijbels beeld?
Jürgen: „Wij zijn daar wat genuanceerd over. Hij bedoelt te zeggen dat mannen het initiatief nemen bij relatievorming. Dat lijkt me Bijbels. Er staat: De mán zal zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen. Nu is relatievorming in elke cultuur verschillend. Maar we hebben leidende principes. Laat alles tot Gods eer zijn. Zoek Gods leiding in Zijn Woord en door de Heilige Geest en onderwerp je daaraan. Zie Gods voorzienigheid in Zijn leiding of in tegenstand op je weg. Vraag raad aan Godvrezende mensen.”

Ik deze tijd, waarin veel seksueel geweld is richting vrouwen, is het woord 'jagers' hoogst ongelukkig. Maar inderdaad, het gaat om het initiatief. Symbolisch gezien verwijst de man naar God en de vrouw naar de schepping. Het is God die het initiatief neemt op Zich te verzoenen met Zijn schepping. 'Er is niemand die God zocht...'. Dus ja, idealiter komt het initiatief vanuit de man, maar het is natuurlijk geen wet van Meden en Perzen.

Niet eens. De man representeert niet exclusief God. De vrouw representeert niet exclusief de schepping. Ook niet symbolisch. Beiden zijn beeld van God. Dat is fundamenteel. Als je de man eenzijdig met God identificeert en de vrouw met de schepping, dan verschuif je het imago Dei ongelijk. In Efeze 5 is de parallel specifiek: Christus - gemeente. Niet: Schepper - kosmos. Dat God initiatief neemt in de verlossing is duidelijk. Maar dat betekent nog niet dat initiatiefnemen een blijvend mannelijk ideaalprincipe is.

[Arja]

https://www.rd.nl/artikel/1140076

De hervormde predikant ds. J. Lohuis noemde op de conferentie mannen jagers. Vrouwen zouden op zich moeten laten jagen. Is dat nu een Bijbels beeld?
Jürgen: „Wij zijn daar wat genuanceerd over. Hij bedoelt te zeggen dat mannen het initiatief nemen bij relatievorming. Dat lijkt me Bijbels. Er staat: De mán zal zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen. Nu is relatievorming in elke cultuur verschillend. Maar we hebben leidende principes. Laat alles tot Gods eer zijn. Zoek Gods leiding in Zijn Woord en door de Heilige Geest en onderwerp je daaraan. Zie Gods voorzienigheid in Zijn leiding of in tegenstand op je weg. Vraag raad aan Godvrezende mensen.”

Ik deze tijd, waarin veel seksueel geweld is richting vrouwen, is het woord 'jagers' hoogst ongelukkig. Maar inderdaad, het gaat om het initiatief. Symbolisch gezien verwijst de man naar God en de vrouw naar de schepping. Het is God die het initiatief neemt op Zich te verzoenen met Zijn schepping. 'Er is niemand die God zocht...'. Dus ja, idealiter komt het initiatief vanuit de man, maar het is natuurlijk geen wet van Meden en Perzen.

Compleet niet eens met de lezing dat hier gesproken wordt over initiatief in het aangaan van een relatie. Wanneer er al iets wordt gezegd in zo'n richting gaat het hoogsten over de locatie waar een reeds gevormd stel, de tenten gaat opslaan. En dan blijkt dat bij de vrouw te zijn en niet bij de man. Waar overigens gedacht vanuit de Bijbelse tijden ook wel iets over te zeggen is.

Dus om mij te overtuigen dat het initiatief voor het aangaan van een relatie bij de man ligt en niet bij de vrouw, zul je in mijn richting echt met een andere Bijbelse onderbouwing moeten komen. Naomi en Ruth vind ik persoonlijk een zeer duidelijk voorbeeld van de omgekeerde weg. Daar ligt het (gezegende!) initiatief bij de vrouw(en).

