In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Een mooi artikel. Ik kan mij er geheel in vinden.
Als wij ontrouw zijn, Hij blijft trouw, Hij kan zichzelf niet verloochenen.
Als wij ontrouw zijn, Hij blijft trouw, Hij kan zichzelf niet verloochenen.
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Dit was de podcast aflevering bij "Dick & Daniël geloven het wel" van het ND: https://youtu.be/Ku5bAyNssm8?si=T1G6yGEwqkVbuTV_
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Voor een completer beeld kan onderstaande doopdienst door V Vlastuin bekeken worden. Deze dienst is van afgelopen zondag.
https://www.youtube.com/live/8tOMHWeVZh ... dFOfxqUMjh
https://www.youtube.com/live/8tOMHWeVZh ... dFOfxqUMjh
-
Refojongere
- Berichten: 1509
- Lid geworden op: 10 aug 2017, 23:28
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Normaal gesproken ben ik het er mee eens. Maar blijf wel zitten met wat Matthew Henry schrijft.Maanenschijn schreef: ↑23 jan 2026, 14:46 Ik denk dat het beter is gewoon de recensies en het boek te lezen, los van de personen. Beter op de bal te blijven dan op de persoon.
En ik zie uit naar de recensie van dr. P de Vries. Zijn inleiding op de bespreking van het boek van dr. Van Vlastuin van hedenmorgen was al mooi om te lezen
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Volgens mij is het Bijbels om iemand een nieuwe kans te geven. Ook wanneer iemand een diepe val heeft gemaakt. Tenzij iemand in de zonden blijft liggen en niet tot inkeer komt. Volgens mij staan er meerdere voorbeelden in de Bijbel van mensen die diep vielen, hun schuld beleden en weer in genade aangenomen werden.
Heb je ook de link gelezen die ik in dit bericht deelde? viewtopic.php?p=1221474#p1221474
Heb je ook de link gelezen die ik in dit bericht deelde? viewtopic.php?p=1221474#p1221474
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Ik dacht later nog dat ik in dit bericht duidelijker had kunnen zijn. En daarom vul ik het bericht alsnog aan..Vrouwke schreef: ↑22 jan 2026, 21:34De recensie is 1 van de bezorgde reacties die ik vernomen heb. Ik heb inderdaad al meer gehoord. Maar zolang ik dat niet kan voorzien van bewijzen, ga ik dat niet delen op een forum.
De tijd zal het leren of er meer zorgen tevoorschijn komen.
Ik was eigenlijk heel enthousiast toen ik iets over het boek in het RD las. Ik heb hem toen direct op m’n verlanglijstje gezet. Maar inmiddels heb ik er zoveel over gehoord dat ik eerder bezorgd dan enthousiast ben.
Ik vind dit ook niet leuk of zoiets. Maar ik heb wel het gevoel dat dit serieus genomen moet worden. Dat is ook de reden waarom ik dit topic aangemaakt heb.
De samenvattende recensie en het uitgebreide commentaar van Ouwerkerk, waren de laatste bezorgde reacties die tot me kwamen. Ik hoorde daar pas van op 6 januari. Van iemand die ik daarvoor nog nooit gesproken had. Ik had ook nog nooit eerder van Ouwerkerk gehoord.
Toen had ik dit topic dus allang aangemaakt omdat ik me zorgen maakte om wat ik al vernomen had. En omdat toekijken als je iets doen kan, wat mij betreft nooit een optie is.
Doe wat je kunt,
met dat wat je hebt,
daar waar je bent.
Meer niet.
(Theodore Roosevelt)
- Maanenschijn
- Berichten: 5734
- Lid geworden op: 01 jan 2016, 14:33
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Het is me nog niet duidelijk wat je zorgen zijn @Vrouwke. Kun je die puntsgewijs uiteenzetten?
Wie lege handen heeft, kan ze altijd vouwen.
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Ik hou het bij de korte samenvatting die ik eerder deelde: bij Van Vlastuin zou de noodzaak van persoonlijke toeëigening en wedergeboorte nog meer vervagen dan bij Abraham Kuyper.
Als je iets van de kerkgeschiedenis weet, weet je ook waar dat uiteindelijk toe geleid heeft.
Ik voelde me inwendig gedrongen om hier aandacht voor te vragen. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik momenteel te weinig krachten heb om hier veel inhoudelijk te gaan discussiëren.
Ik heb gedaan wat ik kon..
Ik ga er van uit dat hier genoeg wijze mensen zijn die dit inhoudelijk aan kunnen en die de bal overnemen.
