Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[Wim Anker]

Ik vraag me ook steeds meer af of de twee 'middens' echt uit het midden komen. Lijken soms meer op linkse mensen die zich midden noemen in de hoop zoveel mogelijk mensen bij Rijnsburg vandaan te houden.

Ik kan maar over één 'midden' oordelen en dat ben ik zelf. Je beoordeling is voor de helft correct. Ik ben echt van het midden en houd me aan de synodebesluiten. Misschien wel het moderne midden, als het gaat om liturgie, manier van gemeente zijn, kleding, veelkleurigheid van predikanten die voorgaan, etc. Maar het klopt inderdaad dat ik blij wordt als gemeentes besluiten om niet naar Rijnsburg te gaan en in de bestaande CGK blijven. We hebben die diversiteit nodig. Zo denk ik ook over de lokale gemeente; als daar uniformiteit is dan klopt het niet. Echte eenheid wordt pas beleefd als je op een goede manier met grote verschillen kunt omgaan.

Eens. Ik zou aan die laatste zin willen toevoegen dat dán pas het Evangelie echt goed zichtbaar kan worden. Want om aan het grootste gebod - de ander liefhebben - gehoor te geven, moet je wel met die ander willen omgaan.

Overigens hecht ik weinig waarde aan termen als links, midden of rechts. Soms helpen ze te verduidelijking van waar iemand staat, maar meestal is dat in een negatieve context. Het liefst ben ik het allemaal, want overal leer ik op unieke wijze een aspect van Gods grootheid kennen.

Met die zin ben ik het 100% eens. Maar met de toepassing op de huidige situatie is het een gedrocht.

Waar ligt voor jou het punt dat je tegen een gemeente zegt: jullie afwijken is nu dusdanig groot, daarover zijn we vele malen in gesprek geweest, ik ben steeds bereid geweest in liefde met jullie verder te gaan, maar nu is het moment echt aangebroken om afscheid te nemen. Ondanks dat de persoonlijke verhoudingen wellicht nog in liefde goed zijn.

Maar wat is dan dat "afscheid nemen"? Aparte wegen gaan gebruiken? Aparte supermarkten? Niet meer dezelfde krant? Verschillende trainingen doen voor de BHV?
Wordt toch eens concreet! Het lijkt mw. Kaag wel: Hier scheiden zich onze wegen!

[BSH]

In een gemeente: ban of afsnijding
In een kerkverband: toegang ontzeggen classis

[rhadders]

Ik vraag me ook steeds meer af of de twee 'middens' echt uit het midden komen. Lijken soms meer op linkse mensen die zich midden noemen in de hoop zoveel mogelijk mensen bij Rijnsburg vandaan te houden.

Ik kan maar over één 'midden' oordelen en dat ben ik zelf. Je beoordeling is voor de helft correct. Ik ben echt van het midden en houd me aan de synodebesluiten. Misschien wel het moderne midden, als het gaat om liturgie, manier van gemeente zijn, kleding, veelkleurigheid van predikanten die voorgaan, etc. Maar het klopt inderdaad dat ik blij wordt als gemeentes besluiten om niet naar Rijnsburg te gaan en in de bestaande CGK blijven. We hebben die diversiteit nodig. Zo denk ik ook over de lokale gemeente; als daar uniformiteit is dan klopt het niet. Echte eenheid wordt pas beleefd als je op een goede manier met grote verschillen kunt omgaan.

Eens. Ik zou aan die laatste zin willen toevoegen dat dán pas het Evangelie echt goed zichtbaar kan worden. Want om aan het grootste gebod - de ander liefhebben - gehoor te geven, moet je wel met die ander willen omgaan.

Overigens hecht ik weinig waarde aan termen als links, midden of rechts. Soms helpen ze te verduidelijking van waar iemand staat, maar meestal is dat in een negatieve context. Het liefst ben ik het allemaal, want overal leer ik op unieke wijze een aspect van Gods grootheid kennen.

Met die zin ben ik het 100% eens. Maar met de toepassing op de huidige situatie is het een gedrocht.

Waar ligt voor jou het punt dat je tegen een gemeente zegt: jullie afwijken is nu dusdanig groot, daarover zijn we vele malen in gesprek geweest, ik ben steeds bereid geweest in liefde met jullie verder te gaan, maar nu is het moment echt aangebroken om afscheid te nemen. Ondanks dat de persoonlijke verhoudingen wellicht nog in liefde goed zijn.