Ik wijs op de symbolische betekenis hiervan, zoals die in Efeze 5 ook naar voren wordt gebracht: "Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vlees zijn. Dit geheimenis is groot, doch ik spreek met het oog op Christus en op de gemeente". Het uitgangspunt (in de bijbelse cultuur) is altijd het vaderhuis (bet-av, Hebr.). En het is aan de zoon om dat huis voort te zetten, hij is de bouwer (die woorden zijn verwant in het Hebreeuws), van hem gaat daarom ook het initiatief uit. Dit zie je bijvoorbeeld terug in Gen.24 (Abraham stuurt zijn dienaar om een vrouw voor Izak te zoeken) en in geestelijk opzicht in Ezechiël 16 (God die Israël opzoekt). Natuurlijk kom je ook omgekeerde voorbeelden tegen in de Bijbel en die zijn dan ook meestal extra interessant. Je noemt al Noami en Ruth. Vaak worden dan bewust de rollen omgekeerd omdat mannelijke verantwoordelijkheid faalt of omdat God laat zien dat Hij verder kijkt (niet alleen Israël maar ook de heidenen op oog heeft). Ik vat het kort samen, maar er zit naar mijn idee dus wel degelijk een belangrijk verhaal achter deze bijbelse gebruiken / cultuur. Waarmee ik niet wil zeggen dat dit een wet is, daar gaat het namelijk niet om (het is een beeld).

Er loopt inderdaad een lijn door Tenach en het Nieuwe Verbond. Maar die lijn is Gods verbondstrouw, niet de patriarchale huisstructuur als theologisch fundament. De Messias vervult het verbond; Hij belichaamt Gods trouw. Dat is het mysterie. De cultuur draagt dat beeld, maar ís niet zelf het mysterie.

[DDD]

https://www.rd.nl/artikel/1140076

De hervormde predikant ds. J. Lohuis noemde op de conferentie mannen jagers. Vrouwen zouden op zich moeten laten jagen. Is dat nu een Bijbels beeld?
Jürgen: „Wij zijn daar wat genuanceerd over. Hij bedoelt te zeggen dat mannen het initiatief nemen bij relatievorming. Dat lijkt me Bijbels. Er staat: De mán zal zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen. Nu is relatievorming in elke cultuur verschillend. Maar we hebben leidende principes. Laat alles tot Gods eer zijn. Zoek Gods leiding in Zijn Woord en door de Heilige Geest en onderwerp je daaraan. Zie Gods voorzienigheid in Zijn leiding of in tegenstand op je weg. Vraag raad aan Godvrezende mensen.”

Ik deze tijd, waarin veel seksueel geweld is richting vrouwen, is het woord 'jagers' hoogst ongelukkig. Maar inderdaad, het gaat om het initiatief. Symbolisch gezien verwijst de man naar God en de vrouw naar de schepping. Het is God die het initiatief neemt op Zich te verzoenen met Zijn schepping. 'Er is niemand die God zocht...'. Dus ja, idealiter komt het initiatief vanuit de man, maar het is natuurlijk geen wet van Meden en Perzen.

Niet eens. De man representeert niet exclusief God. De vrouw representeert niet exclusief de schepping. Ook niet symbolisch. Beiden zijn beeld van God. Dat is fundamenteel. Als je de man eenzijdig met God identificeert en de vrouw met de schepping, dan verschuif je het imago Dei ongelijk. In Efeze 5 is de parallel specifiek: Christus - gemeente. Niet: Schepper - kosmos. Dat God initiatief neemt in de verlossing is duidelijk. Maar dat betekent nog niet dat initiatiefnemen een blijvend mannelijk ideaalprincipe is.

Helemaal eens. De man én de vrouw zijn naar Gods beeld geschapen.

[rhadders]

Ik deze tijd, waarin veel seksueel geweld is richting vrouwen, is het woord 'jagers' hoogst ongelukkig. Maar inderdaad, het gaat om het initiatief. Symbolisch gezien verwijst de man naar God en de vrouw naar de schepping. Het is God die het initiatief neemt op Zich te verzoenen met Zijn schepping. 'Er is niemand die God zocht...'. Dus ja, idealiter komt het initiatief vanuit de man, maar het is natuurlijk geen wet van Meden en Perzen.

Compleet niet eens met de lezing dat hier gesproken wordt over initiatief in het aangaan van een relatie. Wanneer er al iets wordt gezegd in zo'n richting gaat het hoogsten over de locatie waar een reeds gevormd stel, de tenten gaat opslaan. En dan blijkt dat bij de vrouw te zijn en niet bij de man. Waar overigens gedacht vanuit de Bijbelse tijden ook wel iets over te zeggen is.

