Refiosi schreef: ↑Vandaag, 00:32

De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 00:11

Refiosi schreef: ↑Gisteren, 23:47

De Rijssenaar schreef: ↑Gisteren, 20:42

Het waar geloof vertrouwd door het Woord op Christus. Het andere geloof vertrouwd niet.. Dat is het verschil.. Dus denk dat bevindelijk het geloven/vertrouwen is.

Er zijn er velen met veel vertrouwen de rampzaligheid ingegaan, aldus Jezus onderwijs: Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heere, Heere, hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam duivelen uitgeworpen, en in Uw Naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik hun openlijk aanzeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij die de ongerechtigheid werkt. Want om duivelen uit te werpen en vele krachten te doen is wel vertrouwen nodig in Jezus.

Het is van jou een aanname dat hier vertrouwen voor nodig is... Dat denk ik niet. Dit is wondergeloof.. Dus niet het geloof van vraag 21 dat gelooft in Jezus als Zaligmaker voor je eigen zonden.. Dus hier is geen sprake van vertrouwen en dit gaat dus niet op..

Dit is te makkelijk. Als iemand in de Naam van Jezus tot een duivel zegt: ga uit (en de duivel gaat uit) dan is er vertrouwen geweest. Dus vertrouwen is niet hét kenmerkende onderscheid.

Oké. Toch zit je er naast.. Het ware geloof bestaat uit kennis, toestemmen en vertrouwen staat er in de verklaring van de catechismus.. Dus vertrouwen is wel het onderscheid.. Het wonder geloof vertrouwd niet in het zaligmakend werk van evangelie, maar alleen in bepaalde wonderen of gaven en daarom denken ze dat ze zalig zijn.. Dat lijkt verdacht veel wat jij schrijft.. Allemaal ervaringen die je moet hebben en daarom ben je zalig..

Refiosi schreef: ↑Vandaag, 00:45

De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 00:37 En nog een belangrijke toevoeging die ik laatst had ontdekt en nu ook weer benoem..

https://www.dordtse-leerregels.nl/hoofd ... ragraaf-13

Gelovigen begrijpen niet helemaal de werking van de wedergeboorte, ze ervaren wel geloofszekerheid

De wijze van deze werking kunnen de gelovigen in dit leven niet volkomenlijk begrijpen; a ondertussen stellen zij zich daarin gerust, dat zij weten en gevoelen, dat zij door deze genade Gods met het hart geloven, en hun Zaligmaker liefhebben. b

Of je gelooft, leid je niet af uit de wedergeboorte, maar het is juist andersom: of je wedergeboren bent, leid je af uit het geloof. De wedergeboorte zelf werkt de Heilige Geest onzichtbaar en op de achtergrond in je hart. Zoals de blindgeborene (Joh. 9:25) maar één ding wist: 'ik kan zien!' (en hij wist niet hoé hij zag) hoef je niet precies te vertellen of te weten hoe je wedergeboren bent. Het belangrijkste is dat je weet dat je met je hart gelooft en je Zaligmaker liefhebt. Het geloven zelf is dus het meest belangrijke kenmerk van geloof.
De Dordtse Leerregels benadrukken de eenheid tussen wedergeboorte en geloof. De Engelse afgevaardigden schreven hierover: Er is wel een rangorde, maar geen tijdsorde tussen wedergeboorte en geloof (Acta, Groot-Brittannië, 474). Geloof en wedergeboorte horen bij elkaar, er zit geen periode tussen (van bijvoorbeeld berouw of verbrijzeling onder de wet). Wie opnieuw geboren is, gaat daadwerkelijk geloven in Christus: ieder die gelooft dat Jezus de Christus is, is uit God geboren (1 Joh. 5:1).

Kijk. Dit weerlegd nou precies wat jij zegt.. Jij wil dingen van de weder geboorte horen. Maar de Dodtse Leerregels en die toelichtingen zien dat dus heel anders.. Zij zijn gewoon duidelijk

Die toelichting is niet de belijdenis. In de belijdenis staat dat gelovigen de wijze van de werking niet kunnen begrijpen. Daar wordt niets gezegd over dat je niet kan vertellen hoe iets heeft plaatsgevonden in je hart. Dat is een kromme redenering van een onbetrouwbare uitlegger.

