Tiberius schreef: ↑Vandaag, 13:57 Vanaf welk bericht wil je splitsen?
De titel heb ik aangepast, zonder jaartal, zonder synode. Dan kan het alle kanten op.

Alle berichten rond de triniteit beginnen hier: viewtopic.php?p=1234689#p1234689

Aangepaste titel:

Evangelist schreef: ↑Vandaag, 14:16

Tiberius schreef: ↑Vandaag, 13:57 Vanaf welk bericht wil je splitsen?
De titel heb ik aangepast, zonder jaartal, zonder synode. Dan kan het alle kanten op.

Alle berichten rond de triniteit beginnen hier: viewtopic.php?p=1234689#p1234689

Aangepaste titel:

Maar niet alles moet meegenomen worden! Er staan berichten tussen die juist bij de discussie horen over 1 Kor. 6, enz.

Valcke schreef: ↑Vandaag, 14:24

Evangelist schreef: ↑Vandaag, 14:16

Tiberius schreef: ↑Vandaag, 13:57 Vanaf welk bericht wil je splitsen?
De titel heb ik aangepast, zonder jaartal, zonder synode. Dan kan het alle kanten op.

Alle berichten rond de triniteit beginnen hier: viewtopic.php?p=1234689#p1234689

Aangepaste titel:

Maar niet alles moet meegenomen worden! Er staan berichten tussen die juist bij de discussie horen over 1 Kor. 6, enz.

Ik lees de discussies op ons forum altijd graag, maar deze laatste pagina (van de 603) is wel een zeer opmerkelijke, waarin de toren van Babel weer ergens halverwege Rijnsburg en Hoogeveen een revival beleeft.

DDD schreef: ↑Vandaag, 12:11

Owen schreef: ↑Vandaag, 12:09

DDD schreef: ↑Vandaag, 11:24 Ik zie hier twee bijbelse lijnen die inderdaad moeilijk bij elkaar te krijgen zijn.

Maar wat betreft de laatste lijn: als je dat toepast op David en Salomo, dan was David dus geen man naar Gods hart. Dus ik denk dat die toepassing ook wat te kort door de bocht is.

David was juist bij uitstek een man naar Gods hart. Bij hem zie je zo duidelijk de vrucht van bekering. Dit betekende natuurlijk niet dat hij zonder zonde was, maar juist dwars door zijn zonde heen zie je het werk van de Heere in zijn leven.

Rhadders heeft het over mensen bij wie je dat niet kan zien. Zijn punt is dat je zulke mensen moet beschouwen als kinderen van God. De enige voorwaarde daarvoor is dat je ooit gelofosbelijdenis moet hebben gedaan. Maar ja, dan kan je ook Kuitert nog een broeder in Christus noemen.

Bij David zag je dat lang niet altijd. Daar zit de eerste haper al in jouw betoog. Maar ik ben het er vooralsnog mee eens dat je zo moet preken dat David zich er niet bij kon rekenen toen hij de moord op Uria gepleegd had. Toch herken ik wel dat Paulus zo niet altijd schrijft.

Maar dan nog komt de vraag op of het moment van zondigen en het berouw daarna bepalend zijn. Stel dat David was overleden vlak na de moord op Uria en voordat hij berouw toonde, zou dat zijn eeuwige ondergang hebben betekend? Ik durf te stellen dat het binnen de gereformeerde traditie past om te stellen dat Gods genade voor de gelovigen niet afhankelijk is van het moment of van ons berouw.

Middenrefo schreef: ↑Vandaag, 15:08

DDD schreef: ↑Vandaag, 12:11

Owen schreef: ↑Vandaag, 12:09

DDD schreef: ↑Vandaag, 11:24 Ik zie hier twee bijbelse lijnen die inderdaad moeilijk bij elkaar te krijgen zijn.

Maar wat betreft de laatste lijn: als je dat toepast op David en Salomo, dan was David dus geen man naar Gods hart. Dus ik denk dat die toepassing ook wat te kort door de bocht is.

David was juist bij uitstek een man naar Gods hart. Bij hem zie je zo duidelijk de vrucht van bekering. Dit betekende natuurlijk niet dat hij zonder zonde was, maar juist dwars door zijn zonde heen zie je het werk van de Heere in zijn leven.

