![;)](./images/smilies/wink.gif)
Als het trouwens gaat over de kloof die ik beschreef tussen premoderne en moderne tijd en de invloed daarvan op ons spreken over het geloof, is het boekje van dr. van den Belt (Meten, weten en jezelf vergeten) een heel erg goede inleiding.
Eens. Daarom zie ik niet veel in de Nieuwe Catechismus.Wim Anker schreef:Er zijn plannen om het Binnenhof te verbouwen. 5 jaar voorbereiden, 5 jaar werken. Dat ding stamt echter uit de 13e eeuw. Gewoon afbreken en een nieuwe maken is veel handiger. Waar is de gracht rondom dat gebouw nu voor nodig? Wat te denken van de technische ontwikkelingen en de ontwikkelingen in regeringsvormen die in de afgelopen 800 jaar hebben plaatsgevonden? Daar heeft dat gebouw geen sjoege van. Vele miljarden gaan er echter besteed worden om het gebouw in authentieke staat te houden en toch geschikt te maken aan de eisen anno 2015. Ik wilde dat men ook zo zou omgaan met onze belijdenisgeschriften.
De mensen die "initiatieven" nemen voor de "Nieuwe Catechismus" zouden/hadden kunnen/moeten beginnen met een "initiatief" voor renovatie. En daar - na anderhalf jaar "denken" - een "conceptvoorstel" voor kunnen neerleggen.Curatorium schreef:Ook mee eens. Maar als er niets aan 'renovatie' gebeurd, snap ik dat er initiatieven komen als de Nieuwe Catechismus.
De hertaling is er al. http://www.protestantsekerk.nl/Lists/PK ... n-2009.pdfJongere schreef:Een taalkundige hertaling zou natuurlijk ook goed zijn. Want de huidige gereformeerde belijdenis moet bewaard blijven.
Ik vraag me af, of het denken van de Verlichting zulke doorslaggevende consequenties heeft voor de zeggingskracht van de Drie Formulieren van Enigheid. Ik heb er een tijdje over nagedacht, maar ik zie het niet.Jongere schreef:Wat een nieuwe belijdenis betreft een paar gedachten, die ik overigens graag weer geef voor betere. Ik doel vooral op de komst van de moderniteit (in het denken). Tussen ons en de Reformatie ligt de Verlichting, de 'ontgoddelijking' van de wereld waarmee een gesloten wereldbeeld overblijft en niet te vergeten ook de 20e eeuw van geweld. Ik denk dat onder andere deze dingen voor een kloof zorgen tussen ons en hoe er in de Reformatie over geloof werd gesproken. We hoeven die kloof niet te overdrijven, alsof we niets meer zouden hebben aan wat er in het verleden is gezegd. Gelukkig is dat niet zo.
Dat brengt mij ook op het tweede, dat ik nog niet echt de noodzaak van een actueel belijden inzie. Ook al liggen de fronten nu op een ander vlak, de abstracten van de toenmalige fronten zijn heden nog steeds te herkennen.Jongere schreef:Tegelijk geloof ik dat we die kloof niet mogen ontkennen. Het zou de gereformeerde kerken (anderen doen dat al, maar vaak door teveel los te laten van de bijbelse boodschap) ertoe moeten brengen om in onze tijd opnieuw het geloof te belijden. Dat is dus: in onze hedendaagse context, ons voluit bewust in welke tijd we leven en wat de "tijdgeest" is, opnieuw putten uit de Bijbelse bron. Een goede belijdenis plaatst de kerk weer midden in de tijd, zonder daarbij de Bijbel te verliezen (maar door er juist naar terug te gaan).
Zo heeft de kerk ook altijd beleden. Rond de persoon van Christus en later de Geest hebben de vroege concilies de bekende belijdenissen opgesteld. Want juist daarover was in hun tijd de verwarring. Tegenover de RK-kerk, maar ook tegenover luthersen/dopersen is de gereformeerde belijdenis tot stand gekomen. Toen waren dát de vragen van de tijd.
Ik zie de scherpe en reële vragen vanuit de wetenschap niet zo. Ook tegenover alles wat nu over ons heen spoelt over schepping en evolutie, zijn HC 9, 10 en NGB 12-15 nog steeds het ijkpunt wat mij betreft. Dus dat je er tevergeefs naar zoekt, ben ik niet met je eens.Jongere schreef:Vandaag komen hele scherpe en reële vragen op ons af vanuit de wetenschap, vanuit overtuigd atheïsme, maar ook vanuit liberaal postmodernisme. Ik hoef alleen maar het schepping-/evolutiedebat te noemen als voorbeeld hiervan te noemen. Je zoekt daarnaar echt vergeefs in onze belijdenissen, omdat die discussie toen niet speelde. Zo zijn er meer dingen te noemen. Ik denk ook aan de plaats van Israël. Daarvoor heeft m.n. de Tweede Wereldoorlog en 1948 toch wel onze ogen geopend. Maar ik geloof dat er over weinig onderwerpen zoveel verwarring is als over de vervangingstheologie. Ik denk bijvoorbeeld dat de nieuwe blik op Israël één van de belangrijkste redenen is dat de volwassendoop weer zo sterk in opkomst is in de kerk... Over dit soort onderwerpen zouden een hedendaagse belijdenis zich uitspreken.