Als je iets van de kerkgeschiedenis weet, weet je ook waar dat uiteindelijk toe geleid heeft.
Ik voelde me inwendig gedrongen om hier aandacht voor te vragen. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik momenteel te weinig krachten heb om hier veel inhoudelijk te gaan discussiëren.
Ik heb gedaan wat ik kon..
Ik ga er van uit dat hier genoeg wijze mensen zijn die dit inhoudelijk aan kunnen en die de bal overnemen.
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Ik heb de podcast beluisterd en begrijp je zorgen maar zorgvuldig spreken over de doop gaat op het scherpst van de snede. Dat wordt regelmatig misverstaan. Dr van Vlastuin ontkent niet de noodzaak van de wedergeboorte maar zegt ook zaken die gemakkelijk verkeerd kunnen worden begrepen. Ben erg benieuwd naar de recensie van dr. P de Vries en naar het symposium.Vrouwke schreef: ↑24 jan 2026, 09:53 Ik hou het bij de korte samenvatting die ik eerder deelde: bij Van Vlastuin zou de noodzaak van persoonlijke toeëigening en wedergeboorte nog meer vervagen dan bij Abraham Kuyper.
Als je iets van de kerkgeschiedenis weet, weet je ook waar dat uiteindelijk toe geleid heeft.
Ik voelde me inwendig gedrongen om hier aandacht voor te vragen. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik momenteel te weinig krachten heb om hier veel inhoudelijk te gaan discussiëren.
Ik heb gedaan wat ik kon..
Ik ga er van uit dat hier genoeg wijze mensen zijn die dit inhoudelijk aan kunnen en die de bal overnemen.
Er gaan er met twee verbonden verloren en met drie en er worden er met twee verbonden behouden en met drie. Prof. G. Wisse.
- Maanenschijn
- Berichten: 5734
- Lid geworden op: 01 jan 2016, 14:33
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
In het kader van het geheel van de prediking van ds. Van Vlastuin kan ik die conclusie niet meemaken. Jouw zorg kan niet de uitwerking zijn van doopvisie, denk ik. Ik ben dus inderdaad erg benieuwd naar de reactie/ recensie van ds. De Vries die zowel de prediking van ds. Van Vlastuin, als de klassieke gereformeerde doopvisie goed kent.Vrouwke schreef:Ik hou het bij de korte samenvatting die ik eerder deelde: bij Van Vlastuin zou de noodzaak van persoonlijke toeëigening en wedergeboorte nog meer vervagen dan bij Abraham Kuyper.
Als je iets van de kerkgeschiedenis weet, weet je ook waar dat uiteindelijk toe geleid heeft.
Ik voelde me inwendig gedrongen om hier aandacht voor te vragen. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik momenteel te weinig krachten heb om hier veel inhoudelijk te gaan discussiëren.
Ik heb gedaan wat ik kon..
Ik ga er van uit dat hier genoeg wijze mensen zijn die dit inhoudelijk aan kunnen en die de bal overnemen.
Wie lege handen heeft, kan ze altijd vouwen.
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Ik heb het boek niet maar is er een laten buikspreken van dr. van Vlastuin door drs. Ouwerkerk? Nog niemand heeft de recensie van drs. Ouwerkerk ontkracht.
- Maanenschijn
- Berichten: 5734
- Lid geworden op: 01 jan 2016, 14:33
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Gisteren heb ik een deel gelezen in het boek In Christus gedoopt van dr. W. Van Vlastuin. Ik heb te weinig gelezen voor een afgeronde mening of beoordeling. Ik geef graag wat eerste opmerkingen door.
Ik heb delen gelezen van de hoofdstukken 3. Wat de Vader verzegelt, 4. wat de Zoon verzegelt, en 4. Wat de Heilige Geest verzekert. Ook heb ik hoofdstuk 8 paragrafen d en e gelezen.
Het boek is een lijvig en grondige studie. Het zijn niet zomaar wat gedachten die in een booklet zijn weergegeven. Je leest een boek wat het gevolg is van een stevige studie, een boek geschreven op academisch niveau. Ik durf wel de stelling aan dat je HBO of academisch niveau nodig hebt om de zinnen te begrijpen, te lezen en te herlezen. Ik denk dat er anders snel verkeerde conclusies getrokken kunnen worden of mogelijk zelf het boek als verwarrend ervaren kan worden.