Rhadders heeft het over mensen bij wie je dat niet kan zien. Zijn punt is dat je zulke mensen moet beschouwen als kinderen van God. De enige voorwaarde daarvoor is dat je ooit gelofosbelijdenis moet hebben gedaan. Maar ja, dan kan je ook Kuitert nog een broeder in Christus noemen.

Bij David zag je dat lang niet altijd. Daar zit de eerste haper al in jouw betoog. Maar ik ben het er vooralsnog mee eens dat je zo moet preken dat David zich er niet bij kon rekenen toen hij de moord op Uria gepleegd had. Toch herken ik wel dat Paulus zo niet altijd schrijft.

Maar dan nog komt de vraag op of het moment van zondigen en het berouw daarna bepalend zijn. Stel dat David was overleden vlak na de moord op Uria en voordat hij berouw toonde, zou dat zijn eeuwige ondergang hebben betekend? Ik durf te stellen dat het binnen de gereformeerde traditie past om te stellen dat Gods genade voor de gelovigen niet afhankelijk is van het moment of van ons berouw.

Hoe lees je dan:
Ezechiël 18

26 Als de rechtvaardige zich afkeert van zijn gerechtigheid en onrecht doet en daarom sterft, dan sterft hij vanwege zijn onrecht, dat hij gedaan heeft. 27 Maar als een goddeloze zich bekeert van zijn goddeloosheid, die hij gedaan heeft, en recht en gerechtigheid doet, zal hij zijn ziel in het leven behouden. 28 Hij kwam tot inzicht en bekeerde zich van al zijn overtredingen, die hij gedaan had. Hij zal zeker in leven blijven, hij zal niet sterven.

Middenrefo schreef: ↑Vandaag, 15:08

DDD schreef: ↑Vandaag, 12:11

Owen schreef: ↑Vandaag, 12:09

DDD schreef: ↑Vandaag, 11:24 Ik zie hier twee bijbelse lijnen die inderdaad moeilijk bij elkaar te krijgen zijn.

Maar wat betreft de laatste lijn: als je dat toepast op David en Salomo, dan was David dus geen man naar Gods hart. Dus ik denk dat die toepassing ook wat te kort door de bocht is.

David was juist bij uitstek een man naar Gods hart. Bij hem zie je zo duidelijk de vrucht van bekering. Dit betekende natuurlijk niet dat hij zonder zonde was, maar juist dwars door zijn zonde heen zie je het werk van de Heere in zijn leven.

Rhadders heeft het over mensen bij wie je dat niet kan zien. Zijn punt is dat je zulke mensen moet beschouwen als kinderen van God. De enige voorwaarde daarvoor is dat je ooit gelofosbelijdenis moet hebben gedaan. Maar ja, dan kan je ook Kuitert nog een broeder in Christus noemen.

Bij David zag je dat lang niet altijd. Daar zit de eerste haper al in jouw betoog. Maar ik ben het er vooralsnog mee eens dat je zo moet preken dat David zich er niet bij kon rekenen toen hij de moord op Uria gepleegd had. Toch herken ik wel dat Paulus zo niet altijd schrijft.

Maar dan nog komt de vraag op of het moment van zondigen en het berouw daarna bepalend zijn. Stel dat David was overleden vlak na de moord op Uria en voordat hij berouw toonde, zou dat zijn eeuwige ondergang hebben betekend? Ik durf te stellen dat het binnen de gereformeerde traditie past om te stellen dat Gods genade voor de gelovigen niet afhankelijk is van het moment of van ons berouw.

Dus als de verloren zoon bij de varkens was gestorven was het ook goed geweest. De vader stond immers op de uitkijk.
Deze 'stel dat' gedachten zijn puur menselijk. Stel dat een uitverkoren sterft voordat hij tot geloof is gekomen dan is hij toch behouden.
De HEERE is in niets afhankelijk van ons maar zalig worden gaat alleen in Zijn weg. De weg van wedergeboorte, geloof en bekering.
Alle 'stel dat' vragen zijn onnodig. Het Evangelie is helder.

Dat lijkt me inderdaad de klassieke Christelijke Gereformeerde lijn: niet te sterk denken in termen van uitverkiezing, maar de noodzaak van wedergeboorte, bekering en persoonlijk geloof benadrukken.

huisman schreef: ↑Vandaag, 15:42

Middenrefo schreef: ↑Vandaag, 15:08

DDD schreef: ↑Vandaag, 12:11

Owen schreef: ↑Vandaag, 12:09

David was juist bij uitstek een man naar Gods hart. Bij hem zie je zo duidelijk de vrucht van bekering. Dit betekende natuurlijk niet dat hij zonder zonde was, maar juist dwars door zijn zonde heen zie je het werk van de Heere in zijn leven.

