Re: Gereformeerde Gemeenten
Geplaatst: 07 mei 2026, 07:32
Als het gaat om onmacht spreek ik graag ook met twee woorden: het is naast onmacht niet minder onwil. Dat kan wellicht helpen tegen valse en onbijbelse lijdelijkheid.
De berichtgeving van het ND roept reacties op, maar de bron van het artikel is in de discussie onderbelicht gebleven. Het betreffende stuk van Kees de Wildt is via deze link te raadplegen: https://www.academia.edu/165919152/Gere ... W_S_Mulder. De tekst is ook zonder Academia-account toegankelijk.
Het gesprek is eerder op RF gevoerd en dit stuk komt overeen met wat toen mijn afdronk was. Het had beter gekund, maar het is een voldoende. Na een examen ga ik bij de studenten die tussen een 5,5 en een 8 hadden ook niet benadrukken dat zij veel ruimte voor verbetering hadden. Ik zie de nieuwswaarde van het ND artikel niet. Het levert wel veel kliks op, dus wat dat betreft snap ik de plaatsing wel. Ik ben vooral benieuwd naar prof. Vlastuin zijn mening. Het was zijn taak om de kwaliteit te bewaken. Zijn reactie op het stuk had wat mij betreft wel nieuwswaarde gehad.Wauwie schreef: ↑Gisteren, 08:13De berichtgeving van het ND roept reacties op, maar de bron van het artikel is in de discussie onderbelicht gebleven. Het betreffende stuk van Kees de Wildt is via deze link te raadplegen: https://www.academia.edu/165919152/Gere ... W_S_Mulder. De tekst is ook zonder Academia-account toegankelijk.
Ik ben ook benieuwd naar reactie van Vlastuin, maar kan hier geen 5.6 in lezenVolgens A.Th. van Deursen is recht doen aan onze overleden naasten het doel en de betekenis van de geschiedschrijving. Hij beschouwt dit als een vorm van naastenliefde én een kwestie
van wetenschappelijke integriteit. Ik kijk nog eens naar de schitterende omslag van Mulders boek. Stel dat de predikant die daar zojuist aan zijn toepassing is begonnen, de auteur van een
van de door Mulder besproken homiletieken zou zijn. Zou hij zich dan recht gedaan voelen? Ik ben bang van niet. Mulders onderzoek voldoet niet eens aan zijn eigen maatstaven. Hij sprak over een zorg-
vuldige selectie, waarin bijna alle beschikbare bronnen zouden zijn betrokken, keurig verdeeld over zijn onderzoeksperiode. Hij beloofde een gedetailleerde analyse van de bronnen, maar het onderzoek is niet nauwkeurig en accuraat uitgevoerd. Voor zijn bronnen hanteert hij geen duidelijk omschreven selectiecriteria. De helft van de periode blijft onbesproken en een groot deel van de mogelijke bronnen onaangeroerd. De keuze voor de gebruikte edities is nogal willekeurig. Mulder gebruikt grotendeels vertalingen (en een hertaling) in plaats van de oorspronkelijke bronnen. Alsof ze uitwisselbaar zouden zijn. Auteurs bespreken door middel van een parafrase van secundaire literatuur kan echt niet door de beugel in een onderzoek als dit. Door te weinig annotatie is het onderzoek vaak niet eenvoudig te controleren. Ten slotte
bleek bij mijn inhoudelijke peiling essentiële informatie uit de bronnen te ontbreken, waardoor die in Mulders conclusie ook niet mee mag spreken. Het geeft mij een ongemakkelijk gevoel het werk van een ander zo kritisch te moeten bespreken, zeker nu het gaat om een studie over zo’n interessant en belangrijk thema als de toepassing van de preek. Heel wat kritiek die ik in de kantlijn noteerde, heb ik echter nog niet
eens aan de orde gesteld. Ik kan dus niet anders concluderen dan dat ik de meesterproef van Mulder niet geslaagd vind. Hopelijk kan mijn bibliografie van homiletische geschriften een aanzet vormen tot nieuw, breder en diepgaander onderzoek naar deze belangrijke thematiek.