Ik heb Handelingen 6 er even bij gepakt:

1 En in dezelfde dagen, als de discipelen vermenigvuldigden, ontstond een murmurering der Grieksen tegen de Hebreën, omdat hun weduwen in de dagelijkse bediening verzuimd werden. 2 En de twaalven riepen de menigte der discipelen tot zich, en zeiden: Het is niet behoorlijk, dat wij het Woord Gods nalaten, en de tafelen dienen. 3 Ziet dan om, broeders, naar zeven mannen uit u, die goede getuigenis hebben, vol des Heiligen Geestes en der wijsheid, welke wij mogen stellen over deze nodige zaak. 4 Maar wij zullen volharden in het gebed, en in de bediening des Woords. 5 En dit woord behaagde aan al de menigte; en zij verkoren Stefanus, een man vol des geloofs en des Heiligen Geestes, en Filippus, en Prochorus, en Nicanor, en Timon, en Parmenas, en Nicolaus, een Jodengenoot van Antiochië; 6 Welken zij voor de apostelen stelden; en dezen, als zij gebeden hadden, legden hun de handen op. 7 En het woord Gods wies, en het getal der discipelen vermenigvuldigde te Jeruzalem zeer; en een grote schare der priesteren werd den gelove gehoorzaam.
8 En Stefanus, vol van geloof en kracht, deed wonderen en grote tekenen onder het volk.

Er worden allerlei zaken genoemd over deze diakenen. Ik heb wat opvallende zaken gearceerd. Onder het dienen van weduwen zou je wellicht iets van pastoraat kunnen scharen? (Voor ons allen: het bezoeken van weduwen wordt overigens elders als één van de punten van de zuivere godsdienst benoemd, een opvallend stukje dat misschien weleens ondersneeuwt?). Verder mannen vol van geloof.

Ik denk eerlijk gezegd dat het zichzelf onbesmet bewaren van de wereld vaker ondersneeuwt dan het bezoeken van weduwen. Althans, in mijn eigen leven.

Dat tweede doe ik in ieder geval regelmatig.