Nou volgens mij staat dat de wedergeboorte verborgen en onuitsprekelijk is.. Lees die citaten hierboven. Dus je kunt de wedergeboorte niet ervaren maar wel de gevolgen zien.. Dat zegt die toelichting ook. Die toelichting kun je echt niet zomaar in prullenbak gooien.

En dit artikel zegt dat de gelovigen zich gerust stellen in het geloof wat ze zien en de liefde.. Niet in de wedergeboorte ervaring.. Jij lijkt dat wel te willen..

De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 00:47

Refiosi schreef: ↑Vandaag, 00:32

De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 00:11

Refiosi schreef: ↑Gisteren, 23:47 Er zijn er velen met veel vertrouwen de rampzaligheid ingegaan, aldus Jezus onderwijs: Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heere, Heere, hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam duivelen uitgeworpen, en in Uw Naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik hun openlijk aanzeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij die de ongerechtigheid werkt. Want om duivelen uit te werpen en vele krachten te doen is wel vertrouwen nodig in Jezus.

Het is van jou een aanname dat hier vertrouwen voor nodig is... Dat denk ik niet. Dit is wondergeloof.. Dus niet het geloof van vraag 21 dat gelooft in Jezus als Zaligmaker voor je eigen zonden.. Dus hier is geen sprake van vertrouwen en dit gaat dus niet op..

Dit is te makkelijk. Als iemand in de Naam van Jezus tot een duivel zegt: ga uit (en de duivel gaat uit) dan is er vertrouwen geweest. Dus vertrouwen is niet hét kenmerkende onderscheid.

Oké. Toch zit je er naast.

Je bedoelt waarschijnlijk dat je het niet met me eens bent…?

Het ware geloof bestaat uit kennis, toestemmen en vertrouwen staat er in de verklaring van de catechismus.. Dus vertrouwen is wel het onderscheid.. Het wonder geloof vertrouwd niet in het zaligmakend werk van evangelie, maar alleen in bepaalde wonderen of gaven en daarom denken ze dat ze zalig zijn.. Dat lijkt verdacht veel wat jij schrijft.. Allemaal ervaringen die je moet hebben en daarom ben je zalig..

Kennis, toestemmen en vertrouwen behoren tot het wezen van het geloof. Het vertrouwen kunnen we nooit meten of beoordelen. Het kan er in uiterlijke zin zijn en toch ten volle gemist worden. Dát is waar ik op wijs.

Ik neem afstand van de jij-bak dat ik een wondergeloof propageer. Ik beschrijf de Bijbelse kenmerken en ben nergens buiten het Woord.

De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 00:51

Refiosi schreef: ↑Vandaag, 00:45

De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 00:37 En nog een belangrijke toevoeging die ik laatst had ontdekt en nu ook weer benoem..

https://www.dordtse-leerregels.nl/hoofd ... ragraaf-13

Gelovigen begrijpen niet helemaal de werking van de wedergeboorte, ze ervaren wel geloofszekerheid

De wijze van deze werking kunnen de gelovigen in dit leven niet volkomenlijk begrijpen; a ondertussen stellen zij zich daarin gerust, dat zij weten en gevoelen, dat zij door deze genade Gods met het hart geloven, en hun Zaligmaker liefhebben. b

Of je gelooft, leid je niet af uit de wedergeboorte, maar het is juist andersom: of je wedergeboren bent, leid je af uit het geloof. De wedergeboorte zelf werkt de Heilige Geest onzichtbaar en op de achtergrond in je hart. Zoals de blindgeborene (Joh. 9:25) maar één ding wist: 'ik kan zien!' (en hij wist niet hoé hij zag) hoef je niet precies te vertellen of te weten hoe je wedergeboren bent. Het belangrijkste is dat je weet dat je met je hart gelooft en je Zaligmaker liefhebt. Het geloven zelf is dus het meest belangrijke kenmerk van geloof.
De Dordtse Leerregels benadrukken de eenheid tussen wedergeboorte en geloof. De Engelse afgevaardigden schreven hierover: Er is wel een rangorde, maar geen tijdsorde tussen wedergeboorte en geloof (Acta, Groot-Brittannië, 474). Geloof en wedergeboorte horen bij elkaar, er zit geen periode tussen (van bijvoorbeeld berouw of verbrijzeling onder de wet). Wie opnieuw geboren is, gaat daadwerkelijk geloven in Christus: ieder die gelooft dat Jezus de Christus is, is uit God geboren (1 Joh. 5:1).

