Inderdaad, ik voel me dan ook echt opgelaten en niet capabel genoeg om haar op te voeden. Terwijl we er echt alles aan doen om haar een beetje stabiel te krijgen. Vorig jaar werd ik nog door haar uitgelaten, nu is dat gelukkig andersomdiana schreef: ↑12 mei 2026, 11:58 Eloesje, ik weet precies wat je bedoeld. Mij gaat het ook zo. Ik zie er altijd tegen op, dierenartsbezoek, omdat hij niks heeft met andere honden, en aanraken door mensen ook niet, plus hij is groot en sterk. Maar net als of hij het aanvoelt, voorbeeldig gedrag naar andere honden in de wachtkamer en alles van de dierenarts toelaten.. wat een opluchting is dat...
Kleine vreugden
Re: Kleine vreugden
Re: Kleine vreugden
Wat was voor jullie de overweging een dergelijke grote hond te nemen dan? Ik zag het nl ook bij ons op de hondentraining. Een dame van 65 die wellicht ook ongeveer dat gewicht had en een Berner Sennenpup had.Eloesje schreef: ↑12 mei 2026, 17:32 Nee helaas heeft onze hond een verleden met waarschijnlijk mishandeling. In elk geval heel veel stress. Ze gaat dus tegen iedereen en alles tekeer, met name als je te dichtbij komt. Ik kan met haar sinds kort honden passeren als ze op afstand blijven, komen ze me frontaal tegemoet dan moet ik echt stil blijven staan en haar stevig vast houden.
We maken goede stappen naar onze trainster geeft iedere keer weer aan dat ze wel erg beschadigd is en altijd een rugzakje zal blijven houden.
Ze weegt 47 kilo en is ijzersterk dus dit moment bij de dierenarts was echt een klein geluksmomentje!
Met veel training is een grote hond wel te doen. Maar dit is best een serieuze uitdaging denk ik?
Re: Kleine vreugden
Tja, de hond moest weg bij de eigenaar, ze deden voorkomen alsof het een goed gesocialiseerd beestje was. Pas toen we kwamen kijken vertelden ze ons dat ze al eerder ergens anders geplaatst was geweest waar het niet ging. In eerste instantie leek het allemaal koek en ei, maar van lieverlee kwam er steeds meer naar buiten. Alleen toen had ik mezelf al verkocht aan haar. Eerlijk gezegd heb ik me ook echt vergist in hoe diep zoiets kan zitten. Ik was er vanuit gegaan dat je iedere hond met de juiste training wel op de rails krijgt. Ze was nog geen jaar oud, maar die eerste maanden zijn cruciaal. Wij hadden al een hond dus ik vond mezelf wel ervaren genoeg (beetje te hoog gedacht ja), mijn man twijfelde flink maar toen hadden we al fysiek kennis gemaakt en vond ik dat ze deze kans bij ons moest krijgen.
Ze is nu ruim 2 jaar bij ons en in training. Ze is sterk maar dat ben ik ook, we gaan veilig over straat.
Ze luistert erg goed op terugroepen, ze heeft nog nooit gebeten, ze blaft alleen. Gezien haar formaat intimideert dat al flink, maar de mensen die ons kennen weten van de reden en zijn ook niet bang. Ze loopt los in het bos of op het strand bij de uiterwaarden, dat gaat altijd goed. Honden mogen snuffelen maar spelen doet ze verder niet. En als ik zie dat het een kleine hond is of iemand die een beetje bang kijkt dan houd ik haar kort bij me. Niet dat ik haar niet vertrouw maar puur voor de ander.
Al met al voor ons echt een schat, maar diep van binnen een bang vogeltje.
Ze is nu ruim 2 jaar bij ons en in training. Ze is sterk maar dat ben ik ook, we gaan veilig over straat.
Ze luistert erg goed op terugroepen, ze heeft nog nooit gebeten, ze blaft alleen. Gezien haar formaat intimideert dat al flink, maar de mensen die ons kennen weten van de reden en zijn ook niet bang. Ze loopt los in het bos of op het strand bij de uiterwaarden, dat gaat altijd goed. Honden mogen snuffelen maar spelen doet ze verder niet. En als ik zie dat het een kleine hond is of iemand die een beetje bang kijkt dan houd ik haar kort bij me. Niet dat ik haar niet vertrouw maar puur voor de ander.
Al met al voor ons echt een schat, maar diep van binnen een bang vogeltje.
