rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 19:40Ik heb voldoende duidelijk gemaakt dat het mij gaat om een inhoudelijk vergelijk met het Farizese doen en denken. Als je daar niet tegen kan, prima.

Het is geen neutraal vergelijk. De termen Farizeïsme en wetticisme zijn negatief geladen. Je kan wel doen alsof en zeggen dat het je om een inhoudelijk vergelijk gaat, maar het is een indirecte stoot onder de gordel. Misschien wel een directe. Wie namelijk het stempel "Farizeeër" krijgt, krijgt te maken met het praktische effect: uitgeschakeld, monddood. Genoeg daarover, want van herhaling wordt een argument niet sterker.

Maar in de discussie is het valide. Zeker gelet op het vervolg van je post, waarin je over de Farizeeën schrijft / citeert: "Ze geloofden in de centrale leerstellingen van de Schrift. Ze bonden de harten en levens van mensen met extra wetten die verder gingen dan de wet van God. Ze waren in wezen legalisten." Dat is exact mijn punt, want dat zie ik nu ook in de CGK - of specifieker, de Rijnsburg-groep - gebeuren. Het is dezelfde manier van denken. Vanuit oprechtheid, daar kom ik niet aan, maar wel een manier van denken die telkens weer zal leiden tot scheiding.

Je citeert weer half en pakt twee zinnen uit een grotere karakterisering. Mijn samenvatting vervolgde, zowel voor als na 66-73 AD, en liep uit op de verwerping van het Evangelie en Christus, uit haat. Dát is de ontwikkeling van het Farizeïsme.

Verder vergelijk je nu expliciet de Rijnsburggroep met Farizeïsme, specifiek gelinkt aan meer wetten opleggen dan God vraagt. Hebben we het toch over de Schrift. Daarover hebben meerdere rapporten helder en duidelijk de Schrift nagesproken. Die rotonde ga ik niet op, want Gods Woord legt zichzelf uit (niet zijnde: traditie, rabbijnse toevoegingen, menselijke verzinselen, wettische interpretatie, geen Farizeïstische kronkelingen, enz.)

Groepscirkel schreef: ↑24 feb 2026, 21:52

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 19:40Ik heb voldoende duidelijk gemaakt dat het mij gaat om een inhoudelijk vergelijk met het Farizese doen en denken. Als je daar niet tegen kan, prima.

Het is geen neutraal vergelijk. De termen Farizeïsme en wetticisme zijn negatief geladen. Je kan wel doen alsof en zeggen dat het je om een inhoudelijk vergelijk gaat, maar het is een indirecte stoot onder de gordel. Misschien wel een directe. Wie namelijk het stempel "Farizeeër" krijgt, krijgt te maken met het praktische effect: uitgeschakeld, monddood. Genoeg daarover, want van herhaling wordt een argument niet sterker.

Maar in de discussie is het valide. Zeker gelet op het vervolg van je post, waarin je over de Farizeeën schrijft / citeert: "Ze geloofden in de centrale leerstellingen van de Schrift. Ze bonden de harten en levens van mensen met extra wetten die verder gingen dan de wet van God. Ze waren in wezen legalisten." Dat is exact mijn punt, want dat zie ik nu ook in de CGK - of specifieker, de Rijnsburg-groep - gebeuren. Het is dezelfde manier van denken. Vanuit oprechtheid, daar kom ik niet aan, maar wel een manier van denken die telkens weer zal leiden tot scheiding.

Je citeert weer half en pakt twee zinnen uit een grotere karakterisering. Mijn samenvatting vervolgde, zowel voor als na 66-73 AD, en liep uit op de verwerping van het Evangelie en Christus, uit haat. Dát is de ontwikkeling van het Farizeïsme.

Verder vergelijk je nu expliciet de Rijnsburggroep met Farizeïsme, specifiek gelinkt aan meer wetten opleggen dan God vraagt. Hebben we het toch over de Schrift. Daarover hebben meerdere rapporten helder en duidelijk de Schrift nagesproken. Die rotonde ga ik niet op, want Gods Woord legt zichzelf uit (niet zijnde: traditie, rabbijnse toevoegingen, menselijke verzinselen, wettische interpretatie, geen Farizeïstische kronkelingen, enz.)

Het lijkt mij sowieso niet verstandig om elkaar over en weer te vergelijken met een bepaalde groep uit de Schrift. Misschien is het beter dat we ons afvragen of we zelf wel goed met de Schrift omgaan in verhouding tot de traditie, of juist de wens om te veranderen. Of we niet zelf te wettisch zijn of juist te weinig. Gisteren hoorde ik iemand zeggen; hoe meer ik mezelf ken, hoe minder ik vind van de ander. Waarvan akte.

huisman schreef: ↑24 feb 2026, 21:42

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 19:40

Groepscirkel schreef: ↑24 feb 2026, 17:24

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 16:39

Jouw letterlijke woorden:



Wat zeg je dan wel?

Mijn bericht gaat nog verder, je citeert gedeeltelijk zonder knipteken. Ik schrijf dat jouw vergelijking met Farizeïsme en wetticisme wel een belediging is. Zeker in de context waarin je deze uitspraak gebruikt. Ik zie dat als stigmatisering en dat van medeforummers.

