Standen in het genadeleven

Gebruikersavatar
liz boer
Berichten: 628
Lid geworden op: 18 Jun 2018, 15:31

Re: Standen in het genadeleven

Berichtdoor liz boer » 11 Aug 2018, 13:52

Jongere schreef:
liz boer schreef:
Jongere schreef:
Johannes S schreef:De uitdrukking 'standen in het genadeleven' stuit me tegen de borst.

De discipelen hadden ook discussie over wie er nu het meeste was.

::please


Er zit iets in...

Het is een karikatuur, die vooral aantoont niet te willen luisteren naar wat mensen werkelijk bedoelen als ze spreken over standen in het genadeleven. Van mij mag je iedere theologische vraag die je hebt, stellen aan die visie. Maar serveer het niet in twee zinnen af als verkapte hoogmoed. Alsof spreken over standen per definitie betekent de meeste te willen zijn.

Een klein citaatje van een predikant die veel over standen in het genadeleven geschreven heeft:
Ds. Moerkerken in Bethel en Pniël schreef:Tenslotte: wat blijft er over van Gods kind aan deze zijde van het graf? Laat ik ds. Van Reenen nog eens aan het woord laten, uit hetzelfde verband waaruit ik hem zojuist citeerde toen hij sprak van de ervaring van het Pinksterfeest. Na opgemerkt te hebben dat hij toen als een 'opgetuigd driemasteroorlogsschip' de wereldzee invoer, schrijft hij verder: 'En wat is er nu van dat trotse oorlogsschip van dertien jaren overgebleven, denkt u? Een wrak, met weggeslagen zeilen, gebroken masten, vernagelde kanonnen en zonder roer! Hoe is dat schip zo afgetuigd? Hoe is dat goud zo verdonkerd? Hoe is die kroon zo omgekeerd? Ja, hoe?
Eén ding rest mij nog! Bij helder weer zie ik in de verte nog een vuurtoren (2 Petr. 1:19). Daar in de verte zie ik bij helder weer nog een banier wapperen, waar ik op lees: "God is getrouw! God is getrouw!", doch dat is voor mij slechts leesbaar als het licht is...'

Dat is de taal van iemand met veel geestelijke ervaringen. Die heeft zelf niets meer over om aan vast te houden dan Gods trouw als anker. Heel herkenbaar. En wat mij betreft wezenlijk anders dan het gediscussieer van de discipelen.
Overigens ontken ik niet dat dat laatste ongetwijfeld veel zal voorkomen in de kerk; maar het is te vrezen dat dat onder iedere stroming en ligging hetzelfde is.


Het stukje van ds van Reene begrijp ik helemaal, maat wat dit met standen in het genadeleven te maken heeft niet, wel met ontdekking, het is niet alleen dit kwaad dat roept om straf...

Dat het in iedere stroming en ligging hetzelfde is ben ik met je eens, horen we niet vaak dat een scheuring ging over een eerverschil en niet over eenleerverschil?
Niet altijd natuurlijk, maar heel vaak wel.

Johannes S
Berichten: 16
Lid geworden op: 22 Dec 2017, 17:55
Locatie: Dordrecht

Re: Standen in het genadeleven

Berichtdoor Johannes S » 13 Aug 2018, 14:24

liz boer schreef:
Jongere schreef:
Johannes S schreef:De uitdrukking 'standen in het genadeleven' stuit me tegen de borst.

De discipelen hadden ook discussie over wie er nu het meeste was.

::please


Er zit iets in...


Met genadeleven bedoelt men vaak 'ernstig zoeken, vroom zijn, vurig bidden, serieus naar de kerk gaan en met de godsdienst omgaan'.
Als we deze kenmerken bezitten moeten we wel wederom geboren zijn, zo denken sommige helaas.
Dan bevinden we ons in het 'genadeleven'.
Maar stiekem bouwen we onze gerechtigheid zo op de werken der wet.
En daaruit wordt niemand gerechtvaardigd.
Paulus was aan de wet gestorven, hij verwachtte niets meer van zichzelf, toen verwachtte hij alles uit Hem, de 100 procent Zaligmaker, toen ging Christus leven in Hem. 'Niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij'. Galaten 2:20.
Toen was genade echt genade, als een zondaar gerechtvaardigd.

Vrucht was niet dat hij ging discussiëren over welke stand hij bezat, maar hij wilde terstond Christus en Dien gekruist prediken.
En heden ten dage hoor ik veel over kenmerken die men moet bezitten, maar zo weinig over Christus.

Ik zou er toe op willen wekken het meer over Hem te hebben.
Och, dat Gij de hemel scheurdet, dat Gij nederdaaldet,

Jongere
Berichten: 7211
Lid geworden op: 14 Apr 2004, 15:45

Re: Standen in het genadeleven

Berichtdoor Jongere » 16 Aug 2018, 21:51

Gelezen in de laatste Daniël:
ds. W. Visscher schreef:Natuurlijk moet je geloof als gave onderscheiden van geloof als beoefening, maar je kunt het niet van elkaar losmaken. Als God het geloof schenkt, komt dat ook tot beoefening. Die beoefening kent natuurlijk zijn ups en downs (trappen en maten), maar het kan niet zo zijn dat de gave er is en beoefening er nooit zou zijn. Dat is onmogelijk.
Er zijn dus standen in het genadeleven. Ik zeg dus met nadruk: in en niet tot de genade. Anders worden Wet en Evangelie vermengd. Dan krijg je mensen die behouden zijn zonder het geloof in Christus. Dat is in strijd met de Schrift.


Terug naar “Theologie - Dogma en Belijdenis”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten