Gereformeerde Gemeenten

[KDD]

De zogenaamde 'standenleer' is gewoon de groei in genade in de weg van heiligmaking.

Nee, dat is beslist niet zo. Het gaat om 'kruispunten' die beleefd moeten worden, zie bijv. het boekje van ds. Moerkerken, 'Genadeleven en genadeverbond'.

Die heb ik niet gelezen. Met de standen in genade moet ik denken aan het boekjes van Ralph Venning en vader Brakel. Die zijn er wel heel duidelijk in.

[Posthoorn]

Brakel en Venning leren geen standenleer, zoals die in de GG door een aantal predikanten wordt voorgestaan. Venning komt er nog het dichtst bij, maar 'benoemt' al die standen volgens mij niet. Ik vind Venning trouwens erg vaag, ben het niet met hem eens. Je kunt beter boeken lezen van Boston, de Erskines of Halyburton. Die zijn tenminste helder.

[KDD]

De bijbel is duidelijk over de groei in de geestelijke kennis. Hoe ziet jij dat dan?

[Valcke]

De bijbel is duidelijk over de groei in de geestelijke kennis. Hoe ziet jij dat dan?

De bezwaren zitten niet in het feit dat dat er een groei in de heiligmaking en geestelijke kennis is (want dat is waar), maar in uitspraken zoals deze (uit het door jou geplaatste citaat):
1. "Hij was een godvrezende jongen."
2 (later): "Jakob ontving een openbaring van Christus als de Middelaar tussen een heilig God en een onheilige zondaar."
3. "Zijn schuld stond nog open. Ja meer, ook de zaak tussen God en zijn ziel was niet opgelost."
Dat gaat niet over groei in heiligmaking, maar over andere zaken (staat, inwendige roeping, vergeving van zonden, enz.). Deze onderscheidingen zijn onbijbels en ongereformeerd.

[KDD]

De bijbel is duidelijk over de groei in de geestelijke kennis. Hoe ziet jij dat dan?

De bezwaren zitten niet in het feit dat dat er een groei in de heiligmaking en geestelijke kennis is (want dat is waar), maar in uitspraken zoals deze (uit het door jou geplaatste citaat):
1. "Hij was een godvrezende jongen."
2 (later): "Jakob ontving een openbaring van Christus als de Middelaar tussen een heilig God en een onheilige zondaar."
3. "Zijn schuld stond nog open. Ja meer, ook de zaak tussen God en zijn ziel was niet opgelost."
Dat gaat niet over groei in heiligmaking, maar over andere zaken (staat, inwendige roeping, vergeving van zonden, enz.). Deze onderscheidingen zijn onbijbels en ongereformeerd.

Ik begrijp echt niet dat je dat niet ziet.

1. Dat kunnen we aannemen. Hij heeft wel erg gezondigd toen hij zijn vader bedrogen had.
2. Dat is toch ook duidelijk? Bijzonder omdat het gebeurde nadat hij zo gezondigd heeft tegen zijn vader. Ik vermoed dat hij het niet breed had toen hij van huis wegging en op die rotsen sliep.
3. Hij had iets beloofd in Bethel dat hij niet vervuld had. Daar was hij aan herinnerd. En hij kreeg ook een grotere geestelijke weldaad erbij.

Dit zijn mijn woorden maar ik begrijp niet dat je deze dingen niet toepast op de toenemende Godskennis, zelfkennis en Christuskennis.

[Valcke]

De bijbel is duidelijk over de groei in de geestelijke kennis. Hoe ziet jij dat dan?

De bezwaren zitten niet in het feit dat dat er een groei in de heiligmaking en geestelijke kennis is (want dat is waar), maar in uitspraken zoals deze (uit het door jou geplaatste citaat):
1. "Hij was een godvrezende jongen."
2 (later): "Jakob ontving een openbaring van Christus als de Middelaar tussen een heilig God en een onheilige zondaar."
3. "Zijn schuld stond nog open. Ja meer, ook de zaak tussen God en zijn ziel was niet opgelost."
Dat gaat niet over groei in heiligmaking, maar over andere zaken (staat, inwendige roeping, vergeving van zonden, enz.). Deze onderscheidingen zijn onbijbels en ongereformeerd.

Ik begrijp echt niet dat je dat niet ziet.

1. Dat kunnen we aannemen. Hij heeft wel erg gezondigd toen hij zijn vader bedrogen had.
2. Dat is toch ook duidelijk? Bijzonder omdat het gebeurde nadat hij zo gezondigd heeft tegen zijn vader. Ik vermoed dat hij het niet breed had toen hij van huis wegging en op die rotsen sliep.
3. Hij had iets beloofd in Bethel dat hij niet vervuld had. Daar was hij aan herinnerd. En hij kreeg ook een grotere geestelijke weldaad erbij.