In het kader van een kerkverband - een georganiseerde samenwerking - ligt die grens wat mij betreft bij 'Jezus Christus en Die gekruisigd'. Als dus een ander Evangelie verkondigd wordt. Waarbij het overigens nog wel de vraag is of het daadwerkelijk een afwijken van de gemeente is of van ambtsdragers, maar dat terzijde. Maar predikers die een ander Evangelie verkondigen, moet je geen podium geven en uit je midden wegdoen. Maar eerst dus in gesprek met de gemeente zelf.

Al het andere afwijken, waarvan je mij niet zult horen zeggen dat dit niet ernstig kan zijn, vraagt vooral om het blijven verkondigen van de gezonde leer. Niet afscheiding is dan van belang, maar onderwijzing. Mensen onderrichten, de juiste richting op wijzen. Dat kan persoonlijk, op gemeente-niveau (preek, visitaties), via meerdere vergaderingen - afhankelijk van wat nodig en wijs is (daarom heb ik eerder aangegeven dat ik de praktijk van gesloten kansels een groter probleem acht). Daar kan ik verder geen 'deadline' aan verbinden. Je blijft gewoon Gods Woord verkondigen, gelegen en ongelegen. Maar wel altijd met het doel en vanuit de liefde om die ander dichter bij God en het verstaan van Zijn Woord te brengen. Dus nooit vanuit een eigen belang (of eigen gelijk), maar vanuit een oprechte bewogenheid met de ander.

[DDD]

Ik vraag me ook steeds meer af of de twee 'middens' echt uit het midden komen. Lijken soms meer op linkse mensen die zich midden noemen in de hoop zoveel mogelijk mensen bij Rijnsburg vandaan te houden.

Ik kan maar over één 'midden' oordelen en dat ben ik zelf. Je beoordeling is voor de helft correct. Ik ben echt van het midden en houd me aan de synodebesluiten. Misschien wel het moderne midden, als het gaat om liturgie, manier van gemeente zijn, kleding, veelkleurigheid van predikanten die voorgaan, etc. Maar het klopt inderdaad dat ik blij wordt als gemeentes besluiten om niet naar Rijnsburg te gaan en in de bestaande CGK blijven. We hebben die diversiteit nodig. Zo denk ik ook over de lokale gemeente; als daar uniformiteit is dan klopt het niet. Echte eenheid wordt pas beleefd als je op een goede manier met grote verschillen kunt omgaan.

Eens. Ik zou aan die laatste zin willen toevoegen dat dán pas het Evangelie echt goed zichtbaar kan worden. Want om aan het grootste gebod - de ander liefhebben - gehoor te geven, moet je wel met die ander willen omgaan.

Overigens hecht ik weinig waarde aan termen als links, midden of rechts. Soms helpen ze te verduidelijking van waar iemand staat, maar meestal is dat in een negatieve context. Het liefst ben ik het allemaal, want overal leer ik op unieke wijze een aspect van Gods grootheid kennen.

Met die zin ben ik het 100% eens. Maar met de toepassing op de huidige situatie is het een gedrocht.

Waar ligt voor jou het punt dat je tegen een gemeente zegt: jullie afwijken is nu dusdanig groot, daarover zijn we vele malen in gesprek geweest, ik ben steeds bereid geweest in liefde met jullie verder te gaan, maar nu is het moment echt aangebroken om afscheid te nemen. Ondanks dat de persoonlijke verhoudingen wellicht nog in liefde goed zijn.

En dat allemaal voor een ethisch onderwerp, waarover de geschiedenis al tien keer heeft geleerd, dat ook de zware broeders er uiteindelijk met een vertraging van 20 tot 50 jaar, gewoon in meegaan. Omdat het de kern in de verste verten niet raakt en omdat het Christendom altijd de cultuur vergaand heeft beinvloed, maar er nooit los van stond. En uiteindelijk misschien wel omdat de beide emancipatiebewegingen uiteindelijk een uitvloeisel zijn van het christelijk denken, maar dan verder doorgevoerd.

[huisman]

Ik kan maar over één 'midden' oordelen en dat ben ik zelf. Je beoordeling is voor de helft correct. Ik ben echt van het midden en houd me aan de synodebesluiten. Misschien wel het moderne midden, als het gaat om liturgie, manier van gemeente zijn, kleding, veelkleurigheid van predikanten die voorgaan, etc. Maar het klopt inderdaad dat ik blij wordt als gemeentes besluiten om niet naar Rijnsburg te gaan en in de bestaande CGK blijven. We hebben die diversiteit nodig. Zo denk ik ook over de lokale gemeente; als daar uniformiteit is dan klopt het niet. Echte eenheid wordt pas beleefd als je op een goede manier met grote verschillen kunt omgaan.

