Locatie van de hof van Eden

[Terri]

Hij weet er in ieder geval meer vanaf dan theologen die aan de hand van geslachtsregister s de oudheid van de aarde denken te kunnen verklaren.

Prof. M.J. Paul doet wel wat meer dan dat. Hij is een kenner op dit vlak en verdisconteert ook andere wetenschapsdisciplines in zijn studies.

En hij kegelt zo de hele geloofsleer in mekaar... Zelfs op refoforum hebben ze beiden blijkbaar aanhangers...

24 rWant er zullen valse christussen en valse profeten opstaan en zullen grote tekenen en wonderheden doen, alzo dat zij (indien het mogelijk ware) ook de uitverkorenen zouden verleiden.

3 Dat u niemand verleide in enigerlei wijze; want die komt niet btenzij dat eerst de afval gekomen is, en dat geopenbaard is de mens der zonde, de zoon des verderfs, b Matth. 24:23. 1 Tim. 4:1. 1 Joh. 2:18. verwijsteksten
4 Die zich tegenstelt en verheft boven al wat God genaamd of als God geëerd wordt, alzo dat hij in den tempel Gods als een God zal zitten, czichzelven vertonende dat hij God is. c Dan. 11:36. verwijsteksten
5 Gedenkt gij niet dat ik nog bij u zijnde, u deze dingen gezegd heb?
6 En nu, wat hem wederhoudt, weet gij, opdat hij geopenbaard worde te zijner eigen tijd.
7 Want de verborgenheid der ongerechtigheid wordt alrede gewrocht; alleenlijk die hem nu wederhoudt, die zal hem wederhouden, totdat hij uit het midden zal weggedaan worden.
8 En alsdan zal de ongerechtige geopenbaard worden, ddenwelken de Heere verdoen zal door den Geest Zijns monds, en tenietmaken door de verschijning Zijner toekomst; d Job 4:9. Jes. 11:4. verwijsteksten
9 Hem, zeg ik, wiens toekomst is enaar de werking des satans, fin alle kracht en tekenen en wonderen der leugen, e Joh. 8:41. 2 Kor. 4:4. Ef. 2:2. f Deut. 13:1. Openb. 13:13. verwijsteksten
10 En in alle verleiding der onrechtvaardigheid gin degenen die verloren gaan, daarvoor dat zij de liefde der waarheid niet aangenomen hebben, om zalig te worden. g 2 Kor. 2:15; 4:3. verwijsteksten
11 hEn daarom zal God hun zenden een kracht der dwaling, idat zij de leugen zouden geloven; h Rom. 1:24. i 1 Tim. 4:1. verwijsteksten
12 Opdat zij allen veroordeeld worden die de waarheid niet geloofd hebben, maar een welbehagen hebben gehad in de ongerechtigheid.

Nou zoveel kegelt er niet in elkaar hoor. Verzoening door Jezus Christus is en blijft de belangrijkste pijler van de geloofsleer. En ik denk dat er veel meer is wat wij niet weten. Juist dit soort uitleggingen maken voor mij de grootheid, majesteit, en luister van God, alleen maar aanbiddingswaardiger. Hoe bijzonder om dan af te dalen en te willen geboren worden als een hulpeloos kind.

[DDD]

Iemand die zo over dr. Paul spreekt, heeft geen greintje verstand van zaken, en kan hier niets zinnigs over zeggen.

[Groepscirkel]

Prof. M.J. Paul doet wel wat meer dan dat. Hij is een kenner op dit vlak en verdisconteert ook andere wetenschapsdisciplines in zijn studies.

En hij kegelt zo de hele geloofsleer in mekaar... Zelfs op refoforum hebben ze beiden blijkbaar aanhangers...

Kun jij je nader verklaren?

[Bert Mulder]

Nou zoveel kegelt er niet in elkaar hoor. Verzoening door Jezus Christus is en blijft de belangrijkste pijler van de geloofsleer. En ik denk dat er veel meer is wat wij niet weten. Juist dit soort uitleggingen maken voor mij de grootheid, majesteit, en luister van God, alleen maar aanbiddingswaardiger. Hoe bijzonder om dan af te dalen en te willen geboren worden als een hulpeloos kind.