Dit zijn mijn woorden maar ik begrijp niet dat je deze dingen niet toepast op de toenemende Godskennis, zelfkennis en Christuskennis.

1. Ik geloof ook dat Jakob al godvrezend was vóórdat hij naar Laban op reis ging.
2. Dan was hij ook met God in een verzoende staat in de Middelaar Jezus Christus. Daar kan een nader gezicht op komen, maar het kan niet zo zijn dat hij daarvóór niet in deze verzoende betrekking met God was.
3. Van iemand die in een verzoende staat met God is, kan niet gezegd worden: "Zijn schuld stond nog open." En: "De zaak tussen God en zijn ziel was niet opgelost." Dat zijn termen die in relatie staan tot de vergeving van zonden / rechtvaardigmaking. Maar hij bezat de vergeving van zonden en de weldaad van de rechtvaardigmaking al vóór die tijd, anders kan iemand niet gezegd worden godvrezend te zijn.

Kortom: de manier waarop 2 en 3 beschreven worden zijn in strijd met 1. Als een mens godvrezend is, de Heere kent, dan heeft hij deel aan alle weldaden van Christus. Er is een toenemen in de heiligmaking, maar dat is iets anders dan wat onder 2 en 3 gezegd wordt.

[Johann Gottfried Walther]

Brakel en Venning leren geen standenleer, zoals die in de GG door een aantal predikanten wordt voorgestaan. Venning komt er nog het dichtst bij, maar 'benoemt' al die standen volgens mij niet. Ik vind Venning trouwens erg vaag, ben het niet met hem eens. Je kunt beter boeken lezen van Boston, de Erskines of Halyburton. Die zijn tenminste helder.

Klopt op deze manier kom je de standenleer overduidelijk niet tegen bij de oudvaders, zeker niet voor 1750.

[KDD]

De bijbel is duidelijk over de groei in de geestelijke kennis. Hoe ziet jij dat dan?

De bezwaren zitten niet in het feit dat dat er een groei in de heiligmaking en geestelijke kennis is (want dat is waar), maar in uitspraken zoals deze (uit het door jou geplaatste citaat):
1. "Hij was een godvrezende jongen."
2 (later): "Jakob ontving een openbaring van Christus als de Middelaar tussen een heilig God en een onheilige zondaar."
3. "Zijn schuld stond nog open. Ja meer, ook de zaak tussen God en zijn ziel was niet opgelost."
Dat gaat niet over groei in heiligmaking, maar over andere zaken (staat, inwendige roeping, vergeving van zonden, enz.). Deze onderscheidingen zijn onbijbels en ongereformeerd.

Ik begrijp echt niet dat je dat niet ziet.

1. Dat kunnen we aannemen. Hij heeft wel erg gezondigd toen hij zijn vader bedrogen had.
2. Dat is toch ook duidelijk? Bijzonder omdat het gebeurde nadat hij zo gezondigd heeft tegen zijn vader. Ik vermoed dat hij het niet breed had toen hij van huis wegging en op die rotsen sliep.
3. Hij had iets beloofd in Bethel dat hij niet vervuld had. Daar was hij aan herinnerd. En hij kreeg ook een grotere geestelijke weldaad erbij.

Dit zijn mijn woorden maar ik begrijp niet dat je deze dingen niet toepast op de toenemende Godskennis, zelfkennis en Christuskennis.

1. Ik geloof ook dat Jakob al godvrezend was vóórdat hij naar Laban op reis ging.
2. Dan was hij ook met God in een verzoende staat in de Middelaar Jezus Christus. Daar kan een nader gezicht op komen, maar het kan niet zo zijn dat hij daarvóór niet in deze verzoende betrekking met God was.
3. Van iemand die in een verzoende staat met God is, kan niet gezegd worden: "Zijn schuld stond nog open." En: "De zaak tussen God en zijn ziel was niet opgelost." Dat zijn termen die in relatie staan tot de vergeving van zonden / rechtvaardigmaking. Maar hij bezat de vergeving van zonden en de weldaad van de rechtvaardigmaking al vóór die tijd, anders kan iemand niet gezegd worden godvrezend te zijn.

Kortom: de manier waarop 2 en 3 beschreven worden zijn in strijd met 1. Als een mens godvrezend is, de Heere kent, dan heeft hij deel aan alle weldaden van Christus. Er is een toenemen in de heiligmaking, maar dat is iets anders dan wat onder 2 en 3 gezegd wordt.

Ik ben het eens dat als een mens godvrezend is, de Heere kent, dan heeft hij deel aan alle weldaden van Christus. Maar ik zie Jacob iemand als Timotheus die van kindsaf een kind van God was. Dan wordt er ook geleerd wat ze bezitten in de oefeningen des geloofs. Alles wordt niet geleerd in een dag. Het beste hebben maar een beginsel van dit kennis. Er is wel een verschil in de toeneming in heiligmaking tussen Gods kinderen. Dat wordt ook uitgetekend in Bunyan's Christenreis.