Eens. Ik zou aan die laatste zin willen toevoegen dat dán pas het Evangelie echt goed zichtbaar kan worden. Want om aan het grootste gebod - de ander liefhebben - gehoor te geven, moet je wel met die ander willen omgaan.

Overigens hecht ik weinig waarde aan termen als links, midden of rechts. Soms helpen ze te verduidelijking van waar iemand staat, maar meestal is dat in een negatieve context. Het liefst ben ik het allemaal, want overal leer ik op unieke wijze een aspect van Gods grootheid kennen.

Met die zin ben ik het 100% eens. Maar met de toepassing op de huidige situatie is het een gedrocht.

Waar ligt voor jou het punt dat je tegen een gemeente zegt: jullie afwijken is nu dusdanig groot, daarover zijn we vele malen in gesprek geweest, ik ben steeds bereid geweest in liefde met jullie verder te gaan, maar nu is het moment echt aangebroken om afscheid te nemen. Ondanks dat de persoonlijke verhoudingen wellicht nog in liefde goed zijn.

En dat allemaal voor een ethisch onderwerp, waarover de geschiedenis al tien keer heeft geleerd, dat ook de zware broeders er uiteindelijk met een vertraging van 20 tot 50 jaar, gewoon in meegaan. Omdat het de kern in de verste verten niet raakt en omdat het Christendom altijd de cultuur vergaand heeft beinvloed, maar er nooit los van stond. En uiteindelijk misschien wel omdat de beide emancipatiebewegingen uiteindelijk een uitvloeisel zijn van het christelijk denken, maar dan verder doorgevoerd.

Misschien vergeet je één klein detailtje in je beschouwing. De secularisatie die zijn miljoenen al verslagen heeft. Juist de kerken die met ‘alles’ zijn meegegaan zijn leeggelopen. Daar rust ook geen zegen op. Maar misschien zie jij de secularisatie ook als een uitvloeisel van het christelijk denken. . Vrees God en houd Zijn geboden zei prediker al. En zo is het!

[DDD]

Ik weet dat niet. Het valt mij juist op hoeveel rechtzinnigheid er in de brede PKN nog is. Ook in de voormalige gereformeerde kerken. Als de theologen voorop liepen, dan liepen de gelovigen daar zeker niet als brave schapen achteraan.

Maar los daarvan: ik vind het heel goed om altijd zo goed mogelijk te zoeken naar wat Gods wil is en daar dan zoveel mogelijk binnen te blijven.

Maar enig relativeringsvermogen gezien de geschiedenis rondom hekserij, gehandicapten, slavernij, feodaal systeem, invoering democratie, vrouwenemancipatie, zesdaagse werkweek, copernicaans wereldbeeld, luchtvaart, spijkerbroeken en weet ik wat niet al, zou passend zijn.

[huisman]

Ik weet dat niet. Het valt mij juist op hoeveel rechtzinnigheid er in de brede PKN nog is. Ook in de voormalige gereformeerde kerken. Als de theologen voorop liepen, dan liepen de gelovigen daar zeker niet als brave schapen achteraan.

Maar los daarvan: ik vind het heel goed om altijd zo goed mogelijk te zoeken naar wat Gods wil is en daar dan zoveel mogelijk binnen te blijven.

Maar enig relativeringsvermogen gezien de geschiedenis rondom hekserij, gehandicapten, slavernij, feodaal systeem, invoering democratie, vrouwenemancipatie, zesdaagse werkweek, copernicaans wereldbeeld, luchtvaart, spijkerbroeken en weet ik wat niet al, zou passend zijn.

Dat de PKN tienduizenden leden per jaar verliest heeft weinig betekenis? Sinds 2015 583000 leden verlies. Natuurlijk niet allemaal door secularisatie maar een groot deel wel. Verder praat je veel in je laatste zinnen maar je zegt weinig. Juist het relativeringsvermogen waar jij voor pleit kan leiden tot het relativeren van Gods Woord.

[BSH]

Ik kan maar over één 'midden' oordelen en dat ben ik zelf. Je beoordeling is voor de helft correct. Ik ben echt van het midden en houd me aan de synodebesluiten. Misschien wel het moderne midden, als het gaat om liturgie, manier van gemeente zijn, kleding, veelkleurigheid van predikanten die voorgaan, etc. Maar het klopt inderdaad dat ik blij wordt als gemeentes besluiten om niet naar Rijnsburg te gaan en in de bestaande CGK blijven. We hebben die diversiteit nodig. Zo denk ik ook over de lokale gemeente; als daar uniformiteit is dan klopt het niet. Echte eenheid wordt pas beleefd als je op een goede manier met grote verschillen kunt omgaan.

