Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[Middenrefo]

Dat begrijp ik inderdaad heel goed en ik heb dezelfde ervaring. Jezelf niet al te serieus nemen en samen lol hebben is ook typisch CGK. Maar juist daarom begrijp ik nog steeds niet waarom we niet meer samen verder kunnen. Zelfs als je principieel moeite hebt met de weg die je broer gaat, het blijft je broer. Tenzij je ten diepste vindt dat het je broer niet meer is.

Ik heb broers. Ondanks verschillen tussen ons blijven het broers. Maar ik kan niet met elk van mijn broers in één huis wonen. Daarom wonen we ook niet in één huis. Maar zorgen we wel gezamenlijk voor moeder. Staan we voor elkaar klaar wanneer het nodig is. Zien en spreken we elkaar op verjaardagen en recepties. En dan is het heel gezellig. Maar dat is misschien wel juist omdat we niet in één huis wonen...

Die vergelijking zou ik wel verder willen gebruiken. Lokale gemeenten binnen een kerkverband zijn als broers en zussen die niet in hetzelfde huis wonen, maar wel een gezamenlijke band hebben aan de CGK als kerkverband. Binnen de lokale gemeente, dáár gaat het om broers en zussen die in hetzelfde huis wonen (naar psalm 133). Als je het kerkverband zo bekijkt, dan zou er toch veel meer mogelijk moeten zijn?

En waar woont mijn PKN of HHK broer dan?

In een ander kerkverband. En als je je eigen kerkverband wat minder principieel bekijkt, dan geeft dat ook meer ruimte voor verbroedering op lokaal niveau. Het is zelfs zo dat de jongere generatie zich veel meer verbonden voelt met broeders en zusters van een andere kerk in hetzelfde dorp of dezelfde wijk, dan met CGK leden ergens anders in het land. De tijd dat we een hechte CGK familie waren is wel voorbij. Persoonlijk vind ik dat jammer, maar het is een ontwikkeling die niet te stoppen is en de huidige crisis in de CGK versnelt dat proces alleen maar.

[Owen]

Ik ben momenteel als ambtsdrager betrokken in een middengemeente. Geestelijk gezien voel ik me meer betrokken bij de groep rondom Rijnsburg (ik heb grote zorgen over oppervlakkigheid in de prediking bijvoorbeeld), maar cultureel gezien voel ik meer thuis bij de Christelijke Gereformeerde Kerken zoals die in Hoogeveen hopen te vergaderen. Aan beide kanten van het kerkelijke spectrum begrijp ik echter de gang van zaken niet.

Allereerst de moderne kerken: waarom is hier zo weinig inlevingsvermogen voor het geweten van de ander? Het is toch niet moeilijk voor te stellen dat men in de behoudende hoek de Schrift 'letterlijk' wil lezen en daarom moeite heeft met een kerkverband waarin dit steeds meer wordt losgelaten? Als dit inlevingsvermogen groeit wordt het makkelijker om te begrijpen waar het voor de behoudende kerken wringt, en kan er constructiever worden bijgedragen aan een ontvlechting.

Dan wat betreft de behoudende kerken: waarom is er niet meer zelfkritisch vermogen als het gaat om de groep rond Rijnsburg? Het is toch overduidelijk dat er geen steek klopt van de (kerk)rechtelijke argumentatie? Mijns inziens wringt dit niet alleen met wat er in de kerkorde beschreven staat over de rol van de wereldlijke rechter in kerkelijke zaken, maar óók met de Schrift zelf - denk bijvoorbeeld aan Romeinen 13. Ik vindt dit zéér schadelijk en begrijp niet waarom dit hele proces zo politiek/ongeestelijk wordt aangevlogen.

Ik bedoel: wees gewoon eerlijk over het feit dat dit in de volle zin van het woord een afscheiding is. Alle hoge woorden die gesproken worden over het 'voortzetten van het kerkelijk leven' - het past simpelweg niet binnen de jurisprudentie die er momenteel ligt. Wees daar gewoon eerlijk over: richting jezelf, je achterban en de buitenwereld. Dan wordt het voor de Christelijke Gereformeerde Kerken zoals die in Hoogeveen hopen te vergaderen ook makkelijker om het gesprek aan te gaan.

[BSH]

Ik ben momenteel als ambtsdrager betrokken in een middengemeente. Geestelijk gezien voel ik me meer betrokken bij de groep rondom Rijnsburg (ik heb grote zorgen over oppervlakkigheid in de prediking bijvoorbeeld), maar cultureel gezien voel ik meer thuis bij de Christelijke Gereformeerde Kerken zoals die in Hoogeveen hopen te vergaderen. Aan beide kanten van het kerkelijke spectrum begrijp ik echter de gang van zaken niet.

Allereerst de moderne kerken: waarom is hier zo weinig inlevingsvermogen voor het geweten van de ander? Het is toch niet moeilijk voor te stellen dat men in de behoudende hoek de Schrift 'letterlijk' wil lezen en daarom moeite heeft met een kerkverband waarin dit steeds meer wordt losgelaten? Als dit inlevingsvermogen groeit wordt het makkelijker om te begrijpen waar het voor de behoudende kerken wringt, en kan er constructiever worden bijgedragen aan een ontvlechting.

Dan wat betreft de behoudende kerken: waarom is er niet meer zelfkritisch vermogen als het gaat om de groep rond Rijnsburg? Het is toch overduidelijk dat er geen steek klopt van de (kerk)rechtelijke argumentatie? Mijns inziens wringt dit niet alleen met wat er in de kerkorde beschreven staat over de rol van de wereldlijke rechter in kerkelijke zaken, maar óók met de Schrift zelf - denk bijvoorbeeld aan Romeinen 13. Ik vindt dit zéér schadelijk en begrijp niet waarom dit hele proces zo politiek/ongeestelijk wordt aangevlogen.

Ik bedoel: wees gewoon eerlijk over het feit dat dit in de volle zin van het woord een afscheiding is. Alle hoge woorden die gesproken worden over het 'voortzetten van het kerkelijk leven' - het past simpelweg niet binnen de jurisprudentie die er momenteel ligt. Wees daar gewoon eerlijk over: richting jezelf, je achterban en de buitenwereld. Dan wordt het voor de Christelijke Gereformeerde Kerken zoals die in Hoogeveen hopen te vergaderen ook makkelijker om het gesprek aan te gaan.

Je waarschuwing tegen politiek/ongeestelijk is exact de reden waarom ik niet op grond van jurisprudentie heel politiek/ongeestelijk concludeer dat het een afscheiding is. Geestelijk gezien is het namelijk een voortzetting...

[merel]

Hoe kan je het bedenken.

[huisman]

Ik ben momenteel als ambtsdrager betrokken in een middengemeente. Geestelijk gezien voel ik me meer betrokken bij de groep rondom Rijnsburg (ik heb grote zorgen over oppervlakkigheid in de prediking bijvoorbeeld), maar cultureel gezien voel ik meer thuis bij de Christelijke Gereformeerde Kerken zoals die in Hoogeveen hopen te vergaderen. Aan beide kanten van het kerkelijke spectrum begrijp ik echter de gang van zaken niet.

Allereerst de moderne kerken: waarom is hier zo weinig inlevingsvermogen voor het geweten van de ander? Het is toch niet moeilijk voor te stellen dat men in de behoudende hoek de Schrift 'letterlijk' wil lezen en daarom moeite heeft met een kerkverband waarin dit steeds meer wordt losgelaten? Als dit inlevingsvermogen groeit wordt het makkelijker om te begrijpen waar het voor de behoudende kerken wringt, en kan er constructiever worden bijgedragen aan een ontvlechting.

Dan wat betreft de behoudende kerken: waarom is er niet meer zelfkritisch vermogen als het gaat om de groep rond Rijnsburg? Het is toch overduidelijk dat er geen steek klopt van de (kerk)rechtelijke argumentatie? Mijns inziens wringt dit niet alleen met wat er in de kerkorde beschreven staat over de rol van de wereldlijke rechter in kerkelijke zaken, maar óók met de Schrift zelf - denk bijvoorbeeld aan Romeinen 13. Ik vindt dit zéér schadelijk en begrijp niet waarom dit hele proces zo politiek/ongeestelijk wordt aangevlogen.

Ik bedoel: wees gewoon eerlijk over het feit dat dit in de volle zin van het woord een afscheiding is. Alle hoge woorden die gesproken worden over het 'voortzetten van het kerkelijk leven' - het past simpelweg niet binnen de jurisprudentie die er momenteel ligt. Wees daar gewoon eerlijk over: richting jezelf, je achterban en de buitenwereld. Dan wordt het voor de Christelijke Gereformeerde Kerken zoals die in Hoogeveen hopen te vergaderen ook makkelijker om het gesprek aan te gaan.

Je laatste twee alinea’s zijn voor mij één groot vraagteken. Je schrijft daar blijkbaar je eigen mening op en doet daarna alsof het een onderbouwde waarheid is. Er klopt in ieder geval niets van.

[Middenrefo]

Hoe kan je het bedenken.

Wat?

[Refojongere]

@RefoJongere, lijkt mij prima dat je je punt kan maken zonder mij als argument te gebruiken. Jouw weergave van mijn vermeende woorden of gevoelens, deel ik namelijk niet. Laat staan dat ik de conclusie deel die je daaronder trekt.

Je hebt gelijk. Excuus daarvoor. Tegelijkertijd hoop ik natuurlijk dat het tegendeel van mijn stelling bewezen wordt. Daar zou ik oprecht blij mee zijn.

[Refojongere]

Een bont gezelschap

Gods wereldwijde kerk is (gelukkig) kleurrijk!

Vooral het gras en de bloesemboom zorgen daar eigenlijk voor, want verder zijn ze toch merendeels stemmig gekleed.

Van zwart pak tot spijkerbroek. Maar die laatste is inderdaad ook blauw, niet roze.

Offtopic, maar de meest rechtse persoon, daarvan zie je alleen het lange haar en niet het gezicht?