Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[MidMid]

Wel weet ik van verschillende situaties waarbij met allerlei vrome redenen omkleed kansels (aan de voorkant) gesloten bleven of werden. En wanneer je dan betreffende kerkenraad erop bevroeg er nauwelijks of geen argumentatie kwam, behalve 'die past hier niet bij ons'.

Geloof me, dat soort argumenten komt van alle flanken binnen en buiten de CGK. Te zwaar, geen gezangen. Te licht, wel gezangen. Categorie ouderwets taalgebruik of juist net te hip.

Zeker, al is de huiver binnen midden en links een stuk minder dan in de rechterflank. Die is al jaar en dag hermetisch afgesloten.
Juist in midden en links probeert men veel vaker eerst en - ja - ook daar zie je dan vervolgens een (on)bewuste selectie ontstaan.

Of dat predikant a uit een midden gemeente best wil ruilen met b uit een gemeente aan de flank.
Predikant b zegt dat hij best wel in de gemeente van a wil komen preken, maar dat de kerkenraad predikant a liever niet in gemeente b heeft.

De geslotenheid is er in de breedte, maar hoe je het ook went of keert - je komt deze toch echt het meest tegen binnen de rechter flank.

Maar begrijp je ook dat er geen gesprek zo lastig is, dan juist het gesprek over de prediking?

Dat was het 119 jaar geleden al bij ds. G. van Reenen en de fusie van de Gereformeerde Gemeenten in 1907.

Dat was het in de jaren '70 ook in de Oud Gereformeerde Gemeente. Waar ds. Joh. van der Poel, een gemoedelijk man, wel eens tegen kerkgangers zei die hem elke week weer in een weekdienst opzochten: je moet eens wat vaker onder ds. Du Marchie van Voorthuysen gaan zitten. Want die had weer andere accenten.

En ja, juist in uitnodigingsbeleid kan je als kerkenraad die diversiteit aan je gemeente geven.
En ja, dat neemt niet weg dat het probleem toch blijft dat het lastig is een gesprek te krijgen over accenten die pas bij teveel herhaling en teveel nadruk over een bepaalde, niet scherp te trekken, lijn gaan.

En daarom snap ik het dat juist zo'n grens dat gepasseerd wordt als bij v&a uiteindelijk zorgt voor het gevoel van: kijk hier wordt wel duidelijk een wissel omgezet.

Wat ik hierboven beschreef, speelde lang voordat er sprake was van v&a in de praktijk. Die geslotenheid hebben we samen jaar en dag prima gevonden, en dat is het niet. Terecht legt Maris er de vinger bij, dat daar een groot deel van het probleem zit. Het nu enkelvoudig richten op de veelgenoemde thema's is echt bezijden de waarheid. Helemaal om als gevolg daarvan een nieuw verband te beginnen.

[MidMid]

Denk dat het begint met binnen classes agenda's trekken qua preekvoorzieners, predikanten ed. En dan bijv. de kansel te openen - niet direct voor de uitersten - maar om te beginnen met gemeenten die tegen 'de huidige selectielijn' aanschuren. Evalueer dat jaarlijks en schuif daar waar het kan de lijn wat op.

En ja, misschien is het te laat om dan nu nog te doen.
Maar dan wellicht eens de vraag bespreken waarom dat - ondanks oproepen daartoe - in de achterliggende jaren niet gebeurd is. Ik denk dat je in zo'n gesprek niet weg kan blijven bij de gezamenlijke schuld van wantrouwen.

Zou het niet kunnen zijn dat de gesprekken over de prediking die (ten onrechte!) niet gevoerd zijn de in classis, wel gevoerd zijn in de consistorie? Dat dit daar een gevolg van is? Puur verklarend, niet rechtvaardigend bedoeld.