Ik volg over het Farizeïsme de visie van prof. dr. Kuivenhoven (PRTS, USA), wat aansluit bij I.A. Kole en dat wat ik van ds. Belder heb geleerd over hun schipperen. Enkele lijnen:

Kuivenhoven: Vóór de val van Jeruzalem en de verwoesting van de tempel stonden de Farizeeërs bekend om hun grote ijver, tot aan het perfectionisme toe. Een code die verder ging dan de Schrift en menselijke tradities toevoegden. Ze geloofden in de centrale leerstellingen van de Schrift. Ze bonden de harten en levens van mensen met extra wetten die verder gingen dan de wet van God. Ze waren in wezen legalisten. Kole: "De eigenwillige interpretatie van de Wet door de Farizeeën is in Jezus' ogen een krachteloos maken van de Wet. Men gaat ter wille van de uitvoerbaarheid met de Wet schipperen en komt aan het wezenlijke van het liefdesgebod van God niet meer toe."

Kuivenhoven: Na de Joodse opstand en de val van Jeruzalem werden de Farizeeën de heersende macht binnen het Jodendom. De Zeloten waren verslagen, de machtsbasis van de Sadduceeën was ontnomen, de Essenen verdwenen. Het Farizeeïsche leiderschap bleef over. Deze stroming was en werd de meest beraden vijand van het Evangelie. Zij probeerden eigen interpretaties van het OT en de Mozaïsche wet opnieuw in te voeren en bouwden hun rabbijnse tradities uit. Tijdens de samenkomst in Jamnia hebben ze een zekere vorm van het Sanhedrin hersteld. Hier spraken ze ook formeel een vloek uit over alle christenen. Tot slot een letterlijk citaat van dr. Kuivenhoven: "I think this demonstrates to us the heart of the Pharisees over against the Christians. They hate the gospel, they hate Christ."

Ik heb voldoende duidelijk gemaakt dat het mij gaat om een inhoudelijk vergelijk met het Farizese doen en denken. Als je daar niet tegen kan, prima. Maar in de discussie is het valide. Zeker gelet op het vervolg van je post, waarin je over de Farizeeën schrijft / citeert: "Ze geloofden in de centrale leerstellingen van de Schrift. Ze bonden de harten en levens van mensen met extra wetten die verder gingen dan de wet van God. Ze waren in wezen legalisten." Dat is exact mijn punt, want dat zie ik nu ook in de CGK - of specifieker, de Rijnsburg-groep - gebeuren. Het is dezelfde manier van denken. Vanuit oprechtheid, daar kom ik niet aan, maar wel een manier van denken die telkens weer zal leiden tot scheiding.

Duidelijk dat je zo over ons/mij oordeelt. De moed ontbreekt mij om hier tegenin te gaan. Nog één vraag na deze vernietigende veroordeling van jou: Kun je Rijnsburg c.s. nog wel als je broeders zien?

De broeders die ik gehoord of gesproken heb, hebben van harte hun Heer lief, net als jij. Ik twijfel er niet aan dat wij broeders zijn.
Dat neemt niet weg dat ik oprecht meen dat de broeders van Rijnsburg een wettische weg zijn ingeslagen. En wet veroordeelt. Dat is ook wat er in de praktijk gebeurt. Dat is ook waar Rijnsburg om vraagt. Om wet en oordeel. Een vernietigend oordeel zelfs, want de eenheid wordt gebroken. Is het niet opmerkelijk dat ik géén van de 'afwijkende broeders' heb horen zeggen dat zij 'Rijnsburg' niet als broeders zien? Omgekeerd worden over de 'afwijkende broeders' wel ernstige twijfels geuit. Het zal hen waarschijnlijk evenzo aan moed ontbreken om hier tegenin te gaan. Maar feit is: wij zijn allen broeders. God is Vader en Heer van ons allen. Rijnsburg hoort er bij, je hoort mij niet oproepen tot een afscheiding daarvan. Dat er een ernstig verschil zit in ons verstaan van Gods Woord en Gods wil, kan ik niet ontkennen. Het roept ons allen op tot zorgvuldige studie van de Schrift. Maar bovenal: om elkaar in liefde te verdragen.

Groepscirkel schreef: ↑24 feb 2026, 21:52

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 19:40Ik heb voldoende duidelijk gemaakt dat het mij gaat om een inhoudelijk vergelijk met het Farizese doen en denken. Als je daar niet tegen kan, prima.

Het is geen neutraal vergelijk. De termen Farizeïsme en wetticisme zijn negatief geladen. Je kan wel doen alsof en zeggen dat het je om een inhoudelijk vergelijk gaat, maar het is een indirecte stoot onder de gordel. Misschien wel een directe. Wie namelijk het stempel "Farizeeër" krijgt, krijgt te maken met het praktische effect: uitgeschakeld, monddood. Genoeg daarover, want van herhaling wordt een argument niet sterker.

Maar in de discussie is het valide. Zeker gelet op het vervolg van je post, waarin je over de Farizeeën schrijft / citeert: "Ze geloofden in de centrale leerstellingen van de Schrift. Ze bonden de harten en levens van mensen met extra wetten die verder gingen dan de wet van God. Ze waren in wezen legalisten." Dat is exact mijn punt, want dat zie ik nu ook in de CGK - of specifieker, de Rijnsburg-groep - gebeuren. Het is dezelfde manier van denken. Vanuit oprechtheid, daar kom ik niet aan, maar wel een manier van denken die telkens weer zal leiden tot scheiding.

