Beroepingswerk [11]

[Terri]

't Vraagt veel zelfverloochening als een predikant hierin volledig opening van zaken geeft. En soms weet je zelf ook vaak niet of de Geest je leidt, of dat je je eigen hart volgt. Het is niet altijd met een schaartje te knippen. Maar dat er (te) vaak naar gemeentes gegaan wordt die veelal regelmatig, of zelfs altijd een eigen predikant krijgen is een feit. En ja, dat roept vragen op. Maar ik twijfel dan liever aan de keus van de predikant als dat ik God beticht van voorkeur.
Ik zou dan liever een systeem hebben dat een kandidaat sowieso de eerste 4 jaar naar een gemeente moet/gaat die al meer dan bv 10 jaar vacant is.

[MGG]

Tijdens intrede of afscheidsdiensten hoor je het regelmatig. Regelmatig hoor je overwegingen die samenhangen met dat er een band met de kerkenraad/gemeente wordt ervaren.

Wij hebben twee keer een kandidaat gekregen en in 1 van de gevallen werd hij tijdens het rondgaan in de gemeentes bij een tekst bepaald waardoor het voor hem duidelijk was dat hij naar onze gemeente zou gaan. Het beroep was vrij onlogisch gezien waar hij en zijn familie woonde en thuiswonende kinderen studeerde/werkte.

Ik vond het toen heftig voor de kinderen. Sinds die tijd neem ik zo'n punt ook mee bij het maken van een keus uit een tweetal.

Wat nemen jullie mee naast inhoud en stijl van de prediking?

[pierre27]

Tijdens intrede of afscheidsdiensten hoor je het regelmatig. Regelmatig hoor je overwegingen die samenhangen met dat er een band met de kerkenraad/gemeente wordt ervaren.

Wij hebben twee keer een kandidaat gekregen en in 1 van de gevallen werd hij tijdens het rondgaan in de gemeentes bij een tekst bepaald waardoor het voor hem duidelijk was dat hij naar onze gemeente zou gaan. Het beroep was vrij onlogisch gezien waar hij en zijn familie woonde en thuiswonende kinderen studeerde/werkte.

Ik vond het toen heftig voor de kinderen. Sinds die tijd neem ik zo'n punt ook mee bij het maken van een keus uit een tweetal.

Wat nemen jullie mee naast inhoud en stijl van de prediking?

In ons geval was de huidige predikant als kandidaat de 2e keus aangezien de 1e keuze een ander beroep aangenomen had. Qua diepgang was de huidige predikant in mijn beleving de juiste persoon.

[Job]

Maar welke voordelen zijn er te benoemen voor het dienen van een grote gemeente?

Op het bereiken van meer mensen in één keer en een hoger loon na zou ik niets kunnen bedenken.

Weet iemand hier een antwoord op? Er lijkt een voordeel te zijn in het aannemen naar een grote gemeente, maar wat? Wat is daar fijn of aantrekkelijk aan?

Ik durf het bijna niet te denken, maar geeft het dienen van bepaalde gemeenten ook een status binnen het predikantenkorps?

[HHR]

Maar welke voordelen zijn er te benoemen voor het dienen van een grote gemeente?

Op het bereiken van meer mensen in één keer en een hoger loon na zou ik niets kunnen bedenken.

Weet iemand hier een antwoord op? Er lijkt een voordeel te zijn in het aannemen naar een grote gemeente, maar wat? Wat is daar fijn of aantrekkelijk aan?

Ik durf het bijna niet te denken, maar geeft het dienen van bepaalde gemeenten ook een status binnen het predikantenkorps?

Ik snap dit gezemel niet zo.
Als je beetje nuchter nadenkt is het toch heel logisch?
Of je nu een enkeling of een grote groep mag bijstaan, kunt dienen, etc, dan is de keuze, zeker menselijk gezien toch heel logisch?
Dat geldt in ieder beroep en waarom zou dat voor een ds anders zijn.
Het is bijzonder als een dienaar geroepen wordt naar de enkeling, de moorman, Lydia etc, laten we van het bijzondere niet de normale weg maken.