Theoretisch zou dat kunnen, maar de eerlijkheid is dat ik die verhalen dan niet ken. Wel weet ik van verschillende situaties waarbij met allerlei vrome redenen omkleed kansels (aan de voorkant) gesloten bleven of werden. En wanneer je dan betreffende kerkenraad erop bevroeg er nauwelijks of geen argumentatie kwam, behalve 'die past hier niet bij ons'.

Het heeft natuurlijk iets ongemakkelijks dat niet elke predikant op elke kansel van zijn eigen kerkverband welkom is. Toch is dit al het geval sinds ik mij kan herinneren. Ik kom oorspronkelijk uit een gemeente die als ‘links’ bekent staat. In een ver verleden was daar een gewaardeerd ouderling die door zijn deputaatschap landelijke bekendheid had bij de predikanten. Omdat deze broeder de BhP dagen bezocht (o.a. met mijn vader) en daarmee sympathiseerde nodigde hij in de vacante tijd ook predikanten van die kant uit. O.a. ds. P. Beekhuis en ds. M. Vlietstra maar ook meer midden zoals ds. J van Amstel en ds. J. Westerink kwamen bij ons in die tijd. Dat zorgde voor zo’n ophef in de kerkenraad dat hij dit niet meer mocht doen. Ik was toen nog een puber maar begreep daar niets van. Ik hoorde preken die mij diep raakten. De preken van deze predikanten hebben bij mij een zaadje geplant zodat ik later in mijn leven aan de rechterkant van de CGK terecht gekomen ben.

Nu zijn de verschillen nog vele malen groter. Ik vind de gesloten kansel dus ook begrijpelijk en zie geen oplossing anders dan die jij voorstelt om de uitnodigingen iets breder te maken. Daar zie ik binnen Rijnsburg c.s. al mooie voorbeelden van.
Maar zie niet in hoe bv Urk E.H. met Zwolle een kanselruil zouden doen zonder veel ophef in beide gemeenten. Jij wel?

Jammer dat het nu opeens wel schijnbaar kan. Al zie ik die voorbeelden zelf nog niet. Maar ik zie dan ook maar een stukje.
En, nee die ruiling tussen Urk EH en Zwolle zie ik voor nu niet en misschien wel nooit.
Dat was ook niet wat ik voorstelde.
Ik zou het al heel wat vinden als bijv. Urk EH en Heerde vrijmoedig zouden ruilen.

[huisman]

Zou het niet kunnen zijn dat de gesprekken over de prediking die (ten onrechte!) niet gevoerd zijn de in classis, wel gevoerd zijn in de consistorie? Dat dit daar een gevolg van is? Puur verklarend, niet rechtvaardigend bedoeld.

Theoretisch zou dat kunnen, maar de eerlijkheid is dat ik die verhalen dan niet ken. Wel weet ik van verschillende situaties waarbij met allerlei vrome redenen omkleed kansels (aan de voorkant) gesloten bleven of werden. En wanneer je dan betreffende kerkenraad erop bevroeg er nauwelijks of geen argumentatie kwam, behalve 'die past hier niet bij ons'.

Het heeft natuurlijk iets ongemakkelijks dat niet elke predikant op elke kansel van zijn eigen kerkverband welkom is. Toch is dit al het geval sinds ik mij kan herinneren. Ik kom oorspronkelijk uit een gemeente die als ‘links’ bekent staat. In een ver verleden was daar een gewaardeerd ouderling die door zijn deputaatschap landelijke bekendheid had bij de predikanten. Omdat deze broeder de BhP dagen bezocht (o.a. met mijn vader) en daarmee sympathiseerde nodigde hij in de vacante tijd ook predikanten van die kant uit. O.a. ds. P. Beekhuis en ds. M. Vlietstra maar ook meer midden zoals ds. J van Amstel en ds. J. Westerink kwamen bij ons in die tijd. Dat zorgde voor zo’n ophef in de kerkenraad dat hij dit niet meer mocht doen. Ik was toen nog een puber maar begreep daar niets van. Ik hoorde preken die mij diep raakten. De preken van deze predikanten hebben bij mij een zaadje geplant zodat ik later in mijn leven aan de rechterkant van de CGK terecht gekomen ben.