Je citeert weer half en pakt twee zinnen uit een grotere karakterisering. Mijn samenvatting vervolgde, zowel voor als na 66-73 AD, en liep uit op de verwerping van het Evangelie en Christus, uit haat. Dát is de ontwikkeling van het Farizeïsme.

Verder vergelijk je nu expliciet de Rijnsburggroep met Farizeïsme, specifiek gelinkt aan meer wetten opleggen dan God vraagt. Hebben we het toch over de Schrift. Daarover hebben meerdere rapporten helder en duidelijk de Schrift nagesproken. Die rotonde ga ik niet op, want Gods Woord legt zichzelf uit (niet zijnde: traditie, rabbijnse toevoegingen, menselijke verzinselen, wettische interpretatie, geen Farizeïstische kronkelingen, enz.)

Inderdaad, dat is exact wat ik zeg. Rijnsburg gaat verder dan wat God vraagt. Precies mijn punt. (En ja, ik geloof volkomen dat Gods Woord zichzelf uitlegt.)

(Verder heb ik totaal niet gesproken over de ontwikkeling van het Farizeïsme na de bijbelse tijd en evenmin linkte ik mijn argument aan de verwerping van Christus. Dus ik begreep niet zo goed wat de relevantie daarvan is.)

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 19:52 Dat lijkt misschien een klein verschil - omdat het automatisch betekent dat je niet met elkaar het avondmaal viert - maar gelet op de symboliek van het avondmaal, is dat het m.i. niet.

Kun je dat toelichten?

Wat je tweede punt ben ik het natuurlijk ook met je eens dat het afscheiden van een kerk niet hetzelfde is als van de Kerk afscheiden. Maar het gaat om het, voor zover mogelijk, uitleven van de principes rondom die Kerk (binnen de context dus van het kerkverband). En dan ben je gewoon met elkaar verbonden op grond van de belijdenis. Pas als duidelijk is geworden dat er géén sprake meer zou zijn van eenzelfde belijden, wordt het een ander verhaal. En dat is - aantoonbaar - niet het geval. Ik zeg aantoonbaar omdat we elkaar allemaal nog steeds als broeders erkennen.

De broeder of zusterband staat niet gelijk met kerkverband of belijdenis. Afscheiding betekent dus niet de broederband verbreken. Anders zou een CGK-er nooit een hervormde als broeder kunnen erkennen. Maar het feit dat een CGK-er zich niet kan voegen in een hervormde gemeente, betekent ook dat hij met hem geen avondmaal kan vieren. Staat dat gelijk aan iemand voor eeuwig veroordelen? Nee, want de kerk is niet de Kerk.

Refojongere schreef: ↑25 feb 2026, 00:34

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 19:52 Dat lijkt misschien een klein verschil - omdat het automatisch betekent dat je niet met elkaar het avondmaal viert - maar gelet op de symboliek van het avondmaal, is dat het m.i. niet.

Kun je dat toelichten?

Wat je tweede punt ben ik het natuurlijk ook met je eens dat het afscheiden van een kerk niet hetzelfde is als van de Kerk afscheiden. Maar het gaat om het, voor zover mogelijk, uitleven van de principes rondom die Kerk (binnen de context dus van het kerkverband). En dan ben je gewoon met elkaar verbonden op grond van de belijdenis. Pas als duidelijk is geworden dat er géén sprake meer zou zijn van eenzelfde belijden, wordt het een ander verhaal. En dat is - aantoonbaar - niet het geval. Ik zeg aantoonbaar omdat we elkaar allemaal nog steeds als broeders erkennen.

De broeder of zusterband staat niet gelijk met kerkverband of belijdenis. Afscheiding betekent dus niet de broederband verbreken. Anders zou een CGK-er nooit een hervormde als broeder kunnen erkennen. Maar het feit dat een CGK-er zich niet kan voegen in een hervormde gemeente, betekent ook dat hij met hem geen avondmaal kan vieren. Staat dat gelijk aan iemand voor eeuwig veroordelen? Nee, want de kerk is niet de Kerk.

Ik kan met een hervormde broeder avondmaal vieren, graag zelfs!

En wat het eerste betreft: het avondmaal gaat over het deel hebben aan Christus. Iemand daarvan uitsluiten is symbolisch uitspreken dat iemand geen deel zou (kunnen) hebben aan Christus. Dat is wat anders dan iemand uitsluiten van de (plaatselijke) gemeenschap. Bovendien gaat het bij dat laatste niet alleen om de tucht, maar ook om de gezondheid / reinheid van de gemeenschap.

Middenrefo schreef: ↑24 feb 2026, 23:52Het lijkt mij sowieso niet verstandig om elkaar over en weer te vergelijken met een bepaalde groep uit de Schrift. Misschien is het beter dat we ons afvragen of we zelf wel goed met de Schrift omgaan in verhouding tot de traditie, of juist de wens om te veranderen. Of we niet zelf te wettisch zijn of juist te weinig. Gisteren hoorde ik iemand zeggen; hoe meer ik mezelf ken, hoe minder ik vind van de ander. Waarvan akte.

Precies. Helemaal mee eens.

rhadders schreef: ↑25 feb 2026, 00:41

Refojongere schreef: ↑25 feb 2026, 00:34

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 19:52 Dat lijkt misschien een klein verschil - omdat het automatisch betekent dat je niet met elkaar het avondmaal viert - maar gelet op de symboliek van het avondmaal, is dat het m.i. niet.

