Gereformeerde Gemeenten

[Johann Gottfried Walther]

Ik geloof ook niet in nieuwe openbaringen maar er is over de Bijbel heen wel de dogmatiek gelegd en de belijdenis geschriften.

Voorbeeld: de nederdaling ter helle komt in de Bijbel als zodanig niet voor maar is wel een onderdeel geworden van de schriftuitleg.
Aangezien belijdenis en de hc feilbaar zijn moet je ook oppassen door te zeggen: zo spreekt de Heere.

Jezus is niet in de Godverlatenheid geweest??

Wordt dat trouwens de gewoonte hier op het forum om de geloofsbelijdenis, HC, NGB, DL waarmee ingestemd is zonder onderbouwing te bekritiseren?

Dat staat er toch niet? Al staat er wel in het NT dat Jezus is neergedaald in de laagste delen van de aarde en in het dodenrijk.

Dat is correct ! We weten echter niet wat daar precies mee bedoeld wordt. Dat is toch nadat Jezus gestorven is en het is volbracht geklonken heeft ?
Dat maakt het theologisch gezien naar mijn mening. Hoe denkt Jan Rab hierover ?

Matth27v46: Ongeveer op het negende uur riep Jezus met een luide stem: Eli, Eli, lama sabachtani? Dat betekent: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?

HC
Vraag 44
Waarom volgt daar: 'Nedergedaald ter helle'?
Antwoord:
Opdat ik in mijn hoogste aanvechtingen
verzekerd zij en mij ganselijk vertrooste,
dat mijn Heere Jezus Christus
door Zijn onuitsprekelijke benauwdheid,
smarten, verschrikking en helse kwelling,
in welke Hij in Zijn ganse lijden,
(maar inzonderheid aan het kruis) gezonken was,
mij van de helse benauwdheid en pijn verlost heeft.

[mvdb]

Dat is correct ! We weten echter niet wat daar precies mee bedoeld wordt. Dat is toch nadat Jezus gestorven is en het is volbracht geklonken heeft ?
Dat maakt het theologisch gezien naar mijn mening. Hoe denkt Jan Rab hierover ?

Er zijn verschillende uitleggingen over wat deze woorden precies inhouden. Hier citeer ik een deel uit een artikel in de Waarheidsvriend uit 2000 (https://www.digibron.nl/viewer/collecti ... eff2c79113)

Verschillende uitleg
Over de betekenis van de woorden 'nedergedaald ter helle' van onze Apostolische Geloofsbelijdenis is intussen wel, reeds vanaf de dagen van de vroege kerk heel verschillend gedacht. H. Witsius (17e eeuw) schreef ooit, dat er ongeveer evenveel verklaringen over de nederdaling ter helle zijn 'als vliegen wanneer de zomer op zijn warmst is'. Er zijn totaal uiteenlopende - en van de Calvijnse uitleg zeer verschillende - opvattingen geweest. In de vroege kerk meende de kerkhistoricus Eusebius (4e eeuw n. Chr.), dat in Christus' nederdaling ter helle de hekken van het dodenrijk werden verbroken, de machten van de onderwereld op de vlucht sloegen en veel heiligen opstonden. In de r.-k. traditie heeft de mening postgevat, dat Christus na Zijn dood met Zijn ziel - verenigd met Zijn Goddelijke Persoon naar het dodenrijk (Gr. 'hades'; vgl. Hand. 2 : 31) is gegaan om daar Zijn overwinning op de dood en de vorst van de dood, de duivel uit te roepen en de zielen van de Oudtestamentische vromen die daar (in een aparte afdeling van de 'hades') wachtten, thuis te halen in de volle heerlijkheid van het hemelleven. Zo het concilie van Trente en de r.-k. catechismus van 1995. Overigens dachten ook vele vroege kerkvaders zoals Irenaeus (tweede eeuw n. Chr.) er zo over. En in de lutherse traditie is Christus' nederdaling ter helle eveneens vaak verstaan als een uitroepen van Zijn overwinning op satan, dood en hel. Ze was om zo te zeggen: een eerste trap in Christus' verhoging.
Ook onder gereformeerde theologen in de nadagen van de Reformatie is dit geloofsartikel niet steeds verstaan zoals Calvijn het verstond. De belijdenis 'geleden, gestorven, begraven, nedergedaald ter helle' is vaak meer als een chronologische volgorde opgevat. Zijn nederdaling ter helle zou dan - gelijk als in de lutherse traditie - betekenen, dat het lichaam van Jezus Christus na Zijn begrafenis in het graf lag, wachtend op de opstanding van de paasmorgen, maar dat Hij Zelf tegelijk naar het rijk der doden is gegaan om daar Zijn overwinning uit te roepen op satan, dood en hel. In deze zin heeft ook M. Luther - al deelde hij ook wel de visie van Calvijn - over de nederdaling ter helle gesproken als een bestormen van de hel, bijv. in zijn befaamde Torgau-preek (Pasen 1543). Christus in Zijn diepste vernedering en daarin tegelijk in Zijn machtigste victorie.
Nog weer andere uitleggers zijn veel verder gegaan. Zo beweerde Marcion (tweede eeuw n. Chr.), dat Jezus de onderwereld is binnengedrongen om ook ongelovigen en goddelozen (als Kaïn en de inwoners van Sodom) tot bekering te brengen en te redden. Later ging Origenes, die van een eeuwige altijddurende straf niet wilde weten, zelfs zover, dat hij meende, dat ten slotte ook de duivelen en de boze machten door het louteringvuur heen zouden worden gered. Zelfs Melanchton, vriend van Luther, liet bij zijn uitleg van 1 Petr. 3 : 19 de mogelijkheid open, dat Jezus na Zijn dood voor de gestorvenen heeft gepredikt en dat Hij daarbij ook edele heidenen, zoals de Romeinse staatslieden Scipio en Fabius heeft gered.

