Edelweiss schreef: ↑28 nov 2025, 11:23
helma schreef: ↑26 nov 2025, 16:04
Ad Anker schreef: ↑26 nov 2025, 12:03
We plukken vandaag de wrange vruchten van de verzuiling. Ooit hadden we alles van onszelf: onze eigen scholen, kranten en politieke partijen. Binnen die veilige muren hoefden we het nergens écht oneens te zijn. Maar juist daardoor hebben we verleerd om breed te kijken en ruim te denken. Dat is het dodelijke venijn dat onze gezindte van binnenuit aantast.
De gevolgen zijn zichtbaar: verstarring, het aanscherpen van regels omdat we onze veiligheid bedreigd achten, het uiteenvallen van gemeenten. Het Woord verliest aan kracht wanneer hart en gedachten worden gevuld met bijzaken, en dat leidt onvermijdelijk tot verdere individualisering. Zo belanden we in een vicieuze cirkel waaruit alleen de krachtige werking van de Heilige Geest ons kan verlossen.
Ik vind het moeilijk om hierover na te denken. Keert de vermeende zegen van onze reformatorische zuil zich als een vloekende boemerang tegen ons?
Met al het waardevolle (!) van de zuil ben ik bang dat de zuil zo 'groot' is geworden dat het kruis van Christus er beetje bij beetje door in de schaduw is komen te staan.
We zijn geen Christenen meer maar Refo's.
Na twee weken offline geweest te zijn was er heel wat bij te lezen in dit topic. Deze twee postings springen er voor mij uit omdat ze precies omschrijven wat ik zo scherp voel, en waar ik vaak mee geconfronteerd word.
Ik heb eigenlijk geen doel met mijn post, behalve dat ik het graag wil delen omdat het me zo hoog zit. Jullie postings, Ad en helma, kwamen hard bij me binnen.
Vorige week was ik in NL en ging met een familielid en dat gezin mee naar de GerGem. Na de dienst bespraken we de preek, tot zover niets raars.
Eén van de kinderen (puberleeftijd) vroeg mij hoe een en ander bij ons in de kerk gaat. Ik vertelde over de diensten die in de zomer in het bos worden gehouden, de verenigingen, het koor, de komende Adventsperiode, waarbij de kinderen sterren mogen uitknippen en versieren en dan in de boom voor in de kerk mogen hangen, en over dankdagdienst die we recent hadden, waar de lokale boeren een aantal manden met oogst voor in de kerk zetten. Dat was overigens nieuw voor ons, in onze vorige gemeente gebeurde dit niet.
Ook kwam het lokale jodelkoor zingen. Aanvullende informatie: dit zijn uitsluitend liederen gericht op God; niet alleen wordt de schoonheid van de schepping, de grootsheid van de bergen en de nietigheid van de mens bezongen, maar ook de dankbaarheid dat de Heere de families en het vee op de sennen tijdens de zomer beschermd en gespaard heeft, tijdens bv. hevig onweer, etc..
Zonder dat de bijbehorende preken ter sprake kon worden gebracht, werd er direct zo snoeihard afkeurend gereageerd door de ouders, dat een verder gesprek direct onmogelijk werd gemaakt. De diensten, nee, de gehele gemeente, werd in één zin afgedaan als wereldgelijkvormig, paaps zelfs, kan niet echt zijn, mag niet, oneerbiedig, fout, dwaalleer, leidt tot eeuwig verderf, klaar.
Geen woord over het Woord, geen woord over de Heere zelf, Zijn werk, Zijn middelen, Zijn kinderen, Zijn koninkrijk of Zijn wereldwijde Kerk! Het is niet in Nederland en dus kan het niet echt zijn.
Dit is niet de eerste keer dat ik vervelende opmerkingen vanuit Nederlandse refo's (ik zeg hier bewust 'refo's' en geen 'christenen') krijg over de kerk hier.
Het gemak en de arrogantie, want ik weet echt geen beter woord om het te beschrijven, waarmee zonder kennis van zaken, zonder rekening te houden met de lokale cultuur, zonder ooit maar één dienst gehoord te hebben, een gemeente van God elders op aarde wordt veroordeeld, vind ik elke keer weer schokkend.
Niet zozeer verbazend, maar wel schokkend. Alsof de Heere een Hollander is en enkel in Nederland werkt, en misschien nog in een handjevol gemeenten in Schotland. Maar verder niet.
Ik wéét dat dat niet waar is, maar ik lag er die nacht wakker van, en ik merk nog steeds dat het in mijn achterhoofd speelt.
Ik schreef dat ik eigenlijk geen doel had met mijn post, behalve delen. Het is in elk geval zéker niet mijn bedoeling te sneren. Maar nu ik bijna klaar ben met typen, denk ik: misschien mag dit dienen als zelfreflectie.