memento schreef:De voorbeelden waar je om vraagt zijn al in de artikelen van ds. Schot gegeven.Erasmiaan schreef:Dat had ik al gelezen ja, het is denk ik de derde keer dat je dit typt. Maar het is natuurlijk geen argument: er zijn mensen die op deze wijze de alverzoening beredeneren.memento schreef:De verwerping geldt hen niet, niet omdat ze gelovige ouders hebben, maar vanwege de goedwilligheid Gods.
God openbaart Zich in Zijn woord als een God die voor de arme, de verdrukte, degene die onrecht aangedaan wordt, de hulpeloze, etc opkomt, en Zich over hen ontfermd. Zou deze God zich niet ontfermen over arme, zwakke, hulpeloze verbondskinderen?
Niet voor niets is door de Reformatoren dit element, namelijk de goedwilligheid Gods aangaande des mensen zaligheid, zo vaak en zo sterk benadrukt. Wie daaraan twijfelt, moet zich m.i. afvragen of hij/zij wel gereformeerd is, in de betekenis van eensgeestes met de Reformatoren als Calvijn, Luther, de Bres, Ursinus, Olevianus, etc.
En het is maar makkelijk om wat grote namen uit de reformatie er bij te zetten maar geef eens het bewijs dat zij ergens leren dat in Gods goedgunstigheid Hij alle verbondskinderen die jong sterven de zaligheid doet beërven? En kun je me dan ook gelijk een leeftijdsgrens geven vanaf wanneer dat niet meer geldt? Dat is dan wel belangrijk want het zijn nogal niet zaken die gaan over leven en dood.
Maar wat me erg tegen de borst stuit is dat velen het vanzelfprekend vinden dat jong-gestorven kinderen NIET uitverkoren zijn.
Deze laatste zin, doet me denken aan hoe Islamieten geloven, dat kinderen niet slecht zijn van hart.
Als ik Het Eeuwige Leven zou verkrijgen door jong te sterven, dan had ik het liefst jong willen sterven.
Er is geen gelukkiger mens, dan een zalig mens.
Dan bespaart dat jezelf een hoop ellende.