Dus om mij te overtuigen dat het initiatief voor het aangaan van een relatie bij de man ligt en niet bij de vrouw, zul je in mijn richting echt met een andere Bijbelse onderbouwing moeten komen. Naomi en Ruth vind ik persoonlijk een zeer duidelijk voorbeeld van de omgekeerde weg. Daar ligt het (gezegende!) initiatief bij de vrouw(en).

Ik wijs op de symbolische betekenis hiervan, zoals die in Efeze 5 ook naar voren wordt gebracht: "Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vlees zijn. Dit geheimenis is groot, doch ik spreek met het oog op Christus en op de gemeente". Het uitgangspunt (in de bijbelse cultuur) is altijd het vaderhuis (bet-av, Hebr.). En het is aan de zoon om dat huis voort te zetten, hij is de bouwer (die woorden zijn verwant in het Hebreeuws), van hem gaat daarom ook het initiatief uit. Dit zie je bijvoorbeeld terug in Gen.24 (Abraham stuurt zijn dienaar om een vrouw voor Izak te zoeken) en in geestelijk opzicht in Ezechiël 16 (God die Israël opzoekt). Natuurlijk kom je ook omgekeerde voorbeelden tegen in de Bijbel en die zijn dan ook meestal extra interessant. Je noemt al Noami en Ruth. Vaak worden dan bewust de rollen omgekeerd omdat mannelijke verantwoordelijkheid faalt of omdat God laat zien dat Hij verder kijkt (niet alleen Israël maar ook de heidenen op oog heeft). Ik vat het kort samen, maar er zit naar mijn idee dus wel degelijk een belangrijk verhaal achter deze bijbelse gebruiken / cultuur. Waarmee ik niet wil zeggen dat dit een wet is, daar gaat het namelijk niet om (het is een beeld).

Er loopt inderdaad een lijn door Tenach en het Nieuwe Verbond. Maar die lijn is Gods verbondstrouw, niet de patriarchale huisstructuur als theologisch fundament. De Messias vervult het verbond; Hij belichaamt Gods trouw. Dat is het mysterie. De cultuur draagt dat beeld, maar ís niet zelf het mysterie.

Zeker, maar het helpt in het verstaan van de Bijbel als je ziet dat het vaderhuis een kernbegrip in de Tenach. Natuurlijk heb je gelijk als je schrijft dat de Messias het verbond vervult. Maar hoe doet Hij dat? Als de Losser. Dat was de taak van de (oudste) zoon om vervreemd geraakte erfbezit terug te winnen. Het is maar even een voorbeeld, dat laat zien dat de patriarchale structuur- en cultuur (bijbelse) betekenis draagt. Inderdaad gaat het niet om de cultuur op zichzelf, maar om waar het naar verwijst. Maar die cultuur is dus wel van belang! Een deel van de cultuur van het oude Israël is zelfs rechtstreeks gevormd door God (denk aan de wetgeving, de hoogtijdagen, etc.)

[rhadders]

https://www.rd.nl/artikel/1140076

De hervormde predikant ds. J. Lohuis noemde op de conferentie mannen jagers. Vrouwen zouden op zich moeten laten jagen. Is dat nu een Bijbels beeld?
Jürgen: „Wij zijn daar wat genuanceerd over. Hij bedoelt te zeggen dat mannen het initiatief nemen bij relatievorming. Dat lijkt me Bijbels. Er staat: De mán zal zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen. Nu is relatievorming in elke cultuur verschillend. Maar we hebben leidende principes. Laat alles tot Gods eer zijn. Zoek Gods leiding in Zijn Woord en door de Heilige Geest en onderwerp je daaraan. Zie Gods voorzienigheid in Zijn leiding of in tegenstand op je weg. Vraag raad aan Godvrezende mensen.”

Ik deze tijd, waarin veel seksueel geweld is richting vrouwen, is het woord 'jagers' hoogst ongelukkig. Maar inderdaad, het gaat om het initiatief. Symbolisch gezien verwijst de man naar God en de vrouw naar de schepping. Het is God die het initiatief neemt op Zich te verzoenen met Zijn schepping. 'Er is niemand die God zocht...'. Dus ja, idealiter komt het initiatief vanuit de man, maar het is natuurlijk geen wet van Meden en Perzen.