Nu zijn de verschillen nog vele malen groter. Ik vind de gesloten kansel dus ook begrijpelijk en zie geen oplossing anders dan die jij voorstelt om de uitnodigingen iets breder te maken. Daar zie ik binnen Rijnsburg c.s. al mooie voorbeelden van.
Maar zie niet in hoe bv Urk E.H. met Zwolle een kanselruil zouden doen zonder veel ophef in beide gemeenten. Jij wel?

Jammer dat het nu opeens wel schijnbaar kan. Al zie ik die voorbeelden zelf nog niet. Maar ik zie dan ook maar een stukje.
En, nee die ruiling tussen Urk EH en Zwolle zie ik voor nu niet en misschien wel nooit.
Dat was ook niet wat ik voorstelde.
Ik zou het al heel wat vinden als bijv. Urk EH en Heerde vrijmoedig zouden ruilen.

Als je Urk EH/Zwolle niet voor je ziet heb je toch in principe gesloten kansels aanvaard? Dan gaat het er dus alleen nog om om de randen van het uitnodigingsbeleid wat op te rekken. Dat kan maar erg principieel is dit niet.

Verder had ik liever mijn eerste alinea vetgedrukt gezien . Ik hoop dat er in de nabije toekomst van Rijnsburg c.s. diepgravend doorgesproken wordt over de prediking. Waarom zijn we CGK en wat was vanouds kenmerkend voor de prediking in de CGK ?Dat zijn voor mij belangrijke vragen die besproken mogen worden.

P.S. dit is mijn persoonlijke opvatting die niet noodzakelijkerwijs samenvalt met die van Rijnsburg c.s.

[Refojongere]

Wel weet ik van verschillende situaties waarbij met allerlei vrome redenen omkleed kansels (aan de voorkant) gesloten bleven of werden. En wanneer je dan betreffende kerkenraad erop bevroeg er nauwelijks of geen argumentatie kwam, behalve 'die past hier niet bij ons'.

Geloof me, dat soort argumenten komt van alle flanken binnen en buiten de CGK. Te zwaar, geen gezangen. Te licht, wel gezangen. Categorie ouderwets taalgebruik of juist net te hip.

Zeker, al is de huiver binnen midden en links een stuk minder dan in de rechterflank. Die is al jaar en dag hermetisch afgesloten.
Juist in midden en links probeert men veel vaker eerst en - ja - ook daar zie je dan vervolgens een (on)bewuste selectie ontstaan.

Of dat predikant a uit een midden gemeente best wil ruilen met b uit een gemeente aan de flank.
Predikant b zegt dat hij best wel in de gemeente van a wil komen preken, maar dat de kerkenraad predikant a liever niet in gemeente b heeft.

De geslotenheid is er in de breedte, maar hoe je het ook went of keert - je komt deze toch echt het meest tegen binnen de rechter flank.

Dat kan kloppen. Op rechts is men vaak meer kritisch op de prediking en mogelijke valse leer dan midden of links. Daar laat men dat meer open en dat leidt tot meer geopende kansels?

[MidMid]

Theoretisch zou dat kunnen, maar de eerlijkheid is dat ik die verhalen dan niet ken. Wel weet ik van verschillende situaties waarbij met allerlei vrome redenen omkleed kansels (aan de voorkant) gesloten bleven of werden. En wanneer je dan betreffende kerkenraad erop bevroeg er nauwelijks of geen argumentatie kwam, behalve 'die past hier niet bij ons'.