Eens. Ik zou aan die laatste zin willen toevoegen dat dán pas het Evangelie echt goed zichtbaar kan worden. Want om aan het grootste gebod - de ander liefhebben - gehoor te geven, moet je wel met die ander willen omgaan.

Overigens hecht ik weinig waarde aan termen als links, midden of rechts. Soms helpen ze te verduidelijking van waar iemand staat, maar meestal is dat in een negatieve context. Het liefst ben ik het allemaal, want overal leer ik op unieke wijze een aspect van Gods grootheid kennen.

Met die zin ben ik het 100% eens. Maar met de toepassing op de huidige situatie is het een gedrocht.

Waar ligt voor jou het punt dat je tegen een gemeente zegt: jullie afwijken is nu dusdanig groot, daarover zijn we vele malen in gesprek geweest, ik ben steeds bereid geweest in liefde met jullie verder te gaan, maar nu is het moment echt aangebroken om afscheid te nemen. Ondanks dat de persoonlijke verhoudingen wellicht nog in liefde goed zijn.

In het kader van een kerkverband - een georganiseerde samenwerking - ligt die grens wat mij betreft bij 'Jezus Christus en Die gekruisigd'. Als dus een ander Evangelie verkondigd wordt. Waarbij het overigens nog wel de vraag is of het daadwerkelijk een afwijken van de gemeente is of van ambtsdragers, maar dat terzijde. Maar predikers die een ander Evangelie verkondigen, moet je geen podium geven en uit je midden wegdoen. Maar eerst dus in gesprek met de gemeente zelf.

Al het andere afwijken, waarvan je mij niet zult horen zeggen dat dit niet ernstig kan zijn, vraagt vooral om het blijven verkondigen van de gezonde leer. Niet afscheiding is dan van belang, maar onderwijzing. Mensen onderrichten, de juiste richting op wijzen. Dat kan persoonlijk, op gemeente-niveau (preek, visitaties), via meerdere vergaderingen - afhankelijk van wat nodig en wijs is (daarom heb ik eerder aangegeven dat ik de praktijk van gesloten kansels een groter probleem acht). Daar kan ik verder geen 'deadline' aan verbinden. Je blijft gewoon Gods Woord verkondigen, gelegen en ongelegen. Maar wel altijd met het doel en vanuit de liefde om die ander dichter bij God en het verstaan van Zijn Woord te brengen. Dus nooit vanuit een eigen belang (of eigen gelijk), maar vanuit een oprechte bewogenheid met de ander.

Messiaanse gemeenten, baptisten, Jehova's getuigen, no problem. Waarom ben je geen PKN?

[rhadders]

Eens. Ik zou aan die laatste zin willen toevoegen dat dán pas het Evangelie echt goed zichtbaar kan worden. Want om aan het grootste gebod - de ander liefhebben - gehoor te geven, moet je wel met die ander willen omgaan.

Overigens hecht ik weinig waarde aan termen als links, midden of rechts. Soms helpen ze te verduidelijking van waar iemand staat, maar meestal is dat in een negatieve context. Het liefst ben ik het allemaal, want overal leer ik op unieke wijze een aspect van Gods grootheid kennen.

Met die zin ben ik het 100% eens. Maar met de toepassing op de huidige situatie is het een gedrocht.

Waar ligt voor jou het punt dat je tegen een gemeente zegt: jullie afwijken is nu dusdanig groot, daarover zijn we vele malen in gesprek geweest, ik ben steeds bereid geweest in liefde met jullie verder te gaan, maar nu is het moment echt aangebroken om afscheid te nemen. Ondanks dat de persoonlijke verhoudingen wellicht nog in liefde goed zijn.

In het kader van een kerkverband - een georganiseerde samenwerking - ligt die grens wat mij betreft bij 'Jezus Christus en Die gekruisigd'. Als dus een ander Evangelie verkondigd wordt. Waarbij het overigens nog wel de vraag is of het daadwerkelijk een afwijken van de gemeente is of van ambtsdragers, maar dat terzijde. Maar predikers die een ander Evangelie verkondigen, moet je geen podium geven en uit je midden wegdoen. Maar eerst dus in gesprek met de gemeente zelf.