Geen hellevaart als reddingsactie
Met tal van argumenten wijst dr. Arntzen in zijn geschrift de opvattingen van de hand, zoals die in de r.-k. traditie hebben postgevat (over het thuisbrengen van de gelovigen van de oude bedeling), alsook de mening van hen die in Christus' nederdaling ter helle een reddingsactie zagen voor verlorenen in de hel. Christus is niet, ook niet naar de ziel in de plaats der verdoemden (de 'gehenna') geweest. Wat zou Hij daar hebben moeten doen? Verlorenen een 'herkansing' geven? (zo A. van de Beek in zijn boek 'Jezus Kurios'). Aan hen die tot in het uur van hun dood aan de stem van het Evangelie geen gehoor hebben gegeven, toch nog een mogelijkheid van bekering bieden (zoals de reveilman A. Capadose opperde)? Maar dat kan niemand toch in de Bijbel lezen? ! Dat wordt ons ook niet geleerd in een tekst als 1 Petr. 3 : 19v, waar staat, dat Christus in de geest heengegaan is en de geesten die in de gevangenis zijn, heeft gepredikt. Deze tekst ziet veel meer op Christus' hemelvaart, waardoor Hij Zijn victorie op de hel en haar gevangenen heeft geproclameerd. Hoe vreselijk ik het ook vind, dat er mensen zullen zijn die nooit meer tot inkeer kunnen komen, nadat zij daartoe alle mogelijkheden op aarde hebben veracht, de Bijbel laat ons daarover niet in het onzekere. Inderdaad: 'Zoals de boom valt, zo blijft hij liggen.'

[Job]

Vanavond ds G. Beens beluisterd in Westkapelle.

Na alle negatieviteit in dit topic vond ik het een verademing.
De radicaliteit van zonde en genade, de soevereiniteit Gods en de zondaar op het bondigst vertroost..
Maar ook voor de onbekeerde medereiziger....... de mogelijkheid van zalig worden voor de grootste der zondaren.. In een rechte weg.
Daar stond echt geen man die het allemaal zo goed weet, maar iemand die uitstraalde :
'Wij dan wetende de schrik des Heeren, bewegen de mensen tot het geloof'

Ik ben geen lid van de GG, maar dit wilde ik toch even kwijt.

Bedankt dat je dit plaatst!
Wij mochten ook een heel goede zondag met hem hebben een tijdje geleden.