Kijk. Dit weerlegd nou precies wat jij zegt.. Jij wil dingen van de weder geboorte horen. Maar de Dodtse Leerregels en die toelichtingen zien dat dus heel anders.. Zij zijn gewoon duidelijk

Die toelichting is niet de belijdenis. In de belijdenis staat dat gelovigen de wijze van de werking niet kunnen begrijpen. Daar wordt niets gezegd over dat je niet kan vertellen hoe iets heeft plaatsgevonden in je hart. Dat is een kromme redenering van een onbetrouwbare uitlegger.

Nou volgens mij staat dat de wedergeboorte verborgen en onuitsprekelijk is.. Lees die citaten hierboven. Dus je kunt de wedergeboorte niet ervaren maar wel de gevolgen zien.. Dat zegt die toelichting ook. Die toelichting kun je echt niet zomaar in prullenbak gooien.

En dit artikel zegt dat de gelovigen zich gerust stellen in het geloof wat ze zien en de liefde.. Niet in de wedergeboorte ervaring.. Jij lijkt dat wel te willen..

Met ‘verborgen’ wordt de inwendige kracht bedoelt. Die is verborgen als beschreven wordt van de wind in Johannes 3. Maar de vrijmaking door het geloof en de openbaring van Christus aan het hart is zeer zeker niet verborgen. Een onbewuste rechtvaardigmaking bestaat niet. Dat heb ik hiervoor duidelijk onderbouwd.

De leer van de Kerk rust op de Heilige Schrift. Laten we eens kijken hoe de Heidelbergse Catechismus over het geloof spreekt in zondag 7.

In zondag 6 werd geleerd dat Jezus Christus ons van God geschonken is tot wijsheid, rechtvaardigheid, heiligmaking en volkomen verlossing (antw.18). Ook dat deze Heiland in het Evangelie zowel in de belofte als ook in de vervulling bekendgemaakt wordt (antw.19). Dan volgt de zevende zondag, hoe alleen diegenen zalig worden die door een oprecht geloof Jezus Christus worden ingelijfd en al Zijn weldaden aannemen (antw.20).

Dus wij zien, dat de onderwijzer een duidelijk onderscheid maakt tussen schenken en aannemen. God is het Die deze weldaden schenkt door het Evangelie; en de mens is het die ze aanneemt door een oprecht geloof.

Dit onderwijs wordt overal in de Catechismus in het oog gehouden. Kijk maar naar antwoord 60, waar geleerd wordt dat God uit louter genade mij de volkomen genoegdoening, gerechtigheid en heiligheid van Christus schenkt en toerekent enz. en aan het eind van dit antwoord wordt gezegd: zoverre ik zulk een weldaad met een gelovig hart aanneem. Ook in antwoord 61: dat alleen de genoegdoening, gerechtigheid en heiligheid van Christus mijn gerechtigheid is, en dat ik die niet anders dan alleen door een waar geloof kan aannemen en mij toe-eigenen.

Hieruit blijkt, dat de opstellers door het schenken niet de bezitting, maar de gunstige aanbieding van de heilsweldaden bedoelen. Verwerpt men dit geschenk, dan heeft men daar geen deel aan.

Dit bewijst het Woord van God: Christus wordt in betrekking tot Zijn heilsweldaden een Gave van God genoemd (Joh.4:10). Hij zegt tegen een grote menigte: "Mijn Vader geeft u het ware Brood uit de hemel." Met het hemelse Brood bedoelt Jezus Zichzelf, zie maar vers 51 van Joh.6.

Hoe gaf de Vader dit hemelse Brood aan de Joden? Gaf Hij dit in bezitting? Nee, want de meesten van Zijn hoorders ergerden zich aan Zijn rede en verlieten Hem, volgens vers 66. Dus gaf de Vader het op die manier: door dit hemelse Brood aan te bieden. Net zoals in de woestijn met het manna, dat viel wel in de woestijn en aan Israël werd gegeven, maar niemand werd er bezitter van, dan diegene die uitging en opraapte, dus aannam.

Als we dit nu vooraf hebben gezien, zal het duidelijk worden hoe wij het antwoord op vraag 21 moeten verstaan. De vraag is: Wat is een waar geloof? Antwoord:
Een waar geloof is niet alleen een stellig weten of kennis, waardoor ik alles voor waarachtig houd wat ons God in Zijn Woord geopenbaard heeft, maar ook een vast vertrouwen, hetwelk de Heilige Geest door het Evangelie in mijn hart werkt, dat niet alleen anderen, maar ook mij vergeving van zonden, eeuwige gerechtigheid en zaligheid van God geschonken is, uit louter genade, alleen om der verdienste van Christus' wil.

Nu zal elke verstandige lezer begrijpen, dat het zeker vertrouwen verkeert omtrent de vrijwillige áánbieding van die weldaden, en niet dat men er al déél aan heeft, maar omdat de belijder zegt dat hij vertrouwt, dat die weldaden door God geschonken zijn.

Johannes Temmink zegt: "Voor mijzelf geloof ik dat men meest het woord schenken moet opvatten in een andere bedoeling, dan het meestal wordt opgevat. Dat geschonken is, betekent dat het dan in daadwerkelijke bezitting gegeven is? Mij dunkt, dat kan het niet betekenen.

1) Als ik geloof het reeds in bezit te hebben, dan dient het geloof niet meer om het in eigendom te krijgen, en zelfs niet om zeker te zijn van het bezit ervan. Want omdat het geloof, dat ik voor God rechtvaardig ben, reeds de zekerheid van mijn gevoel van die weldaad is, daarom zal het geloof tot rechtvaardigheid niet meer te pas komen

2) Als men dat schenken verstaat als een stellen in daadwerkelijke eigendom, is mij altijd vreemd voorgekomen. Daarom is er bijgevoegd, dat niet alleen anderen, maar ook mij vergeving van zonden enz. geschonken is. Houdt iemand zich met anderen bezig die zelf zo werkzaam in het geloof tot rechtvaardiging zijn, wat anderen hebben of verzekerd zijn?

3) Daarom kan men beter het schenken opvatten als de daad van aanbieding of toereiking, die mij nog niet tot een daadwerkelijke bezitter maakt voordat ik mijn hand uitsteek en de toegereikte goederen aanneem en mij dus toe-eigen. Dan zie ik, dat het begrijpelijk is dat de woorden niet alleen anderen, maar ook mij geschonken is, daarbij staan. Want de ziel die reeds weet en voor waar houdt, dat al wat haar van Christus geopenbaard wordt en door het gevoel van haar ellende voor haar zo nodig en begeerlijk vindt, durft vaak niet te geloven dat het voor haar zal zijn.
Diegene durft niet tot de daad van bijzondere toe-eigening voor zichzelf te komen. Zij gelooft wel dat Hij voor zondaars in de wereld gekomen is, maar vreest dat het voor anderen is, die niet zo lang en zwaar gezondigd hebben, of meer verootmoedigd en ernstiger zijn. Maar het onderwijs uit de Catechismus wil ons leren dat de algemene aanbieding niet alleen aan anderen gedaan wordt, maar ook bijzonder aan mij, enz."

Tot zover J. Temmink.

Dit zeker vertrouwen moet plaatshebben in iedereen die zalig wordt. Want wie dit vertrouwen niet heeft, komt niet tot Christus met zijn ellende om geholpen te worden. En die wil niet zalig worden langs de weg van het Evangelie.

Ja, dit vertrouwen wordt terecht een zeker en vast vertrouwen genoemd. En dat is aanwezig in de minste oefening van het geloof met betrekking op de Heere Jezus, wat met veel bestrijding en twijfel in het geloof aanwezig kan zijn. Hij weet dat zo menigmaal iemand echter heilbegerig tot Christus komt om verlossing van schuld en verdorvenheid, zo menigmaal houdt hij Jezus voor Zaligmaker van zondaren. Hij weet dat Hij niemand uitsluit, maar iedereen vrijheid gunt om tot Hem te komen.

Dit kan in het toevlucht nemend geloof wel wat duister zijn door gebrek aan kennis van de ware aard van het Evangelie. Maar dit is toch zeker, geloofde iemand vast dat Jezus hem niet helpen wil, maar zeker zal verwerpen, dan zou hij tot Christus de toevlucht niet nemen.

Maar krijgt de ziel licht in de aanbieding van Jezus, dat Hij zo een hebben wil als hij is, en dat Hij hem in het bijzonder het heil aanbiedt, dan durft hij dat ook aannemen. Dan krijgt hij er ook deel aan, want als ik het reeds heb, dan is aannemen niet meer aan de orde. Zulk een oprecht geloofsvertrouwen werkt de Heilige Geest in het hart.

De Heilige Geest werkt dat oprecht geloof niet zonder middel. maar door middel van het Evangelie dat iemand leest in Gods Woord of hoort verkondigen. De Heilige Geest maakt dat Woord vruchtbaar. Waar Gods Geest dat Woord in het hart werkt, daar blijft het niet bij een zeker weten of kennis, waardoor hij het allemaal voor waar houdt, wat God ons in Zijn Woord geopenbaard heeft, maar dan volgt er ook het vertrouwen van het hart.

Vandaar dat hartelijk instemmen met de weg der verzoening. Dan is er dat uitgaan van het hart naar Jezus. En dat hartelijk verlangen om met Zijn gerechtigheid bekleed te worden. Er komt ook een hartelijke lust om de zonden af te sterven en teer voor Gods aangezicht te wandelen op de weg van waarheid en gerechtigheid Dat zijn de oefeningen van het oprecht geloof waardoor men zalig wordt. Dat zijn de uitwerkingen van het vertrouwen, dat niet alleen aan anderen maar ook aan mij vergeving van zonden, eeuwige gerechtigheid en zaligheid van God geschonken is, uit louter genade door de verdienste van Christus.

De mens wil van nature door zijn dwaasheid en verkeerdheid de weg van het Evangelie niet gaan. Het bedenken van het vlees is vijandschap tegen God. Daarom moet de Heilige Geest dit oprecht geloof door het Evangelie in het hart van de zondaar werken.

U merkt wel, lezer, dat deze beschrijving van het zaligmakend geloof, of dat zeker vertrouwen niet ligt in een ander of tweede vertrouwen, maar hierin: ik heb deel aan Jezus en aan Zijn schatten en gaven. Het eerste (een weten of kennis) kan er zijn zonder het laatste, maar het vast vertrouwen heeft geen grond zonder het eerste. Door het eerste vertrouwen wordt de mens gerechtvaardigd, door het laatste kan hij getroost leven, met blijdschap zijn weg bewandelen en God hartelijk danken voor het werk van verlossing aan hem gedaan.

Bron: Toevlucht nemen - wat geloof is (https://www.hertog.nl/artikel/978949127 ... cht-nemen/), paragraaf 6

Weet iemand hoe de situatie in Geldermalsen nu is? Ik ben overigens niet op zoek naar sensatie.

Het is er zonnig bij 8 graden Celsius en er waait een zuidwestenwind met windkracht 3

Refiosi schreef: ↑Gisteren, 23:42
En daar ben je bij hoor. Dat weet je echt wanneer dat gebeurt. Je weet het moment van je verlossing dat Gods Geest die wonderlijke verandering in je hart werkte, dat je uit de dood overging in het leven. Dat het pak der zonden van je rug afging en dat je tot de vrijheid der heerlijkheid der kinderen Gods mocht komen. Trap en mate overigens onderscheiden.

Begrijp ik je goed dat je hiermee zegt dat een waar gelovige altijd precies het moment kan bepalen waarop hij/zij tot verandering is gekomen? En zou je dan ook willen zeggen dat iemand die zijn of haar bekering niet bewust op een bepaald moment kan plaatsen, of die zijn of haar veradering als een geleidelijk proces heeft ervaren, geen waargelovige is?