Niet eens. De man representeert niet exclusief God. De vrouw representeert niet exclusief de schepping. Ook niet symbolisch. Beiden zijn beeld van God. Dat is fundamenteel. Als je de man eenzijdig met God identificeert en de vrouw met de schepping, dan verschuif je het imago Dei ongelijk. In Efeze 5 is de parallel specifiek: Christus - gemeente. Niet: Schepper - kosmos. Dat God initiatief neemt in de verlossing is duidelijk. Maar dat betekent nog niet dat initiatiefnemen een blijvend mannelijk ideaalprincipe is.

Het woordje 'exclusief' heb je mij niet horen gebruiken. Als ik stel dat de man naar God verwijst en de vrouw naar de schepping, dan ontken ik niet dat zij beiden beeld van God zijn. Integendeel. Maar de manier waarop zij dat beeld dragen, verschilt. Helaas is symboliek een onderschoven kindje in de westerse theologie, we weten ons er vaak geen raad mee. Zeker in deze tijd niet. Als we alle verschil tussen man en vrouw wegpoetsen onder het mom van gelijkheid, verliezen we ook het vermogen om de relatie tussen God en mens te begrijpen. Als wij als mensheid niet meer weten wat het betekent om 'vrouwelijk' (ontvankelijk) tegenover God te staan, dan worden we zelf kleine godjes die menen alles zelf te moeten creëren en initiëren.

[Arja]

Compleet niet eens met de lezing dat hier gesproken wordt over initiatief in het aangaan van een relatie. Wanneer er al iets wordt gezegd in zo'n richting gaat het hoogsten over de locatie waar een reeds gevormd stel, de tenten gaat opslaan. En dan blijkt dat bij de vrouw te zijn en niet bij de man. Waar overigens gedacht vanuit de Bijbelse tijden ook wel iets over te zeggen is.

Dus om mij te overtuigen dat het initiatief voor het aangaan van een relatie bij de man ligt en niet bij de vrouw, zul je in mijn richting echt met een andere Bijbelse onderbouwing moeten komen. Naomi en Ruth vind ik persoonlijk een zeer duidelijk voorbeeld van de omgekeerde weg. Daar ligt het (gezegende!) initiatief bij de vrouw(en).

Ik wijs op de symbolische betekenis hiervan, zoals die in Efeze 5 ook naar voren wordt gebracht: "Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vlees zijn. Dit geheimenis is groot, doch ik spreek met het oog op Christus en op de gemeente". Het uitgangspunt (in de bijbelse cultuur) is altijd het vaderhuis (bet-av, Hebr.). En het is aan de zoon om dat huis voort te zetten, hij is de bouwer (die woorden zijn verwant in het Hebreeuws), van hem gaat daarom ook het initiatief uit. Dit zie je bijvoorbeeld terug in Gen.24 (Abraham stuurt zijn dienaar om een vrouw voor Izak te zoeken) en in geestelijk opzicht in Ezechiël 16 (God die Israël opzoekt). Natuurlijk kom je ook omgekeerde voorbeelden tegen in de Bijbel en die zijn dan ook meestal extra interessant. Je noemt al Noami en Ruth. Vaak worden dan bewust de rollen omgekeerd omdat mannelijke verantwoordelijkheid faalt of omdat God laat zien dat Hij verder kijkt (niet alleen Israël maar ook de heidenen op oog heeft). Ik vat het kort samen, maar er zit naar mijn idee dus wel degelijk een belangrijk verhaal achter deze bijbelse gebruiken / cultuur. Waarmee ik niet wil zeggen dat dit een wet is, daar gaat het namelijk niet om (het is een beeld).

Er loopt inderdaad een lijn door Tenach en het Nieuwe Verbond. Maar die lijn is Gods verbondstrouw, niet de patriarchale huisstructuur als theologisch fundament. De Messias vervult het verbond; Hij belichaamt Gods trouw. Dat is het mysterie. De cultuur draagt dat beeld, maar ís niet zelf het mysterie.