Als tweede merk ik dat Van Vlastuin weinig zijn persoonlijke mening direct weergeeft. Hij laat vooral een breed scala van geschriften, oudvaders, kerkvaders en hedendaagse gedachten aan het woord. Daarnaast plaatst hij de doop en het doopformulier volledig in een historisch perspectief. Dat geeft (voor mij) verrassende gezichtspunten. Als ik lees over het doopformulier in de verhouding tot twee of drie verbonden bijvoorbeeld.
Hoofdstuk 8 geeft een inkijkje in de hedendaagse discussie over het verstaan van het doopformulier. Ik geef wat citaten:
‘In de loop van de eeuwen zijn we ook in de kerk steeds moderner geworden, zodat we steeds meer vanuit de enkele mens gingen denken, preken en beleven. We zijn in de gereformeerde traditie meegegaan met de wending naar het subject zodat we – evenals Kuyper – de wedergeboorte nu vooral verstaan als de wedergeboorte in engere zin. Het werd de bril om naar de werkelijkheid van Gods Koninkrijk te kijken. Wij kijken dus nu met een andere bril naar het doopformulier dan vier of vijf eeuwen geleden.’
‘Onze moderne leesbril zou ons wel eens geducht in de weg kunnen zitten om te lezen wat er in het klassieke doopformulier eigenlijk staat. We kunnen deze bril ook niet simpel afzetten, want dan weten we helemaal niet hoe we kijken moeten. De bril is zo met ons moderne mens-zijn verweven dat we eigenlijk niet meer zonder deze bril door het leven kunnen.’
Over de veronderstelde wedergeboorten en en link naar Kuyper:
‘Dus ging men uit van een ‘veronderstelde wedergeboorte’? In zekere zin wel, maar niet in de kuyperiaanse zin van het woord. Het leidde niet tot de veronderstelling dat het met de zaligheid wel goed zat. Daarom was het beter geweest als de gereformeerde gezindte zich niet door Kuypers opvatting over de veronderstelde wedergeboorte in engere zin had laten gijzelen. Als men het uitgangspunt had gekozen in het oordeel van de liefde, en had gerekend met de mogelijkheid dat dit oordeel soms bijgesteld moet worden, was men bewaard voor de veronderstelling dat kinderen zonder de Geest zijn.’
Of deze:
‘Kortom, ons hart is meer onder de indruk van de kracht van de wet dan van de kracht van het Evangelie. Zouden we onze eigen hang naar de wet niet moeten verdenken en het Evangelie de vrije loop laten? Dit betekent dat we de leer van de doop niet moeten aanpassen aan de situatie, maar we mogen verwachting hebben dat de aloude boodschap van Gods Koninkrijk ook vandaag de situatie kan veranderen.’
De reactie dat dr. Van Vlastuin nog meer dan Kuyper een veronderstelde wedergeboorte zou leren of de individuele zaligheid aan verbondsautomatisme zou koppelen is wat mij betreft vooralsnog misplaatst.
In 2025 heb ik met een aantal personen vanuit de Redelijke Godsdienst van Brakel de sacramenten gelezen en overdacht. Als ik Brakel leg naarst wat ik in dit boek van Van Vlastuin heb gelezen, zie ik daar geen tegenstrijdigheden maar veel meer parallelen.
Nogmaals, het is wat mij betreft te kort onvoldoende om al een een conclusie te geven, ik zie met belangstelling meerder recensies en reacties af.
Ik heb delen gelezen van de hoofdstukken 3. Wat de Vader verzegelt, 4. wat de Zoon verzegelt, en 4. Wat de Heilige Geest verzekert. Ook heb ik hoofdstuk 8 paragrafen d en e gelezen.
Het boek is een lijvig en grondige studie. Het zijn niet zomaar wat gedachten die in een booklet zijn weergegeven. Je leest een boek wat het gevolg is van een stevige studie, een boek geschreven op academisch niveau. Ik durf wel de stelling aan dat je HBO of academisch niveau nodig hebt om de zinnen te begrijpen, te lezen en te herlezen. Ik denk dat er anders snel verkeerde conclusies getrokken kunnen worden of mogelijk zelf het boek als verwarrend ervaren kan worden.
Als tweede merk ik dat Van Vlastuin weinig zijn persoonlijke mening direct weergeeft. Hij laat vooral een breed scala van geschriften, oudvaders, kerkvaders en hedendaagse gedachten aan het woord. Daarnaast plaatst hij de doop en het doopformulier volledig in een historisch perspectief. Dat geeft (voor mij) verrassende gezichtspunten. Als ik lees over het doopformulier in de verhouding tot twee of drie verbonden bijvoorbeeld.