Daarnaast is er nog iets waar ik al vaker aan gedacht heb. Niet zelden zijn er kleine gemeenten in plaatsen waar een bijbelgetrouwe andere gemeente is, weliswaar van een ander kerkverband.
Misschien mag een gemeente in zon situatie, bij langdurig vacant zijn, zichzelf wel vragen stellen over bestaansrecht.

[Job]

Maar welke voordelen zijn er te benoemen voor het dienen van een grote gemeente?

Op het bereiken van meer mensen in één keer en een hoger loon na zou ik niets kunnen bedenken.

Weet iemand hier een antwoord op? Er lijkt een voordeel te zijn in het aannemen naar een grote gemeente, maar wat? Wat is daar fijn of aantrekkelijk aan?

Ik durf het bijna niet te denken, maar geeft het dienen van bepaalde gemeenten ook een status binnen het predikantenkorps?

Ik snap dit gezemel niet zo.
Als je beetje nuchter nadenkt is het toch heel logisch?
Of je nu een enkeling of een grote groep mag bijstaan, kunt dienen, etc, dan is de keuze, zeker menselijk gezien toch heel logisch?
Dat geldt in ieder beroep en waarom zou dat voor een ds anders zijn.
Het is bijzonder als een dienaar geroepen wordt naar de enkeling, de moorman, Lydia etc, laten we van het bijzondere niet de normale weg maken.

Daarnaast is er nog iets waar ik al vaker aan gedacht heb. Niet zelden zijn er kleine gemeenten in plaatsen waar een bijbelgetrouwe andere gemeente is, weliswaar van een ander kerkverband.
Misschien mag een gemeente in zon situatie, bij langdurig vacant zijn, zichzelf wel vragen stellen over bestaansrecht.

Bedankt voor het stempeltje zemelen, maar ik zie het aantrekkelijke geenszins. Oprecht niet. Wat is er aantrekkelijk aan een extreem omvangrijk pastoraat waarin je nooit klaar bent? Wat is er aanlokkelijk aan een groot deel van je leden maar matig kunnen leren kennen omdat het er gewoon teveel zijn? Wat is er fijn aan om voor een groep los zand te preken waarin een groot deel elkaar niet eens kent en (bij meerdere in- en uitgangen) elkaar zelfs nooit tegenkomt?

[HHR]

Het gaat toch ook niet om aantrekkelijkheid? Maar om het voelen van de nood.

[MGG]

Maar welke voordelen zijn er te benoemen voor het dienen van een grote gemeente?

Op het bereiken van meer mensen in één keer en een hoger loon na zou ik niets kunnen bedenken.

Weet iemand hier een antwoord op? Er lijkt een voordeel te zijn in het aannemen naar een grote gemeente, maar wat? Wat is daar fijn of aantrekkelijk aan?

Ik durf het bijna niet te denken, maar geeft het dienen van bepaalde gemeenten ook een status binnen het predikantenkorps?

Bij een oude schrijver kwam ik de redenering tegen dat een grotere gemeente riep en hij het dus aannam want meer hoorders. In die tijd zag je vaak dat kleinere plaatsen geen dominee van een grote plaats beriepen.

Persoonlijk lijkt mij een gemeente van meer dan 1500 zeer onprettig. Je bent nooit klaar/bij en het duurt langer om een band op te bouwen. 500 lijkt mij een aantrekkelijke grote. Zoals HHR terecht opmerkt gaat het niet om aantrekkelijk maar om het voelen van een roeping.

[helma]

Een van onze kinderen zei ooit dat hij later dominee wilde worden. "van een grote gemeente!" zei hij er spontaan bij.
Ik verdacht hem gelijk van hoogmoed...
Dus ik vroeg: waarom van een grote gemeente?
"Nou, dan kan ik toch héél veel mensen over de Heere Jezus vertellen!"

Ik had weer eens te snel geoordeeld.

En ik hoop dat alle predikanten van grote gemeentes dit verlangen hebben.
Het is een prachtige motivatie.

[Job]

Het gaat toch ook niet om aantrekkelijkheid? Maar om het voelen van de nood.

Dat vind ik ook, maar het gesprek ging er juist over dat er blijkbaar toch menselijke overwegingen meespelen. Daarom was ik wel benieuwd welke dan specifiek bij de grote gemeenten.