priscilla schreef:In de gg is "de bekeerde mens" met zijn bevindingen, ervaringen en gevoelens belangrijk. Als je bekeert bent, ben je iets. Een dominee of bekeerd gemeentelid doen uitspraken over zaken, die de Heere aan ze heeft verteld bijv. of iemand goed heen is gegaan. Daar kan de dominee iets voor hebben. Dat vind ik een gg cultuur.
Ik denk dat daarom gg ers ook sneller overstappen naar evang. kringen, omdat in die kringen de "bekeerden" ook iets zijn. Alleen dan op een andere manier. Heart cry is onder gg ers ook populair, ook omdat de wedergeboren christen daar belangrijk is. Dat sluit goed aan.
Ik vind dit een ernstige voorstelling van zaken, die ook absoluut niet klopt.
Ga alle 57 dienstdoende GG-predikanten langs met jouw zin:
"In de gg is "de bekeerde mens" met zijn bevindingen, ervaringen en gevoelens belangrijk. Als je bekeert bent, ben je iets." En vraag hen of dit klopt. Ze zullen je allemaal zeggen, dat het zo heel anders ligt. Zolang ik naar de kerk ga, ga ik naar de GG (ik kom weleens ergens anders hoor

), en ik heb dit beeld nog nooit op m'n netvlies gekregen! Als God met Zijn genade in je leven werkt, dan begint juist de pijnlijke, levenslange les van: "Hij moet wassen en ik minder worden." Dat hoor ik zondags in de prediking. En ook dat er nog zoveel aan zonde overblijft, maar dat we dwars daar doorheen, niet mogen bouwen op gevoelens, ervaringen en bevindingen, maar alleen op Christus' spreken door Zijn Woord. Ook hoor ik juist dat het allemaal mooi is die ervaringen en bevindingen, maar dat we dat weer los moeten laten. Dat zal de Heere wel leren, dat we niets meer overhouden en onszelf niet meer op de been kunnen houden en dan weer opnieuw als een arme, uitgewerkt zondaar de toevlucht moeten nemen tot het bloed van Christus.
En wat je zegt over 'goed heengaan'. Dat kan inderdaad in een bijzonder geval voorkomen dat de Heere Zijn kencht of Zijn kind met kracht onderwijst vanuit een bepaald Bijbelgedeelte, dat er zekerheid mag zijn over een overledene. Maar ik maak het ook gewoon mee in onze gemeente (onlangs nog) dat onze predikant er helemaal geen speciaal spreken van de Heere voor had, maar wel in haar leven met de overledene had gesproken en zij ook aan het HA deelnam, en daaruit opmerkte dat ze een goede ruil gedaan had.
Je vergelijking tussen de GG enerzijds en HCr en de evangelische kringen anderzijds gaat daarom ook helemaal niet op.
De kracht van het Evangelie zit in de bezittelijke voornaamwoorden. (Maarten Luther, WA 101, 2, 25)