Het heeft natuurlijk iets ongemakkelijks dat niet elke predikant op elke kansel van zijn eigen kerkverband welkom is. Toch is dit al het geval sinds ik mij kan herinneren. Ik kom oorspronkelijk uit een gemeente die als ‘links’ bekent staat. In een ver verleden was daar een gewaardeerd ouderling die door zijn deputaatschap landelijke bekendheid had bij de predikanten. Omdat deze broeder de BhP dagen bezocht (o.a. met mijn vader) en daarmee sympathiseerde nodigde hij in de vacante tijd ook predikanten van die kant uit. O.a. ds. P. Beekhuis en ds. M. Vlietstra maar ook meer midden zoals ds. J van Amstel en ds. J. Westerink kwamen bij ons in die tijd. Dat zorgde voor zo’n ophef in de kerkenraad dat hij dit niet meer mocht doen. Ik was toen nog een puber maar begreep daar niets van. Ik hoorde preken die mij diep raakten. De preken van deze predikanten hebben bij mij een zaadje geplant zodat ik later in mijn leven aan de rechterkant van de CGK terecht gekomen ben.

Nu zijn de verschillen nog vele malen groter. Ik vind de gesloten kansel dus ook begrijpelijk en zie geen oplossing anders dan die jij voorstelt om de uitnodigingen iets breder te maken. Daar zie ik binnen Rijnsburg c.s. al mooie voorbeelden van.
Maar zie niet in hoe bv Urk E.H. met Zwolle een kanselruil zouden doen zonder veel ophef in beide gemeenten. Jij wel?

Jammer dat het nu opeens wel schijnbaar kan. Al zie ik die voorbeelden zelf nog niet. Maar ik zie dan ook maar een stukje.
En, nee die ruiling tussen Urk EH en Zwolle zie ik voor nu niet en misschien wel nooit.
Dat was ook niet wat ik voorstelde.
Ik zou het al heel wat vinden als bijv. Urk EH en Heerde vrijmoedig zouden ruilen.

Als je Urk EH/Zwolle niet voor je ziet heb je toch in principe gesloten kansels aanvaard? Dan gaat het er dus alleen nog om om de randen van het uitnodigingsbeleid wat op te rekken. Dat kan maar erg principieel is dit niet.

Verder had ik liever mijn eerste alinea vetgedrukt gezien . Ik hoop dat er in de nabije toekomst van Rijnsburg c.s. diepgravend doorgesproken wordt over de prediking. Waarom zijn we CGK en wat was vanouds kenmerkend voor de prediking in de CGK ?Dat zijn voor mij belangrijke vragen die besproken mogen worden.

P.S. dit is mijn persoonlijke opvatting die niet noodzakelijkerwijs samenvalt met die van Rijnsburg c.s.

Jammer dat jij dan weer niet ingaat op mijn laatste regel.

Dat ik Zwolle en Urk EH niet zie ruilen, komt niet omdat ik mij heb neergelegd bij de gesloten kansels. Maar dat in de opzet die ik voorstel er al zoveel water door de spreekwoordelijke Rijn moet stromen voordat je op dat moment aankomt. Mijn inschatting is namelijk dat ruilen tussen Urk EH en Heerde of tussen Urk EH en Vroomshoop al een hele klus gaat worden.

Mede vanwege bovenstaande voorbeelden die ik geef, snap ik de constructie Rijnsburg c.s. niet.

[MidMid]

Wel weet ik van verschillende situaties waarbij met allerlei vrome redenen omkleed kansels (aan de voorkant) gesloten bleven of werden. En wanneer je dan betreffende kerkenraad erop bevroeg er nauwelijks of geen argumentatie kwam, behalve 'die past hier niet bij ons'.

Geloof me, dat soort argumenten komt van alle flanken binnen en buiten de CGK. Te zwaar, geen gezangen. Te licht, wel gezangen. Categorie ouderwets taalgebruik of juist net te hip.

Zeker, al is de huiver binnen midden en links een stuk minder dan in de rechterflank. Die is al jaar en dag hermetisch afgesloten.
Juist in midden en links probeert men veel vaker eerst en - ja - ook daar zie je dan vervolgens een (on)bewuste selectie ontstaan.