Aanhalende Posthoorn:

En Hand. 17:26: En heeft uit énen bloede het ganse geslacht der mensen gemaakt, om op de gehele aardbodem te wonen, bescheiden hebbende de tijden tevoren geordineerd, en de bepalingen van hun woning.

En dan Romeinen 5:

12 Daarom, gelijk hdoor één mens de zonde in de wereld ingekomen is, en door de zonde ide dood, en alzo de dood tot alle mensen doorgegaan is, in welken allen gezondigd hebben. h Gen. 3:6. 1 Kor. 15:21. i Gen. 2:17. Rom. 6:23. verwijsteksten
13 Want tot de wet was de zonde in de wereld; maar de zonde wordt niet toegerekend als er geen wet is.
14 Maar de dood heeft geheerst van Adam tot Mozes toe, ook over degenen die niet gezondigd hadden in de gelijkheid der overtreding van Adam, welke een voorbeeld is Desgenen Die komen zou.
15 Doch niet gelijk de misdaad, alzo is ook de genadegift. Want indien door de misdaad van één velen gestorven zijn, zo is veel meer de genade Gods en de gave door de genade, die daar is van één Mens, Jezus Christus, overvloedig geweest over velen.
16 En niet gelijk de schuld was door den énen die gezondigd heeft, alzo is de gift. Want de schuld is wel uit één misdaad tot verdoemenis, maar de genadegift is uit vele misdaden tot rechtvaardigmaking.
17 Want indien door de misdaad van één de dood geheerst heeft door dien énen, veel meer zullen degenen die den overvloed der genade en der gave der rechtvaardigheid ontvangen, in het leven heersen door dien Enen, namelijk Jezus Christus.
18 Zo dan, gelijk door één misdaad de schuld gekomen is over alle mensen tot verdoemenis, alzo ook door één rechtvaardigheid komt de genade over alle mensen tot rechtvaardigmaking des levens.
19 Want gelijk door de ongehoorzaamheid van dien énen mens velen tot zondaars gesteld zijn geworden, alzo zullen ook door de gehoorzaamheid van Eén velen tot rechtvaardigen gesteld worden.
20 kMaar de wet is bovendien ingekomen, opdat de misdaad te meerder worde; len waar de zonde meerder geworden is, daar is de genade veel meer overvloedig geweest; k Joh. 15:22. Rom. 4:15; 7:8. Gal. 3:19. l Luk. 7:47. verwijsteksten
21 Opdat gelijk de zonde geheerst heeft tot den dood, alzo ook de genade zou heersen door rechtvaardigheid tot het eeuwige leven, door Jezus Christus, onzen Heere.

Principes van gereformeerde Bijbelverklaring is dat Schrift de Schrift uitlegd... Niet menselijk denken...

[Bert Mulder]

Calvijn (via google translate) https://ccel.org/ccel/calvin/calcom01/c ... xii.i.html

Dat oude verzinsel over de omgang van engelen met vrouwen wordt ruimschoots weerlegd door zijn eigen absurditeit; en het is verbazingwekkend dat geleerden vroeger gefascineerd waren door zulke grove en bizarre beweringen. De mening van de Chaldeeuwse parafrase is eveneens kil; namelijk dat promiscue huwelijken tussen de zonen van edelen en de dochters van plebejers worden veroordeeld. Mozes maakt dus geen onderscheid tussen de zonen van God en de dochters van mensen omdat zij van een andere aard of afkomst waren, maar omdat zij de zonen van God waren door adoptie, die Hij voor Zichzelf had uitgekozen, terwijl de rest in hun oorspronkelijke staat bleef. Mocht iemand bezwaar maken dat zij die schandelijk van het geloof en de gehoorzaamheid die God eiste waren afgeweken, het niet waard waren om als zonen van God te worden beschouwd, dan is het antwoord eenvoudig: die eer komt hen niet toe, maar de genade van God, die tot dan toe zo duidelijk in hun families aanwezig was geweest. Want wanneer de Schrift spreekt over de zonen van God, heeft het soms betrekking op de eeuwige uitverkiezing, die alleen geldt voor de rechtmatige erfgenamen; soms op uiterlijke roepingen, waardoor er veel wolven in de kudde zijn; en hoewel ze in feite vreemdelingen zijn, krijgen ze toch de naam zonen, totdat de Heer hen verstoot. Ja, zelfs door hen zo'n eervolle titel te geven, berispt Mozes hun ondankbaarheid, omdat ze, door hun hemelse Vader te verlaten, zich als deserteurs prostitueerden.