Hoofdstuk 8 geeft een inkijkje in de hedendaagse discussie over het verstaan van het doopformulier. Ik geef wat citaten:
‘In de loop van de eeuwen zijn we ook in de kerk steeds moderner geworden, zodat we steeds meer vanuit de enkele mens gingen denken, preken en beleven. We zijn in de gereformeerde traditie meegegaan met de wending naar het subject zodat we – evenals Kuyper – de wedergeboorte nu vooral verstaan als de wedergeboorte in engere zin. Het werd de bril om naar de werkelijkheid van Gods Koninkrijk te kijken. Wij kijken dus nu met een andere bril naar het doopformulier dan vier of vijf eeuwen geleden.’
‘Onze moderne leesbril zou ons wel eens geducht in de weg kunnen zitten om te lezen wat er in het klassieke doopformulier eigenlijk staat. We kunnen deze bril ook niet simpel afzetten, want dan weten we helemaal niet hoe we kijken moeten. De bril is zo met ons moderne mens-zijn verweven dat we eigenlijk niet meer zonder deze bril door het leven kunnen.’
Over de veronderstelde wedergeboorten en en link naar Kuyper:
‘Dus ging men uit van een ‘veronderstelde wedergeboorte’? In zekere zin wel, maar niet in de kuyperiaanse zin van het woord. Het leidde niet tot de veronderstelling dat het met de zaligheid wel goed zat. Daarom was het beter geweest als de gereformeerde gezindte zich niet door Kuypers opvatting over de veronderstelde wedergeboorte in engere zin had laten gijzelen. Als men het uitgangspunt had gekozen in het oordeel van de liefde, en had gerekend met de mogelijkheid dat dit oordeel soms bijgesteld moet worden, was men bewaard voor de veronderstelling dat kinderen zonder de Geest zijn.’
Of deze:
‘Kortom, ons hart is meer onder de indruk van de kracht van de wet dan van de kracht van het Evangelie. Zouden we onze eigen hang naar de wet niet moeten verdenken en het Evangelie de vrije loop laten? Dit betekent dat we de leer van de doop niet moeten aanpassen aan de situatie, maar we mogen verwachting hebben dat de aloude boodschap van Gods Koninkrijk ook vandaag de situatie kan veranderen.’
De reactie dat dr. Van Vlastuin nog meer dan Kuyper een veronderstelde wedergeboorte zou leren of de individuele zaligheid aan verbondsautomatisme zou koppelen is wat mij betreft vooralsnog misplaatst.
In 2025 heb ik met een aantal personen vanuit de Redelijke Godsdienst van Brakel de sacramenten gelezen en overdacht. Als ik Brakel leg naarst wat ik in dit boek van Van Vlastuin heb gelezen, zie ik daar geen tegenstrijdigheden maar veel meer parallelen.
Nogmaals, het is wat mij betreft te kort onvoldoende om al een een conclusie te geven, ik zie met belangstelling meerder recensies en reacties af.
Wie lege handen heeft, kan ze altijd vouwen.
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Dank! Ik moest bij het lezen van jouw recensie ook precies aan Brakel denken. Ik moet de discussie met mnb hierover nog eens lezen .
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
de Vries is nogal kritisch...
https://drpdevries.com/2026/01/26/gedoo ... hristus-1/
Ik proef ook wel frustratie over hoe het op de VU is gegaan, het lijkt wel of iets persoonlijks tussen hem en van Vlastuin de recensie zwaar beïnvloed heeft.
Ik ga met interesse het boek lezen.
Ik hoop dat hij dit ook met van Vlastuin heeft besproken en dat van Vlastuin ook met een reactie komt.
https://drpdevries.com/2026/01/26/gedoo ... hristus-1/
Ik proef ook wel frustratie over hoe het op de VU is gegaan, het lijkt wel of iets persoonlijks tussen hem en van Vlastuin de recensie zwaar beïnvloed heeft.
Ik ga met interesse het boek lezen.
Ik hoop dat hij dit ook met van Vlastuin heeft besproken en dat van Vlastuin ook met een reactie komt.
Wien heb ik nevens U in den hemel? Nevens U lust mij ook niets op de aarde!
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
https://drpdevries.com/2026/01/26/gedoo ... hristus-1/
Hierbij een zeer kritische recensie. Ik heb hem deels gelezen inmiddels, je moet er wel even de tijd voor nemen.
Hierbij een zeer kritische recensie. Ik heb hem deels gelezen inmiddels, je moet er wel even de tijd voor nemen.