Of dat predikant a uit een midden gemeente best wil ruilen met b uit een gemeente aan de flank.
Predikant b zegt dat hij best wel in de gemeente van a wil komen preken, maar dat de kerkenraad predikant a liever niet in gemeente b heeft.

De geslotenheid is er in de breedte, maar hoe je het ook went of keert - je komt deze toch echt het meest tegen binnen de rechter flank.

Dat kan kloppen. Op rechts is men vaak meer kritisch op de prediking en mogelijke valse leer dan midden of links. Daar laat men dat meer open en dat leidt tot meer geopende kansels?

Positief geformuleerd kun je denk ik stellen dat men daar elkaar eerder accepteert als broeder en zuster in Christus aan elkaar gegeven.

[BSH]

Geloof me, dat soort argumenten komt van alle flanken binnen en buiten de CGK. Te zwaar, geen gezangen. Te licht, wel gezangen. Categorie ouderwets taalgebruik of juist net te hip.

Zeker, al is de huiver binnen midden en links een stuk minder dan in de rechterflank. Die is al jaar en dag hermetisch afgesloten.
Juist in midden en links probeert men veel vaker eerst en - ja - ook daar zie je dan vervolgens een (on)bewuste selectie ontstaan.

Of dat predikant a uit een midden gemeente best wil ruilen met b uit een gemeente aan de flank.
Predikant b zegt dat hij best wel in de gemeente van a wil komen preken, maar dat de kerkenraad predikant a liever niet in gemeente b heeft.

De geslotenheid is er in de breedte, maar hoe je het ook went of keert - je komt deze toch echt het meest tegen binnen de rechter flank.

Maar begrijp je ook dat er geen gesprek zo lastig is, dan juist het gesprek over de prediking?

Dat was het 119 jaar geleden al bij ds. G. van Reenen en de fusie van de Gereformeerde Gemeenten in 1907.

Dat was het in de jaren '70 ook in de Oud Gereformeerde Gemeente. Waar ds. Joh. van der Poel, een gemoedelijk man, wel eens tegen kerkgangers zei die hem elke week weer in een weekdienst opzochten: je moet eens wat vaker onder ds. Du Marchie van Voorthuysen gaan zitten. Want die had weer andere accenten.

En ja, juist in uitnodigingsbeleid kan je als kerkenraad die diversiteit aan je gemeente geven.
En ja, dat neemt niet weg dat het probleem toch blijft dat het lastig is een gesprek te krijgen over accenten die pas bij teveel herhaling en teveel nadruk over een bepaalde, niet scherp te trekken, lijn gaan.

En daarom snap ik het dat juist zo'n grens dat gepasseerd wordt als bij v&a uiteindelijk zorgt voor het gevoel van: kijk hier wordt wel duidelijk een wissel omgezet.

Wat ik hierboven beschreef, speelde lang voordat er sprake was van v&a in de praktijk. Die geslotenheid hebben we samen jaar en dag prima gevonden, en dat is het niet. Terecht legt Maris er de vinger bij, dat daar een groot deel van het probleem zit. Het nu enkelvoudig richten op de veelgenoemde thema's is echt bezijden de waarheid. Helemaal om als gevolg daarvan een nieuw verband te beginnen.

De geslotenheid speelde inderdaad al veel langer. Maar die hebben we niet prima gevonden. Er was een verlegenheid om die te bespreken. Omdat - en daar probeerde ik de vinger bij te leggen - het bespreken van elkaars preken geen 'wiskunde' is.

Even een voorbeeld in spiegelbeeld. Er zijn gemeenten in de rechterflank van de gereformeerde gezindte waarvan ik bij preken van de predikant niet kan zeggen: Dit of dat klopt niet. Maar als ik in de gemeente vele leden zie die zondags vroom in het zwart zitten, maar doordeweeks opgaan in geld verdienen, geen moeite hebben met zwart werken en het overtreden van de maximumsnelheid, maar wel heel serieus zijn 'God moet het doen', dan klopt er - ziende op de gevolgen - toch iets niet in de prediking, toch?