Re: Kleine vreugden
Die eerste maanden zijn inderdaad het belangrijkste. Mooi dat jullie er ook mee zijn gaan trainen. Onze hond wil altijd spelen met andere en eigenlijk altijd maken de honden het samen wel uit. Als die ander geen zin heeft geeft die dat aan en die van ons gaat weer hop, naar het volgende spel.Eloesje schreef: ↑12 mei 2026, 18:53 Tja, de hond moest weg bij de eigenaar, ze deden voorkomen alsof het een goed gesocialiseerd beestje was. Pas toen we kwamen kijken vertelden ze ons dat ze al eerder ergens anders geplaatst was geweest waar het niet ging. In eerste instantie leek het allemaal koek en ei, maar van lieverlee kwam er steeds meer naar buiten. Alleen toen had ik mezelf al verkocht aan haar. Eerlijk gezegd heb ik me ook echt vergist in hoe diep zoiets kan zitten. Ik was er vanuit gegaan dat je iedere hond met de juiste training wel op de rails krijgt. Ze was nog geen jaar oud, maar die eerste maanden zijn cruciaal. Wij hadden al een hond dus ik vond mezelf wel ervaren genoeg (beetje te hoog gedacht ja), mijn man twijfelde flink maar toen hadden we al fysiek kennis gemaakt en vond ik dat ze deze kans bij ons moest krijgen.
Ze is nu ruim 2 jaar bij ons en in training. Ze is sterk maar dat ben ik ook, we gaan veilig over straat.
Ze luistert erg goed op terugroepen, ze heeft nog nooit gebeten, ze blaft alleen. Gezien haar formaat intimideert dat al flink, maar de mensen die ons kennen weten van de reden en zijn ook niet bang. Ze loopt los in het bos of op het strand bij de uiterwaarden, dat gaat altijd goed. Honden mogen snuffelen maar spelen doet ze verder niet. En als ik zie dat het een kleine hond is of iemand die een beetje bang kijkt dan houd ik haar kort bij me. Niet dat ik haar niet vertrouw maar puur voor de ander.
Al met al voor ons echt een schat, maar diep van binnen een bang vogeltje.
Dan kom ik overigens liever een grote hond tegen, dan zo een klein totaal niet afgericht keffertje wat dan ook nog wordt opgetild want 'Fifi is een beetje bang'. Tsja, als je niet begrijpt wat de plaats van je 3 kg hond moet zijn.
Re: Kleine vreugden
Dochter zegt onder het eten tegen kleindochter: morgen ga je weer naar school (sinds verleden week 2 morgens) zegt ze: 'owww lees je bijbel bid elke dag' (2,5 jr).
Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk
Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk
Stil mijn ziel wees stil, en wees niet bang voor de onzekerheid van morgen. God omgeeft je steeds, Hij is erbij, in je beproevingen en zorgen!
Re: Kleine vreugden
Hosta's die in bloei staan. Hosta's zelf zijn overigens ook een kleine vreugde.
Zwaluwtjes die in en uit de kerktoren wippen.
Een stapel versgebakken, fluffy pancakes met aarbeiden en blauwe bessen.
Het zijn de kleine dingen die het doen
Zwaluwtjes die in en uit de kerktoren wippen.
Een stapel versgebakken, fluffy pancakes met aarbeiden en blauwe bessen.
Het zijn de kleine dingen die het doen
Re: Kleine vreugden
Heerlijk!
Ik ben verslaafd aan de vogeltjes in mijn tuin...


Ik ben verslaafd aan de vogeltjes in mijn tuin...



Re: Kleine vreugden
Enig! De lente moet voor jou extra genieten zijn op deze manier.
-
Gemeentelid
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 01 apr 2026, 21:40
Re: Kleine vreugden
De lokale imker waar we mee samenwerken kwam een honingraat brengen die we konden opeten....
- Bijlagen
-
- Screenshot_20260610_215909_Gallery.jpg (358.62 KiB) 2026 keer bekeken
Re: Kleine vreugden
Het is een beetje leedvermaak, maar de "paniek" bij de klimaat- en droogte alamroepers. De droogste zomer (van 1976) was al een beetje uit het zicht verdwenen, maar ze klemden zich nog - wanhopig - vast aan de tweede plaats (2018). Maar ook die verdwijnt met rasse schreden. (ik verdenk ze er ook van dat ze helemaal niet blij zijn met de (verwachte) regen). Nu rest nog slechts het "toetereren" dat het nog jaren duurt voor de schade is hersteld hoor!
-
Henk J
- Berichten: 3897
- Lid geworden op: 11 mar 2021, 10:34
- Locatie: henkjrefoforum@gmail.com
Re: Kleine vreugden
Als je naar deze grafiek kijkt evenaart 2026 nu 2018. https://www.knmi.nl/nederland-nu/klimat ... rt_droogte
Zal deze week inderdaad snel verandering in komen, overigens zijn de landelijke verschillen ook groot. Voor mij was de regen vanmorgen welzeker een vreugde.
Zal deze week inderdaad snel verandering in komen, overigens zijn de landelijke verschillen ook groot. Voor mij was de regen vanmorgen welzeker een vreugde.
Re: Kleine vreugden
Waar zie je deze paniek? Dat soort dingen ontgaat mij dan weer geheel.Wim Anker schreef: ↑17 aug 2026, 14:24 Het is een beetje leedvermaak, maar de "paniek" bij de klimaat- en droogte alamroepers. De droogste zomer (van 1976) was al een beetje uit het zicht verdwenen, maar ze klemden zich nog - wanhopig - vast aan de tweede plaats (2018). Maar ook die verdwijnt met rasse schreden. (ik verdenk ze er ook van dat ze helemaal niet blij zijn met de (verwachte) regen). Nu rest nog slechts het "toetereren" dat het nog jaren duurt voor de schade is hersteld hoor!