[Bert Mulder]

R.C. Sproul:(via google translate) https://learn.ligonier.org/articles/who ... -genesis-6

In de twintigste eeuw leverde de Duitse bijbelgeleerde Rudolf Bultmann een omvangrijke kritiek op de Schrift. Hij betoogde dat de Bijbel vol mythologische verwijzingen staat die verwijderd moeten worden wil de Bijbel enige betekenis hebben in onze tijd. Bultmanns voornaamste bezwaar betrof de verhalen in het Nieuwe Testament, met name die waarin wonderen werden beschreven, die hij onmogelijk achtte. Andere geleerden beweren echter dat er ook mythologische elementen in het Oude Testament voorkomen. Een veelgebruikt voorbeeld hiervan is een verhaal dat volgens sommigen parallel loopt aan de oude Griekse en Romeinse mythen over goden en godinnen die soms met mensen paren.

In Genesis 6 lezen we dit verhaal:
Toen de mensen zich begonnen te vermenigvuldigen op de aarde en er dochters voor hen geboren werden, zagen de zonen van God dat de dochters van de mensen aantrekkelijk waren. En zij namen tot vrouw wie zij maar wilden. . . . De Nephilim waren in die dagen op aarde, en ook daarna, toen de zonen van God gemeenschap hadden met de dochters van de mens en zij kinderen baarden. Dit waren de machtige mannen van weleer, de mannen van grote faam. (Gen. 6:1-4)
Dit verhaal is in feite een inleiding op het verhaal van de zondvloed die God zond om alle mensen van de aarde te verdelgen, behalve de familie van Noach. Natuurlijk wordt het zondvloedverhaal zelf vaak als mythologisch beschouwd, maar dit inleidende gedeelte, waarin we lezen over het huwelijk tussen 'de zonen van God' en 'de dochters van de mens', wordt gezien als een overduidelijke mythe.

De aanname in deze interpretatie van Genesis 6 is dat 'de zonen van God' verwijst naar engelachtige wezens. Waarom maken sommige bijbeluitleggers deze aanname? Het eenvoudige antwoord is dat de Schrift soms engelen aanduidt als zonen van God, en men neemt aan dat de verwijzing in Genesis 6 hetzelfde betekent. Dit is zeker een mogelijke conclusie die getrokken kan worden, maar is het een noodzakelijke conclusie? Ik zou nee antwoorden; ik geloof niet dat deze tekst per se het idee van seksuele relaties tussen engelen en mensen leert.

Om deze moeilijke passage te begrijpen, moeten we kijken naar de bredere betekenis van de uitdrukking 'zonen van God'. In de eerste plaats wordt deze gebruikt voor Jezus Zelf; Hij is de Zoon van God. Zoals gezegd, wordt de uitdrukking soms gebruikt om te verwijzen naar engelen (Job 1:6; 2:1; Psalm 29:1). Ook wordt de uitdrukking soms gebruikt om te spreken over volgelingen van Christus (Matteüs 5:9; Romeinen 8:14; Galaten 3:26). Het concept van goddelijk zoonschap in de Schrift is dus niet altijd gekoppeld aan een biologische of ontologische relatie (een relatie van zijn). Het wordt veeleer vooral gebruikt om een ​​relatie van gehoorzaamheid te beschrijven. Dit betekent dat Genesis 6 eenvoudigweg zou kunnen spreken over het huwelijk tussen mensen die in hun leven een patroon van gehoorzaamheid aan God vertoonden en mensen die heidens gezind waren. Met andere woorden, deze tekst beschrijft waarschijnlijk huwelijken tussen gelovigen en ongelovigen.