Datzelfde geldt echter andersom ook. Mijn collega is ouderling in een linkse gemeente, bezoekt doorgaans maar één dienst per zondag, gaat gerust op zondag uit de kerk op vakantie of verzuimt de tweede dienst voor de verjaardag van zijn kleindochter. Snap je dan werkelijk niet dat ik ook bij de prediking in die gemeente vraagtekens heb, al kan ik niet aanwijzen waar het exact misgaat?

En dat is het probleem. Daar ligt ook schuld. Dat heb ik onze predikant ook gezegd. Daarover moet schuld beleden worden. Maar ik begrijp wel dat dit gesprek verschrikkelijk moeilijk is.

En zoals het uit elkaar groeien dan (mede) gevolg is van de geslotenheid, daar kan ik inkomen.

Maar de geslotenheid heeft net zo goed een achtergrond.

[Job]

Vrij naar Luther:

Als morgen het kerkverband scheurt, benoemen we vandaag een nieuwe hoogleraar op de TUA, nemen we vandaag een beroep aan, etc. Ik vind het heel opmerkelijk dat het kerkverband van de CGK zo "voortstoomt" als hing de toekomst niet aan een zijden draadje. Is dat geloof?

[Evangelist]

Vrij naar Luther:

Als morgen het kerkverband scheurt, benoemen we vandaag een nieuwe hoogleraar op de TUA, nemen we vandaag een beroep aan, etc. Ik vind het heel opmerkelijk dat het kerkverband van de CGK zo "voortstoomt" als hing de toekomst niet aan een zijden draadje. Is dat geloof?

De TUA kan los van een ongedeeld kerkverband gewoon blijven bestaan, bovendien heeft ook Rijnsburg aangegeven dat ze gewoon de verantwoordelijkheden voor de TUA willen blijven dragen.

Een beroep aannemen heeft betrekking op een plaatselijke gemeente. Dat staat verder los van het kerkverband als zodanig. In een plaatselijke kerk zie je de kerk concreet voor je.

[Refojongere]

Positief geformuleerd kun je denk ik stellen dat men daar elkaar eerder accepteert als broeder en zuster in Christus aan elkaar gegeven.

Wanneer accepteer je iemand als broeder en zuster. Als die belijdenis heeft afgelegd denk ik? Of op grond van het verbond? Of op grond van de kenmerken van het ware geloof? Of avondmaalsgang? Of de hele CGK?

En dan nog geldt dat er wolven kunnen zijn met een valse leer die zich broeder of zuster noemen.

[BSH]

Vrij naar Luther:

Als morgen het kerkverband scheurt, benoemen we vandaag een nieuwe hoogleraar op de TUA, nemen we vandaag een beroep aan, etc. Ik vind het heel opmerkelijk dat het kerkverband van de CGK zo "voortstoomt" als hing de toekomst niet aan een zijden draadje. Is dat geloof?

Interview in het RD met ds. Van de Toorn:

Maakt de huidige crisis in uw kerkverband het uitbrengen van beroepen en het aannemen van beroepen niet extra lastig?

„Ik kan me voorstellen dat dit in veel vacante middengemeenten het geval is. Want heeft de predikant die men wil beroepen wel dezelfde visie op de toekomst van het kerkverband als de kerkenraad die hem graag als vaste voorganger heeft?

Maar voor mij persoonlijk hebben dit soort overwegingen bij dit beroep geen enkele rol gespeeld. Jawel, de toekomst van de CGK is onzeker. Maar laten we ons door die onzekerheid maar niet te veel laten leiden. Wij mensen weten niet eens wat de dag van morgen ons brengen zal.

De kerkenraad van de cgk in Bunschoten, die voluit wil staan voor de handtekening die hij onder kerkelijke en synodebesluiten heeft gezet, heeft eind vorig jaar het besluit genomen voorlopig een pas op de plaats te maken. En dus niet naar de algemene vergadering van de Rijnsburggroep te gaan. Dat geeft in Bunschoten een zekere rust.