Refiosi schreef: ↑Vandaag, 07:46 Met ‘verborgen’ wordt de inwendige kracht bedoelt. Die is verborgen als beschreven wordt van de wind in Johannes 3. Maar de vrijmaking door het geloof en de openbaring van Christus aan het hart is zeer zeker niet verborgen. Een onbewuste rechtvaardigmaking bestaat niet. Dat heb ik hiervoor duidelijk onderbouwd.

Is mijn conclusie juist dat je hiermee geloof en rechtvaardiging uit elkaar trekt? De Bijbel en in navolging daarvan leert de reformatie de rechtvaardiging door het geloof. Door het geloof heb je deel aan Christus en ben je door Hem rechtvaardig voor God.

Als het allemaal klopt, dan klopt het niet meer.

Refiosi schreef: ↑Vandaag, 07:36

De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 00:47

Refiosi schreef: ↑Vandaag, 00:32

De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 00:11

Het is van jou een aanname dat hier vertrouwen voor nodig is... Dat denk ik niet. Dit is wondergeloof.. Dus niet het geloof van vraag 21 dat gelooft in Jezus als Zaligmaker voor je eigen zonden.. Dus hier is geen sprake van vertrouwen en dit gaat dus niet op..

Dit is te makkelijk. Als iemand in de Naam van Jezus tot een duivel zegt: ga uit (en de duivel gaat uit) dan is er vertrouwen geweest. Dus vertrouwen is niet hét kenmerkende onderscheid.

Oké. Toch zit je er naast.

Je bedoelt waarschijnlijk dat je het niet met me eens bent…?

Het ware geloof bestaat uit kennis, toestemmen en vertrouwen staat er in de verklaring van de catechismus.. Dus vertrouwen is wel het onderscheid.. Het wonder geloof vertrouwd niet in het zaligmakend werk van evangelie, maar alleen in bepaalde wonderen of gaven en daarom denken ze dat ze zalig zijn.. Dat lijkt verdacht veel wat jij schrijft.. Allemaal ervaringen die je moet hebben en daarom ben je zalig..

Kennis, toestemmen en vertrouwen behoren tot het wezen van het geloof. Het vertrouwen kunnen we nooit meten of beoordelen. Het kan er in uiterlijke zin zijn en toch ten volle gemist worden. Dát is waar ik op wijs.

Ik neem afstand van de jij-bak dat ik een wondergeloof propageer. Ik beschrijf de Bijbelse kenmerken en ben nergens buiten het Woord.

Dan maak je het veel te ingewikkeld. Vertrouwen staat duidelijk als onderscheid van het ware geloof en de andere geloven.. Ik kan je zo wat citaten delen, maar je kunt het ook zelf opzoeken.. Dat was het punt.

Dat je vertrouwen niet kunt meten, daar ben ik het mee eens.. Maar dat kun je met geen een bevindelijke zaak volgens mij.. Wel kun je weten of je iemand vetrouwd of iemand niet vertrouwd.. Dat is in dagelijks leven ook zo. Je kunt mij niet wijs maken dat jij dat niet kunt zien.. Dus vind jouw uitspraken over uiterlijke zin er zijn en toch gemist worden verwarrend...

Jij beschrijft een wondergeloof.. Een geloof dat zichzelf zalig redeneert op basis van bevinding en ervaring.. Dat kan het geloof niet zijn.. Om in jouw termen te praten is dit een conclusie geloof en zou er dus erg mee oppassen

Refiosi schreef: ↑Vandaag, 07:46

De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 00:51

Refiosi schreef: ↑Vandaag, 00:45

De Rijssenaar schreef: ↑Vandaag, 00:37 En nog een belangrijke toevoeging die ik laatst had ontdekt en nu ook weer benoem..

https://www.dordtse-leerregels.nl/hoofd ... ragraaf-13

Gelovigen begrijpen niet helemaal de werking van de wedergeboorte, ze ervaren wel geloofszekerheid

De wijze van deze werking kunnen de gelovigen in dit leven niet volkomenlijk begrijpen; a ondertussen stellen zij zich daarin gerust, dat zij weten en gevoelen, dat zij door deze genade Gods met het hart geloven, en hun Zaligmaker liefhebben. b