De directe context van Genesis 6 ondersteunt deze conclusie. Na het verhaal van de zondeval in Genesis 3 beschrijft de Bijbel de afstammingslijnen van twee families: die van Kaïn en die van Seth. De afstammingslijn van Kaïn wordt beschreven in Genesis 4 en toont een toenemende goddeloosheid, met als hoogtepunt Lamech, de eerste polygamist (Gen. 4:19), die zich verheugde in het moorddadige, wraakzuchtige gebruik van het zwaard (Gen. 4:23-24). De afstammingslijn van Seth, die in Genesis 5 wordt beschreven, daarentegen, toont rechtvaardigheid. Deze lijn omvat Henoch, die "met God wandelde en ... er niet meer was, want God nam hem weg" (Gen. 5:24). In de afstammingslijn van Seth werd Noach geboren, die "een rechtvaardig man was, onberispelijk in zijn geslacht" (Gen. 6:9; zie Gen. 5:28). Zo zien we twee afstammingslijnen: de ene gehoorzaamt God en de andere is Hem opzettelijk ongehoorzaam.

Daarom geloven veel Hebreeuwse geleerden dat Genesis 6 niet de vermenging van engelen en menselijke vrouwen beschrijft, maar de vermenging van de nakomelingen van Kaïn en Seth. De twee geslachten, een godvruchtig en een goddeloos, komen samen, en plotseling raakt iedereen verstrikt in het najagen van het kwaad, zodat "elke intentie van de gedachten van [de mens] alleen maar kwaad was, voortdurend" (Gen. 6:5). We hoeven geen invasie van de aarde door engelen te veronderstellen om dit hoofdstuk te begrijpen.

Het oplossen van de interpretatieproblemen van Genesis 6 herinnert ons eraan zeer voorzichtig te zijn met het trekken van conclusies uit de Schrift die niet per se gerechtvaardigd zijn. De beschrijvende termen "zonen van God" en "dochters van de mens" geven ons geen vrijheid om aan te nemen dat er interactie is tussen hemelse en aardse wezens. We moeten zeer zorgvuldig te werk gaan bij het bestuderen van een moeilijke tekst als deze en nagaan hoe de taal in de bredere context van de Schrift wordt gebruikt. Het is een zeer belangrijk principe dat de Schrift door de Schrift zelf moet worden geïnterpreteerd.

[helma]

Iemand als John MacArthur was ook overtuigd van een 'demonische invasie'.
In oa zijn Studiebijbel heeft hij dat als verklaring.

"De oudste interpretatie van deze passage, overigens de oudste, de traditionele Joodse interpretatie, de visie van de rabbijnen en moderne Joodse commentatoren zoals Umberto Cassuto, de visie van de kerkvaders, is dat de zonen van God verwijzen naar demonen, gevallen engelen"


Hij geeft een uitgebreide verantwoording op de website "Grace to you"
https://www.gty.org/sermons/90-254/demonic-invasion

[Bert Mulder]

Iemand als John MacArthur was ook overtuigd van een 'demonische invasie'.
In oa zijn Studiebijbel heeft hij dat als verklaring.

"De oudste interpretatie van deze passage, overigens de oudste, de traditionele Joodse interpretatie, de visie van de rabbijnen en moderne Joodse commentatoren zoals Umberto Cassuto, de visie van de kerkvaders, is dat de zonen van God verwijzen naar demonen, gevallen engelen"


Hij geeft een uitgebreide verantwoording op de website "Grace to you"
https://www.gty.org/sermons/90-254/demonic-invasion

Hou ik het liever bij Calvijn en Sproul.