In Doornspijk zal de gemeente waarschijnlijk een andere route volgen. Daar voeg ik me in. Als predikant geef ik enerzijds leiding, maar wil ik anderzijds gemeente en kerkenraad dienen. Om op die wijze tot zegen te kunnen zijn en tot eer van God te kunnen werken.”

https://www.rd.nl/artikel/1139165-ds-va ... -doorspijk

[MidMid]

Positief geformuleerd kun je denk ik stellen dat men daar elkaar eerder accepteert als broeder en zuster in Christus aan elkaar gegeven.

Wanneer accepteer je iemand als broeder en zuster. Als die belijdenis heeft afgelegd denk ik? Of op grond van het verbond? Of op grond van de kenmerken van het ware geloof? Of avondmaalsgang? Of de hele CGK?

En dan nog geldt dat er wolven kunnen zijn met een valse leer die zich broeder of zuster noemen.

Omdat ik geen kenner ben van harten, doe ik het met wat de ander belijdt in woord en met de daad. Ook als die daden soms anders zijn dan ik die in zou vullen. Zie de post van BSH hierboven over zondagsinvulling. Doe ik dat namelijk niet, dan word onder het mom van de Bijbel eigenlijk ikzelf tot norm van de daad.

Maar denk je even de setting in van een classis met broeders. Als men daar al onomwonden elkaar niet erkent als in Christus aan elkaar gegeven en broeders van eenzelfde huis (en ja, dat wordt ook zo gezegd tegen ambtsdragers die horen bij gemeenten die zich aan de befaamde 'vierslag' houden) is ons probleem veel groter dan afwijkende en ongehoorzame gemeenten. Dat los je niet op met welke herverdeling dan ook. Dat vraagt bekering van een houding waarbij ikzelf tot norm word.

[huisman]

Positief geformuleerd kun je denk ik stellen dat men daar elkaar eerder accepteert als broeder en zuster in Christus aan elkaar gegeven.

Wanneer accepteer je iemand als broeder en zuster. Als die belijdenis heeft afgelegd denk ik? Of op grond van het verbond? Of op grond van de kenmerken van het ware geloof? Of avondmaalsgang? Of de hele CGK?

En dan nog geldt dat er wolven kunnen zijn met een valse leer die zich broeder of zuster noemen.

Omdat ik geen kenner ben van harten, doe ik het met wat de ander belijdt in woord en met de daad. Ook als die daden soms anders zijn dan ik die in zou vullen. Zie de post van BSH hierboven over zondagsinvulling. Doe ik dat namelijk niet, dan word onder het mom van de Bijbel eigenlijk ikzelf tot norm van de daad.

Maar denk je even de setting in van een classis met broeders. Als men daar al onomwonden elkaar niet erkent als in Christus aan elkaar gegeven en broeders van eenzelfde huis (en ja, dat wordt ook zo gezegd tegen ambtsdragers die horen bij gemeenten die zich aan de befaamde 'vierslag' houden) is ons probleem veel groter dan afwijkende en ongehoorzame gemeenten. Dat los je niet op met welke herverdeling dan ook. Dat vraagt bekering van een houding waarbij ikzelf tot norm word.

Op alle meerdere vergaderingen die ik in de loop der jaren heb bezocht en ook op de laatste G.S. was de omgang broederlijk. Daar ligt het probleem niet. Zelfs vallen daar soms geestelijke banden als je bv van hart tot hart met elkaar spreekt over groot verdriet wat in iemands leven is gekomen. Daarom is deze crisis ook een verdrietig gebeuren. Als we nog nooit tranen hebben gehad over deze situatie hebben we de ernst niet begrepen.

[MidMid]

Positief geformuleerd kun je denk ik stellen dat men daar elkaar eerder accepteert als broeder en zuster in Christus aan elkaar gegeven.