Rhadders heeft het over mensen bij wie je dat niet kan zien. Zijn punt is dat je zulke mensen moet beschouwen als kinderen van God. De enige voorwaarde daarvoor is dat je ooit gelofosbelijdenis moet hebben gedaan. Maar ja, dan kan je ook Kuitert nog een broeder in Christus noemen.

Bij David zag je dat lang niet altijd. Daar zit de eerste haper al in jouw betoog. Maar ik ben het er vooralsnog mee eens dat je zo moet preken dat David zich er niet bij kon rekenen toen hij de moord op Uria gepleegd had. Toch herken ik wel dat Paulus zo niet altijd schrijft.

Maar dan nog komt de vraag op of het moment van zondigen en het berouw daarna bepalend zijn. Stel dat David was overleden vlak na de moord op Uria en voordat hij berouw toonde, zou dat zijn eeuwige ondergang hebben betekend? Ik durf te stellen dat het binnen de gereformeerde traditie past om te stellen dat Gods genade voor de gelovigen niet afhankelijk is van het moment of van ons berouw.

Dus als de verloren zoon bij de varkens was gestorven was het ook goed geweest. De vader stond immers op de uitkijk.
Deze 'stel dat' gedachten zijn puur menselijk. Stel dat een uitverkoren sterft voordat hij tot geloof is gekomen dan is hij toch behouden.
De HEERE is in niets afhankelijk van ons maar zalig worden gaat alleen in Zijn weg. De weg van wedergeboorte, geloof en bekering.
Alle 'stel dat' vragen zijn onnodig. Het Evangelie is helder.

Jij spreekt over de weg van wedergeboorte. Ben jij dan onderweg om wedergeboren te worden of ben je wedergeboren?

Owen schreef: ↑Vandaag, 15:58 Dat lijkt me inderdaad de klassieke Christelijke Gereformeerde lijn: niet te sterk denken in termen van uitverkiezing, maar de noodzaak van wedergeboorte, bekering en persoonlijk geloof benadrukken.

Dat ben ik geheel eens. Maar wat betekent het voor je behoud als de wedergeboorte heeft plaatsgevonden, dat is mijn vraag?

Ik begreep overigens uit de laatste Wekker dat de PS van het zuiden op 25 juni gaat stemmen voor afgevaardigden naar de GS. Staan er voor de overige PS'en ook al momenten gepland om dit te doen? Iemand die dat weet?

rhadders schreef: ↑Vandaag, 16:03

Owen schreef: ↑Vandaag, 15:58 Dat lijkt me inderdaad de klassieke Christelijke Gereformeerde lijn: niet te sterk denken in termen van uitverkiezing, maar de noodzaak van wedergeboorte, bekering en persoonlijk geloof benadrukken.

Dat ben ik geheel eens. Maar wat betekent het voor je behoud als de wedergeboorte heeft plaatsgevonden, dat is mijn vraag?

Wedergeboorte brengt vruchten voort van geloof en bekering. Vruchten in de Bijbelse trits van ellende, verlossing en dankbaarheid. Berouw over bedreven zonde, een lust om de HEERE te dienen en een af en aanhankelijk leven.
Nogmaals we worden gered door het geloof alleen maar dat geloof blijft niet alleen.

Als ik het goed heb begon dit gesprek of twee samenlevenden van hetzelfde geslacht die belijdend lid zijn van de gemeente van het Avondmaal geweerd mogen worden. Volgens mij zeg jij nee en ik zeg ja.
Zeg jij dit ook bij een belijdend lid die openlijk een overspelige relatie heeft? Mag hij of zij dan ook aan het Avondmaal?

De vraag is eigenlijk wanneer in jouw optiek de kerkelijke tucht in het zicht komt?

Pjotr92 schreef: ↑57 minuten geleden Ik begreep overigens uit de laatste Wekker dat de PS van het zuiden op 25 juni gaat stemmen voor afgevaardigden naar de GS. Staan er voor de overige PS'en ook al momenten gepland om dit te doen? Iemand die dat weet?

De PS van het Westen heeft dat maanden geleden voor de zekerheid alvast gedaan.