Al het andere afwijken, waarvan je mij niet zult horen zeggen dat dit niet ernstig kan zijn, vraagt vooral om het blijven verkondigen van de gezonde leer. Niet afscheiding is dan van belang, maar onderwijzing. Mensen onderrichten, de juiste richting op wijzen. Dat kan persoonlijk, op gemeente-niveau (preek, visitaties), via meerdere vergaderingen - afhankelijk van wat nodig en wijs is (daarom heb ik eerder aangegeven dat ik de praktijk van gesloten kansels een groter probleem acht). Daar kan ik verder geen 'deadline' aan verbinden. Je blijft gewoon Gods Woord verkondigen, gelegen en ongelegen. Maar wel altijd met het doel en vanuit de liefde om die ander dichter bij God en het verstaan van Zijn Woord te brengen. Dus nooit vanuit een eigen belang (of eigen gelijk), maar vanuit een oprechte bewogenheid met de ander.

Messiaanse gemeenten, baptisten, Jehova's getuigen, no problem. Waarom ben je geen PKN?

Ik ben eerst en bovenal christen. En ik geloof niet dat mijn attestatie van een kerkverband van enig belang is het Koninkrijk der Hemelen.
Natuurlijk begrijp ik je vraag, maar daarmee veronderstel je ook een duidelijke intellectuele keuze waarbij eerst alle opties zorgvuldig naast elkaar zijn gezet en alle achterliggende theologie is gewogen en beoordeeld. Maar werkt dat zo in de praktijk? Kan het ook zo zijn dat God mijn vrouw en mij naar een CGK-gemeente heeft geleid, ook al is dat niet onze achtergrond? Want dat is waarschijnlijk het antwoordt op je vraag 'waarom geen PKN'. Misschien deel ik niet al het gedachtegoed binnen de CGK, ben ik dan minder volwaardig deel van de gemeenschap? Moet ik dan overstappen, zoals we doen met telefoonabonnementen?

[BSH]

Met die zin ben ik het 100% eens. Maar met de toepassing op de huidige situatie is het een gedrocht.

Waar ligt voor jou het punt dat je tegen een gemeente zegt: jullie afwijken is nu dusdanig groot, daarover zijn we vele malen in gesprek geweest, ik ben steeds bereid geweest in liefde met jullie verder te gaan, maar nu is het moment echt aangebroken om afscheid te nemen. Ondanks dat de persoonlijke verhoudingen wellicht nog in liefde goed zijn.

In het kader van een kerkverband - een georganiseerde samenwerking - ligt die grens wat mij betreft bij 'Jezus Christus en Die gekruisigd'. Als dus een ander Evangelie verkondigd wordt. Waarbij het overigens nog wel de vraag is of het daadwerkelijk een afwijken van de gemeente is of van ambtsdragers, maar dat terzijde. Maar predikers die een ander Evangelie verkondigen, moet je geen podium geven en uit je midden wegdoen. Maar eerst dus in gesprek met de gemeente zelf.

Al het andere afwijken, waarvan je mij niet zult horen zeggen dat dit niet ernstig kan zijn, vraagt vooral om het blijven verkondigen van de gezonde leer. Niet afscheiding is dan van belang, maar onderwijzing. Mensen onderrichten, de juiste richting op wijzen. Dat kan persoonlijk, op gemeente-niveau (preek, visitaties), via meerdere vergaderingen - afhankelijk van wat nodig en wijs is (daarom heb ik eerder aangegeven dat ik de praktijk van gesloten kansels een groter probleem acht). Daar kan ik verder geen 'deadline' aan verbinden. Je blijft gewoon Gods Woord verkondigen, gelegen en ongelegen. Maar wel altijd met het doel en vanuit de liefde om die ander dichter bij God en het verstaan van Zijn Woord te brengen. Dus nooit vanuit een eigen belang (of eigen gelijk), maar vanuit een oprechte bewogenheid met de ander.

Messiaanse gemeenten, baptisten, Jehova's getuigen, no problem. Waarom ben je geen PKN?

Ik ben eerst en bovenal christen. En ik geloof niet dat mijn attestatie van een kerkverband van enig belang is het Koninkrijk der Hemelen.
Natuurlijk begrijp ik je vraag, maar daarmee veronderstel je ook een duidelijke intellectuele keuze waarbij eerst alle opties zorgvuldig naast elkaar zijn gezet en alle achterliggende theologie is gewogen en beoordeeld. Maar werkt dat zo in de praktijk? Kan het ook zo zijn dat God mijn vrouw en mij naar een CGK-gemeente heeft geleid, ook al is dat niet onze achtergrond? Want dat is waarschijnlijk het antwoordt op je vraag 'waarom geen PKN'. Misschien deel ik niet al het gedachtegoed binnen de CGK, ben ik dan minder volwaardig deel van de gemeenschap? Moet ik dan overstappen, zoals we doen met telefoonabonnementen?