Wanneer accepteer je iemand als broeder en zuster. Als die belijdenis heeft afgelegd denk ik? Of op grond van het verbond? Of op grond van de kenmerken van het ware geloof? Of avondmaalsgang? Of de hele CGK?

En dan nog geldt dat er wolven kunnen zijn met een valse leer die zich broeder of zuster noemen.

Omdat ik geen kenner ben van harten, doe ik het met wat de ander belijdt in woord en met de daad. Ook als die daden soms anders zijn dan ik die in zou vullen. Zie de post van BSH hierboven over zondagsinvulling. Doe ik dat namelijk niet, dan word onder het mom van de Bijbel eigenlijk ikzelf tot norm van de daad.

Maar denk je even de setting in van een classis met broeders. Als men daar al onomwonden elkaar niet erkent als in Christus aan elkaar gegeven en broeders van eenzelfde huis (en ja, dat wordt ook zo gezegd tegen ambtsdragers die horen bij gemeenten die zich aan de befaamde 'vierslag' houden) is ons probleem veel groter dan afwijkende en ongehoorzame gemeenten. Dat los je niet op met welke herverdeling dan ook. Dat vraagt bekering van een houding waarbij ikzelf tot norm word.

Op alle meerdere vergaderingen die ik in de loop der jaren heb bezocht en ook op de laatste G.S. was de omgang broederlijk. Daar ligt het probleem niet. Zelfs vallen daar soms geestelijke banden als je bv van hart tot hart met elkaar spreekt over groot verdriet wat in iemands leven is gekomen. Daarom is deze crisis ook een verdrietig gebeuren. Als we nog nooit tranen hebben gehad over deze situatie hebben we de ernst niet begrepen.

Fijn dat jouw ervaring anders is. Maar om die vervolgens absoluut te maken en te stellen dat daar het probleem dus niet ligt, klopt in ieder geval niet met de 'getuigenissen' die ik hierover gehoord en meegemaakt heb. Dat doet niets af van dat het gelukkig ook anders kan en gaat op andere plekken.

[BSH]

Positief geformuleerd kun je denk ik stellen dat men daar elkaar eerder accepteert als broeder en zuster in Christus aan elkaar gegeven.

Wanneer accepteer je iemand als broeder en zuster. Als die belijdenis heeft afgelegd denk ik? Of op grond van het verbond? Of op grond van de kenmerken van het ware geloof? Of avondmaalsgang? Of de hele CGK?

En dan nog geldt dat er wolven kunnen zijn met een valse leer die zich broeder of zuster noemen.

Omdat ik geen kenner ben van harten, doe ik het met wat de ander belijdt in woord en met de daad. Ook als die daden soms anders zijn dan ik die in zou vullen. Zie de post van BSH hierboven over zondagsinvulling. Doe ik dat namelijk niet, dan word onder het mom van de Bijbel eigenlijk ikzelf tot norm van de daad.

Maar denk je even de setting in van een classis met broeders. Als men daar al onomwonden elkaar niet erkent als in Christus aan elkaar gegeven en broeders van eenzelfde huis (en ja, dat wordt ook zo gezegd tegen ambtsdragers die horen bij gemeenten die zich aan de befaamde 'vierslag' houden) is ons probleem veel groter dan afwijkende en ongehoorzame gemeenten. Dat los je niet op met welke herverdeling dan ook. Dat vraagt bekering van een houding waarbij ikzelf tot norm word.

Dit is een onjuiste of incomplete redenering.

Ik heb ook geen moeite met 'daden anders invullen dan ik zou doen'. Als ik dat niet zou doen, dan werd inderdaad mijn mening of mijn invulling de norm.

Maar we mogen de daden toch wel beoordelen op grond van Gods Woord? Dan zijn de daden van hen die praktiserende homoseksuelen aan het avondmaal laten of een praktiserende lesbienne in het ambt bevestigen toch in strijd met Gods Woord. Dan mag (of moet) je toch wel naar de daden kijken?