Zeker, maar het helpt in het verstaan van de Bijbel als je ziet dat het vaderhuis een kernbegrip in de Tenach. Natuurlijk heb je gelijk als je schrijft dat de Messias het verbond vervult. Maar hoe doet Hij dat? Als de Losser. Dat was de taak van de (oudste) zoon om vervreemd geraakte erfbezit terug te winnen. Het is maar even een voorbeeld, dat laat zien dat de patriarchale structuur- en cultuur (bijbelse) betekenis draagt. Inderdaad gaat het niet om de cultuur op zichzelf, maar om waar het naar verwijst. Maar die cultuur is dus wel van belang! Een deel van de cultuur van het oude Israël is zelfs rechtstreeks gevormd door God (denk aan de wetgeving, de hoogtijdagen, etc.)

Ik weet het niet, of het helpt. Voor mij is vaderhuis geen kernbegrip eigenlijk. Het kernbegrip is verbond. Het vaderhuis is een sociale structuur binnen dat verbond maar niet het theologisch zwaartepunt. Structuren zoals losser, priesterschap, feesten, die zijn belangrijk, maar altijd als dragers van het verbond.Dat is een ander zwaartepunt toch?

[Arja]

https://www.rd.nl/artikel/1140076

De hervormde predikant ds. J. Lohuis noemde op de conferentie mannen jagers. Vrouwen zouden op zich moeten laten jagen. Is dat nu een Bijbels beeld?
Jürgen: „Wij zijn daar wat genuanceerd over. Hij bedoelt te zeggen dat mannen het initiatief nemen bij relatievorming. Dat lijkt me Bijbels. Er staat: De mán zal zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen. Nu is relatievorming in elke cultuur verschillend. Maar we hebben leidende principes. Laat alles tot Gods eer zijn. Zoek Gods leiding in Zijn Woord en door de Heilige Geest en onderwerp je daaraan. Zie Gods voorzienigheid in Zijn leiding of in tegenstand op je weg. Vraag raad aan Godvrezende mensen.”

Ik deze tijd, waarin veel seksueel geweld is richting vrouwen, is het woord 'jagers' hoogst ongelukkig. Maar inderdaad, het gaat om het initiatief. Symbolisch gezien verwijst de man naar God en de vrouw naar de schepping. Het is God die het initiatief neemt op Zich te verzoenen met Zijn schepping. 'Er is niemand die God zocht...'. Dus ja, idealiter komt het initiatief vanuit de man, maar het is natuurlijk geen wet van Meden en Perzen.

Niet eens. De man representeert niet exclusief God. De vrouw representeert niet exclusief de schepping. Ook niet symbolisch. Beiden zijn beeld van God. Dat is fundamenteel. Als je de man eenzijdig met God identificeert en de vrouw met de schepping, dan verschuif je het imago Dei ongelijk. In Efeze 5 is de parallel specifiek: Christus - gemeente. Niet: Schepper - kosmos. Dat God initiatief neemt in de verlossing is duidelijk. Maar dat betekent nog niet dat initiatiefnemen een blijvend mannelijk ideaalprincipe is.

Het woordje 'exclusief' heb je mij niet horen gebruiken. Als ik stel dat de man naar God verwijst en de vrouw naar de schepping, dan ontken ik niet dat zij beiden beeld van God zijn. Integendeel. Maar de manier waarop zij dat beeld dragen, verschilt. Helaas is symboliek een onderschoven kindje in de westerse theologie, we weten ons er vaak geen raad mee. Zeker in deze tijd niet. Als we alle verschil tussen man en vrouw wegpoetsen onder het mom van gelijkheid, verliezen we ook het vermogen om de relatie tussen God en mens te begrijpen. Als wij als mensheid niet meer weten wat het betekent om 'vrouwelijk' (ontvankelijk) tegenover God te staan, dan worden we zelf kleine godjes die menen alles zelf te moeten creëren en initiëren.

Ik zie in de Schrift dat ontvankelijkheid tegenover God een fundamentele schepselhouding is die voor mannen en vrouwen geldt. Daarom aarzel ik om die houding primair met het vrouwelijke te verbinden. Dat man en vrouw verschillend zijn, ontken ik niet. Maar dat hun verschil theologisch correspondeert met God tegenover schepping, zie ik niet expliciet in een tekst terug. Waar wordt dat onderscheid in de wijze van beeld-dragen zo geopenbaard dan?