1. hoe kan het ooit zijn dat demonen in de Schrift 'zonen van God' genoemd worden?
2. hij stelt dat in het Oude Testament mensen nooit 'zonen van God' genoemt worden, maar Exodus 4:22 Dan zult gij tot Farao zeggen: Alzo zegt de HEERE: Mijn zoon, Mijn eerstgeborene is 27Israël. (wil ik hier even op wijzen dat McArthur, als een dispensationalist credo baptist niet verbondsmatig denkt... dus, hij heeft een andere hermeneutiek
3. hij maakt de zelfde fout als Doedens, in dat hij de zelfde betekenis wil hebben in Genesis als in Job, van 'kinderen van God', terwijl beiden McArthur en Doedens toegeven dat het geen engelen zijn, maar duivels (hetwelk dan helemaal een war maakt van de tekst in Job - kinderen van God (duivels?) tegenovergesteld aan satan?)
4. dit valt het wonder van de maagdelijke geboorte van Christus aan - als het zo is dat duivelen kinderen opwekten van de menselijke vrouwen...
5. en dan zegt hij, dat het in wezen geen engelen/duivels zijn, maar mannen van de duivel bezeten... maar de tekst zegt niet dat het mannen van de duivel bezeten waren, maar 'zonen van God' - een tegenoverstelling...

[Valcke]

Geheel eens met Bert dat in Gen. 6:2 de 'zonen Gods' mensen zijn, uit het nageslacht van Seth.
Dat blijkt ook simpelweg hieruit:
1. Er staat dat zij 'zich vrouwen namen'. Dat is de gewone term in het hele OT voor het trouwen van een man met een vrouw. Er werden huwelijken gesloten. Dat is iets heel anders dan dat goddelijke wezens zich met de mensen door hoererij vermengden.
2. Direct op deze tekst volgt: 'Toen zeide de HEERE: Mijn Geest zal niet in eeuwigheid twisten met den mens, dewijl hij ook vlees is; doch zijn dagen zullen zijn honderd en twintig jaar.' Het oordeel ging over de mens, niet over mens-engelen, mens-duivelen of wat dan ook.

Kan in de topictitel 'lokatie' niet gewijzigd worden in 'locatie'. Dit doet pijn aan de ogen.

[Tiberius]

[helma]

Geheel eens met Bert dat in Gen. 6:2 de 'zonen Gods' mensen zijn, uit het nageslacht van Seth.
Dat blijkt ook simpelweg hieruit:
1. Er staat dat zij 'zich vrouwen namen'. Dat is de gewone term in het hele OT voor het trouwen van een man met een vrouw. Er werden huwelijken gesloten. Dat is iets heel anders dan dat goddelijke wezens zich met de mensen door hoererij vermengden.
2. Direct op deze tekst volgt: 'Toen zeide de HEERE: Mijn Geest zal niet in eeuwigheid twisten met den mens, dewijl hij ook vlees is; doch zijn dagen zullen zijn honderd en twintig jaar.' Het oordeel ging over de mens, niet over mens-engelen, mens-duivelen of wat dan ook.

Kan in de topictitel 'lokatie' niet gewijzigd worden in 'locatie'. Dit doet pijn aan de ogen.

Heb je het artikel van John MacArthur gelezen Valcke? Want hij haalt deze teksten juist als steunbewijs aan.

[ZWP]

Bij wijze van proef eens aan AI gevraagd en ik geef hier alleen de conclusie weer:

9. Conclusie

De meest tekstgetrouwe, historisch verankerde en contextueel consistente interpretatie is dat de “zonen Gods” in Genesis 6:2 bovennatuurlijke wezens zijn — waarschijnlijk gevallen engelen — die een grens overschreden tussen het hemelse en het menselijke domein.

De mensgerichte interpretaties zijn voornamelijk theologisch gemotiveerde oplossingen die moeite hebben met:

• de Hebreeuwse terminologie

• de aanwezigheid van de Nephilim

• en de expliciete verwijzingen in het Nieuwe Testament.