Laat ik dan iets uitgebreider reageren. Als mensen in jouw gemeenten besluiten dat niet de zondag de rustdag is, maar de zaterdag. Dat niet de kinderdoop Bijbels is, dat de Heilige Geest geen Persoon is, maar alleen een kracht van de Vader. Maar wel voor de volle 100% staan achter 'Jezus Christus en Die gekruisigd'. Dan is dat voor jou geen probleem? Dan overschrijden deze mensen in jouw oog geen grens?

[rhadders]

In het kader van een kerkverband - een georganiseerde samenwerking - ligt die grens wat mij betreft bij 'Jezus Christus en Die gekruisigd'. Als dus een ander Evangelie verkondigd wordt. Waarbij het overigens nog wel de vraag is of het daadwerkelijk een afwijken van de gemeente is of van ambtsdragers, maar dat terzijde. Maar predikers die een ander Evangelie verkondigen, moet je geen podium geven en uit je midden wegdoen. Maar eerst dus in gesprek met de gemeente zelf.

Al het andere afwijken, waarvan je mij niet zult horen zeggen dat dit niet ernstig kan zijn, vraagt vooral om het blijven verkondigen van de gezonde leer. Niet afscheiding is dan van belang, maar onderwijzing. Mensen onderrichten, de juiste richting op wijzen. Dat kan persoonlijk, op gemeente-niveau (preek, visitaties), via meerdere vergaderingen - afhankelijk van wat nodig en wijs is (daarom heb ik eerder aangegeven dat ik de praktijk van gesloten kansels een groter probleem acht). Daar kan ik verder geen 'deadline' aan verbinden. Je blijft gewoon Gods Woord verkondigen, gelegen en ongelegen. Maar wel altijd met het doel en vanuit de liefde om die ander dichter bij God en het verstaan van Zijn Woord te brengen. Dus nooit vanuit een eigen belang (of eigen gelijk), maar vanuit een oprechte bewogenheid met de ander.

Messiaanse gemeenten, baptisten, Jehova's getuigen, no problem. Waarom ben je geen PKN?

Ik ben eerst en bovenal christen. En ik geloof niet dat mijn attestatie van een kerkverband van enig belang is het Koninkrijk der Hemelen.
Natuurlijk begrijp ik je vraag, maar daarmee veronderstel je ook een duidelijke intellectuele keuze waarbij eerst alle opties zorgvuldig naast elkaar zijn gezet en alle achterliggende theologie is gewogen en beoordeeld. Maar werkt dat zo in de praktijk? Kan het ook zo zijn dat God mijn vrouw en mij naar een CGK-gemeente heeft geleid, ook al is dat niet onze achtergrond? Want dat is waarschijnlijk het antwoordt op je vraag 'waarom geen PKN'. Misschien deel ik niet al het gedachtegoed binnen de CGK, ben ik dan minder volwaardig deel van de gemeenschap? Moet ik dan overstappen, zoals we doen met telefoonabonnementen?

Laat ik dan iets uitgebreider reageren. Als mensen in jouw gemeenten besluiten dat niet de zondag de rustdag is, maar de zaterdag. Dat niet de kinderdoop Bijbels is, dat de Heilige Geest geen Persoon is, maar alleen een kracht van de Vader. Maar wel voor de volle 100% staan achter 'Jezus Christus en Die gekruisigd'. Dan is dat voor jou geen probleem? Dan overschrijden deze mensen in jouw oog geen grens?

Wat een specifieke voorbeelden :-)
Met 'mensen in jouw gemeenten' doel je dan op de kerkenraad neem ik aan, omdat je het hebt over besluiten?

Nee, geen grens die een afscheiding in bijbelse zin vereist. Maar natuurlijk kan het wel gevolgen hebben voor (deelname aan / positie in) het kerkverband, daar zou je dan ook het gesprek over moeten voeren in de gemeente. Maar de voorbeelden die jij noemt maken de gemeente niet minder volwaardig kerk of zelfs een valse kerk.

Dat is ook de complexiteit in de huidige situatie. Als je het kerkverband ziet als een juridische vereniging van kerken, dan is de vraag die gesteld wordt aan sommige kerken (waarom nog lid blijven) heel begrijpelijk, als deze kerken zich niet meer kunnen vinden in de huidige statuten. Maar als je, zoals ik, gelooft dat het kerkverband beoogt uiting te geven aan de principes die de Schrift leert met betrekking tot het lichaam van Christus, dan kan je daar niet met dezelfde manier mee omgaan als een juridische vereniging. Het is geen lidmaatschap dat je even wijzigt als een ander abonnement beter bij je past...