Of je gelooft, leid je niet af uit de wedergeboorte, maar het is juist andersom: of je wedergeboren bent, leid je af uit het geloof. De wedergeboorte zelf werkt de Heilige Geest onzichtbaar en op de achtergrond in je hart. Zoals de blindgeborene (Joh. 9:25) maar één ding wist: 'ik kan zien!' (en hij wist niet hoé hij zag) hoef je niet precies te vertellen of te weten hoe je wedergeboren bent. Het belangrijkste is dat je weet dat je met je hart gelooft en je Zaligmaker liefhebt. Het geloven zelf is dus het meest belangrijke kenmerk van geloof.
De Dordtse Leerregels benadrukken de eenheid tussen wedergeboorte en geloof. De Engelse afgevaardigden schreven hierover: Er is wel een rangorde, maar geen tijdsorde tussen wedergeboorte en geloof (Acta, Groot-Brittannië, 474). Geloof en wedergeboorte horen bij elkaar, er zit geen periode tussen (van bijvoorbeeld berouw of verbrijzeling onder de wet). Wie opnieuw geboren is, gaat daadwerkelijk geloven in Christus: ieder die gelooft dat Jezus de Christus is, is uit God geboren (1 Joh. 5:1).

Kijk. Dit weerlegd nou precies wat jij zegt.. Jij wil dingen van de weder geboorte horen. Maar de Dodtse Leerregels en die toelichtingen zien dat dus heel anders.. Zij zijn gewoon duidelijk

Die toelichting is niet de belijdenis. In de belijdenis staat dat gelovigen de wijze van de werking niet kunnen begrijpen. Daar wordt niets gezegd over dat je niet kan vertellen hoe iets heeft plaatsgevonden in je hart. Dat is een kromme redenering van een onbetrouwbare uitlegger.

Nou volgens mij staat dat de wedergeboorte verborgen en onuitsprekelijk is.. Lees die citaten hierboven. Dus je kunt de wedergeboorte niet ervaren maar wel de gevolgen zien.. Dat zegt die toelichting ook. Die toelichting kun je echt niet zomaar in prullenbak gooien.

En dit artikel zegt dat de gelovigen zich gerust stellen in het geloof wat ze zien en de liefde.. Niet in de wedergeboorte ervaring.. Jij lijkt dat wel te willen..

Met ‘verborgen’ wordt de inwendige kracht bedoelt. Die is verborgen als beschreven wordt van de wind in Johannes 3. Maar de vrijmaking door het geloof en de openbaring van Christus aan het hart is zeer zeker niet verborgen. Een onbewuste rechtvaardigmaking bestaat niet. Dat heb ik hiervoor duidelijk onderbouwd.

Met alle citaten die ik onderhand gedeeld heb en alle toelichtingen enz, heb ik toch het idee je wat toevoegd.. Ik houd het gewoon bij de belijdenissen.. Daar heb ik genoeg aan..

Toch maar wat citaten..

4. De ware gelovigen zijn het, die niet alleen Gods Heilig Woord verstaan en geloven, maar ook hartelijk en standvastig op de belofte der genade in Christus
vertrouwen, Rom. 3 : 28, Hebr. 11 : 6. Hun geloof is een rechtvaardigend geloof.

Waar lees ik dit soort taal bij jou? Ik lees verstaan, geloven, belofte vertrouwen.

Of dit citaat

Zo is dan dit rechtvaardig- of zaligmakende geloof onderscheiden van de andere soorten geloof, aangezien dit geloof alleen een vast vertrouwen is, waardoor wij ons Christus' verdienste toeëigenen.

c. Een vast vertrouwen, waardoor het van de andere (geloven n.l.) wezenlijk
verschilt. Dit vertrouwen is een toeëigening van de genadige kwijtschelding der
zonden door en om Christus' wil. Zo'n vertrouwen behoort onafscheidelijk bij het
ware geloof. Want door een blote kennis, gepaard met toestemming, kan niemand
zalig worden, aangezien „de duivelen ook zo geloven en sidderen”, Jak. 2 : 19.
Daarom voegt de Apostel het vertrouwen bij het geloof, Ef. 3 : 12: „In Denwelke
(n.l. Christus) wij hebben de vrijmoedigheid en den toegang met vertrouwen door
het geloof aan Hem”; en in Hebr. 11 : 1 wordt het geloof „een vaste grond der
dingen die men hoopt” genoemd.