Dit betekent niet dat de tekst alles verklaart, maar wel dat zij bewust wijst op een kosmische rebellie die bijdroeg aan de radicale verdorvenheid van de wereld vóór de zondvloed.

In reactie op de reacties dat het Sethieten zijn:

6. De Sethieten-theorie (zonen van Seth)

6.1 Argumenten vóór

• Vermijdt bovennatuurlijke problemen

• Past bij moreel verval van de mensheid

• Populair bij kerkvaders zoals Augustinus

6.2 Problemen

1. Geen tekstueel bewijs. Genesis zegt nergens dat:
-Sethieten “zonen Gods” worden genoemd
-Kaïnieten “dochters van de mensen” zijn

2. Waarom is dit zo ernstig dat het de zondvloed rechtvaardigt?

Gemengde huwelijken tussen gelovigen en ongelovigen verklaren:
-niet de Nephilim
-niet de uitzonderlijke goddelijke reactie

3. Historische oorsprong
De Sethieten-uitleg ontstaat pas in de late oudheid, mede uit discomfort met het bovennatuurlijke.

[Herman]

Geheel eens met Bert dat in Gen. 6:2 de 'zonen Gods' mensen zijn, uit het nageslacht van Seth.
Dat blijkt ook simpelweg hieruit:
1. Er staat dat zij 'zich vrouwen namen'. Dat is de gewone term in het hele OT voor het trouwen van een man met een vrouw. Er werden huwelijken gesloten. Dat is iets heel anders dan dat goddelijke wezens zich met de mensen door hoererij vermengden.
2. Direct op deze tekst volgt: 'Toen zeide de HEERE: Mijn Geest zal niet in eeuwigheid twisten met den mens, dewijl hij ook vlees is; doch zijn dagen zullen zijn honderd en twintig jaar.' Het oordeel ging over de mens, niet over mens-engelen, mens-duivelen of wat dan ook.

Kan in de topictitel 'lokatie' niet gewijzigd worden in 'locatie'. Dit doet pijn aan de ogen.

Heb je het artikel van John MacArthur gelezen Valcke? Want hij haalt deze teksten juist als steunbewijs aan.

De uitdrukking zonen Gods in de rest van de Schrift gaat altijd om hemelse wezens. (o.a. Job 1:6; 2:1; 38:7). Als je vanuit die basis denkt, dan komt je tot heel andere inzichten. Mijn voorlopige conclusie is dat we deze teksten serieus moeten nemen als het gaat om de vermenging van het kwaad op deze wereld en de invloed van de gevallen engelen. Dit is ook de leef- en gedachtenwereld waarin deze teksten ontstaan zijn, dus daar zal ordelijk over nagedacht moeten worden. In ieder geval schakelt Calvijn gewoon de letterlijke bijbeltekst uit en zal hij vermoedelijk geen gezamenlijke studie hebben verricht naar andere Bijbelteksten die ingaan op de kosmische strijd op deze aarde (Kol. 2:15; Ef. 1:10 2 Petrus 2:4 Judas :6 1 Petrus 3:19–20).
Voor mijzelf gelden deze teksten overigens niet als bewijs voor de opgeroepen vraag waar alle andere mensen vandaan komen. Voor mij is het afdoende te weten dat mijn stamboom met Adam begint en met Christus is voortgezet.

[Wim Anker]

Bij wijze van proef eens aan AI gevraagd en ik geef hier alleen de conclusie weer:

9. Conclusie

De meest tekstgetrouwe, historisch verankerde en contextueel consistente interpretatie is dat de “zonen Gods” in Genesis 6:2 bovennatuurlijke wezens zijn — waarschijnlijk gevallen engelen — die een grens overschreden tussen het hemelse en het menselijke domein.

De mensgerichte interpretaties zijn voornamelijk theologisch gemotiveerde oplossingen die moeite hebben met:

• de Hebreeuwse terminologie

• de aanwezigheid van de Nephilim

• en de expliciete verwijzingen in het Nieuwe Testament.