Kun je dat toelichten?

Wat je tweede punt ben ik het natuurlijk ook met je eens dat het afscheiden van een kerk niet hetzelfde is als van de Kerk afscheiden. Maar het gaat om het, voor zover mogelijk, uitleven van de principes rondom die Kerk (binnen de context dus van het kerkverband). En dan ben je gewoon met elkaar verbonden op grond van de belijdenis. Pas als duidelijk is geworden dat er géén sprake meer zou zijn van eenzelfde belijden, wordt het een ander verhaal. En dat is - aantoonbaar - niet het geval. Ik zeg aantoonbaar omdat we elkaar allemaal nog steeds als broeders erkennen.

De broeder of zusterband staat niet gelijk met kerkverband of belijdenis. Afscheiding betekent dus niet de broederband verbreken. Anders zou een CGK-er nooit een hervormde als broeder kunnen erkennen. Maar het feit dat een CGK-er zich niet kan voegen in een hervormde gemeente, betekent ook dat hij met hem geen avondmaal kan vieren. Staat dat gelijk aan iemand voor eeuwig veroordelen? Nee, want de kerk is niet de Kerk.

Ik kan met een hervormde broeder avondmaal vieren, graag zelfs!

En wat het eerste betreft: het avondmaal gaat over het deel hebben aan Christus. Iemand daarvan uitsluiten is symbolisch uitspreken dat iemand geen deel zou (kunnen) hebben aan Christus. Dat is wat anders dan iemand uitsluiten van de (plaatselijke) gemeenschap. Bovendien gaat het bij dat laatste niet alleen om de tucht, maar ook om de gezondheid / reinheid van de gemeenschap.

Hoe vaak vier jij avondmaal met een hervormde broeder? Een apart kerkverband als CGK betekent automatisch apart avondmaal vieren.

Iemand uitsluiten uit de gemeenschap zoals Matth
18 beschrijft betekent dat je zegt: Hij zij u als heiden en tollenaar en dus geen deel aan Christus.

Refojongere schreef: ↑25 feb 2026, 07:47

rhadders schreef: ↑25 feb 2026, 00:41

Refojongere schreef: ↑25 feb 2026, 00:34

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 19:52 Dat lijkt misschien een klein verschil - omdat het automatisch betekent dat je niet met elkaar het avondmaal viert - maar gelet op de symboliek van het avondmaal, is dat het m.i. niet.

Kun je dat toelichten?

Wat je tweede punt ben ik het natuurlijk ook met je eens dat het afscheiden van een kerk niet hetzelfde is als van de Kerk afscheiden. Maar het gaat om het, voor zover mogelijk, uitleven van de principes rondom die Kerk (binnen de context dus van het kerkverband). En dan ben je gewoon met elkaar verbonden op grond van de belijdenis. Pas als duidelijk is geworden dat er géén sprake meer zou zijn van eenzelfde belijden, wordt het een ander verhaal. En dat is - aantoonbaar - niet het geval. Ik zeg aantoonbaar omdat we elkaar allemaal nog steeds als broeders erkennen.

De broeder of zusterband staat niet gelijk met kerkverband of belijdenis. Afscheiding betekent dus niet de broederband verbreken. Anders zou een CGK-er nooit een hervormde als broeder kunnen erkennen. Maar het feit dat een CGK-er zich niet kan voegen in een hervormde gemeente, betekent ook dat hij met hem geen avondmaal kan vieren. Staat dat gelijk aan iemand voor eeuwig veroordelen? Nee, want de kerk is niet de Kerk.

Ik kan met een hervormde broeder avondmaal vieren, graag zelfs!

En wat het eerste betreft: het avondmaal gaat over het deel hebben aan Christus. Iemand daarvan uitsluiten is symbolisch uitspreken dat iemand geen deel zou (kunnen) hebben aan Christus. Dat is wat anders dan iemand uitsluiten van de (plaatselijke) gemeenschap. Bovendien gaat het bij dat laatste niet alleen om de tucht, maar ook om de gezondheid / reinheid van de gemeenschap.

Hoe vaak vier jij avondmaal met een hervormde broeder? Een apart kerkverband als CGK betekent automatisch apart avondmaal vieren.

Iemand uitsluiten uit de gemeenschap zoals Matth
18 beschrijft betekent dat je zegt: Hij zij u als heiden en tollenaar en dus geen deel aan Christus.

Dat laatste - “dus geen deel aan Christus” - staat er niet. En dat is wat ik bedoel: we vullen dat vaak zo in, maar daarmee gaat het opeens ook over iemands redding en wedergeboorte. Terwijl het hier gaat om (de reinheid van) de gemeenschap. Dat is al een praktijk vanuit de vroege bijbelse tijd. Het individueel straffen door uitsluiting van het avondmaal (maar niet de gemeenschap te ontzeggen) is van latere tijd en slaat de plank dus mis. Je meet je bovendien nogal wat aan, als je meent uit te kunnen spreken dat iemand, die eerder een broeder werd genoemd, geen deel heeft aan Christus (en dus ook niet behouden is). Dan denk ik: aan de Heer het oordeel, gelukkig niet aan mij.

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 23:59

huisman schreef: ↑24 feb 2026, 21:42

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 19:40

Groepscirkel schreef: ↑24 feb 2026, 17:24 Mijn bericht gaat nog verder, je citeert gedeeltelijk zonder knipteken. Ik schrijf dat jouw vergelijking met Farizeïsme en wetticisme wel een belediging is. Zeker in de context waarin je deze uitspraak gebruikt. Ik zie dat als stigmatisering en dat van medeforummers.