[KDD]

Brakel en Venning leren geen standenleer, zoals die in de GG door een aantal predikanten wordt voorgestaan. Venning komt er nog het dichtst bij, maar 'benoemt' al die standen volgens mij niet. Ik vind Venning trouwens erg vaag, ben het niet met hem eens. Je kunt beter boeken lezen van Boston, de Erskines of Halyburton. Die zijn tenminste helder.

Klopt op deze manier kom je de standenleer overduidelijk niet tegen bij de oudvaders, zeker niet voor 1750.

Thomas Boston leert wel dat de mate van heiligmaking verschilt, dat deze groeit en dat deze in dit leven nooit volmaakt wordt.

[Posthoorn]

Brakel en Venning leren geen standenleer, zoals die in de GG door een aantal predikanten wordt voorgestaan. Venning komt er nog het dichtst bij, maar 'benoemt' al die standen volgens mij niet. Ik vind Venning trouwens erg vaag, ben het niet met hem eens. Je kunt beter boeken lezen van Boston, de Erskines of Halyburton. Die zijn tenminste helder.

Klopt op deze manier kom je de standenleer overduidelijk niet tegen bij de oudvaders, zeker niet voor 1750.

Thomas Boston leert wel dat de mate van heiligmaking verschilt, dat deze groeit en dat deze in dit leven nooit volmaakt wordt.

Het gaat bij de standen helemaal niet over de heiligmaking. Dat proberen Valcke en ik je duidelijk te maken.

[KDD]

Brakel en Venning leren geen standenleer, zoals die in de GG door een aantal predikanten wordt voorgestaan. Venning komt er nog het dichtst bij, maar 'benoemt' al die standen volgens mij niet. Ik vind Venning trouwens erg vaag, ben het niet met hem eens. Je kunt beter boeken lezen van Boston, de Erskines of Halyburton. Die zijn tenminste helder.

Klopt op deze manier kom je de standenleer overduidelijk niet tegen bij de oudvaders, zeker niet voor 1750.

Thomas Boston leert wel dat de mate van heiligmaking verschilt, dat deze groeit en dat deze in dit leven nooit volmaakt wordt.

Het gaat bij de standen helemaal niet over de heiligmaking. Dat proberen Valcke en ik je duidelijk te maken.

En ik probeer duidelijk te maken dat het wel een onderdeel is van de heiligmaking.

[Posthoorn]

En ik probeer duidelijk te maken dat het wel een onderdeel is van de heiligmaking.

Nee, want dan heb je het over iets anders dan wat ermee bedoeld wordt. Als ieder een eigen invulling gaat geven aan een bepaalde term, wordt communicatie wel erg moeilijk. Want dan gebruik je hetzelfde woord, maar je hebt het over iets anders.
Verdiep je even wat meer in deze materie zou ik zeggen. Lees bijv. van ds. Moerkerken 'Genadeleven en genadeverbond' of 'Bethel en Pniël'. Dan weet je waar het over gaat.

[Vrouwke]

En lees en luister gerust de preken die ik tipte voor een ander perspectief op Jakob bij Pniël..

[Valcke]

Thomas Boston leert wel dat de mate van heiligmaking verschilt, dat deze groeit en dat deze in dit leven nooit volmaakt wordt.

Voor de duidelijkheid: daar ben ik het mee eens. Maar de "standenleer" waarover we het hadden en zoals die geleerd wordt, gaat over iets anders.

[KDD]

Brakel en Venning leren geen standenleer, zoals die in de GG door een aantal predikanten wordt voorgestaan. Venning komt er nog het dichtst bij, maar 'benoemt' al die standen volgens mij niet. Ik vind Venning trouwens erg vaag, ben het niet met hem eens. Je kunt beter boeken lezen van Boston, de Erskines of Halyburton. Die zijn tenminste helder.

Klopt op deze manier kom je de standenleer overduidelijk niet tegen bij de oudvaders, zeker niet voor 1750.

Thomas Boston leert wel dat de mate van heiligmaking verschilt, dat deze groeit en dat deze in dit leven nooit volmaakt wordt.

Het gaat bij de standen helemaal niet over de heiligmaking. Dat proberen Valcke en ik je duidelijk te maken.

Soms denk ik dat er een karikatuur van gemaakt is en die dan bestreden wordt. Ik vindt het moeilijk te geloven dat Ds. Moerkerken zou zeggen dat als Jacob bij Bethel gestorven was dat hij als een verlorene zou sterven. Maar ik heb zijn boeken niet gelezen.