Ik ben ook niet tegen hernieuwd belijden van de kerk, maar eerlijk gezegd mis ik het ook niet echt. Maar dat ligt waarschijnlijk geheel en al aan mij.Jongere schreef:Het enige wat ik zeg is dat de tijd en de vragen inmiddels weer zo sterk zijn veranderd, dat de kerk opnieuw tot belijden zou moeten komen. En juist dát is een heel gereformeerd standpunt: dat de kerk in haar eigen tijd telkens opnieuw tot belijden moet komen (Ecclesia semper reformanda est). Juist de opstellers van de gereformeerde belijdenissen kregen het verwijt vanuit de RK dat het 'nieuwlichters' waren; in de oude belijdenissen van de kerk was toch al voldoende gezegd...?
Bedoel je nu alleen de schepping-evolutie-discussie? Of meer en andere vragen uit de wetenschap? Anders hebben we het misschien over verschillende dingen.Jongere schreef:Ik kan maar moeilijk begrijpen dat jij de vragen vanuit de wetenschap niet ziet, terwijl daar ontzettend veel verwarring over is in onze dagen. Dat je er een standpunt over hebt is natuurlijk iets heel anders dan dat ze er niet zijn, eigenlijk spreek je al een belijdenis uit...
Nee, dat debat was hen onbekend en dat toch inlezen is inderdaad anachronistisch. Wat ik bedoelde, is dat je met de antwoorden uit HC 9, 10 en NGB 12-15 in het huidige debat, met de huidige vragen volgens mij prima uit de voeten kan. Maar misschien zie ik iets fundamenteels over het hoofd?Jongere schreef:De schepping-evolutie discussie was echt onbekend in de 16e eeuw, als je dat terug wilt lezen in onze belijdenis is dat een anachronisme. Natuurlijk spreken deze artikelen over God als Schepper - maar dat zullen de christelijke evolutionisten eveneens doen.
Ja, ik zie je inderdaad als een vertegenwoordiger van uitgesproken positieve waardering van wetenschap, maar dat was inderdaad een aanname van mijn kant. Jij hebt veel meer ervaring met wetenschap dan ik, maar de ervaring die ik ermee heb, leiden bij mij meer tot distantie dan tot vreugde. (En dit is een understatement.)Jongere schreef:Overigens heb ik het idee dat je mij een positieve waardering van de wetenschap wilt toekennen. Dat zeg ik echter nergens. Een belijdenis van de kerk hierover zou nu juist precies hetzelfde kunnen zeggen als wat jij erover zegt.
Ik snap het wel dat je dit zo zegt, maar eigenlijk ook weer niet.Luther schreef:Ja, ik zie je inderdaad als een vertegenwoordiger van uitgesproken positieve waardering van wetenschap, maar dat was inderdaad een aanname van mijn kant. Jij hebt veel meer ervaring met wetenschap dan ik, maar de ervaring die ik ermee heb, leiden bij mij meer tot distantie dan tot vreugde. (En dit is een understatement.)
Klopt. Het gaat mij vooral om de geest achter de wetenschap. En dan m.n. bij de niet-beta-wetenschappen.ZWP schreef:Ik snap het wel dat je dit zo zegt, maar eigenlijk ook weer niet.Luther schreef:Ja, ik zie je inderdaad als een vertegenwoordiger van uitgesproken positieve waardering van wetenschap, maar dat was inderdaad een aanname van mijn kant. Jij hebt veel meer ervaring met wetenschap dan ik, maar de ervaring die ik ermee heb, leiden bij mij meer tot distantie dan tot vreugde. (En dit is een understatement.)
We maken elke dag gebruik van allerlei nuttige en waardevolle technieken die m.b.v. de wetenschap bedacht zijn. Dat kijk ik naar de technische kant. Van de medische kant van wetenschap zullen we (als we in een ziekenhuis liggen) toch ook niet zo snel zeggen: "dat middel neem ik niet, want dat is met wetenschappelijke methoden ontdekt". We mogen ook niet te negatief zijn over de zegen 'de wetenschap'!
(maar meer voer voor een andere discussie wellicht)
Ik kan er niets aan doen, maar de formulering is wat mij betreft zeer vlak, bijna horizontaal.1. Waarin vind jij jouw geluk?
Mijn geluk is dat Jezus Christus mij gevonden heeft. Hij offerde zichzelf op om mij thuis te brengen in de liefde van God. Zijn Geest maakt in mij de hoop wakker op Gods nieuwe toekomst, voor mij en heel de wereld.
2. Ga jij niet zelf over je eigen geluk?
Gelukkig niet! Wij zouden ons vergissen, wanneer God ons de keuze liet. Daarom heeft Jezus gezegd: wie voor zichzelf leeft, zal het leven verliezen, maar wie zijn leven kwijtraakt aan Mij, zal behouden worden.