Ook in een huwelijk kunnen partners veranderen. Dat is nog geen grond voor scheiding. Maar partners kunnen zich daardoor wel eenzaam gaan voelen in de relatie en van elkaar vervreemden. En dat kan ik goed begrijpen en is iets waar wat mij betreft wel wat meer aandacht voor mag zijn als we het hebben over de CGK.

[Middenrefo]

Eens. Ik zou aan die laatste zin willen toevoegen dat dán pas het Evangelie echt goed zichtbaar kan worden. Want om aan het grootste gebod - de ander liefhebben - gehoor te geven, moet je wel met die ander willen omgaan.

Overigens hecht ik weinig waarde aan termen als links, midden of rechts. Soms helpen ze te verduidelijking van waar iemand staat, maar meestal is dat in een negatieve context. Het liefst ben ik het allemaal, want overal leer ik op unieke wijze een aspect van Gods grootheid kennen.

Met die zin ben ik het 100% eens. Maar met de toepassing op de huidige situatie is het een gedrocht.

Waar ligt voor jou het punt dat je tegen een gemeente zegt: jullie afwijken is nu dusdanig groot, daarover zijn we vele malen in gesprek geweest, ik ben steeds bereid geweest in liefde met jullie verder te gaan, maar nu is het moment echt aangebroken om afscheid te nemen. Ondanks dat de persoonlijke verhoudingen wellicht nog in liefde goed zijn.

En dat allemaal voor een ethisch onderwerp, waarover de geschiedenis al tien keer heeft geleerd, dat ook de zware broeders er uiteindelijk met een vertraging van 20 tot 50 jaar, gewoon in meegaan. Omdat het de kern in de verste verten niet raakt en omdat het Christendom altijd de cultuur vergaand heeft beinvloed, maar er nooit los van stond. En uiteindelijk misschien wel omdat de beide emancipatiebewegingen uiteindelijk een uitvloeisel zijn van het christelijk denken, maar dan verder doorgevoerd.

Misschien vergeet je één klein detailtje in je beschouwing. De secularisatie die zijn miljoenen al verslagen heeft. Juist de kerken die met ‘alles’ zijn meegegaan zijn leeggelopen. Daar rust ook geen zegen op. Maar misschien zie jij de secularisatie ook als een uitvloeisel van het christelijk denken. . Vrees God en houd Zijn geboden zei prediker al. En zo is het!

Toch heeft DDD wel een punt. Ik heb de acta nog eens nagelezen van de synodes waar het ging over het kiesrecht voor vrouwen in de CGK. Als je niet beter wist dan zou je denken dat het over v&a ging in de afgelopen 20 jaar. Vergelijkbare argumenten tegen, ook grote woorden in de discussie en uiteindelijk heeft het behoudende deel het toch 60 jaar lang kunnen dragen.

[Middenrefo]

In een gemeente: ban of afsnijding
In een kerkverband: toegang ontzeggen classis

Binnen een gemeente; Misschien kun je de artikelen 71 - 81 van de kerkorde nog eens nalezen. Tucht is een maatregel uit liefde die is bedoeld om mensen te laten terugkeren in de gemeenschap van de kerk na erkenning en belijdenis van hun zonden. Tucht is geen maatregel om 'afscheid te nemen', zoals ik hier wel lees. Dat is echt een verkeerde benadering van de kerkelijke tucht.

In een kerkverband; lastbrieven weigeren kan alleen bij een onregelmatige afvaardiging, een formele ongeldigheid van de brieven, of bewezen scheuring / losmaking. Een kerkenraad afzetten kan alleen bij grove zonde, of hardnekkige verwerping van Schrift en/of belijdenis; geen van beide zijn zo door de synode uitgesproken als het gaat om v&a. Een classis kan in de huidige kerkrechtelijke situatie niet verder gaan dan vermanen, dat is in dit forum al meerdere keren aan de orde geweest. Kerken die dat niet kunnen dragen hadden in het verleden via de synodale weg moeten zorgen voor aanvullende procedures. Dat is niet gebeurd en daarom vind ik dat ook zij medeverantwoordelijk zijn voor de huidige impasse.

[huisman]

Met die zin ben ik het 100% eens. Maar met de toepassing op de huidige situatie is het een gedrocht.

Waar ligt voor jou het punt dat je tegen een gemeente zegt: jullie afwijken is nu dusdanig groot, daarover zijn we vele malen in gesprek geweest, ik ben steeds bereid geweest in liefde met jullie verder te gaan, maar nu is het moment echt aangebroken om afscheid te nemen. Ondanks dat de persoonlijke verhoudingen wellicht nog in liefde goed zijn.