Re: Kleine vreugden
Ik snap je. Had hetzelfde gevoel bij het lezen van het NOS stukje vanmorgen. Wekenlang hot nieuws, een regenfront verandert de zaak. Beetje opdweperij allemaal.Wim Anker schreef: ↑17 aug 2026, 14:24 Het is een beetje leedvermaak, maar de "paniek" bij de klimaat- en droogte alamroepers. De droogste zomer (van 1976) was al een beetje uit het zicht verdwenen, maar ze klemden zich nog - wanhopig - vast aan de tweede plaats (2018). Maar ook die verdwijnt met rasse schreden. (ik verdenk ze er ook van dat ze helemaal niet blij zijn met de (verwachte) regen). Nu rest nog slechts het "toetereren" dat het nog jaren duurt voor de schade is hersteld hoor!
Gelukkig wordt er onderhandeld over de begroting. Kunnen we dat weer bespreken de komende tijd.
Re: Kleine vreugden
Heb je nou echt een bord voor je kop? Al jaren worden weerrecords verbroken. De brand in de Hoge Venen heeft stukken in brand gezet die in eeuwen zijn ontstaan. De samenstelling van de atmosfeer is veranderd door toedoen van de mens. Bijna alle wetenschappers zijn het eens over klimaatverandering, en jij komt met dit soort berichten? Dat de pers nogal hijgerig is, is één ding, dat weten we. Maar nu gebruik je de hijgerigheid van de pers als geruststelling om jezelf weer in slaap te sukkelen. Ga maar lachen om alles wat uit zicht is verdwenen in de pers. Dan lach je ook om 9/11, om oorlogen die de pers niet of niet meer halen. Alles om maar door te kunnen blaten dat er niks aan de hand is.Wim Anker schreef: ↑17 aug 2026, 14:24 Het is een beetje leedvermaak, maar de "paniek" bij de klimaat- en droogte alamroepers. De droogste zomer (van 1976) was al een beetje uit het zicht verdwenen, maar ze klemden zich nog - wanhopig - vast aan de tweede plaats (2018). Maar ook die verdwijnt met rasse schreden. (ik verdenk ze er ook van dat ze helemaal niet blij zijn met de (verwachte) regen). Nu rest nog slechts het "toetereren" dat het nog jaren duurt voor de schade is hersteld hoor!
Welterusten.
Re: Kleine vreugden
In 1911 en 2011 waren er ook grote veenbranden in de Hoge Venen in België.
Rampen zoals die van nu en die van 1911 richtten enorme schade aan, maar branden maken al lang deel uit van de geschiedenis van het gebied en herstel is mogelijk. Na de brand van 1911 keerde de vegetatie terug en het gebied behield zijn karakter als uitgestrekt veen- en heidelandschap.
Ook na een andere grote brand in 2011, toen zo'n 1.000 hectare afbrandde, was enkele jaren later op veel plaatsen weinig meer te zien van de directe brandschade.
Volgens de geograaf is het belangrijk om een onderscheid te maken tussen de zichtbare natuur en het veen zelf. Planten en dieren kunnen zich relatief snel herstellen wanneer de omstandigheden gunstig zijn. Heidevegetatie keert vaak binnen enkele jaren terug en ook veel diersoorten koloniseren een afgebrand gebied opnieuw.
Het veen dat gedurende duizenden jaren is opgebouwd en dat deels verloren gaat, krijg je niet terug, maar dat betekent niet dat het hele ecosysteem verdwijnt. Als het gebied opnieuw voldoende nat wordt, kunnen vegetatie en veel soorten terugkeren.
Rampen zoals die van nu en die van 1911 richtten enorme schade aan, maar branden maken al lang deel uit van de geschiedenis van het gebied en herstel is mogelijk. Na de brand van 1911 keerde de vegetatie terug en het gebied behield zijn karakter als uitgestrekt veen- en heidelandschap.
Ook na een andere grote brand in 2011, toen zo'n 1.000 hectare afbrandde, was enkele jaren later op veel plaatsen weinig meer te zien van de directe brandschade.
Volgens de geograaf is het belangrijk om een onderscheid te maken tussen de zichtbare natuur en het veen zelf. Planten en dieren kunnen zich relatief snel herstellen wanneer de omstandigheden gunstig zijn. Heidevegetatie keert vaak binnen enkele jaren terug en ook veel diersoorten koloniseren een afgebrand gebied opnieuw.
Het veen dat gedurende duizenden jaren is opgebouwd en dat deels verloren gaat, krijg je niet terug, maar dat betekent niet dat het hele ecosysteem verdwijnt. Als het gebied opnieuw voldoende nat wordt, kunnen vegetatie en veel soorten terugkeren.