Ik volg over het Farizeïsme de visie van prof. dr. Kuivenhoven (PRTS, USA), wat aansluit bij I.A. Kole en dat wat ik van ds. Belder heb geleerd over hun schipperen. Enkele lijnen:

Kuivenhoven: Vóór de val van Jeruzalem en de verwoesting van de tempel stonden de Farizeeërs bekend om hun grote ijver, tot aan het perfectionisme toe. Een code die verder ging dan de Schrift en menselijke tradities toevoegden. Ze geloofden in de centrale leerstellingen van de Schrift. Ze bonden de harten en levens van mensen met extra wetten die verder gingen dan de wet van God. Ze waren in wezen legalisten. Kole: "De eigenwillige interpretatie van de Wet door de Farizeeën is in Jezus' ogen een krachteloos maken van de Wet. Men gaat ter wille van de uitvoerbaarheid met de Wet schipperen en komt aan het wezenlijke van het liefdesgebod van God niet meer toe."

Kuivenhoven: Na de Joodse opstand en de val van Jeruzalem werden de Farizeeën de heersende macht binnen het Jodendom. De Zeloten waren verslagen, de machtsbasis van de Sadduceeën was ontnomen, de Essenen verdwenen. Het Farizeeïsche leiderschap bleef over. Deze stroming was en werd de meest beraden vijand van het Evangelie. Zij probeerden eigen interpretaties van het OT en de Mozaïsche wet opnieuw in te voeren en bouwden hun rabbijnse tradities uit. Tijdens de samenkomst in Jamnia hebben ze een zekere vorm van het Sanhedrin hersteld. Hier spraken ze ook formeel een vloek uit over alle christenen. Tot slot een letterlijk citaat van dr. Kuivenhoven: "I think this demonstrates to us the heart of the Pharisees over against the Christians. They hate the gospel, they hate Christ."

Ik heb voldoende duidelijk gemaakt dat het mij gaat om een inhoudelijk vergelijk met het Farizese doen en denken. Als je daar niet tegen kan, prima. Maar in de discussie is het valide. Zeker gelet op het vervolg van je post, waarin je over de Farizeeën schrijft / citeert: "Ze geloofden in de centrale leerstellingen van de Schrift. Ze bonden de harten en levens van mensen met extra wetten die verder gingen dan de wet van God. Ze waren in wezen legalisten." Dat is exact mijn punt, want dat zie ik nu ook in de CGK - of specifieker, de Rijnsburg-groep - gebeuren. Het is dezelfde manier van denken. Vanuit oprechtheid, daar kom ik niet aan, maar wel een manier van denken die telkens weer zal leiden tot scheiding.

Duidelijk dat je zo over ons/mij oordeelt. De moed ontbreekt mij om hier tegenin te gaan. Nog één vraag na deze vernietigende veroordeling van jou: Kun je Rijnsburg c.s. nog wel als je broeders zien?

De broeders die ik gehoord of gesproken heb, hebben van harte hun Heer lief, net als jij. Ik twijfel er niet aan dat wij broeders zijn.
Dat neemt niet weg dat ik oprecht meen dat de broeders van Rijnsburg een wettische weg zijn ingeslagen. En wet veroordeelt. Dat is ook wat er in de praktijk gebeurt. Dat is ook waar Rijnsburg om vraagt. Om wet en oordeel. Een vernietigend oordeel zelfs, want de eenheid wordt gebroken. Is het niet opmerkelijk dat ik géén van de 'afwijkende broeders' heb horen zeggen dat zij 'Rijnsburg' niet als broeders zien? Omgekeerd worden over de 'afwijkende broeders' wel ernstige twijfels geuit. Het zal hen waarschijnlijk evenzo aan moed ontbreken om hier tegenin te gaan. Maar feit is: wij zijn allen broeders. God is Vader en Heer van ons allen. Rijnsburg hoort er bij, je hoort mij niet oproepen tot een afscheiding daarvan. Dat er een ernstig verschil zit in ons verstaan van Gods Woord en Gods wil, kan ik niet ontkennen. Het roept ons allen op tot zorgvuldige studie van de Schrift. Maar bovenal: om elkaar in liefde te verdragen.

Precies hier komt denk ik de kern van het verschil naar voren tussen jou en mij.

Niet alleen de wet veroordeelt, ook Jezus zegt van Zichzelf dat Zijn komst zelfs tweedracht veroorzaakt. En dat Hij zal komen om te oordelen. Niet iedereen die Hem 'Heere' noemt, zal ingaan in het hemels koninkrijk.

Het brede "Wij zijn allen broeders. God is Vader en Heer van ons allen" geeft aan de rechterkant sterk het gevoel dat bij links het motto is:
Jezus heeft voor ons voldaan
Komt, laat ons naar de kermis gaan.

En die huiver kan ik heel goed begrijpen. Hoewel ik ook wel weet dat die niet op iedereen te plakken is.