En dat allemaal voor een ethisch onderwerp, waarover de geschiedenis al tien keer heeft geleerd, dat ook de zware broeders er uiteindelijk met een vertraging van 20 tot 50 jaar, gewoon in meegaan. Omdat het de kern in de verste verten niet raakt en omdat het Christendom altijd de cultuur vergaand heeft beinvloed, maar er nooit los van stond. En uiteindelijk misschien wel omdat de beide emancipatiebewegingen uiteindelijk een uitvloeisel zijn van het christelijk denken, maar dan verder doorgevoerd.

Misschien vergeet je één klein detailtje in je beschouwing. De secularisatie die zijn miljoenen al verslagen heeft. Juist de kerken die met ‘alles’ zijn meegegaan zijn leeggelopen. Daar rust ook geen zegen op. Maar misschien zie jij de secularisatie ook als een uitvloeisel van het christelijk denken. . Vrees God en houd Zijn geboden zei prediker al. En zo is het!

Toch heeft DDD wel een punt. Ik heb de acta nog eens nagelezen van de synodes waar het ging over het kiesrecht voor vrouwen in de CGK. Als je niet beter wist dan zou je denken dat het over v&a ging in de afgelopen 20 jaar. Vergelijkbare argumenten tegen, ook grote woorden in de discussie en uiteindelijk heeft het behoudende deel het toch 60 jaar lang kunnen dragen.

Denk dat ik maar stop in dit topic. Alles wordt afgedaan als van geen belang. Kerken moeten sluiten, de middagdiensten worden afgeschaft, Gods Woord wordt gereduceerd tot ‘onze’ kern en de rest is bijzaak. Maar het blijken vruchten te zijn van christelijk denken. Echt?
Ik ga mij richten op de diensten van morgen. Lukas 2:21 ‘s morgens en ‘s middags Galaten 4 : 4 en 5 worden dan bepreekt in zeer traditionele erediensten. Ondanks de landelijke kerkelijke woelingen is onze gemeente in 2025 fors gegroeid. Dat geeft dankbaarheid maar ook verantwoordelijkheid om dichtbij Gods Woord te blijven op alle terreinen van het leven.

Allen een gezegende zondag.

[Middenrefo]

En dat allemaal voor een ethisch onderwerp, waarover de geschiedenis al tien keer heeft geleerd, dat ook de zware broeders er uiteindelijk met een vertraging van 20 tot 50 jaar, gewoon in meegaan. Omdat het de kern in de verste verten niet raakt en omdat het Christendom altijd de cultuur vergaand heeft beinvloed, maar er nooit los van stond. En uiteindelijk misschien wel omdat de beide emancipatiebewegingen uiteindelijk een uitvloeisel zijn van het christelijk denken, maar dan verder doorgevoerd.

Misschien vergeet je één klein detailtje in je beschouwing. De secularisatie die zijn miljoenen al verslagen heeft. Juist de kerken die met ‘alles’ zijn meegegaan zijn leeggelopen. Daar rust ook geen zegen op. Maar misschien zie jij de secularisatie ook als een uitvloeisel van het christelijk denken. . Vrees God en houd Zijn geboden zei prediker al. En zo is het!

Toch heeft DDD wel een punt. Ik heb de acta nog eens nagelezen van de synodes waar het ging over het kiesrecht voor vrouwen in de CGK. Als je niet beter wist dan zou je denken dat het over v&a ging in de afgelopen 20 jaar. Vergelijkbare argumenten tegen, ook grote woorden in de discussie en uiteindelijk heeft het behoudende deel het toch 60 jaar lang kunnen dragen.

Denk dat ik maar stop in dit topic. Alles wordt afgedaan als van geen belang. Kerken moeten sluiten, de middagdiensten worden afgeschaft, Gods Woord wordt gereduceerd tot ‘onze’ kern en de rest is bijzaak. Maar het blijken vruchten te zijn van christelijk denken. Echt?
Ik ga mij richten op de diensten van morgen. Lukas 2:21 ‘s morgens en ‘s middags Galaten 4 : 4 en 5 worden dan bepreekt in zeer traditionele erediensten. Ondanks de landelijke kerkelijke woelingen is onze gemeente in 2025 fors gegroeid. Dat geeft dankbaarheid maar ook verantwoordelijkheid om dichtbij Gods Woord te blijven op alle terreinen van het leven.

Allen een gezegende zondag.

Hier ben ik het mee eens. Maar je begrijpt mij echt verkeerd als je concludeert dat ik zo redeneer. Ik sluit mij aan bij je wens.