Goudsteen schreef: ↑22 aug 2026, 10:45
De Rijssenaar schreef: ↑21 aug 2026, 23:07
Goudsteen schreef: ↑21 aug 2026, 22:12
GGotK schreef: ↑21 aug 2026, 21:49
In welke GG's wordt dit geluid niet meer gehoord en/of geduld?
Ik ga geen namen noemen. Dat draait op ellende uit.
1 linkslinksgemeente heb ik met kerkraadslid gesproken en die mag geen M Blok meer lezen, dat kwam hem op teveel kritiek uit de gemeente te staan. (Te oudbollig taalgebruik etc, je kent de nepargumenten wel) na wat doorvragen bleek toch dat het om de inhoud ging. Ze hoorden liever
Verder een linkse gemeente (midden Nederland en we noemen dit ook wel een stadsgemeente)
Daar was na een leespreek van Fraanje een groot gedeelte van de gemeente naar de predikant gestapt. Dit was zooo nieét het Evangelie was de boodschap....
Meestal zie je ook dat dit soort ontwikkelingen hand in hand gaan met drang naar vernieuwing. Gezangen, nieuwe vertalingen etc.
In sommige gemeenten zul je ook geen ds. Zondag horen bijvoorbeeld. Er wordt dus overal geselecteerd op predikanten. Het gaat er denk meer om of er naar Gods wil gepreekt wordt. Wat zou God vandaag de dag tegen ons zeggen? Hoe denk jij dat God wil dat er gepreekt wordt?
En de vraag is natuurlijk of altijd alles hetzelfde moet blijven. De GerGem is ook nog maar net 100 jaar oud. Dus komt nog maar net kijken. Daarvoor heb je jaren lange historie gehad van Christendom die het totaal anders deden dan wij. En tussen 400 tot 1600 is de Roomse kerk leidend geweest met totaal andere dingen. Dus we moeten de GerGem qua manieren echt niet norm verheffen.
Als je als ouderling in de lijn
Fraanje, Lamain en
kersten leest en je wilt graag een zuivere separerende prediking laten klinken dan kan ik heel goed begrijpen dat je oa de door jou genoemde predikant je gemeente voorbij laat gaan. Je bevestigd hiermee ook precies wat ik al zei. Het wordt niet meer geduld ter linkerzijde, die willen een lijn horen die door de gemeenten die de oude lijn vast houden dusdanig ver weg vinden staan dat er zelfs kansels gesloten worden voor predikanten van hetzelfde kerkverband.
Je vraag of alles hetzelfde moet blijven? Nee zeker niet, beetje met de tijd mee mag wel. Geen kaarsjes maar lampen bijvoorbeeld.
Van de separerende prediking moeten we maar afblijven. Daar krijgen we volle avondmaalstafels van zei Dr Steenblok tegen Ds A Verhagen.
Juist omdat je Fraanje noemt, vind ik dit wel mooi om te delen want ik groeide op in een omgeving waar Fraanje bijna als heilige vereerd werd

Dit bedoel ik niet negatief. Omgeving Barneveld... er was eigenlijk maar één dominee en dat was Fraanje. Met een lange aaaaa...
Soms wordt Fraanje veel "te smal" gemaakt. Separerende prediking hoeft namelijk niet hetzelfde te zijn als de ruif hoog hangen of zwakke gelovigen van het Avondmaal afhouden. Van hem wordt verteld dat hij eens een Avondmaalstafel met maar één stoel aantrof, omdat er volgens de koster slechts één „bekeerde ouderling was die het wist”. Fraanje liet de tafel vol stoelen zetten. Die morgen „mocht hij de ruif zo laag laten hangen dat de tafel vol kwam”. De schrijver zegt zelfs dat daarmee een doem op de gemeente werd doorbroken „door de overmacht van het Woord Gods en de heerschappij van Christus”.
En van ds. Ligtenberg wordt verteld dat hij een tijd niet durfde aan te gaan omdat hij meende dat het Avondmaal alleen was voor mensen die verzekerd waren van hun aandeel aan Christus. Fraanje zei tegen hem: „Als je nu niet aankomt, breng ik het brood en de wijn bij je in de bank!”
Ds. W. Harinck vertelde dat.
En W.C Hovius ook, op een ambstdragersvergadering volgens mij (zie oude artikelen Waarheidsvriend)
Dus als iemand Fraanje als voorbeeld neemt, moet je hem volgens mij ook wel helemaal als voorbeeld nemen. Hij kon scherp separeren, maar kennelijk ook zo Christus verkondigen dat een te hoge bevindelijke drempel werd weggenomen. Daarom zegt een volle Avondmaalstafel op zichzelf niet zoveel. Dat kan oppervlakkigheid zijn, maar ook het gevolg van wat hier juist “de overmacht van het Woord Gods en de heerschappij van Christus” wordt genoemd.
En Fraanje en Kersten waren volgens mij ook helemaal niet hetzelfde soort predikers. Fraanje was veel eenvoudiger en meer pastoraal-bevindelijk. Hij tekende sterk het innerlijke leven van Gods volk. Kersten was veel meer theoloog, systematischer en sterker in exegese, leer, opleiding en kerkorde. Ds. Golverdingen zei daar ooit heel nuchter over dat je bij de predikanten van vóór de oorlog allerlei accentverschillen ziet, en dat daar ook ruimte voor was. Daarom vind ik het wat te makkelijk om te zeggen: “dit is de lijn van Fraanje en Kersten”, alsof dat één precies afgebakende preekstijl was.
Dit wilde ik even delen nu we het over
ruif en
Fraanje hebben enzo