Dit betekent niet dat de tekst alles verklaart, maar wel dat zij bewust wijst op een kosmische rebellie die bijdroeg aan de radicale verdorvenheid van de wereld vóór de zondvloed.

In reactie op de reacties dat het Sethieten zijn:

6. De Sethieten-theorie (zonen van Seth)

6.1 Argumenten vóór

• Vermijdt bovennatuurlijke problemen

• Past bij moreel verval van de mensheid

• Populair bij kerkvaders zoals Augustinus

6.2 Problemen

1. Geen tekstueel bewijs. Genesis zegt nergens dat:
-Sethieten “zonen Gods” worden genoemd
-Kaïnieten “dochters van de mensen” zijn

2. Waarom is dit zo ernstig dat het de zondvloed rechtvaardigt?

Gemengde huwelijken tussen gelovigen en ongelovigen verklaren:
-niet de Nephilim
-niet de uitzonderlijke goddelijke reactie

3. Historische oorsprong
De Sethieten-uitleg ontstaat pas in de late oudheid, mede uit discomfort met het bovennatuurlijke.

Echt..... Een soort glaasje draaien en dan het resultaat posten. Hetzelfde doen als Saul die Samuel om raad vraagt. Waar zit toch het verstand?

[Valcke]

Geheel eens met Bert dat in Gen. 6:2 de 'zonen Gods' mensen zijn, uit het nageslacht van Seth.
Dat blijkt ook simpelweg hieruit:
1. Er staat dat zij 'zich vrouwen namen'. Dat is de gewone term in het hele OT voor het trouwen van een man met een vrouw. Er werden huwelijken gesloten. Dat is iets heel anders dan dat goddelijke wezens zich met de mensen door hoererij vermengden.
2. Direct op deze tekst volgt: 'Toen zeide de HEERE: Mijn Geest zal niet in eeuwigheid twisten met den mens, dewijl hij ook vlees is; doch zijn dagen zullen zijn honderd en twintig jaar.' Het oordeel ging over de mens, niet over mens-engelen, mens-duivelen of wat dan ook.

Kan in de topictitel 'lokatie' niet gewijzigd worden in 'locatie'. Dit doet pijn aan de ogen.

Heb je het artikel van John MacArthur gelezen Valcke? Want hij haalt deze teksten juist als steunbewijs aan.

Ik had het niet gelezen, maar nu wel. Het komt allerminst overtuigend over; er worden allerlei aannames gedaan.
Dat begint met de uitleg dat 'zonen Gods' hier de betekenis heeft van 'demonen' en vervolgens dat de demonen mensenlijke lichamen aannamen en dan nog wel zodanig dat zij nageslacht verwekken konden. Wat MacArthur ook zegt ter verklaring: dit zijn zaken die in de Schrift nergens voorkomen.

Ja, het is waar: de goede engelen verschenen door een bijzondere beschikking van God in een menselijk lichaam. Maar te menen dat dit ook gebeurt voor demonen én dat deze demonen dan in een (als het ware normaal) huwelijk kunnen treden met "werkelijke" mensen en nageslacht kunnen verwekken, zijn nogal wat stappen. En ik geloof niet dat er enig bewijs hiervoor is uit de Schrift.

Dat gebeurt dan vooral vanwege de term 'zonen Gods', terwijl in Psalm 82 ook over 'goden' en 'zonen van de Allerhoogste' gesproken wordt, waar het echter om mensen gaat met een bijzondere positie, maar wel werkelijk mensen. Ook elders wordt het woord 'God' of 'goden' gebruikt voor mensen met een uitnemende positie. Dat geldt zelfs voor zaken: 'de stad Gods', 'de rivier Gods', enzovoort, als het gaat om zaken bij uitnemendheid.

Ik geloof dan ook niet dat de tekst ergens aanleiding geeft tot zulke bijzondere gedachten. De verklaring van Calvijn en anderen is m.i. veel eenvoudiger en gepaster; het past uitstekend in het gehele verband.