BSH schreef: ↑25 feb 2026, 10:45

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 23:59

huisman schreef: ↑24 feb 2026, 21:42

rhadders schreef: ↑24 feb 2026, 19:40

Ik heb voldoende duidelijk gemaakt dat het mij gaat om een inhoudelijk vergelijk met het Farizese doen en denken. Als je daar niet tegen kan, prima. Maar in de discussie is het valide. Zeker gelet op het vervolg van je post, waarin je over de Farizeeën schrijft / citeert: "Ze geloofden in de centrale leerstellingen van de Schrift. Ze bonden de harten en levens van mensen met extra wetten die verder gingen dan de wet van God. Ze waren in wezen legalisten." Dat is exact mijn punt, want dat zie ik nu ook in de CGK - of specifieker, de Rijnsburg-groep - gebeuren. Het is dezelfde manier van denken. Vanuit oprechtheid, daar kom ik niet aan, maar wel een manier van denken die telkens weer zal leiden tot scheiding.

Duidelijk dat je zo over ons/mij oordeelt. De moed ontbreekt mij om hier tegenin te gaan. Nog één vraag na deze vernietigende veroordeling van jou: Kun je Rijnsburg c.s. nog wel als je broeders zien?

De broeders die ik gehoord of gesproken heb, hebben van harte hun Heer lief, net als jij. Ik twijfel er niet aan dat wij broeders zijn.
Dat neemt niet weg dat ik oprecht meen dat de broeders van Rijnsburg een wettische weg zijn ingeslagen. En wet veroordeelt. Dat is ook wat er in de praktijk gebeurt. Dat is ook waar Rijnsburg om vraagt. Om wet en oordeel. Een vernietigend oordeel zelfs, want de eenheid wordt gebroken. Is het niet opmerkelijk dat ik géén van de 'afwijkende broeders' heb horen zeggen dat zij 'Rijnsburg' niet als broeders zien? Omgekeerd worden over de 'afwijkende broeders' wel ernstige twijfels geuit. Het zal hen waarschijnlijk evenzo aan moed ontbreken om hier tegenin te gaan. Maar feit is: wij zijn allen broeders. God is Vader en Heer van ons allen. Rijnsburg hoort er bij, je hoort mij niet oproepen tot een afscheiding daarvan. Dat er een ernstig verschil zit in ons verstaan van Gods Woord en Gods wil, kan ik niet ontkennen. Het roept ons allen op tot zorgvuldige studie van de Schrift. Maar bovenal: om elkaar in liefde te verdragen.

Precies hier komt denk ik de kern van het verschil naar voren tussen jou en mij.

Niet alleen de wet veroordeelt, ook Jezus zegt van Zichzelf dat Zijn komst zelfs tweedracht veroorzaakt. En dat Hij zal komen om te oordelen. Niet iedereen die Hem 'Heere' noemt, zal ingaan in het hemels koninkrijk.

Het brede "Wij zijn allen broeders. God is Vader en Heer van ons allen" geeft aan de rechterkant sterk het gevoel dat bij links het motto is:
Jezus heeft voor ons voldaan
Komt, laat ons naar de kermis gaan.

En die huiver kan ik heel goed begrijpen. Hoewel ik ook wel weet dat die niet op iedereen te plakken is.

De huiver is te begrijpen, maar niet per se terecht. Ook Paulus moest zich hier al tegen verweren: ‘zullen wij dan zondigen opdat de genade te meerder worde? Dat zij verre…’. Het doet niets af aan de genade van waaruit wij leven. Dat Christus komt om te oordelen, ontken ik niet. Maar dat is niet het primaire doel. God heeft de wereld lief, wil in Christus de wereld met Zichzelf verzoenen. Dáár gaat het om. Dat is de kern. En het is onze roeping dat te prediken. Ook als er staat dat de Heilige Geest ons overtuigd van zonde, gerechtigheid en oordeel, blijkt dat een hoopvolle boodschap te zijn: ‘van oordeel, omdat de vorst der duisternis geoordeeld is’. En nee, je hoeft niet naar de kermis, maar het geeft alle reden tot vreugde.

rhadders schreef: ↑25 feb 2026, 08:30

Refojongere schreef: ↑25 feb 2026, 07:47

rhadders schreef: ↑25 feb 2026, 00:41

Refojongere schreef: ↑25 feb 2026, 00:34
Kun je dat toelichten?

De broeder of zusterband staat niet gelijk met kerkverband of belijdenis. Afscheiding betekent dus niet de broederband verbreken. Anders zou een CGK-er nooit een hervormde als broeder kunnen erkennen. Maar het feit dat een CGK-er zich niet kan voegen in een hervormde gemeente, betekent ook dat hij met hem geen avondmaal kan vieren. Staat dat gelijk aan iemand voor eeuwig veroordelen? Nee, want de kerk is niet de Kerk.

Ik kan met een hervormde broeder avondmaal vieren, graag zelfs!

En wat het eerste betreft: het avondmaal gaat over het deel hebben aan Christus. Iemand daarvan uitsluiten is symbolisch uitspreken dat iemand geen deel zou (kunnen) hebben aan Christus. Dat is wat anders dan iemand uitsluiten van de (plaatselijke) gemeenschap. Bovendien gaat het bij dat laatste niet alleen om de tucht, maar ook om de gezondheid / reinheid van de gemeenschap.

Hoe vaak vier jij avondmaal met een hervormde broeder? Een apart kerkverband als CGK betekent automatisch apart avondmaal vieren.

Iemand uitsluiten uit de gemeenschap zoals Matth
18 beschrijft betekent dat je zegt: Hij zij u als heiden en tollenaar en dus geen deel aan Christus.

