Gemeentelid schreef: ↑21 apr 2026, 22:21 Ik kan ze zo niet herinneren vanuit preken moet ik zeggen. Maar eerlijk gezegd vind ik het een kwalijke zaak.

1) We mogen niet liegen dus iets verkondigen om op leuken of zo hoort niet. Tenzij je natuurlijk echt niet wist dat het niet klopte. Maar goed je zou verwachten dat je in de voorbereiding je feiten checkt.
2) Als je het echt als gelijkenis gebruikt om een bepaalde geestelijke waarheid duidelijk te maken is het ook zorgelijk: begrijp je dan zelf de geestelijke waarheid wel? Of klopt dan überhaupt wel die geestelijke les die je wil uitbeelden?
Zie bijvoorbeeld Jezus: Zijn gelijkenissen zijn altijd gestoeld in de werkelijkheid: hoe groeit zaad, hoe functioneert een bruiloft, de rol van een herder, enz. Dat klopte allemaal en daarom kunnen we iets begrijpen van de geestelijke les die Hij ons wil leren.
Dat gaat dus mis als de 'feiten' niet kloppen. Dan komt de geestelijke les ook niet over en schept eerder alleen maar verwarring.

Als zulke fabels terugkerend zijn en onderdeel gaan uitmaken van de theologie als het ware kan het natuurlijk nog zorgelijker worden. Zelf heb ik sinds kort daar vragen over, misschien dat het forum daar ook wat licht over kan schijnen:
Ik zat laatst te lezen over de vuursalamander. Dit is een dier wat vroeger voor veel mythevorming zorgde. Zo dacht men dat dit dier geboren werd in vuur of niet aangetast werd door vuur. Augustinus heeft deze mythe over de vuursalamander gebruikt als onderbouwing voor het gegeven dat lichamen van ongelovigen in de hel komen en daar branden, maar niet verbranden. Augustinus heeft natuurlijk veel invloed gehad op onze hedendaagse theologie. In hoeverre is ons beeld van de hel nu door hem beïnvloed? En klopt dat beeld dan? Als hij geweten had dat het een mythe was geweest, hoe had hij het dan opgeschreven? Of was zijn beeld van de hel dan toch anders geweest ( en daarmee ook ons beeld?).

parsifal schreef: ↑18 apr 2026, 13:59 Soms zeggen predikanten dingen op de preekstoel die op zijn zachtst gezegd niet heel goed onderbouwd zijn. Het verhaal dat kikkers in het water blijven zitten als je het langzaam verwarmt (doen ze over algemeen niet), en uit het water springen als je ze in kokend heet water gooit (doen ze ook niet, want ze overleven dat niet) maakt het punt van de predikant wel duidelijk, maar lijkt verder een fabel.
Iets kwalijker is m.i. de verwijzing naar zeven gemeenten die in Openbaring genoemd worden. Nu zouden die kerken er niet meer zijn. In Smyrna (Izmir) zijn nog steeds kerken en tot de verdrijving van de Grieken uit Turkije (met de brand van Smyrna als dieptepunt) woonden er tot meer dan honderdduizend Christenen in de stad. Hoewel nu het aantal Christenen daar extreem laag is, is zonder meer zeggen dat daar nu weinig Christenen zijn, ongeveer als zeggen dat er nu weinig Joden in Amsterdam wonen.

Zijn er meer van dit soort onschuldige fabels (zoals de eerste) of pijnlijke halve waarheden (zoals de tweede) die je meer dan eens van de preekstoel hebt gehoord?

John Galt schreef: ↑16 jun 2026, 08:45 Twee fabels die ik wel eens hoor in een preek:

(...)
- In preken over het 3e gebod: Nederlanders vloeken veel. Er is in het Engels zelfs een spreekwoord: Vloeken als een Hollander.
(Een tientje voor wie dat in een woordenboek kan aanwijzen. Ik denk bovendien dat bv Vlamingen veel meer vloeken dan Hollanders.)

John Galt schreef: ↑16 jun 2026, 08:45 Twee fabels die ik wel eens hoor in een preek:

- De Christenreis is na de Bijbel het meest gelezen boek ter wereld.
(Dat zou geweldig zijn, maar helaas. Denk je nou echt dat al die Arabieren en Chinezen dat boek gelezen hebben? Misschien is het onder refo's het op één na meest gelezen boek, maar buiten die kring beslist niet. Informeer eens op je werk wie het boek überhaupt kent.)
- In preken over het 3e gebod: Nederlanders vloeken veel. Er is in het Engels zelfs een spreekwoord: Vloeken als een Hollander.
(Een tientje voor wie dat in een woordenboek kan aanwijzen. Ik denk bovendien dat bv Vlamingen veel meer vloeken dan Hollanders.)

Traditional Dutch profanity is famously unique, aggressive, and creative. While English speakers use words related to sex or bodily waste, the Dutch often rely on severe diseases, ailments, and religious terms to express frustration, turning what might shock other cultures into common colloquial expletives.

parsifal schreef: ↑18 apr 2026, 13:59 Zijn er meer van dit soort onschuldige fabels (zoals de eerste) of pijnlijke halve waarheden (zoals de tweede) die je meer dan eens van de preekstoel hebt gehoord?