Refiosi schreef: ↑Gisteren, 23:47

De Rijssenaar schreef: ↑Gisteren, 20:42

Posthoorn schreef: ↑Gisteren, 18:44 Heb je er dan ook bezwaar tegen dat de belijdenis spreekt over een 'waar' geloof en niet alleen over geloof? Het gaat erom dat het waar is en echt is. En daarom gebruik ik, en velen met mij, het woord bevindelijk. Het gaat dus niet om een extra. Maar misschien weet jij een beter woord?

Het waar geloof vertrouwd door het Woord op Christus. Het andere geloof vertrouwd niet.. Dat is het verschil.. Dus denk dat bevindelijk het geloven/vertrouwen is.

Er zijn er velen met veel vertrouwen de rampzaligheid ingegaan, aldus Jezus onderwijs: Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heere, Heere, hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam duivelen uitgeworpen, en in Uw Naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik hun openlijk aanzeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij die de ongerechtigheid werkt. Want om duivelen uit te werpen en vele krachten te doen is wel vertrouwen nodig in Jezus.

Er kunnen inderdaad allerlei soorten vertrouwen zijn. In Mattheüs 7:15, enkele verzen vóór het gedeelte dat jij citeert, spreekt de Heere Jezus over valse profeten die zich voordoen als schapen maar van binnen roofzuchtige wolven zijn. In die context moet ook het vers dat jij citeert (vers 22) gelezen worden, het gaat hier dus nog steeds over die valse profeten.

Verder staat in dat gedeelte:
“Aan hun vruchten zult gij hen kennen” (vers 20)
en: “Niet een iegelijk, die tot Mij zegt: Heere, Heere! zal ingaan in het Koninkrijk der hemelen, maar die daar doet de wil Mijns Vaders die in de hemelen is.” (vers 21) Er staat dus nergens dat deze mensen het ware zaligmakende vertrouwen hadden waar de Catechismus over spreekt. Zij beroepen zich op wonderen, profetieën en krachten in Jezus’ Naam, maar Christus zegt uiteindelijk: “Ik heb u nooit gekend.” Ze stelden dus hun vertrouwen op hun eigen geestesgaven.

Dit sluit aan bij het onderscheid dat wordt gemaakt tussen wondergeloof en het ware geloof. Dat is dus heel wat anders dan het vertrouwen waar HC zondag 7/23 over spreekt.

Posthoorn schreef: ↑Gisteren, 18:44 Heb je er dan ook bezwaar tegen dat de belijdenis spreekt over een 'waar' geloof en niet alleen over geloof? Het gaat erom dat het waar is en echt is. En daarom gebruik ik, en velen met mij, het woord bevindelijk. Het gaat dus niet om een extra. Maar misschien weet jij een beter woord?

Posthoorn, u stelt een indringende vraag. In de oudste uitgave van de catechismus ( in de Nederlandse Belijdenisgeschriften van J.N. Bakhuizen van den Brink) vond ik bij zondag 7 de woorden 'oprecht' geloof, in plaats van 'waar geloof'. Daar zou ik de voorkeur aan geven. In de Latijnse versie ontbreken bij vraag en antwoord 21 de woorden 'oprecht geloof'. In het Duits lezen we wel in de vraag: 'warer glaub', maar in het antwoord ontbreken deze woorden. Ik krijg juist deze woorden vaak naar me toe als ik ergens op de stoep sta om een pastoraal bezoek te brengen. We kunnen deze woorden niet weg-exegetiseren. Het gaat om 'waarheid in het binnenste'. Waar ik bang voor ben is dat bevinding wordt gezien als iets dat wordt ingestort buiten het Woord om, dus naast het Woord. Resumerend: ik kies niet voor 'bevindelijk geloof' maar voor 'oprecht geloof'

Wat is dan het verschil tussen een echt geloof en een waar geloof? Het laatste is geen normaal Nederlands, maar het betekent toch hetzelfde? Al zou voor mijn gevoel het woord echt geloof beter zijn, omdat daarin de norm niet zozeer in onze eigen ervaringen zit.

Maar ik weet niet wat de connotatie van het oorspronkelijke woord is.