Dat laatste - “dus geen deel aan Christus” - staat er niet. En dat is wat ik bedoel: we vullen dat vaak zo in, maar daarmee gaat het opeens ook over iemands redding en wedergeboorte. Terwijl het hier gaat om (de reinheid van) de gemeenschap. Dat is al een praktijk vanuit de vroege bijbelse tijd. Het individueel straffen door uitsluiting van het avondmaal (maar niet de gemeenschap te ontzeggen) is van latere tijd en slaat de plank dus mis. Je meet je bovendien nogal wat aan, als je meent uit te kunnen spreken dat iemand, die eerder een broeder werd genoemd, geen deel heeft aan Christus (en dus ook niet behouden is). Dan denk ik: aan de Heer het oordeel, gelukkig niet aan mij.

Wat is jouw exegese van "Hij zij u als heiden en tollenaar"? Waar haal je vandaan dat het alleen gaat om de reinheid van de gemeenschap en niet over de kwalificatie van zo'n gemeentelid?

Dat is iemand die geen deel heeft aan de gemeente of avondmaal. Maar wel iemand die door de tucht nog bekeerd kan worden. Iemand die in zonde leeft, onder de tucht staat kan niet aan het Avondmaal. Dan drinkt zo iemand zichzelf een oordeel.

En hoe kan 1 Kor. 5:5 bestaan met de avondmaalsviering?

Zijn de sleutels van het hemelrijk niet in handen van de kerk? En dat heeft betrekking tot tucht en uitsluiting van de gemeente (en dus ook avondmaal) zie HC zondag 30.

Refojongere schreef: ↑25 feb 2026, 12:56

rhadders schreef: ↑25 feb 2026, 08:30

Refojongere schreef: ↑25 feb 2026, 07:47

rhadders schreef: ↑25 feb 2026, 00:41

Ik kan met een hervormde broeder avondmaal vieren, graag zelfs!

En wat het eerste betreft: het avondmaal gaat over het deel hebben aan Christus. Iemand daarvan uitsluiten is symbolisch uitspreken dat iemand geen deel zou (kunnen) hebben aan Christus. Dat is wat anders dan iemand uitsluiten van de (plaatselijke) gemeenschap. Bovendien gaat het bij dat laatste niet alleen om de tucht, maar ook om de gezondheid / reinheid van de gemeenschap.

Hoe vaak vier jij avondmaal met een hervormde broeder? Een apart kerkverband als CGK betekent automatisch apart avondmaal vieren.

Iemand uitsluiten uit de gemeenschap zoals Matth
18 beschrijft betekent dat je zegt: Hij zij u als heiden en tollenaar en dus geen deel aan Christus.

Dat laatste - “dus geen deel aan Christus” - staat er niet. En dat is wat ik bedoel: we vullen dat vaak zo in, maar daarmee gaat het opeens ook over iemands redding en wedergeboorte. Terwijl het hier gaat om (de reinheid van) de gemeenschap. Dat is al een praktijk vanuit de vroege bijbelse tijd. Het individueel straffen door uitsluiting van het avondmaal (maar niet de gemeenschap te ontzeggen) is van latere tijd en slaat de plank dus mis. Je meet je bovendien nogal wat aan, als je meent uit te kunnen spreken dat iemand, die eerder een broeder werd genoemd, geen deel heeft aan Christus (en dus ook niet behouden is). Dan denk ik: aan de Heer het oordeel, gelukkig niet aan mij.

Wat is jouw exegese van "Hij zij u als heiden en tollenaar"? Waar haal je vandaan dat het alleen gaat om de reinheid van de gemeenschap en niet over de kwalificatie van zo'n gemeentelid?

Dat is iemand die geen deel heeft aan de gemeente of avondmaal. Maar wel iemand die door de tucht nog bekeerd kan worden. Iemand die in zonde leeft, onder de tucht staat kan niet aan het Avondmaal. Dan drinkt zo iemand zichzelf een oordeel.

En hoe kan 1 Kor. 5:5 bestaan met de avondmaalsviering?

Begrijp mij goed, het gevolg is inderdaad dat je niet met zo'n iemand het avondmaal viert. Het gaat er om dat je niet met zo'n iemand om moet gaan, zoals ook Paulus in zijn brieven naar voren brengt. Dat is inderdaad een oordeel en veroordeling. Enerzijds in de hoop op bekering, anderzijds vanwege de reinheid van de gemeente (zoals inderdaad in 1 Kor. 5). Maar je kunt niet stellen dat iemands eeuwige behoud / wedergeboorte / redding daarmee ongedaan gemaakt wordt, met andere woorden dat iemand geen deel meer zou hebben aan Christus. Want dat staat simpelweg in geen van deze teksten (integendeel, in 1 Kor. 5 lees je over verderf van het vlees, maar behoud van de geest, zie ook 1Kor.13:15: 'behouden als door vuur'). De tucht betreft dus de verwijdering uit de gemeenschap. Er is geen enkele tekst te vinden die zegt dat je, als tucht, iemand moet weren van het avondmaal (maar wel in gemeenschap met diegene blijft).

Refojongere schreef:Zijn de sleutels van het hemelrijk niet in handen van de kerk? En dat heeft betrekking tot tucht en uitsluiting van de gemeente (en dus ook avondmaal) zie HC zondag 30.

Ook in HC 30 gaat het niet zozeer over het behoud van een individu, maar over de 'ganse gemeente', de 'christelijke kerk', wat de zichtbare uiting is van 'het hemelrijk' op aarde. Het gaat om geen toegang hebben tot de gemeente, niet zozeer om hemel en hel.

Wil je dus een zuivere tucht toepassen, dan is dit door de kwaaddoener de toegang tot de gemeenschap te ontzeggen. En dat gebeurt eigenlijk maar zelden (ook in de bijbelse tijd was dit uitzonderlijk).

rhadders schreef: ↑25 feb 2026, 23:09 Begrijp mij goed, het gevolg is inderdaad dat je niet met zo'n iemand het avondmaal viert. Het gaat er om dat je niet met zo'n iemand om moet gaan, zoals ook Paulus in zijn brieven naar voren brengt. Dat is inderdaad een oordeel en veroordeling. Enerzijds in de hoop op bekering, anderzijds vanwege de reinheid van de gemeente (zoals inderdaad in 1 Kor. 5). Maar je kunt niet stellen dat iemands eeuwige behoud / wedergeboorte / redding daarmee ongedaan gemaakt wordt, met andere woorden dat iemand geen deel meer zou hebben aan Christus. Want dat staat simpelweg in geen van deze teksten (integendeel, in 1 Kor. 5 lees je over verderf van het vlees, maar behoud van de geest, zie ook 1Kor.13:15: 'behouden als door vuur'). De tucht betreft dus de verwijdering uit de gemeenschap. Er is geen enkele tekst te vinden die zegt dat je, als tucht, iemand moet weren van het avondmaal (maar wel in gemeenschap met diegene blijft).

Volgens mij ga je er praktisch van uit dat er geen hypocrieten in de gemeente zijn die kunnen afvallen van het geloof of in hun zonden kunnen volharden ondanks de tucht. In dat geval is de tucht ook een waarschuwing voor het eeuwige oordeel. En uitsluiting van de gemeente gaat nog verder dan de tucht rond het avondmaal. Zie je dat ook zo? Buiten de gemeente ben je overgeleverd aan de satan en is er geen heil.

Ook in HC 30 gaat het niet zozeer over het behoud van een individu, maar over de 'ganse gemeente', de 'christelijke kerk', wat de zichtbare uiting is van 'het hemelrijk' op aarde. Het gaat om geen toegang hebben tot de gemeente, niet zozeer om hemel en hel.

Wil je dus een zuivere tucht toepassen, dan is dit door de kwaaddoener de toegang tot de gemeenschap te ontzeggen. En dat gebeurt eigenlijk maar zelden (ook in de bijbelse tijd was dit uitzonderlijk).

De HC heeft het in vraag 82 expliciet over de tucht rond het avondmaal. En zoals je zegt is de kerk de zichtbare uiting van het hemelrijk. Dus geen toegang hebben tot de gemeente is gelijk aan geen toegang tot de hemel. Daarom noemt Jezus dit de sleutels van het hemelrijk.

Wie meent dat de kerk uit gelijkbeminden bestaat maar niet uit gelijkgezinden heeft bewust of onbewust nadrukkelijk afstand genomen van de kerkleer van de Reformatie. De Reformatie stelt dat niet alles wat zich kerk noemt ook echt kerk is. De kerk is daar waar de boodschap van Wet en Evangelie, van schuld en vrijspraak van geloof en bekering klinkt.

Van de kerk in haar zichtbare vorm geldt niet dat al haar leden van eeuwigheid door de Vader zijn bemind. De Reformatoren hebben hier in hun kerkleer teruggegrepen op de grote kerkvader Augustinus die telkens weer naar voren bracht dat de Kerk een dorsvloer is met niet alleen koren maar ook kaf.

Daarom is het zo fundamenteel dat niet alleen de gelovigen zo dikwijls als zij de belofte van het Evangelie met een waar geloof aannemen, wordt verkondigd dat hun zonden hun zijn vergeven, maar ook dat de ongelovigen en degenen die zich niet van harte bekeren wordt betuigd dat de toorn van God op hen rust zolang zij zich niet bekeren, Dat dit laatste niet gebeurt als men de Kerk in haar zichtbare vorm als een gemeenschap van gelijkbeminden ziet, behoeft geen betoog.

(...)

De Heere kan van een gemeente of van een heel kerkverband wijken. Wie meent dat dit niet kan, heeft als christen van de Reformatie geen weerwoord tegen Rome. De prediking kan schraal worden en ten slotte kan zij totaal leeg worden. Ik zou niet willen beweren dat wij niet mogen opgaan onder een prediking die minder diep is en die gebreken vertoont. Een gebrekkige prediking is nog geen misleidende prediking.

De prediking wordt misleidend als niet gesproken wordt over de ene Naam tot zaligheid. Of als daar wel over wordt gesproken maar de indruk wordt gewekt dat wie bij de gemeente behoort en gedoopt is de smalle weg bewandelt. Dan functioneert de Bijbelse boodschap van de twee wegen niet. In zo’n geval komt ook niet uit de verf wat wij moeten weten om zalig te leven en te sterven, namelijk allereerst hoe groot mijn zonden en ellenden zijn, vervolgens hoe wij van al onze zonden verlost worden en ten slotte hoe wij God voor zo’n verlossing dankbaar zijn.

Ds. P. de Vries

Bron: https://drpdevries.com/2026/02/09/besta ... kgezinden/